Odpowiedz jako specjalista
WsteczKto może przepisywać leki na poprawę nastroju i wyciszenie?
Czy gdy pójdę do psychologa i będę chciał tabletki na uspokojenie i wyciszenie, to czy on jest w stanie mi je zapisać, a jeśli nie, to do kogo mogę się udać, aby otrzymać taką pomoc?
Anonimowo
3 miesiące temu
Bożena Nagórska
Szanowny Panie,
warto na początku wyjaśnić ważną różnicę: psycholog zajmuje się diagnozą, wsparciem, jednak nie posiada uprawnień lekarskich, więc nie może wypisywać recept na żadne leki. Jeśli czuje Pan, że potrzebuje wsparcia farmakologicznego, aby się wyciszyć i uspokoić, należy udać się do lekarza psychiatry – jest to specjalista, który oceni Pana stan zdrowia i dobierze odpowiednie preparaty. Wizyta u psychiatry nie wymaga skierowania i jest najlepszym krokiem, jeśli szuka Pan pomocy doraźnej w formie tabletek, przy czym optymalnym rozwiązaniem jest zazwyczaj połączenie farmakologii z psychoterapią u psychologa, aby nie tylko wyciszyć objawy, ale też zrozumieć ich przyczynę.
Pomyślności
Psycholog Bożena Nagórska
3 miesiące temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Agnieszka Domaciuk
Dzień dobry,
Ważne jest rozróżnienie zawodów, które pracują w ramach pomocy w zakresie zdrowia psychicznego. Psycholog nie jest lekarzem, dlatego nie ma uprawnień do wypisywania recept i wystawiania zwolnień lekarskich. Jest to w zakresie pracy lekarza psychiatry. Należy wiedzieć, że wizyta lekarska podobnie jak konsultacja psychologiczna polega przede wszystkim na rozmowie, zebraniu wywiadu dotyczącego objawów, zgłaszanych trudności i wspólnym opracowywaniu plan na pracę nad tymi trudnościami.
Pozdrawiam,
Domaciuk Agnieszka
Psycholog, psychoterapeuta CBT
3 miesiące temu
Agnieszka Włoszycka
Dzień dobry,
Dziękujemy za pytanie i kontakt z nami.
Psycholog nie ma uprawnień do przepisywania leków (wystawiania recept), może natomiast zrobić diagnozę, wesprzeć terapeutycznie i w razie potrzeby skierować do odpowiedniego specjalisty.
Leki na wyciszenie i lęk może przepisać lekarz psychiatra (także w ramach jednej konsultacji). Do psychiatry nie potrzeba skierowania (można zapisać się bezpośrednio, zarówno prywatnie, jak i na NFZ: do poradni zdrowia psychicznego).
Warto powiedzieć wprost o objawach, ich nasileniu i tym, czego Pani oczekuje , wtedy lekarz dobierze formę leczenia lub zaproponuje alternatywy.
Najlepsze efekty zwykle daje połączenie farmakoterapii z psychoterapią, bo leki zmniejszają napięcie a terapia pomaga dotrzeć do przyczyn i nauczyć się regulacji emocji.
Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka
3 miesiące temu
Natalia Pisarek
Dzień Dobry,
To bardzo ważne pytanie i dobrze, że go zadajesz. Jeśli pójdziesz do psychologa, to on może Cię wysłuchać, pomóc zrozumieć to, co przeżywasz, zaproponować różne sposoby radzenia sobie z napięciem czy lękiem — ale nie może przepisać leków.
Tabletki na uspokojenie i wyciszenie może zapisać wyłącznie lekarz psychiatra (bo tylko lekarz ma do tego uprawnienia). Jeśli więc czujesz, że oprócz rozmowy potrzebne byłoby też wsparcie farmakologiczne, najlepiej umówić się właśnie do psychiatry.
Czasem wygląda to tak, że ktoś najpierw trafia do psychologa, a on — widząc duże nasilenie objawów — proponuje równoległą konsultację psychiatryczną. I to jest bardzo w porządku droga, bo wtedy masz i wsparcie rozmową, i dobrze dobrane leczenie.
Pozdrawiam Serdecznie,
Natalia Pisarek
3 miesiące temu
Tomasz Pisula
Dzień dobry,
Psycholog nie przepisuje tabletek, leków - tylko psychiatra może podjąć decyzję o przepisaniu recepty na leki.
Proszę natomiast pamiętać, że leki nie rozwiązują przyczyny, a maskują objawy (przykrywają problem).
Wszystkiego dobrego, powodzenia!
Tomasz Pisula
Psycholog, psychoterapeuta.
