Odpowiedz jako specjalista
WsteczDarmowa terapia psychodynamiczna online po stracie mamy – wsparcie dla nastolatka z Aspergerem i OCD
Treść wrażliwaDzień dobry, mam 14 lat. 25 czerwca br. nagle w wypadku zmarła moja mama. W związku z tym okropnie się czuję. Dodatkowo mam zaburzenia rozwoju osobowości, zespół Aspergera, tiki i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Będę miał konsultację psychologiczne, ale pani psycholożka zaleciła dłuższą pracę psychoterapeutyczną u innej osoby, bo sesje u niej mają charakter konsultacyjno-interwencyjny. Pani psycholożka szkolna mówiła, że warto abym spróbował psychoterapię psychodynamiczną. Miałem już dwa razy CBT i raz Ericksonowską ale nie pomogły. Dlatego, chciałbym zapytać, czy kojarzą państwo może jakąś psychoterapię psychodynamiczną lub psychoanalityczną online za darmo ? Mieszkam teraz u babci i cioci, pod opieką taty, a nas nie stać na drogą terapię. Bardzo dziękuję, za wszystkie propozycje.
Mateusz
Dominika Tarnacka
Mateusz, jest mi bardzo przykro. Wyszukaj w necie, czy w Twoim mieście, w pobliżu jest jakieś centrum zdrowia psychicznego. Przesyłam Ci link, który może być pomocny https://pacjent.gov.pl/artykul/psychoterapia
Możesz też sięgnąć po wsparcie fundacji - ja pracuję z klientką, której koszty psychoterapii pokrywa fundacja.
Co do wyboru nurtu: on jest istotny, ale według mnie najważniejszy jest kontakt z terapeutą, to jak czujesz się z nim nie tylko jako ze specjalistą, ale też z człowiekiem.
Trzymam za Ciebie kciuki, jesteś mądrym chłopakiem, to widać w Twoich słowach.
Pozdrawiam
Dominika Tarnacka
psychoterapia Gestalt
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Andżelika Korczak-Urban
Proszę sprawdzic,czy w pobliżu miejsca zamieszkania jest Centrum Zdrowia Psychicznego i zapytac tam o psychoterapie w nurcie psychodynamicznym. W takich miejscach terapia i inne formy pomocy są bezplatne.
Sylwia Skibińska
Dzień dobry Panie Mateuszu,
Bardzo mi przykro z powodu śmierci Pana mamy. To ogromna strata i w takiej sytuacji ma Pan prawo doświadczać bardzo silnych emocji. Dobrze, że jest Pan już pod opieką psychologiczną i szuka dalszej pomocy.
Jeśli chodzi o psychoterapię, nie ma jednego nurtu, który byłby najlepszy dla każdej osoby. Ważniejsze od samego nurtu jest doświadczenie terapeuty w pracy z młodzieżą, żałobą oraz zaburzeniami współwystępującymi, o których Pan wspomina. To, że wcześniejsze terapie nie przyniosły oczekiwanego efektu, nie oznacza, że kolejna również nie pomoże.
W przypadku ograniczeń finansowych warto sprawdzić możliwość bezpłatnej psychoterapii w ramach NFZ – szczególnie w ośrodkach środowiskowej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży. Można również zapytać psycholożkę prowadzącą o miejsca oferujące terapię finansowaną ze środków publicznych lub fundacje pomagające dzieciom i młodzieży w kryzysie.
Życzę Panu dużo siły. Pozdrawiam serdecznie,
Sylwia Skibińska
Agnieszka Włoszycka
Witaj Mateuszu,
Dziękujemyn za ponowny kontakt z nami.
Bardzo poruszyła mnie Twoja wiadomość. Straciłeś mamę zaledwie kilka dni temu, a jednocześnie próbujesz szukać dla siebie pomocy. To pokazuje, że mimo ogromnego bólu nie rezygnujesz z zadbania o siebie.
