Odpowiedz jako specjalista
WsteczDarmowa terapia psychodynamiczna online po stracie mamy – wsparcie dla nastolatka z Aspergerem i OCD
Treść wrażliwaDzień dobry, mam 14 lat. 25 czerwca br. nagle w wypadku zmarła moja mama. W związku z tym okropnie się czuję. Dodatkowo mam zaburzenia rozwoju osobowości, zespół Aspergera, tiki i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Będę miał konsultację psychologiczne, ale pani psycholożka zaleciła dłuższą pracę psychoterapeutyczną u innej osoby, bo sesje u niej mają charakter konsultacyjno-interwencyjny. Pani psycholożka szkolna mówiła, że warto abym spróbował psychoterapię psychodynamiczną. Miałem już dwa razy CBT i raz Ericksonowską ale nie pomogły. Dlatego, chciałbym zapytać, czy kojarzą państwo może jakąś psychoterapię psychodynamiczną lub psychoanalityczną online za darmo ? Mieszkam teraz u babci i cioci, pod opieką taty, a nas nie stać na drogą terapię. Bardzo dziękuję, za wszystkie propozycje.
Mateusz
Dominika Tarnacka
Mateusz, jest mi bardzo przykro. Wyszukaj w necie, czy w Twoim mieście, w pobliżu jest jakieś centrum zdrowia psychicznego. Przesyłam Ci link, który może być pomocny https://pacjent.gov.pl/artykul/psychoterapia
Możesz też sięgnąć po wsparcie fundacji - ja pracuję z klientką, której koszty psychoterapii pokrywa fundacja.
Co do wyboru nurtu: on jest istotny, ale według mnie najważniejszy jest kontakt z terapeutą, to jak czujesz się z nim nie tylko jako ze specjalistą, ale też z człowiekiem.
Trzymam za Ciebie kciuki, jesteś mądrym chłopakiem, to widać w Twoich słowach.
Pozdrawiam
Dominika Tarnacka
psychoterapia Gestalt
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Andżelika Korczak-Urban
Proszę sprawdzic,czy w pobliżu miejsca zamieszkania jest Centrum Zdrowia Psychicznego i zapytac tam o psychoterapie w nurcie psychodynamicznym. W takich miejscach terapia i inne formy pomocy są bezplatne.
Sylwia Skibińska
Dzień dobry Panie Mateuszu,
Bardzo mi przykro z powodu śmierci Pana mamy. To ogromna strata i w takiej sytuacji ma Pan prawo doświadczać bardzo silnych emocji. Dobrze, że jest Pan już pod opieką psychologiczną i szuka dalszej pomocy.
Jeśli chodzi o psychoterapię, nie ma jednego nurtu, który byłby najlepszy dla każdej osoby. Ważniejsze od samego nurtu jest doświadczenie terapeuty w pracy z młodzieżą, żałobą oraz zaburzeniami współwystępującymi, o których Pan wspomina. To, że wcześniejsze terapie nie przyniosły oczekiwanego efektu, nie oznacza, że kolejna również nie pomoże.
W przypadku ograniczeń finansowych warto sprawdzić możliwość bezpłatnej psychoterapii w ramach NFZ – szczególnie w ośrodkach środowiskowej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży. Można również zapytać psycholożkę prowadzącą o miejsca oferujące terapię finansowaną ze środków publicznych lub fundacje pomagające dzieciom i młodzieży w kryzysie.
Życzę Panu dużo siły. Pozdrawiam serdecznie,
Sylwia Skibińska
Agnieszka Włoszycka
Witaj Mateuszu,
Dziękujemyn za ponowny kontakt z nami.
Bardzo poruszyła mnie Twoja wiadomość. Straciłeś mamę zaledwie kilka dni temu, a jednocześnie próbujesz szukać dla siebie pomocy. To pokazuje, że mimo ogromnego bólu nie rezygnujesz z zadbania o siebie.