3 miesiące temu
Anna Szczypiorska
Witaj, psycholog nie ma uprawnień do wystawiania recept, więc nie może przepisać leków uspokajających ani przeciwlękowych. Taką pomoc farmakologiczną może zapewnić lekarz- najlepiej psychiatra (nie potrzeba skierowania), a czasem także lekarz rodzinny.
Psycholog natomiast może pomóc w zrozumieniu źródła napięcia, zaproponować skuteczne metody radzenia sobie z lękiem i jeśli będzie taka potrzeba, zasugerować konsultację psychiatryczną. Często najlepsze efekty daje połączenie terapii i odpowiednio dobranego leczenia.
3 miesiące temu
Katarzyna Losoń
Dzień dobry,
Zdecydowanie nie. Psycholog nie wypisuje recept, to kompetencje lekarza. Jeśli mówimy o lekarzu zdrowia psychicznego, należy udać się do psychiatry. Warto się też zastanowić co się dzieje, że tych leków potrzebujemy i jak możemy daną sytuację rozwiązać.
Pozdrawiam serdecznie
Katarzyna Losoń
psycholog
3 miesiące temu
Karolina Rzeszowska-Świgut
Dzień dobry ,
Psycholog nie ma uprawnień do przepisywania leków psychotropowych, nawet gdy pacjent o to poprosi.
Jeśli jest potrzeba leków należy udać się do psychiatry. Psychiatra to lekarz, który ma wykształcenie medyczne (studia medyczne plus specjalizacja psychiatryczna) i dysponuje uprawnieniami do przepisywania leków.
To właśnie lekarz będzie mógł ocenić, czy tabletki są wskazane, a jeśli tak – to je przepisze.
Wiele osób korzysta z kombinacji obu specjalistów – psychiatra zajmuje się medyczną stroną problemu (farmakoterapią), a psycholog lub terapeuta pracuje nad psychologiczną stroną trudności. Ta współpraca często daje najlepsze rezultaty.
z poważaniem
Karolina Rzeszowska-Świgut
psycholog, psychotraumatolog, psycholog sądowy
3 miesiące temu
Natalia Przybylska
Dzień dobry,
Warto wyjaśnić, że psycholog ani psychoterapeuta nie posiadają uprawnień do przepisywania farmakoterapi. Leki może zapisać wyłącznie lekarz np. lekarz rodzinny, psychiatra. Należy jednak pamiętać, że nie można po prostu poprosić o „tabletki na wyciszenie”, ponieważ są one dobierane na podstawie szczegółowego wywiadu lekarskiego.
Zanim jednak uda się Pan do psychiatry, warto rozważyć wizytę u psychologa lub psychoterapeuty. Jeśli problem, z którym się Pan boryka, nie jest tylko chwilową trudnością, ale czymś bardziej złożonym i trwającym dłużej, sama farmakoterapia może okazać się niewystarczająca. Leki często jedynie łagodzą objawy, nie dotykając przyczyn trudności. Liczne badania wskazują, że dwutorowe podejście, łączące wsparcie terapeutyczne z ewentualnym leczeniem farmakologicznym, daje znacznie lepsze i trwalsze rezultaty niż stosowanie samych leków. Psycholog pomoże zrozumieć mechanizmy Pana zachowań i emocji, co jest kluczowe w procesie zdrowienia.
Wszystkiego dobrego!
Natalia Przybylska
3 miesiące temu
Daria Składanowska
Dzień dobry,
Psycholog nie może przepisać leków, w tym tabletek uspokajających.
Leki może przepisać tylko lekarz np. psychiatra lub lekarz rodzinny
Psycholog może natomiast wspierać Cię terapią i technikami wyciszania, które działają bez leków.
Pozdrawiam,
Składanowska Daria
3 miesiące temu
Katarzyna Witkowska
Dzień dobry,
leki może przepisać wyłącznie lekarz psychiatra (prywatnie lub na NFZ). Psycholog nie ma uprawnień do wystawiania recept.
Psycholog może pomóc w pracy nad napięciem i nadmiernym pobudzeniem – niezależnie od tego, czy ktoś korzysta z farmakoterapii, czy nie.
W praktyce często połączenie odpowiedniej diagnozy lekarskiej i pracy psychologicznej daje najlepsze efekty w regulowaniu napięcia.
mniej niż godzinę temu
Zobacz podobne
Jak sobie poradzić, kiedy psychiatra na NFZ ma bardzo odległe terminy?
Jak sobie poradzić, kiedy psychiatra na NFZ ma bardzo odległe terminy, a nie ma się pieniędzy na wizytę prywatną i nie ma się skąd pożyczyć? Mam wszystkie objawy depresji i nie wiem, co mam ze sobą zrobić.