Jeśli chodzi o bezpłatną psychoterapię psychodynamiczną lub psychoanalityczną online -
być może ktoś z terapeutów tutaj na portalu oferuje bezpłatne sesje - zapytaj proszę tatę aby skontaktował się z nami np. poprzez maila - też będzie potrzebna taty zgoda na Twój udział w takiej terapii. Zachęcałbym też aby TATA skontaktował się z najbliższym Centrum Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży lub Poradnią Zdrowia Psychicznego na NFZ - w miejscu Waszego zamieszkania.. Część ośrodków prowadzi psychoterapię długoterminową, również w nurcie psychodynamicznym a jeśli nie mogą pomóc znaleźć miejsce, które pracuje w takim podejściu.Na ten moment najważniejsze jest jednak to, żebyś nie został sam z żałobą. Nie musisz od razu wiedzieć, jaki nurt będzie dla Ciebie najlepszy. Najpierw potrzebujesz bezpiecznej osoby, przy której będziesz mógł przeżyć to, co wydarzyło się 25 czerwca. Trzymam za Ciebie kciuki, Mateuszu. Naprawdę życzę Ci, żebyś trafił na terapeutę, przy którym poczujesz się bezpiecznie i wysłuchany.
Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka
Katarzyna Szczypior-Bałwas
Panie Mateuszu, rozumiem, że znalazł się Pan w szczególnie trudnej sytuacji. Nagła strata rodzica, do tego w tak młodym wieku, to ogromny cios. Może Pan się borykać z różnymi trudnymi uczuciami: bólem po stracie, żalem, smutkiem, rozpaczą, niezrozumieniem, złością... Dobrze, że ma Pan przy sobie bliskie osoby, które mogą otoczyć Pana wsparciem i opieką - Tatę, Babcię i Ciocię. To ważne, że korzysta Pan ze specjalistycznej opieki psychologa i poważnie Pan traktuje jego zalecenia udziału w terapii, by móc w bezpiecznej atmosferze przy wsparciu terapeuty, przeżyć ten trudny czas i ułożyć sobie wszystk na nowo. Świadczy to, o Pana dużej świadomości i gotowości do podjęcia leczenia, by lepiej żyć i radzić sobie z problemami.
Nie podaje Pan miasta więc trudno wskazać terapię psychodynamiczną na NFZ. Mogę polecić Poradnie Zdrowia Psychicznego w których często jest prowadzona taka terapia nieodpłatnie w ramach NFZ, np. w Gdyni to Poradnia Zdrowia Psychicznego przy Traugutta 9. Są też organizacje wspierające osoby w kryzysach np. Centra Interwencji Kryzysowej np w Gdyni i Gdańsku, które świadczą bezpłatne wpsarcie i terapię. Dodatkowo są realizowane różnego rodzaju projekty np. Kręgi Pomocy Dzieciom w Medycy w Centrum Gdyni SCM, w których uczestnictwo jest bezpłatne.
Życzę wytrwałości i dużo siły, kryzys minie i za jakiś czas odzyska Pan nadzieję i spojrzy na wszystko jaśniej. Pozdrawiam Katarzyna Szczypior-Bałwas
Edyta Kotula
Dzień dobry.
Bardzo mi przykro z powodu śmierci Twojej mamy. To ogromna strata, a to, że teraz czujesz się bardzo źle, jest naturalną reakcją na tak bolesne wydarzenie. Dodatkowo zmagasz się z zespołem Aspergera, OCD, tikami i innymi trudnościami, więc tym bardziej dobrze, że szukasz odpowiedniej pomocy.
Jeśli chodzi o psychoterapię psychodynamiczną lub psychoanalityczną, całkowicie bezpłatna terapia online jest niestety dość trudna do znalezienia. Warto jednak poszukać pomocy w poradniach zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży finansowanych przez NFZ, skierowanie do psychologa czy psychoterapeuty nie jest potrzebne. Niektóre fundacje i ośrodki prowadzą również bezpłatne lub niskokosztowe psychoterapie dla młodych osób, zwłaszcza po doświadczeniu żałoby lub kryzysu. Ponieważ jesteś po nagłej stracie mamy, warto też zapytać psycholożkę, z którą masz konsultacje, czy może polecić konkretnego terapeutę lub ośrodek mający doświadczenie zarówno w pracy z żałobą, jak i z osobami w spektrum autyzmu. Czasem najważniejsze nie jest to, jaki nurt terapii wybierzesz, ale czy terapeuta ma doświadczenie w pracy z podobnymi trudnościami.
