Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzy faworyzowanie pacjentów przez psychoterapeutę jest nieetyczne? Analiza na podstawie filmu
Dzień dobry. Widziałam w pewnym filmie coś, co mnie głęboko zastanowiło. Był to film o kobiecie - psychoterapeutce i psychiatrze. Moją uwagę przykuło to, że miała ona ulubioną pacjentkę, którą traktowała lepiej niż innych pacjentów. Przytulała ją, kupowała drogie prezenty i spędzała z nią czas na prywatnych rozmowach. Pewnego razu nawet wyjawiła jej sekret na temat choroby innej pacjentki. Naturalnie wszystko to robiła w dobrej wierze. Czy Państwa zdaniem takie zachowanie jest nieetyczne? Czy ktoś powinien odebrać licencję specjaliście, który tak postępuje? Pozdrawiam.
Izabela
2 miesiące temu
Daria Składanowska
Dzień dobry Pani Izabelo,
Dziękuję, że wniosła Pani temat etyki zawodu psychoterapeuty.
Z perspektywy kodeksów etycznych (np. Polskiego Towarzystwa Psychologicznego czy Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego), takie zachowania jak faworyzowanie jednej osoby, drogie prezenty, prywatne spotkania poza gabinetem czy ujawnianie poufnych informacji o innym pacjencie są uważane za poważne naruszenia.
Nawet jeśli intencje są "dobre", mogą one podważać fundamentalne zasady tj.: poufność, obiektywizm, unikanie dualnych relacji (gdy terapeuta staje się też "przyjacielem") oraz ochronę przed potencjalną zależnością emocjonalną pacjenta. Na przykład, ujawnienie sekretu innej osoby to bezpośrednie złamanie tajemnicy zawodowej, co naraża na ryzyko krzywdy i utratę zaufania do całego procesu terapeutycznego.
Natomiast, co do konsekwencji: Tak, w rzeczywistości takie postępowanie mogłoby skutkować postępowaniem dyscyplinarnym przed izbą etyki zawodowej, a w skrajnych przypadkach odebraniem licencji lub prawa do wykonywania zawodu. Decyzja zależy od skali naruszenia i zebrania oraz przedstawienia dowodów przez pacjenta.
Takie zachowania wśród psychoterapeutów nie powinny mieć miejsca.
Pozdrawiam,
Składanowska Daria
Psycholog, Doradca Kariery
2 miesiące temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Elza Grabińska
Pani Izabelo,
takie zachowanie psychoterapeuty lub psychiatry byłoby zdecydowanie nieetyczne. Faworyzowanie pacjentów, prezenty, relacje prywatne czy ujawnianie cudzych informacji to poważne naruszenia zasad. W rzeczywistości takie sytuacje są skrajnie rzadkie i zwykle wynikają z filmowej wizji twórców, a nie z realnej praktyki klinicznej, choć i w praktyce zdarzają się różne osoby i jeśli coś nas niepokoi, warto to wnieść na sesje lub zasięgnąć drugiej opinii.
Wszystkiego dobrego, Elza Grabińska, psycholog.
2 miesiące temu
Katarzyna Świdzińska
Dzień dobry,
Tak, zachowanie przedstawione w filmie jest bardzo nieetyczne ze strony psychologa/psychiatry/psychoterapeuty. W relacjach z pacjentami należy zachować profesjonalizm, brak faworyzacji i tajemnicę zawodową.
Pozdrawiam,
Katarzyna Świdzińska, Psycholog
2 miesiące temu
Gizela Maria Rutkowska
Witam.
Czy Pani jest psychologiem, terapeutą?
Zagadnienie przez Panią podjęte reguluje Kodeks Etyczny Psychologa.
Pozdrawiam
Dr Gizela Maria Rutkowska
Psycholog
Terapeuta
2 miesiące temu
Patrycja Kubka
Dzień dobry,
Intuicja Panią nie myli. Jest to zachowanie niezgodne z etyką zawodu psychologa/psychoterapeuty. Mówimy tu o postaci z filmu, gdzie wszystko jest możliwe, jednak w realnym świecie jest to niedopuszczalne. Psychologowie i psychoterapeuci nie mogą w trakcie terapii przyjaźnić się z pacjentami ani nawet nie powinni mieć wspólnych znajomych. Mam taką sytuację wśród znajomych, że psychoterapeutka chce zrobić imprezę na 40 urodziny i nie może zaprosić razem koleżanek psychoterapeutek oraz koleżanek z innej sfery życia (powiedzmy ze szkoły), które korzystają ze wsparcia tych psychoterapeutek. Bo to byłoby naruszenie zasad etyki, które są bardzo rygorystyczne pod tym względem. W tym zawodzie obowiązuje też tajemnica zawodowa i nie można udzielać żadnych informacji poza tymi, które zagrażają bezpieczeństwu i życiu. Jest to zawód zaufania i niestety takie wątki w filmach działają ze szkodliwością, ale to z pewnością, aby przyciągnąć widza i zagrać na jego emocjach. Trzeba brać z dystansem.