Czy nadmierne kupowanie to problem? Ekscytacja zakupami a wyrzuty sumienia i brak pieniędzy
Nie wiem, czy to już problem, czy ja po prostu lubię kupować rzeczy. Ale serio – co chwilę coś zamawiam, paczki non stop, a potem... sama już nie wiem, po co mi to wszystko. Na chwilę jest fajnie, ekscytacja, a później? Wyrzuty sumienia, zero kasy i sterta niepotrzebnych rzeczy. Czy to już „coś”, czy tylko zwykła zachcianka, która trochę wymknęła się spod kontroli?
Skomplikowana relacja mama-dorosła córka.
Skomplikowana relacja mama-dorosła córka.
Mam 33 lata i dosyć zawiłą relację z moją mamą. Zawsze byłyśmy bardzo blisko siebie, przez całe życie byłam jej najbliższą osobą, powiernikiem, odkąd pamiętam (5/6lat) byłam zaangażowana w jej problemy małżeńskie z moim tatą (zdaję sobie sprawę, że nie jest/nie było to zdrowe podejście). Mieszkamy bardzo blisko siebie, mam kontakt codziennie, CODZIENNIE (telefoniczny, na komunikatorze lub odwiedzamy się). Od zawsze byłam bardzo wrażliwa na "humory" mojej mamy, jestem w stanie wyczuć po kilku słowach czy jest w dobrym lub złym nastroju. Jej nastrój bardzo często odzwierdziedla mój nastrój: już 10minutowa rozmowa telefoniczna z mamą w złym humorze jest w stanie popsuć mi cały dzień. Mama nie ma żadnych przyjaciółek, jestem właściwie tylko ja i czuję się w obowiązku zapewnienia jej "rozrywek" na weekend, właściwie mama nie wyobraża sobie, że w weekendy nie spędzimy czasu razem. Gdy wyjeżdżam na wakacje, często pada propozycja ze strony mojej mamy, czy może dołączyć (właściwie to nie propozyzja, ale zdanie oznajmujące, że dołącza)- na szczęście tu zachowuję asertywność (chociaż nie jest to łatwe). Próbowałam podjąć rozmowy na temat naszej dziwnej relacji kilka razy, ale zawsze kończyło się to płaczem ze strony mojej mamy i moimi przeprosinami. Wiem, że to nie jest zdrowe, wiem, że potrzebuję terapii :) Stąd moje pytanie do specjalistów, jaka terapia byłaby najlepsza do takiego rodzaju problemu. Nie chcę odcinać się od mojej mamy, chciałabym nauczyć się nie podchodzić tak emocjonalnie do jej zmiennych nastrojów.
Pozdrawiam,
Kaśka
Jak reagować na niechciane rady w pracy i społeczne oczekiwania?
Ludzie próbują na mnie wpływać, narzucać swoje zdania/ pomysły, ale... w "dobrych" intencjach, traktują mnie jak dziecko. Mam 30 lat, pracuję jako księgowa, nie mam partnera ani dzieci. Moja przełożona i bliższa koleżanka z pracy to kobiety w ok. 45 lat, zamężne, z dziećmi i... mam wrażenie, że traktują mnie trochę jak swoją córkę. Ciągle słyszę, że coś powinnam i to w takich niby dobrych intencjach. "Powinnaś pracować w IT" (chcę rzucić księgowość, zostać pisarką), "Powinnaś jeździć i zwiedzać świat, polecieć do Włoch itd" (boję się samolotów i podróże bardzo mnie męczą, poza tym nie mam z kim), "Powinnaś pójść na kolację służbową. Czemu nie? Darmowe jedzenie" (Nie lubię picia, po pracy to mój czas wolny, który chcę wykorzystywać dla siebie, nikt mi za to nie zapłaci), "Powinnaś pójść na imprezę z jakimś kawalerem" (nie mam kawalera, nie mam nawet zbyt wielu znajomych), "Powinnaś wypróbować dietę XXX" (po raz pierwszy w całym moim życiu naprawdę dobrze czuję się w moim ciele, schudłam, ale na zasadzie zmiany podejścia do odżywiania).
I to tak się ciągnie. Wiem, że obie mają dobre intencje, w jakich sposób chcą "dobrze", ale naprawdę wiele osób w moim życiu oczekiwało widzieć mnie jako osobę, którą nie jestem.
Męczy mnie to i nie wiem, jak odpowiadać już na takie komentarze, bo próby powiedzenia, że np. nie lubię podróży, kończyły się tekstem "jesteś młoda, powinnaś korzystać, jak raz pojedziesz, to zobaczysz". No i takie komentarze obniżają moją samoocenę, bo kilku takich zastanawiam się, czy może jednak coś ze mną jest nie tak?
Jak przekonać się do wizyty u psychologa/psychoterapeuty_ki?
W jaki sposób przekonać się do wizyty u psychologa bądź psychoterapeuty?
Czuje , że problemy życia codziennego mnie przytłaczają
