Odpowiedz jako specjalista
WsteczProblem z odpowiedziami ustnymi na egzaminach - do kogo się zgłosić?
Mam problem z odpowiedziami ustnymi na egzaminach do kogo powinnam pójść i co zrobić aby tego się pozbyć
Piotr Ziomber
Dzień dobry
Chodzi o to, że egzaminy ustne Cię blokują i nie potrafisz odpowiadać mimo że znasz odpowiedzi? Zajada Cię przysłowiowy stres, pojawia się coś na kształt ataku paniki i mgła mózgowa?" jeżeli tak to pewnie wizualizujesz sobie porażkę i idziesz z nastawieniem, że na pewno nie zdasz. Podświadomie robisz wszystko, aby tak się stało. Co zrobić przed egzaminem? Zastosuj technikę tu i teraz. Skup się na tym co widzisz, co czujesz, co dotykasz, skup się na ciele, na zapachach. To jedna z wielu technik, które zmniejsza Twoje napięcie w ciele i masz szanse wyjść zwycięzko w tej potyczce. Powodzenia.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Jagoda Jek
To, co opisujesz, jest dość częstą trudnością. Warto pamiętać, że przyczyny mogą być różne: od silnego stresu egzaminacyjnego, przez lęk przed oceną, aż po szersze trudności związane z wystąpieniami publicznymi czy pewnością siebie. Na podstawie krótkiego wpisu nie da się jednak określić, co dokładnie stoi za Twoimi objawami.
Jeśli problem utrudnia Ci naukę, zdawanie egzaminów lub codzienne funkcjonowanie, dobrym pierwszym krokiem będzie konsultacja z psychologiem. Specjalista pomoże lepiej zrozumieć, co dzieje się w sytuacjach odpowiedzi ustnych i wspólnie z Tobą poszuka sposobów radzenia sobie z tym stresem.
Dobrze, że szukasz rozwiązania, bo tego typu trudności nie muszą towarzyszyć Ci przez całe życie. Wiele osób dzięki odpowiedniemu wsparciu uczy się skuteczniej radzić sobie z lękiem i odzyskuje większy komfort podczas egzaminów czy wystąpień. Nie musisz mierzyć się z tym sama.
Wiktoria Rybak
Witaj,
To, o czym piszesz, jest częstą trudnością przy egzaminach ustnych. W takiej sytuacji stres potrafi bardzo mocno wejść między to, co się wie, a to, co udaje się powiedzieć. Można mieć wiedzę, a jednocześnie w czasie odpowiedzi czuć napięcie, pustkę w głowie albo trudność z ułożeniem myśli. Egzamin ustny jest specyficzny, bo wymaga mówienia od razu, pod presją czasu i w obecności osoby oceniającej, więc organizm może reagować silniej niż przy innych formach sprawdzania wiedzy.
Z perspektywy psychologicznej to jest reakcja stresowa, z którą da się pracować. Im ważniejsza wydaje się sytuacja, tym łatwiej o napięcie, a ono może wpływać na pamięć, koncentrację i swobodę wypowiedzi. To dlatego czasem ktoś wie więcej, niż jest w stanie pokazać w danym momencie.
Jeśli chcesz się tym zająć, dobrym krokiem byłaby rozmowa z psychologiem. Jeśli jesteś w szkole albo na studiach, możesz zacząć od psychologa szkolnego lub uczelnianego. Można też zgłosić się do psychologa prywatnie, szczególnie takiego, który pracuje z lękiem i stresem egzaminacyjnym. Taka pomoc może Cię wesprzeć w lepszym rozumieniu swojej reakcji i w stopniowym oswajaniu odpowiedzi ustnych. To jest coś, nad czym można pracować i co u wielu osób z czasem staje się łatwiejsze.
Daria Dmowska
Dzień dobry,
rozumiem, że sytuacja egzaminów ustnych wiąże się dla Pani z dyskomfortem. Aby precyzyjnie odpowiedzieć na Pani pytanie, warto na początek przyjrzeć się swoim reakcjom. To, do kogo najlepiej się udać, zależy od tego, co dokładnie Pani przeżywa: czy jest to silny stres, paraliżujący lęk, czy może fizyczna niemoc wypowiedzi.
W pierwszej kolejności polecam poobserwować swoje ciało i emocje przed oraz w trakcie egzaminu. Czy pojawia się ból brzucha, kołatanie serca, a może gonitwa myśli lub "pustka w głowie"?
Dobrym pierwszym krokiem będzie konsultacja u psychologa lub psychoterapeuty. Specjalista pomoże Pani zrozumieć źródło tego stresu i zaprezentuje narzędzia do pracy z nim. Gdyby lęk był paraliżujący i uniemożliwiał funkcjonowanie, psycholog może zasugerować również konsultację u lekarza psychiatry w celu pogłębienia diagnostyki.