Pozdrawiam, życzę wszystkiego dobrego,
Patrycja Kubka, psycholog TSR,
2 miesiące temu
Weronika Wardzińska
Dzień dobry,
W zawodach psychologa, psychoterapeuty i psychiatry obowiązują jasne zasady: profesjonalny dystans, równe traktowanie pacjentów, zakaz ujawniania informacji o innych osobach oraz zakaz wchodzenia w relacje, które mogą naruszyć granice terapii.
Przytulanie pacjentki, obdarowywanie jej prezentami czy utrzymywanie prywatnych kontaktów poza terapią to poważne naruszenia tych norm. Ujawnienie sekretu innego pacjenta jest natomiast złamaniem tajemnicy zawodowej, jednego z najważniejszych obowiązków specjalisty.
Pozdrawiam serdecznie,
Weronika Wardzińska
2 miesiące temu
Agnieszka Matczyńska
Takie zachowania jak faworyzowanie, dawanie prezentów, wchodzenie w relacje prywatne czy ujawnianie informacji o innej osobie wspieranej ze strony psychoterapeutki są nadużyciem relacji terapeutycznej. Są niedopuszczalne w praktyce i nieetyczne. I tak — za tego typu działania można stracić uprawnienia. Podstawą jest równe traktowanie klientów.
Kontakt fizyczny bywa dopuszczalny w niektórych podejściach terapeutycznych (np. Gestalt), ale tylko po wcześniejszym zawarciu jasnego kontraktu między osobą wspieraną a terapeutą. Określa się w nim, czemu taki kontakt ma służyć i jakie jego formy są dopuszczalne, na przykład podanie dłoni czy krótki uścisk. Kontakt fizyczny nie jest standardem nawet w tych nurtach, które go dopuszczają. Zawsze zależy od kontekstu, kontraktu i świadomej zgody osoby w terapii.
Absolutnie niedopuszczalne jest również ujawnianie informacji o innych osobach wspieranych. To poważne naruszenie tajemnicy zawodowej, która obowiązuje psychologów i psychoterapeutów. Specjalista ma obowiązek zachować poufność i nie może przekazywać danych o innym kliencie bez jego zgody, z wyjątkiem sytuacji realnego zagrożenia życia lub zdrowia osoby wspieranej.
Prezenty, spotkania prywatne, zdradzanie cudzych tajemnic i wszelkie formy faworyzowania są wyraźnymi sygnałami przekroczeń granic w terapii. Myślę, że taka wiedza o tym, co jest dopuszczalne w terapii, a co jest naruszeniem, jest naprawdę potrzebna osobom, które poszukują wsparcia.
2 miesiące temu
Dorota Mucha
Dzień dobry,
zachowania, które opisujesz w tym filmie, są jednoznacznie nieetyczne. Psychoterapeuta nie może faworyzować pacjenta, przekraczać granic fizycznych, wręczać prezentów ani ujawniać informacji o innych osobach – nawet jeśli „ma dobre intencje”. To narusza zasady zawodu i może szkodzić pacjentowi. W realnym życiu taka osoba powinna zostać objęta nadzorem, superwizją, a czasem faktycznie może utracić uprawnienia. Filmy często koloryzują, ale w praktyce jest to zachowanie absolutnie niedopuszczalne.
Pozdrawiam serdecznie, Dorota Mucha
2 miesiące temu
Justyna Bejmert
Dzień dobry Izabelo. Odpowiem krótko: w mojej ocenie takie zachowania są skrajnie nieetyczne i w pracy terapeuty są absolutnie niedopuszczalne.
