Odpowiedz jako specjalista
WsteczJakie techniki coachingowe i psychoterapeutyczne wspierają rozwój osobisty?
Dzień dobry, chciałbym poznać jakieś techniki coachingowe / CBT / DBT / ACT, aby móc się rozwijać. Czy znają takie państwo? Chodzę do psychologa, ale nie zajmujemy się stricte rozwojem osobistym, tylko wsparciem / leczeniem. Pozdrawiam serdecznie
Anonimowy
Piotr Ziomber
Dzień dobry
To nie są techniki coachingowe, ale terapeutyczne, stosowane w nurcie psychoterapeutycznym. One są raczej zarezerwowane dla pacjentów, pod konkretny "problem", często także do pracy między spotkaniami, sesjami. One nie są "wiedzą tajemną", jednak użyte w niewłaściwy sposób mogą przynieść więcej szkody, niż pożytku. Mam tutaj na myśli stosowanie ich "na własną rękę" , bez konsultacji ze specjalistą.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Ewelina Paul
Dzień dobry,
czytam, że pojawiła się w Panu chęć rozwijania i jednocześnie pozostaje Pan w procesie wsparcia/leczenia psychologicznego. Zastanawiam się, czy miał Pan okazję porozmawiać o swojej potrzebie rozwoju z osobą, z którą już Pan współpracuje?
Wiktoria Woldan
Jeśli jest Pani już w procesie u psychologa, warto po prostu porozmawiać o swoich oczekiwaniach. Psycholog może włączyć do pracy techniki CBT, ACT czy DBT również w obszarze rozwoju osobistego, jeśli są one adekwatne do celu. Jeśli natomiast specjalista pracuje wyłącznie w obszarze wsparcia lub leczenia i nie prowadzi takiej pracy rozwojowej, może polecić osobę, która się w tym specjalizuje.
Jagoda Jek
Dzień dobry. To bardzo wartościowe, że oprócz pracy nad trudnościami chce Pan świadomie rozwijać swoje umiejętności i lepiej poznawać siebie. Warto jednak pamiętać, że techniki terapeutyczne nie są uniwersalnymi narzędziami do samodzielnego stosowania – ich dobór zależy od celu i indywidualnych potrzeb.
Jeśli interesuje Pana rozwój osobisty, dobrym punktem wyjścia może być nurt ACT (Terapia Akceptacji i Zaangażowania), który pomaga określać własne wartości, rozwijać elastyczność psychologiczną i podejmować działania zgodne z tym, co jest dla nas ważne, nawet jeśli towarzyszą temu trudne emocje. CBT (terapia poznawczo-behawioralna) może być pomocna w rozpoznawaniu automatycznych myśli, zniekształceń poznawczych i wypracowywaniu bardziej wspierających sposobów myślenia. Z kolei DBT (terapia dialektyczno-behawioralna) rozwija umiejętności regulacji emocji, tolerancji dyskomfortu, uważności i skuteczności interpersonalnej.
Jeżeli jest Pan już w terapii, warto porozmawiać ze swoim psychologiem o potrzebie włączenia elementów rozwoju osobistego do procesu lub poprosić o polecenie rzetelnych materiałów do samodzielnej pracy. Dobrym uzupełnieniem mogą być także sprawdzone książki i zeszyty ćwiczeń oparte na metodach opartych na dowodach naukowych.
Najważniejsze jednak, aby pamiętać, że rozwój osobisty nie polega na ciągłym „naprawianiu siebie”, ale na lepszym rozumieniu własnych potrzeb, mocnych stron i świadomym budowaniu życia zgodnego z własnymi wartościami.
~ Jagoda Jek, psycholożka
Bożena Nagórska
Dzień dobry,
oczywiście, fantastycznym narzędziem z obszaru CBT jest technika restrukturyzacji poznawczej, np. prowadzenie dziennika myśli, która pomaga identyfikować i zmieniać zniekształcenia poznawcze na bardziej wspierające przekonania. W nurcie ACT nieoceniona jest praca z uprzykładowioną kartą wartości oraz techniki defuzji, które pozwalają zdystansować się od trudnych myśli i działać zgodnie z tym, co dla nas naprawdę ważne. Warto również wypróbować coachingowe wyznaczanie celów metodą SMART lub dbt-owską technikę STOP, co można z powodzeniem wdrażać samodzielnie w ramach codziennego rozwoju.
Z pozdrowieniami
Bożena Nagórska
Edyta Kotula
Dzień dobry! To bardzo wartościowe, że oprócz pracy nad trudnościami chce Pan rozwijać również swoje umiejętności i lepiej poznawać siebie.
Podejścia takie jak CBT, ACT czy DBT rzeczywiście oferują wiele praktycznych narzędzi, które mogą wspierać rozwój osobisty. CBT pomaga rozpoznawać i zmieniać niepomocne schematy myślenia, ACT uczy większej elastyczności psychicznej oraz działania w zgodzie z własnymi wartościami, a DBT rozwija umiejętności regulacji emocji, uważności i skutecznej komunikacji.