Jeśli chodzi o bezpłatną psychoterapię psychodynamiczną lub psychoanalityczną online -
być może ktoś z terapeutów tutaj na portalu oferuje bezpłatne sesje - zapytaj proszę tatę aby skontaktował się z nami np. poprzez maila - też będzie potrzebna taty zgoda na Twój udział w takiej terapii. Zachęcałbym też aby TATA skontaktował się z najbliższym Centrum Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży lub Poradnią Zdrowia Psychicznego na NFZ - w miejscu Waszego zamieszkania.. Część ośrodków prowadzi psychoterapię długoterminową, również w nurcie psychodynamicznym a jeśli nie mogą pomóc znaleźć miejsce, które pracuje w takim podejściu.Na ten moment najważniejsze jest jednak to, żebyś nie został sam z żałobą. Nie musisz od razu wiedzieć, jaki nurt będzie dla Ciebie najlepszy. Najpierw potrzebujesz bezpiecznej osoby, przy której będziesz mógł przeżyć to, co wydarzyło się 25 czerwca. Trzymam za Ciebie kciuki, Mateuszu. Naprawdę życzę Ci, żebyś trafił na terapeutę, przy którym poczujesz się bezpiecznie i wysłuchany.
Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka
Katarzyna Szczypior-Bałwas
Panie Mateuszu, rozumiem, że znalazł się Pan w szczególnie trudnej sytuacji. Nagła strata rodzica, do tego w tak młodym wieku, to ogromny cios. Może Pan się borykać z różnymi trudnymi uczuciami: bólem po stracie, żalem, smutkiem, rozpaczą, niezrozumieniem, złością... Dobrze, że ma Pan przy sobie bliskie osoby, które mogą otoczyć Pana wsparciem i opieką - Tatę, Babcię i Ciocię. To ważne, że korzysta Pan ze specjalistycznej opieki psychologa i poważnie Pan traktuje jego zalecenia udziału w terapii, by móc w bezpiecznej atmosferze przy wsparciu terapeuty, przeżyć ten trudny czas i ułożyć sobie wszystk na nowo. Świadczy to, o Pana dużej świadomości i gotowości do podjęcia leczenia, by lepiej żyć i radzić sobie z problemami.
Nie podaje Pan miasta więc trudno wskazać terapię psychodynamiczną na NFZ. Mogę polecić Poradnie Zdrowia Psychicznego w których często jest prowadzona taka terapia nieodpłatnie w ramach NFZ, np. w Gdyni to Poradnia Zdrowia Psychicznego przy Traugutta 9. Są też organizacje wspierające osoby w kryzysach np. Centra Interwencji Kryzysowej np w Gdyni i Gdańsku, które świadczą bezpłatne wpsarcie i terapię. Dodatkowo są realizowane różnego rodzaju projekty np. Kręgi Pomocy Dzieciom w Medycy w Centrum Gdyni SCM, w których uczestnictwo jest bezpłatne.
Życzę wytrwałości i dużo siły, kryzys minie i za jakiś czas odzyska Pan nadzieję i spojrzy na wszystko jaśniej. Pozdrawiam Katarzyna Szczypior-Bałwas
Edyta Kotula
Dzień dobry.
Bardzo mi przykro z powodu śmierci Twojej mamy. To ogromna strata, a to, że teraz czujesz się bardzo źle, jest naturalną reakcją na tak bolesne wydarzenie. Dodatkowo zmagasz się z zespołem Aspergera, OCD, tikami i innymi trudnościami, więc tym bardziej dobrze, że szukasz odpowiedniej pomocy.
Jeśli chodzi o psychoterapię psychodynamiczną lub psychoanalityczną, całkowicie bezpłatna terapia online jest niestety dość trudna do znalezienia. Warto jednak poszukać pomocy w poradniach zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży finansowanych przez NFZ, skierowanie do psychologa czy psychoterapeuty nie jest potrzebne. Niektóre fundacje i ośrodki prowadzą również bezpłatne lub niskokosztowe psychoterapie dla młodych osób, zwłaszcza po doświadczeniu żałoby lub kryzysu. Ponieważ jesteś po nagłej stracie mamy, warto też zapytać psycholożkę, z którą masz konsultacje, czy może polecić konkretnego terapeutę lub ośrodek mający doświadczenie zarówno w pracy z żałobą, jak i z osobami w spektrum autyzmu. Czasem najważniejsze nie jest to, jaki nurt terapii wybierzesz, ale czy terapeuta ma doświadczenie w pracy z podobnymi trudnościami.
Życzę Ci, żebyś znalazł osobę, przy której poczujesz się bezpiecznie i zrozumiany. Trzymam za Ciebie kciuki i mam nadzieję, że uda Ci się uzyskać odpowiednią pomoc. Nie musisz przechodzić przez to sam.
Kinga Osmulska
Dzień dobry,
Mateuszu,
Bardzo mi przykro z powodu śmierci Twojej mamy. To ogromna strata i naprawdę trudno sobie z czymś takim poradzić. Dobrze, że szukasz dla siebie pomocy i nie rezygnujesz z niej, mimo wcześniejszych doświadczeń.
