📲 Pobierz aplikację i zadbaj o siebie na własnych zasadach
Zrozumienie mizoginii, jej subtelnych form i wpływu na relacje oraz zdrowie psychiczne. Kiedy szukać pomocy?
Mizoginia, najprościej mówiąc, to niechęć, pogarda lub głęboko zakorzeniona nienawiść do kobiet. Nie jest to jedynie osobista niechęć do konkretnej kobiety, ale systemowy problem, który przejawia się w różnych formach - od jawnej dyskryminacji po subtelne, codzienne akty seksizmu.
Ważne jest, aby odróżnić mizoginię od seksizmu. Seksizm to szersze pojęcie, obejmujące przekonanie o niższości jednej płci nad drugą, podczas gdy mizoginia jest bardziej specyficzna i nacechowana negatywnymi emocjami wobec kobiet. Według badań opublikowanych w "Journal of Personality and Social Psychology", mizoginia często wynika z głęboko zakorzenionych przekonań kulturowych i może być przekazywana międzypokoleniowo.
Mizoginia może przybierać różne maski. Badania Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) wskazują, że 1 na 3 kobiety doświadcza przemocy fizycznej lub seksualnej w ciągu życia, a mizoginia stanowi jeden z głównych czynników przyczyniających się do tego zjawiska.
„Relacje” to krótki poradnik z praktycznymi wskazówkami i technikami, które pomagają lepiej rozumieć siebie i partnera, poprawiać komunikację oraz skuteczniej radzić sobie z codziennymi konfliktami.
Workbook „Emocje” to przewodnik do lepszego rozumienia i zarządzania uczuciami. Zawiera teorię, sprawdzone narzędzia CBT oraz praktyczne ćwiczenia, które pomogą Ci świadomie pracować z emocjami i stosować zdobytą wiedzę w codziennym życiu.
Rozpoznanie mizoginii wymaga zrozumienia jej charakterystycznych przejawów. Oto siedem głównych cech, które pozwalają zidentyfikować mizoginiczne postawy i zachowania:
1. Deprecjonowanie kobiecych osiągnięć
Umniejszanie sukcesów zawodowych kobiet
Przypisywanie osiągnięć szczęściu zamiast kompetencjom
Przykład: "Awansowała, bo jest kobietą, a nie dzięki umiejętnościom"
2. Seksualizacja i uprzedmiotowienie
Traktowanie kobiet jako obiektów seksualnych
Ocenianie wartości kobiety przez pryzmat atrakcyjności fizycznej
Niechciane komentarze dotyczące wyglądu i ciała
3. Przemoc werbalna i emocjonalna
Obraźliwe komentarze i wyzwiska
Manipulacja emocjonalna i gaslighting
Groźby i zastraszanie
4. Stereotypizacja płciowa
Przypisywanie negatywnych cech stereotypowo związanych z płcią
Określenia typu "histeryczna", "nadmiernie emocjonalna", "irracjonalna"
Kwestionowanie kompetencji w tradycyjnie "męskich" dziedzinach
5. Kontrola i ograniczanie autonomii
Narzucanie decyzji dotyczących ciała, kariery czy życia osobistego
Ograniczanie wolności i niezależności finansowej
Izolowanie od rodziny i przyjaciół
6. Podwójne standardy
Różne oceny tych samych zachowań w zależności od płci
Przykład: asertywny mężczyzna to "lider", asertywna kobieta to "zołza"
Krytykowanie kobiet za wybory życiowe (macierzyństwo, kariera, wygląd)
7. Wykluczenie i marginalizacja
Pomijanie kobiet w procesach decyzyjnych
Ignorowanie opinii i pomysłów kobiet
Brak reprezentacji w strukturach władzy
Subtelne formy mizoginii mogą być trudne do rozpoznania, ale są równie szkodliwe. Badania przeprowadzone przez Uniwersytet Stanforda wykazały, że codzienne mikroagresje wobec kobiet znacząco wpływają na ich zdrowie psychiczne i satysfakcję zawodową.
Mansplaining - tłumaczenie kobiecie czegoś w sposób protekcjonalny, nawet jeśli ma większą wiedzę na dany temat. Przykład: mężczyzna wyjaśnia lekarzce podstawy medycyny, zakładając, że wie lepiej.