Na ten moment warto też poczytać o podstawowych technikach relaksacyjnych i oddechowych (np. oddech przeponowy, oddychanie na kwadrat), które pomagają obniżyć napięcie w ciele tuż przed wejściem na egzamin.
Daria Dmowska
Ryszard Salmanowicz
Standardowa odpowiedź psychologiczna to: pracować w metodzie kognitywnej, by udowodnić własnemu układu nerwowemu, że nie ma się czego bać.
Ja totalnie się z tym nie zgadzam. Nikt nie wstydzi/boi się mówić do np. pluszaków, albo do niemowlaka. Mało kto się stresuje z powodu potrzeby porozmawiania z dobrym znajomym, gdy nic od niego nie chcemy. Niby oczywistość, ale ona wskazuje, że to problem jest w odbiorcy, albo w całym spektaklu performatywnym: w ocenach innych, w strukturach społecznych, gdzie zawsze jest ktoś nad nami, ktoś kto ma prawo do oceniania.
Dlatego interwencje kognitywno-behawioralne są nieskuteczne. Nawet gdy działają, to są biologiczne substytuty spokoju. Prawdziwy spokój, pewność siebie i autonomia nie wynika z manipulacji własnym układem nerwowym, a z stanięcia powyżej struktur, które traktują jak nas dzieci - jak szkoła, uczelnie, rozmowy o pracę, itd.
Jeśli twoja przyszłość zależy od arbitralnej, paternalistycznej decyzji jakiejś komisji, czy szefa korporacji, strach jest adekwatny do tego momentu, kiedy faktycznie twoja przyszłość od niego zależy. To jest pozycja, jak to mówią filozofowie społeczni, miękkiego niewolnictwa.
I tutaj też jest odpowiedź na pytanie: albo można oszukiwać/modyfikować (zależnie od oceny) swój układ nerwowy terapią CBT czy lekami, albo można spróbować przestać, przynajmniej wewnętrznie, być w ryzach tych dynamik psychicznych. Paradoksalnie wręcz, pierwsza opcja jest przemocowa, bo lokuje problem w Tobie, że to z Tobą jest coś nie tak, że reagujesz na obronę pracy magisterskiej, np., jak na tygrysa szablozębnego (ulubiona analogia kognitywistycznych terapeutów). I w jednym, i w drugim może pomóc specjalista.
Małgorzata Klimowska
Konieczne jest doprecyzowanie dlaczego ma Pani problem z odpowiedziami ustnymi. Przyczyn może być bardzo wiele np.: lęk przed oceną, fobia społeczna, perfekcjonizm, doświadczenie ośmieszenia, ADHD (blokada pod presją), ASD albo po prostu silna trema. Jeśli problem jest tak nasilony, że dezorganizuje Pani życie, proponowałabym jednak spotkać sie z psychologiem. Wspólnie będzie można poszukać przyczyny tych trudności i dobrać odpowiednie sposoby radzenia sobie z nimi.
Katarzyna Świdzińska
Dzień dobry,
Jeśli problem dotyczy silnego stresu, blokady, pustki w głowie lub lęku podczas odpowiedzi ustnych, warto zacząć od konsultacji z psychologiem.
Takie trudności często wynikają nie z braku wiedzy, ale z napięcia, lęku przed oceną lub perfekcjonizmu. Psycholog pomoże zrozumieć, co dokładnie uruchamia stres i nauczyć się sposobów radzenia sobie z nim.
Pozdrawiam,
Katarzyna Świdzińska, Psycholog
Edyta Kotula
Dzień dobry,
To, z czym się zmagasz, jest częstsze, niż może się wydawać. Jeśli podczas odpowiedzi ustnych pojawia się silny stres, blokada lub pustka w głowie, warto skonsultować się z psychologiem.
Dobra wiadomość jest taka, że można nad tym skutecznie pracować. Bardzo wiele osób odzyskuje swobodę i pewność siebie podczas egzaminów, gdy zrozumie źródło swojego lęku i nauczy się odpowiednich sposobów radzenia sobie z nim.
Nie oznacza to, że coś jest z Tobą nie tak, a raczej, że potrzebujesz wsparcia w poradzeniu sobie z nadmiernym stresem. Jeśli uznasz, że przydałoby Ci się wsparcie w zrozumieniu źródła tego stresu i znalezieniu sposobów radzenia sobie z nim, możesz rozważyć konsultację psychologiczną. Nie musisz mierzyć się z tym samodzielnie❤️
Joanna Michałek
Dzień dobry,
a od kiedy tak masz?
Co się działo u ciebie w życiu przed pierwszą odpowiedzią ustną?
