Małgorzata Libman-Sokołowska

W swojej pracy korzystam z osiągnięć różnych nurtów psychoterapeutycznych. Na kilkanaście lat mojego doświadczenia zawodowego składa się wspieranie i diagnozowanie nastolatków w szkołach i poradniach, ocena stanu psychicznego dorosłych osób z diagnozą schizofrenii w oddziałach zamkniętych, prowadzenie grup arteterapeutycznych oraz psychoterapii osób dorosłych, rodzin i par - w ramach NFZ, projektów organizacji pozarządowych i prywatnej praktyki.

Po rocznym kursie Terapii Poznawczo-Behawioralnej Zaburzeń u Dzieci i Młodzieży, kursie logoterapii I stopnia oraz seminarium z zakresu psychoterapii analitycznej nastolatków ukończyłam czteroletnią szkołę psychoterapii skoncentrowaną na podejściu systemowym, atestowaną przez Polskie Towarzystwo Psychiatryczne. Ostatnie z podejść ma dla mnie ogromną wartość w kontekście pracy z rodzinami i nastolatkami, którzy ze zrozumiałych względów pozostają pod silnym wpływem interakcji pomiędzy domownikami. Sądzę, że nie ma jednego słusznego sposobu praktykowania psychoterapii, bo rzeczywistość w swojej złożoności wymaga uwzględniania wielu hipotez i perspektyw.

Dbam o to, by uważnie słuchać, wystrzegać się pochopnych ocen, zapewniać poczucie bezpieczeństwa podczas rozmowy. W pracy i poza nią cenię dobrą komunikację, współpracę, autentyczność i zaangażowanie. Jestem przekonana, że każdy człowiek jest ekspertem od swojego życia, dlatego ma prawo dokonywać wyborów zgodnych ze swoimi potrzebami i wartościami. Moim zdaniem najważniejszym wyznacznikiem zdrowia psychicznego jest nieprzeżywanie większego cierpienia, niż jest to niezbędne. Osiągnięcie tego stanu zawsze wymaga zmian, ale czasem najistotniejszą zmianą jest akceptacja.