Manterrupting - systematyczne przerywanie kobiecie podczas rozmowy i ignorowanie jej wkładu. Badania pokazują, że kobiety są przerywane o 33% częściej niż mężczyźni w środowisku zawodowym.
Bropropriating - przywłaszczanie pomysłów kobiet i przedstawianie ich jako własnych. Zjawisko to jest szczególnie powszechne w korporacjach i środowiskach akademickich.
Często mizoginia objawia się poprzez ocenianie kobiet wyłącznie przez pryzmat wyglądu. Komentarze dotyczące wagi, ubioru czy makijażu mają na celu umniejszenie wartości kobiety i odwrócenie uwagi od jej kompetencji.
Rozpoznanie mizoginii wymaga samoświadomości i gotowości do kwestionowania własnych przekonań. Według badań z zakresu psychologii społecznej, większość ludzi posiada nieświadome uprzedzenia płciowe, które wpływają na ich zachowanie.
Jeśli zauważasz u siebie tendencję do negatywnego oceniania kobiet, umniejszania ich roli czy traktowania w sposób uprzedmiotawiający, warto zastanowić się nad źródłem tych przekonań. Często mizoginia jest wynikiem internalizacji szkodliwych wzorców kulturowych i społecznych.
U innych osób mizoginia może objawiać się poprzez wspomniane wcześniej zachowania. Warto zwrócić uwagę na to, jak dana osoba odnosi się do kobiet w różnych sytuacjach - czy szanuje ich zdanie, czy traktuje je jako równe sobie.
Ważne jest, aby reagować na przejawy mizoginii, nawet te subtelne. Można to zrobić poprzez spokojną rozmowę, zwrócenie uwagi na szkodliwość danego zachowania czy wsparcie osób, które doświadczają mizoginii.
Warto pamiętać, że mizoginia nie dotyczy wyłącznie mężczyzn. Kobiety również mogą internalizować (czyli przyjmować do wewnątrz przekonania z zewnątrz) mizoginiczne przekonania i odnosić się negatywnie do innych kobiet, a nawet do samych siebie.
Internalizowana mizoginia może objawiać się poprzez:
Krytykowanie wyglądu innych kobiet
Umniejszanie osiągnięć kobiet
Rywalizację opartą na stereotypach płciowych
Dystansowanie się od "typowo kobiecych" cech
Przekonanie, że "nie jestem jak inne kobiety"
Badania opublikowane w "Psychology of Women Quarterly" wskazują, że internalizowana mizoginia jest związana z niższą samooceną, wyższym poziomem lęku i depresji oraz trudnościami w budowaniu wspierających relacji z innymi kobietami.
Przeciwdziałanie mizoginii wymaga świadomych działań na poziomie indywidualnym i społecznym. Oto konkretne kroki, które możesz podjąć:
Na poziomie osobistym:
Edukuj się na temat równości płci i mechanizmów dyskryminacji
Kwestionuj własne uprzedzenia i stereotypy
Słuchaj doświadczeń kobiet bez bagatelizowania ich przeżyć
Wspieraj kobiety w swoim otoczeniu
W relacjach:
Praktykuj aktywne słuchanie i szanuj głos kobiet
Reaguj na seksistowskie żarty i komentarze
Dziel się obowiązkami domowymi równo
Doceniaj osiągnięcia kobiet bez odniesień do płci
W miejscu pracy:
Zwracaj uwagę na równość w procesach rekrutacji i awansów
Wspieraj pomysły kobiet i przyznawaj im autorstwo
Przeciwstawiaj się mikroagresjom
Promuj różnorodność w zespołach
W przestrzeni publicznej:
Interweniuj, gdy jesteś świadkiem przemocy lub dyskryminacji
Wspieraj organizacje działające na rzecz równości płci
Edukuj innych na temat mizoginii
Używaj języka inkluzywnego
Jeśli mizoginia znacząco wpływa na Twoje relacje, samopoczucie lub funkcjonowanie w społeczeństwie, warto rozważyć skorzystanie z pomocy psychologa. Psycholog może pomóc w zrozumieniu źródeł mizoginicznych przekonań i przepracowaniu negatywnych emocji.
W przypadku doświadczania mizoginii ze strony innych osób, specjalista może pomóc w radzeniu sobie z emocjonalnymi skutkami tych doświadczeń. Terapia wspiera budowanie poczucia własnej wartości oraz asertywne wyrażanie swoich potrzeb i granic.
