Główna zasada
Podstawową zasadą, na której opiera się etyka zawodu psychoterapeuty, jest taka sama jak w przypadku lekarzy: primum non nocere, co znaczy „przede wszystkim — nie szkodzić”. Oczywiście, specjaliści, z którymi rozmawiamy w gabinetach, są przygotowani nie tylko do tego, aby nie robić nam krzywdy.
Jeden cel, wiele metod
Proces terapeutyczny, w zależności od modalności, czyli metody, jaką posługuje się psychoterapeuta, może wyglądać nieco inaczej.
Podczas terapii poznawczo-behawioralnej będziemy skupiać się na konkretach: mechanizmach powstających w naszych myślach i naszym działaniu jako konsekwencji. Tutaj terapeuta będzie bardzo zaangażowany i aktywny — ma w końcu nauczyć nas dostrzegać nasze nieadaptacyjne schematy oraz pokazać, w jaki sposób to zmienić.
Tak zwane terapie wglądowe, wywodzące się z nurtu psychoanalitycznego, to całkiem inny proces, który większy nacisk kładzie na to, co nieświadome.
Psychoterapia psychoanalityczna
Czujesz, że coś Cię blokuje, choć trudno to nazwać? Psychoterapia psychoanalityczna pomaga zrozumieć ukryte mechanizmy i emocje. To głęboka praca, która prowadzi do trwałej zmiany i lepszego poznania siebie.
Terapeuta niczym białe płótno
Najważniejszą rzeczą w terapiach wglądowych jest relacja. To właśnie w gabinecie odgrywa się to, co na co dzień dzieje się w naszym życiu. W relacji z terapeutą pojawiają się często trudności, wstyd, lęk czy złość. Zadaniem specjalisty jest subtelnie pokazać to pacjentowi, aby to, co nieświadome przeniknęło do jego świadomości, a więc wyszło na światło dzienne.
W relacji terapeutycznej często odczuwamy pewne emocje wobec terapeuty. Czasami nasze słowa czy zachowanie zdradzają to, w jaki sposób go postrzegamy. To, w jaki sposób przeżywamy zależność, w gabinecie zazwyczaj stanowi obraz tego, jak wyglądają nasze związki: przyjacielskie, romantyczne, rodzinne — na zewnątrz.
Zadaniem terapeuty jest nazwanie tego i pokazanie pacjentowi, tym samym, wydobycie nieświadomych stylów zachowań na światło dzienne. Tym właśnie jest zjawisko przeniesienia: terapeuta na moment staje się naszą matką, partnerem lub przyjaciółką. Płeć nie ma tutaj większego znaczenia.
Trenuj na terapeucie!
Jedną z najczęstszych przyczyn naszych trudności psychicznych są relacje, jakie tworzyliśmy z bliskimi w dzieciństwie. Być może nie mieliśmy tyle szczęścia, aby trafić na wyrozumiałego i cierpliwego ojca, lub też ciepłą i serdeczną matkę. To, czy nasze emocje były akceptowane, czy nie, powoduje, że utrwala się w nas odpowiedni model budowania zależności, który często nastręcza nam wiele trudności.
Rolą terapii jest tutaj umożliwienie spotkania z bezpiecznym dorosłym, czyli kimś, kto zrozumie, wysłucha i nie będzie nas oceniał. Taki model relacji leczy nasze deficyty i pozwala na zmianę wyuczonych wcześniej schematów powodujących, że doświadczamy cierpienia. Dzieje się to dzięki umiejętnościom terapeuty, który odzwierciedla nasze uczucia: empatycznie komentuje, interpretuje, a czasami konfrontuje ze sprzecznościami.
Psychoterapia poznawczo-behawioralna (CBT)
Odzyskaj równowagę emocjonalną i naucz się zarządzać stresem, lękiem oraz negatywnymi myślami – CBT to droga do trwałej zmiany
To nie tylko rozmowa
Łatwo ulec wrażeniu, że psychoterapia to tylko rozmowa. To prawda, jest nią. Ale jest również relacją zależności, w której możemy poczuć się bezpiecznie i doświadczyć tego, czym jest akceptacja i cierpliwe towarzyszenie w trudnościach.