Justyna Bejmert
psycholog
2 miesiące temu
Zobacz podobne
Dzień Dobry,
Jak przepracować fakt, że zrobiło się komuś dużą przykrość (nie pomagając odpowiednio kiedy ta osoba potrzebowała tego typu pomocy). Od okresu, w którym ta pomoc powinna się pojawić minęło już ponad pół roku, wydaje mi się że interwencja w tym momencie nie przyniosłaby już dobrych skutków, ale bliska mi osoba wciąż ma poczucie opuszczenia w tym aspekcie. Z jednej strony wiem, że zmiana w tym aspekcie życia by jej pomogła, ale z drugiej nie czuję żebym byłx w stanie wpłynąć na tak szerokie zjawisko i wiele różnych osób. Czuję, że same przeprosiny nic nie dadzą, i jednocześnie gdy próbuje je sformułować to pojawia mi się w głowie lista wymówek (przecież jestem, pomagałxm wtedy tak jak to wydawało mi się, że będzie dobrze, itd), i próby przerzucenia odpowiedzialności na tą bliska osobę albo na innych ludzi. Warto dodać, że ta osoba kiedyś mi pośrednio pomogła właśnie w taki sposób w jaki ja nie pomogłam jej. Chciałxbym ostatecznie *coś* zrobić żeby wynagrodzić tej osobie jej stratę i odpowiednio zadośćuczynić (a co jeśli to tylko próba zagłuszenia wyrzutów sumienia i próba poczucia się lepiej a nie szczera chęć naprawy), ale ciężko mi przejść przez mój własny obraz siebie jako osoby zawsze wspierającej i pomagającej. Jak to przepracować, czym się kierować?
Uważam się za osobę która nie jest zaradna życiowo, obawia się reakcji innych dlatego kłamie. Mam niskie poczucie własnej wartości i nie wiem co robić. Chciałabym przestać kłamać, stać się lepszym człowiekiem i pokazać innym ile jestem warta i sobie przede wszystkim. Jak to zrobić?
Czy terapeuta może na mnie wymuszać podjęcie jakieś decyzji, aktywności, na którą nie mam ochoty?
Czy terapeuta może na mnie wymuszać podjęcie jakieś decyzji, aktywności, na którą nie mam ochoty? Ostatnio czuje presje w tym temacie. Ciągle wymusza na mnie, aby coś robić, aby się czymś zająć. Wymusza na mnie sport oraz prace (wysłał mi oferte pracy). Ostatnio zaczęłam robić te czynności, które wiem, że go zadowolą, jednak nie daje mi to satysfakcji i szybko odpuszczam. Nie czuje, że to jest moja decyzja i że robię to dlatego, że mam na to ochotę, tylko że robię to z przymusu. Powoduje to u mnie spadek nastroju i prokrastynacje. Czy to jest w porządku? Czy terapia właśnie polega na tym, aby robić co chce terapeuta nawet jeśli nie daje nam to radości ? Mam takie wnioski ostatnio, że życie właśnie na tym polega. Że w życiu nie chodzi o to, aby być szczęśliwym tylko na tym, aby robić to, co chcą inni nawet gdy Tobie się to nie podoba
W spomtanicznej rozmowie powiedzialalam terapeuvie, że mam wniosek, że nie powinno się na nikim niczego wynuszać, bo w końcu druga osoba zrobi to co mu mówisz, ale zrobi to dla tego, aby mieć spokój i że nie sprawi to mu radości. Zrozumialam jednak, że rozmowa o tym nie ma sensu, ponieważ powiedział mi "ale wymuszanie pozytywne jest okey". Czuje, że muszę iść na siłownie, że musze mieć konkretne hobby, że musze pracować i tak dalej, ale nie dlatego, że ja mam na to chęć tylko dlategp, że to rozkaz i mam się słuchać, bo będzie mi truć głowe tak długo aż tego nie zrobię. Przez to.nawet chodzi mi pogłowie plan, aby iść na 1 dzień na siłowmie i zrobić mu zdjęcie ile przebiegłam km i wysłać, a potem to porzucić, a utrzymywać wersje że chodze. Lubie tego.terapeute, ale to wymuszanie na mnie konkretnych decyzji mmie demotywuje i obrzydza mi czynności, które kiedyś lubiałam i przez to je odkładam. Nie wiem. Może nie potrzebnie narzekam? Może to normalne, że słabsi mają być posłużni tym silniejszym? Ta terapia zaczęła być dla mnie rodzajem kary, którą muszę wykonać za to, że jestem słabym człowiekiem.
Czym jest cyklotymia?
Czym jest cyklotymia? Jakie są jej przyczyny? Jak leczyć?
Czy faworyzowanie pacjentów przez psychoterapeutę jest nieetyczne? Analiza na podstawie filmu
Dzień dobry. Widziałam w pewnym filmie coś, co mnie głęboko zastanowiło. Był to film o kobiecie - psychoterapeutce i psychiatrze. Moją uwagę przykuło to, że miała ona ulubioną pacjentkę, którą traktowała lepiej niż innych pacjentów. Przytulała ją, kupowała drogie prezenty i spędzała z nią czas na prywatnych rozmowach. Pewnego razu nawet wyjawiła jej sekret na temat choroby innej pacjentki. Naturalnie wszystko to robiła w dobrej wierze. Czy Państwa zdaniem takie zachowanie jest nieetyczne? Czy ktoś powinien odebrać licencję specjaliście, który tak postępuje? Pozdrawiam.