Może również pomóc w identyfikacji szkodliwych wzorców w relacjach i w nauce budowania zdrowych i wspierających związków.
Psychoterapia poznawczo-behawioralna (CBT) pomaga w identyfikacji i zmianie negatywnych myśli i przekonań związanych z mizoginią. Badania pokazują skuteczność CBT w pracy z uprzedzeniami i stereotypami.
Terapia schematów skupia się na przepracowaniu wczesnych doświadczeń życiowych, które mogły przyczynić się do rozwoju mizoginicznych przekonań. Pomaga zrozumieć, jak dziecięce doświadczenia wpływają na obecne przekonania.
Psychoterapia psychodynamiczna może pomóc w zrozumieniu głębszych, nieświadomych przyczyn mizoginii i ich związku z historią życia.
Współpraca ze specjalistą daje przestrzeń do bezpiecznego wyrażania emocji, zrozumienia swoich reakcji i wypracowania strategii radzenia sobie z trudnymi sytuacjami. Psycholog\psychoterapeuta może pomóc w odzyskaniu poczucia kontroli nad życiem i budowaniu zdrowych relacji.
Pamiętaj, że ten tekst ma charakter edukacyjny i nie zastępuje porady specjalisty. Jeśli doświadczasz przemocy, skontaktuj się z Ogólnopolskim Pogotowiem dla Ofiar Przemocy w Rodzinie "Niebieska Linia": 800 120 002.
Przedstawiamy wyselekcjonowaną grupę doświadczonych psychologów i psychoterapeutów, którzy specjalizują się w pracy z młodzieżą i dorosłymi zmagającymi się z mizoginią. Nasi specjaliści stosują sprawdzone, wieloaspektowe metody terapeutyczne, dostosowując podejście do indywidualnych potrzeb każdej osoby i jej bliskich. Wspierają zarówno w rozpoznaniu źródeł trudnych przekonań i postaw wobec kobiet, jak i w budowaniu nowych, zdrowszych wzorców funkcjonowania społecznego oraz emocjonalnego. Współpraca z profesjonalistą daje szansę na trwałą poprawę jakości życia i relacji z otoczeniem.
Zrozumienie to pierwszy krok do poprawy. Przeczytaj inne, powiązane, merytoryczne artykuły które przygotowaliśmy dla Was wspólnie z naszymi Specjalistami_tkami.
Najtrudniejsze to zacząć szukać. Gratulujemy! Sprawdź naszego Bloga, a także Forum Psychologiczne! Znajdziesz tam merytoryczne artykuły, odpowiedzi Specjalistów_ek, praktyczne przykłady i wskazówki oraz wiele inspiracji.
Zaczynam się gubić, bo nie wiem, czy to, co przeżywam w pracy, to mobbing, czy może po prostu seksizm. Często czuję się dyskryminowana, ale nie wiem, czy to przypadkiem nie moje przewrażliwienie. Szef z góry zakłada, że nie potrafię czegoś zrobić, tylko dlatego, że jestem kobietą. Z drugiej strony, nie mogę powiedzieć, że są to bezpośrednie wyzwiska czy obelgi, bo tak nie jest i sama już nie wiem..
Czy moje oczekiwanie powiązania seksualności z miłością jest obce mężczyznom? Jestem kobietą, która potrzebuje miłości do seksu i mój partner okazał się swingersem i poligamistą . Nie rozumiał, czemu ja się z tym nie zgadzam i uważał on, że seks to tylko seks i że ja "wyznaje romantyczna wizję seksu, która wynika z mojego religijnego wychowania i nikłego doświadczenia seksualnego". Czy to prawda, że trzeba być osoba religijna by mieć taki podejście jak ja? Myślę że nie. Jest tez taki autorytet/kaznodzieja który na swoich konferencjach na naukach przedmałżeńskich mówi, że "seksualność kobieca i męska to są dwie odrębne i odległe planety. Seksualność dla kobiety to niezwykle skomplikowana machina, a dla mężczyzny to jest jeden włącznik on/off, a stosunek seksulany dla mężczyzny to minuta i czterdzieści sekund, a kobieta przygotowuje się do seksu cały dzien". Wiem że jestem emocjonalnie niedojrzała, ale mnie to bardzo dotknęło bo ja szukam bliskości w seksie i to utwierdziło mnie w przekonaniu, że nie znajdę odpowiedniego mężczyzny, że zawsze będę traktowana jak kobieta z filmu pornograficzego, za przeproszeniem. Wszyscy mi mówią że niepotrzebnie przejmuje się głupotami, jeśli mnie takie wypowiedzi - mojego byłego partnera i tego kaznodziei- tak bardzo ruszają, że doprowadzają do samookaleczeń. Doprowadziły mnie do tego. Samookaleczalam się po wysłuchaniu internetowych nauk przedmałżeńskich tego kaznodziei. Dodam, że ten kaznodzieja to ogromny autorytet, także wśród osób niewierzących, autor wielu cenionych książek na temat związków, bliskości i seksu.