Warto jednak pamiętać, że techniki są najbardziej skuteczne wtedy, gdy są dobierane do konkretnych potrzeb i celów. Jeśli zależy Panu głównie na rozwoju, można porozmawiać o tym ze swoim psychologiem lub poszukać specjalisty, który pracuje również w nurcie CBT, ACT lub terapii skoncentrowanej na rozwiązaniach i włącza elementy rozwoju osobistego do swojej pracy.
Życzę powodzenia na tej drodze-rozwój nie polega wyłącznie na eliminowaniu trudności, ale także na świadomym budowaniu życia zgodnego z własnymi wartościami.
Sylwia Skibińska
Dzień dobry. Musi Pan porozmawiać z psychologiem o chęci pracy również nad rozwojem osobistym. Często można włączyć do terapii elementy CBT, ACT czy DBT lub otrzymać ćwiczenia do samodzielnej pracy. Jeśli Pana psycholog nie pracuje w tym obszarze, z pewnością będzie mógł polecić odpowiednie materiały lub osobę, która się w tym specjalizuje.
Pozdrawiam,
Sylwia Skibińska
Jakub Pawłowski
Dzień dobry. Jak najbardziej istnieją techniki i ćwiczenia wywodzące się z nurtów takich jak CBT, DBT czy ACT, które można stosować również w celu rozwoju osobistego – nie tylko w leczeniu trudności psychicznych. Wiele z nich pomaga lepiej rozumieć swoje emocje, budować odporność psychiczną, pracować nad nawykami czy działać zgodnie z własnymi wartościami. Warto jednak pamiętać, że największą skuteczność mają wtedy, gdy są dopasowane do konkretnej osoby i jej celów
Zuzanna Setkowicz
W terapii ACT bardzo ważna jest uważność i współczucie. W ramach samorozwoju, można więc zapisać się na kurs uważności a następnie w ramach kontynuacji współczucia
Ewelina Kozioł
Dzień dobry,
Myślę, że warto porozmawiać o tym ze swoim psychologiem. Techniki takie jak CBT, DBT czy ACT dobiera się do konkretnych potrzeb i obszaru pracy – nie każda metoda będzie odpowiednia dla każdej osoby.
Warto powiedzieć, że chciałby Pan rozwijać konkretne umiejętności. Wspólnie będziecie mogli ocenić, które techniki będą dla Pana najbardziej pomocne i czy warto włączyć je do obecnej terapii.
Pozdrawiam serdecznie.
Zobacz podobne
Szukam terapeuty. Kogoś, kto pomoże mi nie zapominać, że chcę żyć.
Szukam terapeuty. Kogoś, kto pomoże mi nie zapominać, że chcę żyć. W sumie nawet tego nie zauważam, dopiero po czasie i mam pretensje do siebie itd. Chcę być najlepszą wersją siebie, a czasem raz w roku to jednak często... Ja chcę żyć, ogólnie jest super, a zawsze mi się pomiesza...
Boję się podejmowania decyzji, boję się przyszłości. Rzutuje to na moje szczęście, na lęk przed rzuceniem pracy.
Dzień dobry,
Czuję się zagubiona i mam duże problemy w podejmowaniu decyzji. Wszystkiego się boję, przyszłości.
W tym roku skończyłam mgr. Mam bardzo fajną pracę w zawodzie, ale jestem w mieście ponad 250 km od rodziny totalnie sama bez znajomych, tylko praca. Do końca lutego mam umowę najmu i zastanawiam się, czy się nie zwolnić i nie poszukać nowej pracy bliżej bliskich, ale boję się, że z niej nie będę zadowolona, że będę mniej zarabiać, że wcale nie będę tam szczęśliwsza.
Ogólnie miałam w planach już po skończeniu studiów się wyprowadzić, tylko że jest już listopad, a ja od lipca boję się rozczarować szefową, która jest zawsze ze mnie zadowolona.
Nie wiem, co mam zrobić ze swoim życiem.
Zaczęły do mnie dochodzić myśli, że to nie problem w miejscu, ale we mnie, że nie jestem szczęśliwa, chociaż mam wszystko, co potrzebne. Lepiej, żeby mnie nie było, skoro nie umiem podjąć głupiej decyzji.
Przekraczane są moje granice przez rodzica i część rodziny, jakbym był niewystarczający. Uczę się, pracuję, dbam i wiem, że mogę odpoczywać.
Za miesiąc kończę 25 urodziny, mieszkam nadal z rodzicem w starszym wieku, ponieważ mieszkanie ma zostać dla mnie oraz nie płacę za rachunki, lecz pilnuje terminów, dokonuje przelewów, zajmuje się zapotrzebowaniem w domu (gdy nie ma wody, to idę itp.). Wszystko pięknie i ładnie, lecz zaczynają mi przeszkadzać komentarze rodzica, np. wczoraj pracowałem przez 12 godzin, wróciłem późno, dzisiaj miałem wolniejszy dzień, ponieważ miałem tylko jednego klienta (godzina pracy) to odpoczywałem, podstawowe obowiązki wywiązałem, jedynie zapomniałem o tym, że umówioną mam wizytę u fizjoterapeuty wraz z tym rodzicem (2 wizyty pod rząd, umówione ponad miesiąc temu) przypomniałem sobie dopiero, gdy specjalista odwołał wizytę, nie przypomniał (miał do tego prawo, chociaż jestem przyzwyczajony, że specjaliści dzień wcześniej wysyłają chociaż przypomnienie). Po tej mojej gafie powiedziałem rodzicowi i dopiero się rozpoczęło. Ja się lenie, nic nie robię, tyle do roboty a ja nic, skończy mi „kawalerkę“ (była w pokoju moja dziewczyna po pracy) i nie powiem, rodzic wyprowadził mnie z równowagi, bo po studiach próbuje rozwinąć skrzydła, nie wychodzi mi jeszcze na tyle, aby pójść na swoje, ale działam.