Jeśli chodzi o bezpłatną terapię psychodynamiczną online, może być z nią trudno, ale warto pytać w poradniach zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży na NFZ – czasem pracują tam terapeuci w różnych nurtach albo mogą Cię pokierować do odpowiedniego miejsca. Trzymam za Ciebie kciuki. Mam nadzieję, że trafisz do osoby, przy której poczujesz się bezpiecznie i będziesz mógł przejść przez ten bardzo trudny czas z odpowiednim wsparciem. 💛
Pozdrawiam
Kinga Osmulska
Zobacz podobne
Intensywna reakcja emocjonalna po spotkaniu kuzyna - czy to atak paniki?
Dlaczego moja reakcja była aż tak intensywna, z czego może się wiązać taka reakcja? Czy to mógł być atak paniki?
Witam, ostatnio miała miejsce bardzo trudna dla mnie sytuacja... Wsiadałam na przystanku do autobusu i zobaczyłam tam, spotkałam mojego kuzyna z kolegami, rozpoznałam go...
na początku nie zwrócił na mnie uwagi, później popatrzył na mnie. W chwili, gdy go zobaczyłam, zrobiło mi się strasznie gorąco, duszno... w pewnej chwili miałam wrażenie że, mi tak słabo, że stracę przytomność.. chciałam uciec w biegu z tego autobusu... Rozpłakałam się, Pani siedząca obok zapytała się, czy coś się stało. Uciekłam z autobusu na pierwszym lepszym przystanku.
Jak najdalej mimo tego, że moja obecność nie wywarła na nim żadnego wrażenia. Wiem również, że nic mi zrobi.. nic by przecież nie zrobił w tamtej chwili. Skąd też taka silna reakcja...?
Boje się, że będę reagowała tak już zawsze.
Czemu ten człowiek spowodował taką rekcję?
W wieku 11 lat doświadczyłam molestowania seksualnego ze strony kuzyna... teraz mam 22 lata. Kuzyn nie został ukarany w żaden sposób, bo z powodu długiego odstępu czasu a opowiedzeniem tego minęło bardzo dużo czasu.... trudno było cokolwiek udowodnić...
Powiązałam serię bardzo przykrych zdarzeń z moim zachowaniem - słuchaniem muzyki. Przestałam to robić ze strachu.
Nie mogę się uczyć języka, który kocham. Wszystko zaczęło się w 2016 roku, kiedy wróciłam do oglądania serialu i słuchania zespołu w ukochanym języku. W mojej rodzinie zaczęła się wtedy seria śmierci. Dziadek, potem kilka osób zmarło na nowotwór. Skojarzyłam, że gdy poznałam ten język i go pokochałam w 2012 to zmarła ukochana osoba w mojej rodzinie. I zaczęłam wierzyć, że to ściąga na moją rodzinę i na mnie nieszczęścia. Do tego stopnia to doszło, że ilekroć coś się stanie ja doszukuje się drugiego dna w słuchanych piosenkach, oglądanych serialach. Przez to nie oglądam i nie słucham, oraz nie robię dużo rzeczy, które naprawdę kochałam. Niejednokrotnie chciałam wrócić do nauki, ale zawsze, naprawdę dzieje się coś złego. Mam żal, bo niewiele wchodzi mi do głowy , a ten cholerny język tak i jeśli bym go nie przerwała, to dziś byłabym na całkiem dobrym poziomie... A nie jestem. Straciłam lata i nie mogę się przełamać, bo tak się boje.
Kiedyś na przykład usłyszałam w głowie w tym języku piosenkę, a kilka godzin potem ktoś z mojej rodziny zachorował.
Ja wiem, jak to się czyta to trochę absurd. Sama sobie tłumaczę, że przecież nie możliwe. A i tak nie potrafię się z tego wygrzebać od lat. Wiem, że w moim otoczeniu są osoby, które dostrzegają coś takiego, ale nie w takim stopniu jak ja. Czy z tego można wyjść? Da się bez pomocy psychologa? Planuje iść w przyszłości na terapie, ale teraz nie mogę sobie jeszcze na to pozwolić. Dzisiaj znowu to samo. Zaczęłam sobie podśpiewywać piosenki bo nagle mi się przypomniały, a za kilka godzin wiadomośc, że nie żyje znajomy. Są oczywiście momenty gdzie gdzieś usłyszę i jest spokój, ale gdy zacznę myśleć intensywnie i nagle to potem jest to. Ja już zaczynam wierzyć w jakieś moce dziwne, a nie chce. Co mam zrobić? Słuchać i uczyć się na siłę? Unikać? Czy ja zwariowałam?