Jakie masz doświadczenie z odpowiedziami ustnymi, z wypowiadaniem się?
Wypowiadanie się, rozmowa może być stresujące. Mamy wiele przekonań przede wszystkim od rodziców, które nie zawsze są wspierające. Zainteresowałabym się gdzie jest początek u ciebie, kiedy to się zaczęło.
Jedną z metod, która pracuje z lękiem przed odpowiedziami ustnymi jest Brainspotting. Pracujemy tu na ośrodkach podkorowych (pień mózgu), w których to jest zapisane wszystko czego doświadczyliśmy, nawet to gdy byliśmy w brzuchu mamy. Po odnalezieniu punktu "problemu" zaczyna się przetwarzanie. Mózg sam znajduje sposób jak się uzdrowić, jak uwolnić. Prowadzi do sytuacji które zapoczątkowały "problem". Choć w Brainspotting nie mamy problemów, zaburzeń a system adaptacji. Mózg adaptuje się do rzeczywistości człowieka w taki sposób aby przeżyć.
Wszystkiego dobrego i powodzenia!
Marta Lotysh
Dzień dobry
Prawdopodonie chodzi o lęk społeczny. Polecam terapię w nurcie poznawczo-behawioralnym lub EMDR. Dają przestrzeń do zniżenia dyskomfortu i zmiany przekonań dysfunkcjonalnych które pojawiają sie w obrazie lęku społecznego.
Pozdrawiam
Sylwia Skibińska
Dzień dobry,
Jeśli problem pojawia się głównie podczas odpowiedzi ustnych, warto zgłosić się do psychologa. Najczęściej jest to związane z nasilonym stresem lub lękiem przed oceną, a nie z brakiem wiedzy. To trudność, nad którą można skutecznie pracować odpowiednie techniki pomagają zmniejszyć napięcie i odzyskać swobodę podczas egzaminów.
Pozdrawiam,
Sylwia Skibińska
Bożena Nagórska
Dzień dobry
Problem z egzaminami ustnymi najczęściej wynika z silnego lęku społecznego, lęku przed oceną lub silnej reakcji stresowej układu nerwowego, która w kluczowym momencie blokuje dostęp do wiedzy. Aby skutecznie się tego pozbyć, w pierwszej kolejności warto udać się do psychologa lub psychoterapeuty, najlepiej pracującego w nurcie poznawczo-behawioralnym. Terapeuta pomoże Pani przepracować paraliżujące myśli i wyposaży w konkretne techniki radzenia sobie ze stresem „tu i teraz”. Jeśli lęk ma podłoże somatyczne i uniemożliwia wyduszenie słowa, warto skonsultować się także z lekarzem psychiatrą, który może przepisać doraźne leki wyciszające fizyczne objawy paniki do zastosowania tuż przed egzaminem.
Samodzielnie może Pani zacząć od oswajania lęku poprzez tzw. ekspozycję – zamiast uczyć się tylko w myślach, warto trenować głośne mówienie, nagrywać swoje wypowiedzi na telefon lub zdawać relację przed lustrem i bliskimi osobami. Pomocne będą również codzienne ćwiczenia oddechowe i relaksacyjne, które obniżą ogólny poziom napięcia w ciele i pomogą układowi nerwowemu zachować spokój w stresującej sytuacji.
Powodzenia
Bożena Nagórska
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
myślę, że opisane trudności wymagają zebrania dokładnego wywiadu diagnostycznego i dopiero później zaplanowania pracy nad doświadczanymi objawami. Najlepiej będzie zgłosić się do psychoterapeuty lub psychologa.
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Czerniawska - psycholog, psychoterapeuta CBT
Agnieszka Sokal
Dzień dobry,
Metoda dr. Yagera to bardzo precyzyjna metoda pracy z podświadomością, która pozwala szybko „przeprogramować” automatyczną reakcję paniki i blokady mowy na poczucie spokoju. Zamiast miesiącami analizować przeszłość, certyfikowany terapeuta tej metody pomaga dotrzeć bezpośrednio do źródła lęku przed ocenianiem i je zneutralizować. Często wystarczy zaledwie kilka sesji, aby odzyskać kontrolę nad głosem i stresem podczas egzaminów ustnych. Powodzenia.
Pozdrawiam
Agnieszka Sokal
Zobacz podobne
Lęk przed sytuacjami społecznymi, trudności z pamięcią - co to jest, gdzie szukać pomocy?