Życzę Ci, żebyś znalazł osobę, przy której poczujesz się bezpiecznie i zrozumiany. Trzymam za Ciebie kciuki i mam nadzieję, że uda Ci się uzyskać odpowiednią pomoc. Nie musisz przechodzić przez to sam.
Kinga Osmulska
Dzień dobry,
Mateuszu,
Bardzo mi przykro z powodu śmierci Twojej mamy. To ogromna strata i naprawdę trudno sobie z czymś takim poradzić. Dobrze, że szukasz dla siebie pomocy i nie rezygnujesz z niej, mimo wcześniejszych doświadczeń.
Jeśli chodzi o bezpłatną terapię psychodynamiczną online, może być z nią trudno, ale warto pytać w poradniach zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży na NFZ – czasem pracują tam terapeuci w różnych nurtach albo mogą Cię pokierować do odpowiedniego miejsca. Trzymam za Ciebie kciuki. Mam nadzieję, że trafisz do osoby, przy której poczujesz się bezpiecznie i będziesz mógł przejść przez ten bardzo trudny czas z odpowiednim wsparciem. 💛
Pozdrawiam
Kinga Osmulska
Zobacz podobne
Szpital psychiatryczny - czy obawiać się kolejnych pobytów?
Czy jeśli raz się trafiło do szpitala psychiatrycznego (nie po próbie samobójczej), to jest ,,ryzyko", że trafi się tam znowu? Na zasadzie, że każda kolejna próba samobójcza powoduje kolejne.
Mam pytanie odnośnie karania dzieci. Kilka razy w życiu mnie i mojej siostrze zdarzyła się taka sytuacja:
Mam pytanie odnośnie karania dzieci. Kilka razy w życiu mnie i mojej siostrze zdarzyła się taka sytuacja:
kiedy któraś z nas pyskówkami i wrzaskami wystarczająco zdenerwowała rodziców, oni, wściekli, kazali się nam ubierać do wyjścia, wyciągali nas z domu i przez podwórko do furtki. Potem otwierali furtkę i wypychali nas na zewnątrz, na chodnik, krzycząc, że jak nie umiemy się zachować, to wynocha z domu, mamy iść i nie wracać. Ja i moja siostra rozhisteryzowane i płaczące chciałyśmy wejść z powrotem, no bo jak sobie poradzimy same na ulicy, ale rodzice dalej nas wypychali. Potem pozwalali nam wejść z powrotem i mówili, że mamy wracać i się porządnie zachowywać. To się zdarzyło tylko kilka razy, ostatni raz w trzeciej klasie podstawówki kiedy moja siostra wykłócała się, że monitor komputera powinien być postawiony bliżej, bo w szkole dzieci siedzą bliżej komputerów. Teraz ja i moja siostra jesteśmy już młodymi dorosłymi na studiach i jesteśmy dość aspołeczne i rzadko wychodzimy z domu. Moi rodzice bardzo nas kochają, wspierają, troszczą się o nas i o nasze problemy i zawsze tak było, ale odnośnie tego typu sytuacji opisanych powyżej, mówią, że na to zasłużyłyśmy. Mówią też, że ogólnie zasługiwałyśmy na obrywanie od nich i szkoda, że mocniej nie obrywałyśmy, to może byłybyśmy grzeczniejsze. Nie jestem pewna, czy iść wobec tego na jakąś terapię? Czy takie zachowanie mogło spowodować u nas jakieś problemy natury psychicznej? Wiem, że inni mieli o wiele gorzej w życiu od nas. Rodzice uważają, że to tylko kilka razy na całe życie i musiałyśmy ich wtedy mocno wkurzyć, nie mają wyrzutów sumienia i ich zachowanie było jak najbardziej prawidłowe. Ja mam do nich o to żal i uważam, że ta kara była upokarzająca i nieadekwatna do przewinienia, nawet jeśli rzeczywiście wtedy wrzeszczałam na nich z jakiegoś powodu i robiłam histerie. Nie wiem, czy mam coś z tym zrobić, czy wszystkim będzie lepiej jeśli odpuszczę i zapomnę. Czy taka kara, mimo że dość surowa, mogła na mnie zupełnie nie wpłynąć?
