Odpowiedz jako specjalista
WsteczLęk przed rozpoczęciem rozmowy z obcymi - jak sobie z tym poradzić?
Mam silny lęk przed rozpoczęciem rozmowy z ludźmi. Gdy ktoś inny rozpocznie rozmowę to kontynuuje ją,ale ja sama nie potrafię kogoś obcego o coś zapytać. Czuję też lęk gdy ktoś kogo nie znam do mnie coś mówi. Chciałabym znaleźć znajomych,ale nie potrafię z powodu tej blokady, co to może oznaczać?
Suela Wójcikiewicz
To, co opisujesz, może być przerwaniem kontaktu. Piszesz, że masz w sobie energię, chęć, potrzebę bliskości z ludźmi, ale zanim ta energia zamieni się w działanie (odezwanie się), coś ją zatrzymuje. Czy rozpoznajesz ten moment to, co dzieje się w Tobie tuż przed tym, jak się wycofujesz? Może to napięcie w ciele, ścisk w gardle, przyspieszony oddech. Warto temu się przyjrzeć, bo w takim doświadczeniu często jest ukryta odpowiedź, skąd bierze się ten lęk.
Zastanawiam się też, czy za tym może stać obawa, że jeśli “wysuniesz się do przodu”, zostaniesz oceniona, odrzucona, że zajmiesz zbyt dużo miejsca. Piszesz jednak, że lęk pojawia się także wtedy, gdy to ktoś inny zaczyna rozmowę, choć wtedy nie musisz brać na siebie ryzyka inicjatywy. To może sugerować, że nie chodzi tylko o strach przed własnym działaniem, ale przed samym byciem w kontakcie z kimś obcym. Ta obawa bywa czasem obrazem, głosem, wspomnieniem, śladem wcześniejszego doświadczenia, w którym inicjatywa okazała się niebezpieczna albo niemile widziana. Czy coś takiego rezonuje z Twoim doświadczeniem?
To, że chcesz mieć znajomych, a jednocześnie ten lęk Cię blokuje, to bardzo ludzkie napięcie między potrzebą kontaktu a potrzebą bezpieczeństwa.
Niemniej jednak chcę zaznaczyć, że fakt, iż odważyłaś się napisać na tym forum, oznacza dla mnie, że posiadasz zasoby i umiejętność rozpoczynania rozmowy, nawiązywania relacji. Wiem, że online jest łatwiej, niemniej jednak ta inicjatywa mówi mi coś o Twojej odwadze i Twojej sile w przezwyciężaniu lęku.
Pozdrawiam Cię ciepło
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Jagoda Jek
To, co opisujesz, może być bardzo męczące, zwłaszcza jeśli utrudnia Ci nawiązywanie znajomości i sprawia, że czujesz się ograniczona w codziennym życiu.
Sam lęk przed rozpoczęciem rozmowy nie musi oznaczać konkretnego zaburzenia. U części osób wynika z nieśmiałości, u innych z niskiej pewności siebie, obawy przed oceną lub odrzuceniem. Jeśli jednak lęk jest bardzo silny, pojawia się w wielu sytuacjach społecznych i prowadzi do unikania kontaktów z ludźmi, warto rozważyć również możliwość lęku społecznego (fobii społecznej). Tego nie da się jednak stwierdzić wyłącznie na podstawie jednego opisu – wymaga to dokładniejszej rozmowy z psychologiem.
To, że łatwiej jest Ci kontynuować rozmowę niż ją rozpocząć, jest ważną informacją. Pokazuje, że potrafisz być w kontakcie z drugim człowiekiem, kiedy pierwsza bariera zostanie już przełamana. Być może największą trudność sprawia Ci moment inicjowania kontaktu i niepewność, jak druga osoba zareaguje.
W takiej sytuacji pomocne bywa stopniowe oswajanie się z lękiem poprzez bardzo małe kroki – na przykład zadanie krótkiego pytania sprzedawcy, zagadnięcie współpracownika czy napisanie pierwszej wiadomości do kogoś. Celem nie jest pozbycie się lęku od razu, ale pokazanie sobie, że można działać pomimo niego.
Jeśli ten problem utrzymuje się od dłuższego czasu i ogranicza Twoje życie, warto skonsultować się z psychologiem. Taka konsultacja pomoże lepiej zrozumieć źródło trudności i dobrać odpowiednie metody pracy. W przypadku lęku społecznego bardzo dobre efekty przynosi m.in. terapia poznawczo-behawioralna, ale sposób pomocy zawsze warto dopasować do konkretnej osoby i jej potrzeb.
To, że marzysz o nowych znajomościach, jest dobrą wiadomością – oznacza, że potrzeba bliskości i kontaktu z innymi jest w Tobie obecna. Ta blokada nie musi definiować Ciebie ani Twojej przyszłości. Jest czymś, nad czym można pracować.