Od 2 lat jestem w separacji z mężem i poznałam nowego partnera. Na początku było ok ,ale mój nowy partner zadal ode mnie żebym rozwiodła się jak najszybciej. Podejrzewam ze chodziło mu o pieniądze której miała dostać od byłego męża ,w momencie rozwodu, które jak sadze pomogły by mu, bo jego firma prawie bankrutowała. Były tez inne sytuacje które mnie niepokoiły. Po kłótni z była zona o alimenty, pod wpływem alkoholu partner zaczął mi wysyłać okropne meile, wyzywać, życzyć śmierci. Kiedy pierwszy raz otrzymałam od niego te wiadomość, byłam w takim szoku ,ze zabrało mi kilka dni żeby przyjść do siebie. Przeprosił wybaczyłam, ale sytuacje się powtarzały, kłótnie, karanie cichymi dnia za brak zgody na intymność. Raz nagle napisał mi ze chce umrzeć, ze ma bardzo poważne problemy finansowe i emocjonalne i nie chce mnie w to wciągać, kazał żebym go zostawiła. Prawie wezwałam policje bo obawiałam się ze targnie na własne życie. Po rozmowie okazało się ,ze była zona nie zgodziła się wysyłać syna bo córki doniosły matce ,ze był pisany cały weekend. Ten związek zaczął przypominać moje małżeństwo, nigdy nie wiedziałam jaka będzie jego reakcja. Raz wszystko było dobrze, za chwile drama, nie wiadomo z jakiego powodu. Każde spotkanie kończyło się przesłuchaniem, jakie są postępy w sprawie rozwodu. To sprawiło ze przestalam spieszyć się z rozwodem, pomimo ze nowy partner naciskał na to i postanowiłam nie iść z byłym mężem na ugodę, na tylko zabezpieczyć swoje sprawy dla przyszłości siebie i dziecka, bo zaczęłam mieć przeczucie ze na nowego partnera nie mogę liczyć. Potem stało się cos, co przelało czarę. Byłam w domu z dzieckiem, a mój partner zazadam żeby nagralam film erotyczny. Oczywiście się nie zgodziłam i powiedziałam ze wszystko skończone. Zerwałam kontakt. Po 2 miesiącach przyslam mi zaproszenie na ślub. Pogratulowałam i myślałam ze sprawa załatwiona, ale się myliłam. Napisał mi ze skoro ja nadal jestem mężatka ,to teraz i on będzie żonaty i chce żebyśmy kontynuowali nasze spotkanie. On twierdzi ze mówił mi ze nie mogl być sam, podejrzewam ze trudno było mu poradzić bez kobiety w domu i finansowo, a mój rozwód się przedłuża wiec on się ożeni i będziemy będziemy kontynuować nasza znajomość jak dawnie. Nęka mnie meila. Pisze ze zawsze będę jego ku××a, ze nic mi nie pomoże. Nie wiem jak mam sobie z tym poradzić? Boje się ze on jest niezrównoważony? czy w przypadku jeśli się nie uspokoi powinnam zgłosić się na policje? proszę o pomoc bo jestem z tym wszystkim sama.
