Dagmara Gumuła

Nazywam się Dagmara Gumuła. Jestem psychologiem o specjalności psychologia kliniczna i osobowości, socjologiem, psychoterapeutą systemowym oraz trenerem Szkoły dla Rodziców i Wychowawców I i II stopnia.

Ukończyłam całościowy, 4-letni kurs psychoterapii w Ośrodku Psychoterapii Systemowej – placówce rekomendowanej przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne. Swoje przygotowanie zawodowe poszerzałam również poprzez szkolenia z zakresu podejścia poznawczo-behawioralnego, terapii Gestalt oraz psychoterapii psychodynamicznej. Jestem także absolwentką 1,5-rocznego kursu doskonalącego Psychoterapia Dzieci i Młodzieży przy Szpitalu Uniwersyteckim w Krakowie.

W swojej pracy szczególnie interesuję się relacjami – tym, w jaki sposób budujemy więzi z innymi, jak doświadczamy bliskości, konfliktów i rozstań oraz jak nasze relacje wpływają na sposób, w jaki postrzegamy siebie. Jednocześnie ważny jest dla mnie wewnętrzny, emocjonalny świat człowieka – jego potrzeby, przeżycia, trudności i sposoby radzenia sobie z nimi.

Pracuję z rodzinami, parami oraz indywidualnie. Towarzyszę osobom, które doświadczają trudności w relacjach, kryzysów, problemów emocjonalnych czy sytuacji, w których dotychczasowe sposoby radzenia sobie przestają być wystarczające. W pracy terapeutycznej staram się patrzeć na człowieka zarówno przez pryzmat jego indywidualnej historii i wewnętrznych przeżyć, jak i w kontekście ważnych dla niego relacji.

Od 20 lat zdobywam doświadczenie zawodowe w pracy z drugim człowiekiem. Prowadziłam grupy wsparcia, zajęcia integracyjne i edukacyjne. Odbyłam staż zawodowy w Szpitalu Klinicznym im. J. Babińskiego oraz w Zakładzie Terapii Rodzin i Psychosomatyki Katedry Psychiatrii Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Dbam o jakość swojej pracy i stale rozwijam swoje kompetencje. Poddaję swoją pracę regularnej superwizji i interwizji, a także uczestniczę w szkoleniach, seminariach i konferencjach.

Wierzę, że psychoterapia jest przede wszystkim spotkaniem dwóch osób. Jest przestrzenią, w której można bezpiecznie przyjrzeć się temu, co trudne, lepiej zrozumieć siebie, swoje emocje i relacje oraz stopniowo poszukiwać nowych sposobów funkcjonowania.