Czuję ból funkcjonując z ojcem, który wiecznie mi uniża, uważa się za nie wiadomo kogo. Siostra zawsze była traktowana inaczej.
Witam. Jestem już starszą osobą, ale od kiedy pamiętam - ojcu zawsze coś nie pasowało. W domu trzeba było sprzątać 6/6, wyzywał, obrażał, czasem bił - choć więcej razy to groził i był panem w domu. Gorzej w relacjach z innymi. Nigdy nie miałam nic do powiedzenia, przy rodzinie nie mogę nic powiedzieć mając 20, 30, 40 lat, bo uniża mi. Całe życie też słyszałam, że nie zdam prawa jazdy, że do niczego się nie nadaję itd. Sam ledwo maturę zdał, a mi ujmuje, że nadaję się do Biedronki i nie dociera do niego, że skończyłam studia. Niestety nie ułożyło mi się w życiu (głównie przez niego, bo za późno przepracowałam tematy z psychologiem), ale do dziś odzywa się jak do śmiecia. Przy ciotkach, kuzynkach robi ze mnie durnia, w warsztacie samochodowym wyszedł ostatnio przede mną i zaczął kpić, ze "ta to się nie zna przecież". Co robić wiem, ale dlaczego tak robi?? Do siostry super się odnosi, była starsza i zapisywali ją na basen, zawsze dostawała lepsze rzeczy, wspierali z matką. A ja mimo ukończenia studiów i poinformowania ich o tym z 10 x dostaję pytania, czy skończę kiedyś studia. Nie rozumiem. Nic z tego nie rozumiem. Tyle, że mi przykro.
Od dawna mam jakieś fobie, złości, jeszcze w szkole byłam wyśmiewana i traktowana jak pośmiewisko.
Dzień dobry, mam 25 lat, jestem dziewczyną. Od dawna mam jakieś fobie, złości, jeszcze w szkole byłam wyśmiewana i traktowana jak pośmiewisko. Później poznałam chłopaka, w którym po raz pierwszy się zakochałam. Pił, wyzywał mnie po pijaku, słuchał kolegów - raz było lepiej raz gorzej. Później po jakimś czasie znalazł sobie inną, upokorzył mnie wśród wszystkich. Nagadał kolegom, że jestem puszczalska, wyśmiewali się ze mnie, wydzwaniali głuche telefony, przeklinali, popychali i się załamałam. Później to się obróciło na moim zdrowiu jednak ktoś pomógł mi się z tego podnieść, lecz do dzisiaj mam złości, żale, wyżywam się na chłopaku, rodzinie i mam wątpliwości, że to z przeszłości. Mam te leki, mało śpię i ciągle gniew, żal i wściekłość wyładowywuję na innych. Mam prośbę - chce pomocy nie wiem jak sobie z tym poradzić, ciężko mi jest samej. Proszę o jakieś porady, z góry dziekuje :)
Silne symptomy i cierpienie po toksycznym związku, w którym były zachowania prześladowcze i zespół Otella
Witam, 17 lat życia z osobą toksyczną, przy czym w ostatnim roku doszły zaburzenia prześladowcze oraz zespół Otella. Życie na krawędzi. Non stop oskarżenia o zdrady, kontrola, podsłuch, kamery.. horror. Ja po rozwodzie, jednak nie znika poczucie lęku, strachu wewnętrznego. Nerwowość. Lęk w środku niby na tle psychicznym, jednak ciało od środka pali. Kołatanie serca, uczucie bezsilności. Jednak na zewnątrz uśmiech i ukrywanie wewnętrznego rozdarcia. Czy to minie? Bo nie wiem, ile da się to wytrzymać. Co mi pomaga - Doreta, którą dostałam na bóle pleców. Pomaga nawet spokojnie się położyć, tak nie mogę zasnąć. Dreszcze poty. Zimno ciepło.. proszę o poradę
Asertywność – jak ją rozwijać i dlaczego jest ważna?
Asertywność może odmienić Twoje życie. Poznaj techniki, które pomogą Ci budować zdrowe relacje, chronić się przed mobbingiem i wyrażać potrzeby. Dowiedz się, jak stać się bardziej asertywnym i cieszyć się lepszą jakością życia osobistego i zawodowego.