Witam, od jakiegoś pół roku moje życie wywróciło się do góry nogami (a przynajmniej w kwestii zawodowej). Są momenty, w których czuję, że tracę kontrolę nad tokiem wydarzeń. Myślałam, że nowa praca zmieni tę perspektywę, ale ponownie utknęłam w złym środowisku. Czuję, że moja pewność siebie się mocno obniżyła na skutek kilku wydarzeń (miałam - jak się później okazało - narcystycznego szefa, który potrafił obniżyć moje kompetencje przy zespole, którym kierowałam i zmieniać procedury, na które wcześniej się zgodził, aby pokazać swoją wyższość, między słowami również pokazał, że niszczył mój wizerunek na spotkaniach z innymi - zespołem lub znajomymi z innych firm). Postanowiłam stamtąd odejść, chociaż czuję, że nie była to pewna decyzja, a powinna taka być w tej sytuacji. Dodatkowo: Zastanawiam się, czy moja ścieżka kariery jest nadal "moja", czy nie jestem wypalona. Mimo że wcześniej praca, którą wykonuje sprawiała mi dużą satysfakcję i spełnienie, teraz czuję się mocno "oddalona" od niej i pogubiona - czy to jest to i co jest "moje". Co prawda zmieniłam firmę ze względu na narcystycznego szefa w poprzedniej, który przekraczał już wszystkie granice mobbingu, więc i moje obowiązki się zmieniły i poziom odpowiedzialności (na mniejszy, co też obniżyło moje poczucie pewności siebie). Próbuję różnych rzeczy, ale chyba nie umiem wybrać ścieżki. Zastanawiam się, czy da się jednocześnie pracować nad przeszłymi kwestiami i rozwijać te, na których teraz mi zależy.
Witam Chciałabym spytać czy taka osobowość to juz narcyz czy tylko osoba z cechami osobowości Narcystycznej. Od 12 lat małżeństwa nie przeprosił za nic nigdy ani razu, nie potrafi powiedzieć słowa przepraszam jeśli np poczuł, iz mi smutno to powiedział coś miłego wtedy ale nie przeprosił. Nie umie powiedzieć słowa kocham Cie zawsze coś w stylu gdybym nie kochał to by mnie tu nie było a jestem. Chciał ratować masz związek seksem. Ale ja na to się nie zgodziłam ponieważ po seksie wieczornym od rana do wieczora leciały same teksty typu z idiotami nie gadam, albo że kubek źle stoi, że jak piorę że pranie śmierdzi i tak w kółko zaznaczę ze tekst z idiotami odwrócił kota ogonem że mówił do siebie albo że mowi mi zle rzeczy bo mowi prawde. To się nasiliło kiedy ja przeszłam sama terapię bo miałam już zanim go poznałam nerwice lekowa ale długo mi to zajęło żeby się podnieść i nagle stałam się silna nie chciałam robić tego co mi każe, czyli np przychodził i mówił że czemu jeszcze pranie nie włożone że o nim nie myślę że potrzebuje a ja chcialam włożyć za chwile a z drugiej strony ma dwie ręce zajmie mu to 3 minuty. I takie teksty cały czas. Z każdej sytuacji z każdej odwracał kota ogonem. Mówił teraz np żebym brała więcej lekow od pcyhiatry w sensie ze jemu jest chyba źle bo mi dobrze. Jego mama mówiła żebym go głaskała żeby się nie denerwował. Stosuje przemoc ekonomiczna i psychiczna. Czyli zobaczymy jak sobie beze mnie poradzisz, twój zarobek tam 1000 zl na 2 msc bo dorabiam tylko to nic jak ja mam 9t na miesiąc. Poniżanie, wyśmiewanie po cichu innych np moja mamę że tak mówi że nie może dźwigać a na prawde nie może po operacji. Nieustanne wywyższanie się np w restauracji sam dla siebie wezmie obiad za 200 zl a potem już się zaczyna liczenie ja i dzieci. Obecnie się wyprowadził. Nie daje mi ani grosza. Ja zajmuje się dziećmi mam 800 plus od państwa i to co dorobię do tego endometrioze i nerwice lekowa. Utrzymuje ich tylko z tego opłacam szkole, rachunki, jedzenie ubrania to on ostatnio powiedział że jego mama coś tam kupiła z ciuchów albo że może szkole oplacic bo to nie dużo, a jeśli ma oplacic to tylko bezposrednio na numer szkoly na mój nie przeleje ani grosza. Ma problem z uczuciami w sensie zawsze uciekał jak miałam okres i potrzebowałam tylko przytulenie to nie wtedy go nie było. Wycofywal się a przecież nie rzucałam talerzami. Nie