Mam ponad 40 lat, rodzinę. Od lat borykam się z problemem przeżywania i powracania sytuacji z mojego życia, które były czy mogłyby być niebezpieczne.
Dzień dobry
Mam ponad 40 lat, rodzinę. Od lat borykam się z problemem przeżywania i powracania sytuacji z mojego życia, które były czy mogłyby być niebezpieczne. Jak wytłumaczyć sobie, że np. zdarza się, że dziecko pod opieką nie zawsze jest 100% czasu idealnie pilnowane w domu, tak mi się zdarzyło. Wzięło przewód pod napięciem, choć normalnie zabezpieczony. Mogło wziąć do ust i być porażone. Na szczęście zauważyłem to w porę? Nie wiedziałem o tym przewodzie w danej chwili, jestem dość wyczulony na temat bezpieczeństwa, nie mogę tego sobie darować. Pamiętam, jakby piorun we mnie wtedy uderzył. Gdybym przewidział... Ale nie pamiętałem o tym przewodzie.
Zresztą chodzi też o inne sytuacje. Długo to później przeżywam. Czasami wracają one po latach. Jak sobie z tym radzić? Bardzo dziękuję za odpowiedź, jest ona dla mnie bardzo ważna. A ostatnio tyle rzeczy zawalam, że widzę po sobie, że granica do depresji jest wręcz niemal przekroczona. Jestem osobą sentymentalną, wrażliwą, ufam ludziom z natury. Taki i poeta ze mnie.
Pozdrawiam serdecznie
Jak wspierać partnerkę po traumie przemocy seksualnej? Martwię się o naszą relację
Witam. Od miesiąca jestem w związku ze świetną dziewczyną, z którą rozumiemy się bez słów i oboje uważamy, że jesteśmy dla siebie stworzeni. Jak się poznawaliśmy to dowiedziałem się, że jest ofiarą przemocy seksualnej. Mimo to czuła się przy mnie bezpiecznie i jakiś czas temu doszło między nami do pierwszej inicjacji seksualnej. Oboje tego chcieliśmy, to było nagłe, ale byliśmy z tego zadowoleni. Po niemal tygodniu widzieliśmy się i mi uświadomiła, że to nie moja wina, ale po prostu nie czuje się bezpiecznie, kocha mnie, ale aktualnie ma doła. Ewidentnie jakikolwiek dotyk jest dla niej bolesny emocjonalnie i niekomfortowy. Martwię się o nią, bo jest załamana. Kocha mnie, a ja nie chcę jej stracić. Wiem, że chodzi do terapeuty w Warszawie i pomogło jej to bardzo, a ja od jej traumy jestem pierwszym mężczyzną i po prostu boję się, że relacja się zakończy mimo miłości. Co mam robić? Czy należy dać jej czas i wszystko samo wróci do normy? Potrzebuję rady.
Traumatyczne doświadczenia i brak terapeuty. Nie radzę sobie.
Doświadczyłam wielkiej traumy w dzieciństwie, molestowanie, brak początku bezpieczeństwa, miłość, dom alkoholiczny, po 35 roku życia wszystko wybuchło, pojawiły się leki, objawów psychosomatyczne z ciała, bóle, chodziłam na terapię 1,5 roku coś tam udało się przepracować, niestety terapeutka zakończyła terapię ze względu na jej ciążę, choć twierdziła, że już sobie sama poradzę, tak się nie stało, nadal płaczę , wszystko mnie boli, szukam nowego terapeuty, ale nie mogę się zdecydować, mam wielki problem z podjęciem tej decyzji, a czuje się coraz gorzej, wydaje mi się, że nic mi już nie pomoże i będę płakać tym bólem całe życie, a nie mam już siły, wolę zniknąć,jak sobie pomóc? Jak nie zwariować od nadmiaru tych emocji, nic mnie nie cieszy, życie straciło sens.