Ta sytuacja jest jedną z wielu. Ostatnio były reprymendy, że jak moja dziewczyna do nas przychodzi po pracy, to idzie się położyć i chce abym z nią poleżał (ostatnio jest tego więcej, bo też ma więcej stresu [dowiedziała się o guzie w mózgu, studia, praca]) wywiązała się z tego rozmowa, że „ta dziewczyna“ rodzicowi się nie podoba, bo siedzisz w pokoju, nic nie robisz etc. Po wytłumaczeniu sytuacji, nie nastąpiło jakiekolwiek zrozumienie rodzica.
Podkreślę, że ja zawsze wolałem spędzać wolniejszy czas, tym bardziej, gdy jest zimno, w swoim pokoju, bo czuję się komfortowo i po poznaniu dziewczyny nic się nie zmieniło, tylko przed poznaniem dziewczyny to nie przeszkadzało (nie przeszkadza, gdy nie ma dziewczyny a odpoczywam w pokoju albo uczę się, bo dalej się dokształcam). Są ciągle docinki, dzisiaj padła z ust taka: „zamiast leżeć, powinieneś ogarnąć przy garażu“ (jest przestrzeń przy garażu, przez który wcześniej weszły koty i nasmrodziły).
Mam już powoli tego dosyć, bo są przekraczane moje granice, ostatnio pomimo tego, że sam sobie przygotowuje ubrania to ten rodzic zaczął przygotowywać dla mnie ubrania, bo tak powinienem się ubierać. Zamykam swój pokój, bo gdy był otwarty to wchodzono do niego, rozwalano i nie sprzątano, bo to mój pokój. Np. gdy moja starsza siostra przyjeżdża z dziećmi to tam są zapraszane dzieci, bawią się, delikatnie porysowały mi ścianę, pobrudziły pościel, przeglądały moje rzeczy i gdy znajdowały słodycze to zjadały (nie częstowały się). Po napomnieniu jest bagatelizowanie albo stawianie mnie w gorszym świetle, bo zakazuje, a Oni nie szanują moich próśb, żeby tak nie robili albo chociaż pytali się czy tak mogą (wejść, skorzystać z mojego telewizora/sprzętu).
Nie wiem co robić, na ten moment nie zarabiam tyle, aby wynająć coś, poduszki finansowej też za dużej nie mam, a praca na ten moment też nie jest pewna, bo to początki.
Jakby ktoś mógł coś podpowiedzieć.
Jak zbudować pewność siebie w pracy?
Często czuję, że moje sukcesy w pracy to bardziej przypadek niż wynik mojej ciężkiej pracy i umiejętności. Przychodzi mi do głowy myśl, że lada moment ktoś się zorientuje, że nie jestem aż tak kompetentny, jak się wszystkim wydaje.
Zaczyna być to dla mnie przytłaczające, szczególnie kiedy muszę podejmować ważne decyzje albo prezentować moją pracę przed zespołem. Choć często słyszę pozytywne opinie od kolegów z pracy i szefa, trudno mi w to uwierzyć i zbudować zdrowe poczucie własnej wartości.
Jak mogę temu zaradzić?
Stres i lęk związany z pracą - jak można to naprawić?
Ostatnio mam wrażenie, że stres dosłownie mnie zjada. Praca, która kiedyś była dla mnie czymś super, teraz wydaje się tylko ciągłym źródłem frustracji, i zaczynam odczuwać lęk przed pójściem tam. Wkręcam sobie, że koledzy z pracy mnie nie lubią i tak w kółko. Nawet kiedy mam wolne, nie umiem się od tego odciąć – myśli o zadaniach i obowiązkach ciągle mnie dopadają. Czuję się, jakbym codziennie walczyła o przetrwanie, a zmęczenie i zniechęcenie tylko się nakręcają.
Jak sobie radzić, kiedy stres staje się przytłaczający i nie daje nawet chwili wytchnienia? Chciałabym znów poczuć, że potrafię cieszyć się chwilą, ale teraz wydaje się to kompletnie poza moim zasięgiem.
Asertywność – jak ją rozwijać i dlaczego jest ważna?
Asertywność może odmienić Twoje życie. Poznaj techniki, które pomogą Ci budować zdrowe relacje, chronić się przed mobbingiem i wyrażać potrzeby. Dowiedz się, jak stać się bardziej asertywnym i cieszyć się lepszą jakością życia osobistego i zawodowego.