~ Jagoda Jek, psycholożka
Zobacz podobne
Witam, Choruję na depresję i silne zaburzenia lękowe od ponad 12 lat, mam pytanie, ponieważ niedawno zmieniłe_am pierwszy raz leki od tych dwunastu lat,
Witam,
Choruję na depresję i silne zaburzenia lękowe od ponad 12 lat, mam pytanie, ponieważ niedawno zmieniłe_am pierwszy raz leki od tych dwunastu lat, jestem teraz na 150 effectin ER od 6 dni. Czy lek powinien już zacząć działać ? Pytam, ponieważ niestety nadal odczuwam stany lękowe i depresję, najbardziej z rana, poźniej jest już trochę lepiej. Ale jest taka sinusoida - parę godzin lepiej, potem chwilę gorzej i tak w kółko. Z tym epizodem walczę już pół roku.
Z góry bardzo dziękuję za odpowiedź.
Od jakiegoś czasu mam problem chyba z jakimś odrealnieniem
Witam mam 15 prawie 16 lat i od jakiegoś czasu mam problem chyba z jakimś odrealnieniem. Powiem krótko, od bardzo dawna bardzo dużo siedziałem w swojej głowie tzn. myślałem układałem jakieś nierealne scenariusze, które mnie zaczynają niszczyć. Niedługo umawiam się do psychologa, bo udało mi się przełamać i zapytać o to rodziców, ale ciężko mi, niby mam znajomych, ale dużo więcej jestem w własnych myślach co dla mnie nie ma sensu, nie mogę się zrelaksować, tak jakby cały czas czuje spięcie w głowie, czy ktoś może odpowiedzieć, o co może chodzić. Dodam jeszcze, że zaczęło się to podczas treningu, chwilę po śmierci prababci, nadużywałem kofeiny i poczułem się, jakbym miał stracić przytomność i do teraz dziwne rzeczy się dzieją tj. czuję się jakbym miał umrzeć i wtedy nie mogę się uspokoić wcale czasami mija, a czasami nie.
Dlaczego boję się dzwonić do innych? Lęk przed telefonowaniem
Nie wiem dlaczego ale cały czas jak chce z kimś pogadać albo kiedy potrzebuje gdzies zadzwonić to właśnie boję sie dzwonić do kogoś,nawet kiedy muszę cos pilnego załatwić to boję sie zadzwonić np.do lekarza czy umówić się do fryzjera.
Trudności w rozmowie w grupie - jak przełamać strach i zacząć się odzywać?
Dzień dobry Mam 20 lat i obecnie jestem na 2 roku studiów. Jestem raczej spokojną osobą na codzień. Niestety od liceum mam trudności w rozmowie w większej grupie ludzi ( obecnie trzymam się na studiach w 4- osobowej gupie znajomych). Nie potrafię się przełamać żeby cokolwiek powiedzieć, przez co jedynie słucham co moi znajomi mówią. I nie wynika to z braku tematów, ponieważ mamy ze sobą wiele wspólnego. Kiedy jestem z kimś sam na sam, to potrafie się normalnie odezwać i jak złapie temat, to dużo gadam, ale gdy jestem nawet w mniejszej grupie to czuje jakby mnie „zatykało” i boje się odezwać. Nie wiem z czego może to wynikać, ponieważ dzieje się to już od liceum i niezależnie, jaka to jest grupa ludzi (z wyjątkiem rodziców), ja nie potrafię się odezwać. Zaczyna mnie to coraz bardziej męczyć i nie wiem, jak sobie z tym poradzić.
Własne myśli o rozstaniu i poczucie winy. Myśli pojawiają się bez mojej woli.
Dzień dobry. Od kilku miesięcy zmagam się z silnym lękiem, że zostawię swojego chłopaka, chociaż bardzo nie chce tego zrobić i obydwoje się kochamy. Nie mogę w nocy spać, bo wzbudzają mnie te myśli, moje serce bije wtedy jak szalone. W mojej głowie tworzą się czarne scenariusze i choć próbuje przekierować uwagę na coś innego po jakimś czasie nagle znów się pojawia taka myśl, np. kiedy idziemy na spacer itp.. próbuje wtedy w myślach uspokoić się i mówić, że nic się nie stanie i mam kontrolę nad tym co robię, jednak to nie pomaga, pozytywne myślenie, rozpisywanie ich też za dużo nie wnosi. Przez to wszystko mam ogromne poczucie winy i wątpliwości, że gdybym kochała chłopaka to nie miałabym takich strasznych myśli. Jeśli jest dzień, kiedy te myśli ustaną , to znów rozmyślam, że za chwilę pojawia się od nowa i będę się tak strasznie tego bała.
Toksyczny związek – jak go rozpoznać i zakończyć?
Czy zastanawiasz się, czy Twój związek jest zdrowy? Nie każda trudność jest toksyczna, ale jeśli czujesz lęk, winę, wątpisz w siebie, boisz się mówić, co myślisz – warto się zatrzymać. Tutaj dowiesz się, jak rozpoznać toksyczny związek i jak go zakończyć.