Odpowiedz jako specjalista
WsteczUczęszczam na terapię, jednak oczekiwałem większej poprawy.
Witam, mam 28 lat i od 6 miesięcy uczęszczam na terapię w nurcie psychodynamicznym. Zdecydowałem się, ponieważ mam problem z poczuciem własnej wartości ,które praktycznie nie istnieje,z nieśmiałością,z samoakceptacją oraz nie potrafię nawiązywać relacji z płcią przeciwną - jestem w tym po prostu tragiczny. Zauważyłem u siebie, że podczas sesji często mam problem z koncentracją oraz tak jakbym się "wyłączał", przez co często nie pamiętam niektórych fragmentów sesji czy też mam poczucie, że nie przykładam się wystarczająco, co powoduje u mnie frustrację i poczucie, że nigdy nie będę w stanie niczego zmienić w sobie czy swoim życiu. Widzę po tych 6 miesiącach pewne zmiany na lepsze, jednak miałem nadzieję, że po takim czasie będę w innym miejscu niż jestem i tu ponownie pojawią się strach, że wszystko to jest na nic, bo nic się nie zmieni. Nie mam problemu z chodzeniem na wizyty, w dniu wizyty wszystko jest jej podporządkowane oraz lubię rozmowy z moją terapeutką, jednak coraz częściej pojawia się w głowie myśl czy to ma sens, czy dam radę, czy może jestem tak niereformowalny, że i tak przeze mnie nic z tego nie wyjdzie. Z drugiej strony wiem, że jeśli zrezygnuje to popełnię ogromny błąd. Nie wiem o co chodzi czy też co się dzieje i co z tym robić, proszę o jakieś porady. Dziękuję
Goeff
1 rok temu
Natalia Tyrkiel
O wszystkich swoich obawach i problemach ( w tym z “wyłączaniem” i koncentracją )koniecznie porozmawiaj z terapeutką. To naturalne, że się pojawiają, ale i bardzo ważne, ponieważ stanowią materiał do pracy. Okres 6 mcy, to stosunkowo niewiele, a Ty już zauważyłeś efekty swojej ciężkie pracy (bo terapia jest ciężką pracą) to powód do dumy! Trzymam kciuki za Ciebie!
1 rok temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Małgorzata Gaś
Dzień dobry.
Czy mówi Pan o tym swojej terapeutce , jak się Pan czuje, o problemach z koncentracją I itd.? Szczerość, zaufanie i otwartość w terapii jest bardzo ważna. Pisze Pan, też, że zauważył Pan zmiany na lepsze. Proszę nie wprowadzać siebie w poczucie winny i nie kwestionować. Robi Pan na ten moment tyle ile Pan może. Proszę doceniać każdy swój wkład i krok. Nic nie dzieje się od razu. Już pójście na terapię i wytrwanie w niej świadczy o Panu sile i determinacji. Wspieram Pana Mocno i życzę powodzenia. W terapii jak w życiu czasem bywają trudniejsze chwile.
Pozdrawiam psycholog Małgorzata Gaś
1 rok temu
Ewelina Kowalska
Dzień dobry. Proces terapeutyczny jest procesem dynamicznym, w którym mogą pojawiać się różne uczucia i przemyślenia, również wątpliwości odnośnie uczestniczenia w terapii, co jest całkowicie naturalne. Czy rozmawiał Pan ze swoją terapeutką o posiadanych uczuciach i obawach związanych z terapią? W takiej sytuacji zawsze warto podjąć ten temat i omówić posiadane trudności bezpośrednio podczas sesji. Pozdrawiam serdecznie.
1 rok temu
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
jest to bardzo ważny temat, który powinien Pan wnieść na sesje terapeutyczną ze swoją terapeutką i przegadać to z nią. Będzie ona najbardziej kompetentną osobą w tej sytuacji. Psycholog, który nie zna Pana historii oraz tego jak przebiega proces terapeutyczny może nie mieć wystarczająco informacji, aby udzielić odpowiedzi na zadane przez Pana pytania. Mogłoby to po prostu wyrządzić więcej krzywdy niż pożytku. Polecam wnosić wszelkie swoje wątpliwości na sesje terapeutyczne, w których Pan uczestniczy.
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Karkus - psycholog, psychoterapeuta
1 rok temu
Anna Borkowska
Witaj,
na wstępie chciałabym zaznaczyć, że samo dostrzeżenie, chęć i podjęcie działania jest ogromnym krokiem w kierunku zmiany. Widzę, że z uważnością przyglądasz się sobie i swoim reakcjom, odczuciom - to bardzo wartościowe, dlatego że te sygnały sporo mogą powiedzieć. Jeśli widzisz zmiany na lepsze, to test znak, że terapia ma sens, czasami zajmuje ona więcej czasu niż zakładamy, dlatego że “otwierają się” w trakcie kolejne trudności. Można przyjrzeć się bliżej samej koncentracji (czy pojawia się tylko podczas sesji, czy dotyczy wybiórczych zadań, od kiedy występują trudności z koncentracją) warto poruszyć kwestię koncentracji z terapeutką.
Życzę wszystkiego dobrego
Anna Borkowska
1 rok temu
Katarzyna Kania-Bzdyl
Dzień dobry,
proszę o swoich obawach opowiedzieć swojemu terapeucie.
Być może terapia w nurcie psychodynamicznym w tym momencie nie jest dla Pana wystarczająca. Zawsze można rozważyć innego specjalistę.
Pozdrawiam :)
1 rok temu
Zobacz podobne
Chodzę na terapię od dwóch miesięcy, biorę też leki. Na ostatniej sesji wyrzuciłam z siebie tajemnicę, która nie dawała mi spokoju od 15 lat.