lubi rozmawiać o uczuciach. Za dobre wynagradza za złe kaze czyli coś w stylu zrobisz obiad zasłużysz na przytulenie nie zrobisz nie zasłużysz. Coś w stylu miłości za coś nie pomimo wszystko. Tak samo wiem że potrafi koleżankę nazwać głupia bo nie znosi sprzeciwu a druga wysławiać pod niebios bo mu słodziła że jest cudownym tata i w ogóle. W pracy podziwiamy od niedawna ma tak dobra pozycje las Vegas i szkolenia w różnych krajach. Jak kiedyś nie mogłam się doprosić wyjazdu do krakowa tak teraz nie da na podstawy dla dzieci ale planuje je wziąć do Rzymu np do Tunezji i tak w kółko. Dodam ze przy lekach hormonalnych na endometrioze czuje sie slabo jesli nie daje rady to wypelniam ankiety jakl moja dodatkowa praca na lezaco to mowi ze ciagle leze jak by to roznia byla ze on siedzi przy biurku i pracuje. Pieniadze te same. Do niedawna bylo zle ze nie zarabiam teraz jak zarbiam to tez zle bo za malo. Niedawno powiedzial bo cieszylam sie golem ba meczu zebym przestala w taki sposob sie cieszyc bo jemu sie to nie podoba. Wyglada to troche jak tworzenie ze mnie jakiego idealu wymarzone dziewczyny na sile kiedy ja nie chce byc taka jak on chce zebym byla a nie dopuszczanie do siebie akceptacji mnie takiej jaka jestem. Prosze rozniez o rade czy da sie jakos zyc z taka osoba a jesli tak to jak
Z myślą o osobach doświadczających trudności związanych z mizoginią, specjaliści oferują bezpłatne konsultacje. Skorzystanie z darmowej konsultacji to szansa na lepsze zrozumienie problemu i uzyskanie profesjonalnej pomocy.
Kiedy warto skorzystać z bezpłatnej konsultacji?
Gdy pojawiają się uporczywe negatywne, pogardliwe lub wrogie myśli wobec kobiet;
Jeśli zauważasz u siebie lub bliskiej osoby tendencje do deprecjonowania, kontrolowania lub umniejszania kobiet w relacjach;
W sytuacji, gdy relacje partnerskie, rodzinne lub zawodowe stają się napięte z powodu utrwalonych przekonań o kobietach;
Kiedy samodzielne próby zmiany swojego nastawienia i zachowań wobec kobiet nie przynoszą oczekiwanych efektów.
Nie zwlekaj, sprawdź dostępnych specjalistów i umów się na bezpłatną pierwszą konsultację. To pierwszy krok do lepszego samopoczucia, większej stabilności emocjonalnej i poprawy relacji z innymi. Wczesna interwencja zwiększa szanse na skuteczną terapię i trwałą poprawę jakości życia.
Glick, P., & Fiske, S. T. (2018). "The Ambivalent Sexism Inventory: Differentiating Hostile and Benevolent Sexism". *Journal of Personality and Social Psychology*, 70(3), 491-512.
World Health Organization (2021). "Violence against women prevalence estimates, 2018". Global, regional and national prevalence estimates for intimate partner violence against women and global and regional prevalence estimates for non-partner sexual violence against women.
Hancock, A. B., & Rubin, B. A. (2015). "Influence of Communication Partner's Gender on Language". *Journal of Language and Social Psychology*, 34(1), 46-64.
Bearman, S., Korobov, N., & Thorne, A. (2009). "The Fabric of Internalized Sexism". *Journal of Integrated Social Sciences*, 1(1), 10-47.
Szymanski, D. M., Moffitt, L. B., & Carr, E. R. (2011). "Sexual Objectification of Women: Advances to Theory and Research". *The Counseling Psychologist*, 39(1), 6-38.
Swim, J. K., Hyers, L. L., Cohen, L. L., & Ferguson, M. J. (2001). "Everyday Sexism: Evidence for Its Incidence, Nature, and Psychological Impact From Three Daily Diary Studies". *Journal of Social Issues*, 57(1), 31-53.
Worell, J., & Remer, P. (2003). *Feminist Perspectives in Therapy: Empowering Diverse Women*. John Wiley & Sons.
Fredrickson, B. L., & Roberts, T. A. (1997). "Objectification Theory: Toward Understanding Women's Lived Experiences and Mental Health Risks". *Psychology of Women Quarterly*, 21(2), 173-206.
Zobacz, którzy specjaliści udostępniają bezpłatne konsultacje psychologiczne i łatwo umów pierwszą wizytę.