Witam, Nie radzę sobie z problemami życia codziennego, bo odczuwam strach przed każdą sytuacją, której mam stawić czoła. Boje się o cokolwiek zapytać, czy wyrazić swoje zdanie lub powiedzieć prawde, bo nie chce sie narażać. Strach przed czyjąś ocena i to że nie chce zawieść innych powoduje, że jedno mówię i się umawiam na coś, a drugie robię. Wielu rzeczy i faktów nie pamiętam, ale nie chce tego pokazać i udaję, że pamiętam, bo się boję, że ktoś pomyśli, że nie poświęcam wystarczająco uwagi sytuacji, która jest ważna. Widzę, że mam problem w głowie, bo kłamię, ale nie potrafię tego zmienić i zobaczyć, że żle robię dla innych. Czy to jest jakieś zaburzenie psychiczne i da sie je wyleczyć lub zaleczyć, gdzie szukać pomocy lub wsparcia?
Czuję brak gotowości poznawczej na psychoterapię NFZ, ponieważ nie ustabilizowałam jej jeszcze lekami razem z psychiatrką.
Jestem przed psychoterapią, będę ją miała na NFZ, prawdopodobnie w kwietniu się zacznie. Ale czuję, że nie będę w stanie się zaangażować w psychoterapię bez leków działających na moje zaburzenia funkcji poznawczych i pustkę w głowie w sytuacjach społecznych. A dopiero co zaczęłam chodzić do nowej psychiatrki (26.01 była pierwsza wizyta, 25.03 czeka mnie druga wizyta), boję się, że zanim psychiatrka mnie ustawi na dobre leki to pół terapii mi przepadnie i tak naprawdę gotowa do psychoterapii będę wtedy, gdy przyjdzie czas ją kończyć (bo czytałam, że na NFZ terapia może trwać max 1,5 roku). Jestem na lekach, ale jeszcze nie zostały idealnie dobrane, działają tylko na niektóre objawy nerwicy lękowej, a reszta objawów nerwicy lękowej, depresja i fobia społeczna nadal są. Na zaburzenia funkcji poznawczych i pustkę w głowie w sytuacjach społecznych nie działają. Na początku psychoterapii będę jeszcze nie ustawiona na lekach niestety, a może i przez połowę psychoterapii nie będę jeszcze na właściwych lekach, to mnie bardzo martwi, bo boję się, że zmarnuję ten czas dany mi na NFZ. Czy moje obawy są uzasadnione?
Czuję uogólniony lęk, mam napady złości - jak sobie poradzić?
Ciągle czuję strach o jutro. Nie wiem, jak radzić sobie z atakami złości. Nerwami.. czy jeśli to ja pytam o powód to ja robię problem? Jak sobie z tym wszystkim radzić?
Mam poczucie, że każdemu się nie spodoba, co mówię, co sądzę. Mój chłopak tak się zachowuje.
Hej, od jakiegoś czasu mam straszny kryzys, jeśli chodzi o moje zachowanie. Mam wrażenie, że wszystko robię źle i że każdy ma się o co do mnie przyczepić, chłopak, że np. mam swoje zdanie, rodzice, że powiem coś, czego nie powinnam. Nie wiem co mam zrobić, ponieważ, gdy ktoś powie mi coś na mój temat, jeśli chodzi, np. o chłopaka, że jest zły, że wyrażam swoje zdanie, to odrazu mam łzy w oczach i muszę wyjść do innego pomieszczenia i się uspokoić. Co myślicie czy to ze mną jest coś nie tak, czy z nim, że nie rozumie, że każdy może mieć swoje zdanie, a nie takie samo jak on . Takie sytuacje bardzo wpływają na moje samopoczucie, jeśli chodzi o np. odwagę, gdy spotykam się później ze znajomymi, mam wrażenie, że coś powiem i odrazu się to komuś nie spodoba. Mam wrażenie, że to może być spowodowane tym, że w podstawówce byłam dręczona- co o tym sądzicie ?
Boję się, że partner będzie kłamać u psychiatry. Czy psychiatra jest w stanie to zauważyć?
Dzień dobry, co zrobić w sytuacji, kiedy partner od jakiegoś czasu jest całkowicie bez humoru, ciągle smutny , bez chęci do niczego , nie pomaga w domowych obowiązkach , mamy dziecko nie interesuje się co ma w szkole, co się dzieje u nas. Postanowił mnie zostawić, nie chce podjąć jakiejkolwiek próby rozmowy, ani pomocy, nie chce iść do psychologa. Mówi, że nie ma powodów do radości. Że jest mu dobrze w ciszy i samotności. Nie poznaję swojego partnera. Nie wiem co robić. Proszę o jakąś radę. Udało się namówić partnera na wizytę u psychiatry, mówi, że robi to żeby mi udowodnić, że z nim wszystko dobrze. Boję się , że zacznie kłamać w gabinecie. Czy psychiatra ma jakieś sposoby , żeby wyciągnąć prawdę i dojść do jego zachowania? Pytam, ponieważ nie byłam nigdy w takiej sytuacji.