Dzień dobry.
Chodzę na terapię od dwóch miesięcy, biorę też leki. Mam 36 lat. Na ostatniej sesji wyrzuciłam z siebie tajemnicę, która nie dawała mi spokoju od 15 lat. To było traumatyczne wydarzenie z udziałem nieżyjącego już członka mojej rodziny.
Wyjawienie tej tajemnicy bardzo wiele mnie kosztowało. Po sesji upiłam się i pocięłam nożem całą rękę. Jakbym chciała się ukarać. Każde cięcie sprawiało mi ulgę. Nie mogę sobie teraz z tym poradzić. Dodatkowo moje rany zobaczył mąż. Czuję się teraz maksymalnie przez niego kontrolowana, co tylko zwiększa moją frustrację i poczucie winy. Nie wiem co robić,czuję się strasznie. Myślę tylko o tym,żeby się napić,a potem znów okaleczyć. Żałuję,że wyjawiłam terapeucie tajemnicę, dopóki była moja,jakoś nad tym panowałam.
Od wielu lat chodzę na terapię. Mam wrażenie, że coś jest nie tak, gdyż zmiany pojawiają się i znikają.
Od wielu lat chodzę na terapię. Mam wrażenie, że coś jest nie tak, gdyż zmiany pojawiają się i znikają. Problem dotyczy zaburzeń lękowych, osobowości, autoagresji, depresji. Może po prostu nie działa na mnie dany nurt terapii. Poprawa powinna być już znacząca, a nawet wyleczenie całkowite. Jest to już dość uciążliwe, tak jak by ciągle czegoś brakowało, coś było nieprzepracowane. Co może by powodem?
chciałabym udać się na terapię, ale nie wiem na jaką. Nie wiem, jakie są nurty
Witam, chciałabym udać się na terapię, ale nie wiem na jaką. Nie wiem, jakie są nurty i w ogóle. Mam problem z poczuciem własnej wartości, pewnością siebie, nadmiernym stresem, lękiem i porównywaniem się do innych. Jak szukać i jak znaleźć odpowiednią pomoc?
Czuję, że potrzebuję psychoterapii, jednak nie wiem gdzie oraz jaka byłaby najlepsza? Byłam adoptowana, mimo że widziałam miłość, mam w sobie pewną pustkę i niespełnienie.
Dzień dobry! Mam 23 lata i już od jakiegoś czasu przymierzam się do pójścia na psychoterapię, ale w sumie zawsze na koniec stwierdzam, że przecież sobie poradzę lub powstrzymują mnie względy finansowe. Byłam adoptowana w wieku 2 lat( wiem, że spotkało mnie wielkie szczęście), ale mam w sobie jakąś pustkę... Doświadczyłam wielu wyrazów miłości, ale także strachu, kontroli, ciągłej próby dopasowania się ze strachu przed odrzuceniem. Kocham moją rodzinę i jestem za nią baardzo wdzięczna, ale zawsze czułam się i czuję inna praktycznie pod każdym względem. Niedługo kończę studia i dopada mnie też kryzys związany z dalszą ścieżką mojego życia. Z jednej strony mam poczucie, że jestem dość mocno świadoma siebie i mogę to jakoś przezwyciężyć sama, ale z drugiej coraz częściej wieczorny natłok myśli i przeczących sobie emocji nie daje mi spokoju. Od kilku lat mam też problemy ze wstawaniem( tarczyca już uregulowana)- ale nadal najlepiej bym ciągle spała, bo non stop czuję się zmęczona. W wolnym czasie od zajęć i pracy nie mogę się zabrać za nic produktywnego- co prowadzi do późniejszych wyrzutów sumienia- i tak zataczam kółka z tygodnia na tydzień. Doszłam do momentu, że uświadomiłam sobie, że potrzebuję pomocy, bo jeśli nie przepracuję siebie, nie będę mogła w swojej pracy zawodowej dobrze wspierać innych. Jaka forma terapii byłaby dla mnie najkorzystniejsza? Gdzie mogę szukać pomocy oprócz sektora prywatnego?
Nudzę się na psychoterapii. Ciągle poruszamy te same obszary, a ja chciałabym móc rozwinąć się i zaangażować w nowe.
Hej,
Chodzę na terapie poznawczo-behawioralną od 5 miesięcy.
Od pewnego czasu czuję się strasznie znudzona terapią. Nudzi mnie ciągłe gadanie i słuchanie o tym samym. Nie czuję, że się rozwijam. Ciągle robię to samo. Poruszamy ciągle te same tematy. To mnie zniechęca i mam ochotę zrezygnować.Lubię nasze spotkania. Dużo z nich wynoszę. Terapeuta jest bardzo fajny i konkretny. Po prostu ja potrzebuje, aby od czasu do czasu był powiew świeżości, aby coś nowego się wydarzyło, abym mogła się rozwinąć i czegoś nowego nauczyć. A tu ciągle gadamy o tym samym, zajmujemy się tym samym obszarem i stoimy w miejscu. Nudzi mnie to. Potrzebowałabym skupić się na czymś nowym. Na razie odpuścić te tematy i zająć się czymś innym. Inaczej moja motywacja spada i robi się to monotonne. Wtedy nie chce mi się w to angażować. Chodzę, bo chodzę. Z poczucia obowiązku oraz no zobowiązałam się, ale robię to coraz mniej chętnie. Zmęczona nią jestem.
Jak tę nudę zabić? Nie chciałabym rezygnować z terapii, ale no naprawdę się nic nie dzieje. Ja to wolę jednak dosyć praktyczne zajęcia/ warszatowe :)
