Odpowiedz jako specjalista
WsteczJestem zakochana w przyjacielu i boję się mu to powiedzieć - co zrobić, żeby nie zepsuć relacji?
Mam przyjaciela którego znam od jakiegoś czasu ale jestem w nim chyba zakochana, boję się mu to powiedzieć. Nie chcę wszystkiego zepsuć. Co mam zrobić
Piotr Ziomber
Dzień dobry
Z tego co piszesz, pewności nie ma, może być to forma zauroczenia. Często zdarza się właśnie tak, że wydaje się komuś, że jest zakochany gdyż czuje się dobrze przy tej osobie, są motyle w brzuchu itd. To przychodzi nagle, ale również nagle może odejść, kiedy na horyzoncie pojawi się kolejna osoba. Wyznanie miłości może wiele zmienić w Waszych relacjach. Niekoniecznie na dobre. Wyznasz miłość i co dalej, jeżeli On tego nie czuje? Nie można się zakochać na siłę w innej osobie. A kiedy mu to powiesz, Wasze relacje mogą ulec a nawet jest to pewne, diametralnym zmianom. Ja bym powstrzymał się od takich wyznań.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Agnieszka Włoszycka
Dzień dobry,
Strach przed wyznaniem uczuć jest zrozumiały, szczególnie gdy bardzo zależy Ci na tej przyjaźni. Nie musisz jednak od razu składać wielkiego wyznania. Możesz najpierw delikatnie sprawdzić, jak on odbiera Waszą relację np. zaproponować spotkanie tylko we dwoje i zobaczyć, czy pojawia się z jego strony podobna bliskość.
Warto też zapytać siebie: czego bardziej się boję: jego odmowy czy utraty tej relacji przez pozostawanie w niedopowiedzeniu? Czasem szczera, spokojna rozmowa nie niszczy przyjaźni, tylko pozwala jej nadać nowy kształt.
Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka
Maja Zarzycka
Dzień dobry,
to, co Pani opisuje, może być trudne właśnie dlatego, że z jednej strony pojawiają się uczucia do bliskiej osoby, a z drugiej – obawa przed odrzuceniem, utratą relacji albo tym, że po wyznaniu uczuć wszystko się zmieni. W takiej sytuacji trudno czasem samodzielnie ocenić, czego właściwie chcemy i jakie ryzyko jesteśmy gotowi podjąć.
Nie ma jednej uniwersalnej odpowiedzi na pytanie, czy powinna Pani powiedzieć przyjacielowi o swoich uczuciach. Warto natomiast najpierw przyjrzeć się temu, co Panią powstrzymuje, czego najbardziej się Pani obawia i czego sama Pani potrzebuje od tej relacji. Dopiero wtedy łatwiej podjąć decyzję, która będzie zgodna z Pani potrzebami, a nie wyłącznie z lękiem przed konsekwencjami.
Pozdrawiam,
Maja Zarzycka
Bożena Nagórska
Witaj!
wyznanie uczuć przyjacielowi niesie ryzyko, ale ukrywanie ich na dłuższą metę bywa równie trudne dla relacji. Jeśli czujesz, że te emocje utrudniają Ci czysto przyjacielskie relacje, warto porozmawiać z nim szczerze i delikatnie, dając mu przestrzeń na oswojenie się z tą informacją. Najważniejsze to zaznaczyć, że zależy Ci przede wszystkim na Waszej więzi i jesteś gotowa uszanować każdą jego reakcję.
Powodzenia!
Bożena Nagórska
Weronika Michalak
To, że boisz się powiedzieć o swoich uczuciach, jest zrozumiałe, szczególnie kiedy zależy Ci na tej relacji. Zanim zdecydujesz, czy mu o tym powiedzieć, spróbuj zastanowić się nad własną odpowiedzią na pytanie: „Czego tak właściwie się boję?”. Może to być odrzucenie, jego reakcja, strata przyjaźni lub coś zupełnie innego. Nie musisz się spieszyć. Możesz dać sobie przestrzeń, żeby zobaczyć, co naprawdę czujesz i czego potrzebujesz. A jeśli zdecydujesz się na szczerość, pamiętaj, że nie musi to być wielkie wyznanie, wystarczy, że spokojnie powiesz, że zauważyłaś, że Twoje uczucia zaczęły wykraczać poza przyjaźń. Ważne, żeby podejść do tej rozmowy z otwartością i spokojem 💛
Kamila Grobelna
Dzień dobry,
To naturalne, że może Pani obawiać się powiedzenia o swoich uczuciach, szczególnie jeśli bardzo zależy Pani na tej relacji. Jednocześnie ukrywanie ich i ciągłe zastanawianie się „co by było, gdyby” również może być obciążające.
Warto najpierw sama ze sobą zastanowić się, czego Pani właściwie chce – czy bardziej zależy Pani na zachowaniu obecnej przyjaźni, czy na sprawdzeniu, czy między Wami mogłoby powstać coś więcej. Nie musi Pani od razu składać wielkiego wyznania. Można zacząć od spokojnej, szczerej rozmowy o tym, jak Pani odbiera tę relację.
Nie da się niestety zagwarantować, że powiedzenie o uczuciach niczego nie zmieni. Ale warto pamiętać, że jego reakcja nie jest czymś, nad czym ma Pani kontrolę. Ma Pani natomiast wpływ na to, czy będzie Pani postępować w zgodzie ze swoimi potrzebami i uczuciami.
Pozdrawiam, psycholog Kamila Grobelna
Ida Bednarek
Cześć,
Proponuje zadanie sobie kilku pytań:
- Po co chcesz mu to powiedzieć?- Czy masz jakieś oczekiwania albo potrzeby, które są zwiazane z tym wyznaniem? Jakie ?- Czym dla Ciebie jest zakochanie, a czym przyjaźń. Co sie stało, że Twoje uczucia się zmieniły ?- Czy jesteście w relacjach romantycznych z kimś innym ? - Czy rozmawiacie ze sobą o emocjach ? - Co może zmienić w waszej relacji Twoje wyznanie?
Mówienie o swoich uczuciach jest trudne. Obawa przed odrzuceniem jest bardzo częstym czynnikiem, który wplywa na to czy chcemy się dzielić swoimi emocjami. Relacje w ktorych jest na to przestrzeń polegają na dojrzałości emocjonalnej po obu stronach. Emocje i uczucia w relacjach się zmieniają. Czasem przestajemy kogoś potrzebować, a czasem potrzebujemy bardziej.
Pozdrawiam ciepło,Ida Bednarek Certyfikowana Psychoterapeutka, Psycholożka, Diagnostka
Proponuje zadanie sobie kilku pytań:
- Po co chcesz mu to powiedzieć?- Czy masz jakieś oczekiwania albo potrzeby, które są zwiazane z tym wyznaniem? Jakie ?- Czym dla Ciebie jest zakochanie, a czym przyjaźń. Co sie stało, że Twoje uczucia się zmieniły ?- Czy jesteście w relacjach romantycznych z kimś innym ? - Czy rozmawiacie ze sobą o emocjach ? - Co może zmienić w waszej relacji Twoje wyznanie?
Mówienie o swoich uczuciach jest trudne. Obawa przed odrzuceniem jest bardzo częstym czynnikiem, który wplywa na to czy chcemy się dzielić swoimi emocjami. Relacje w ktorych jest na to przestrzeń polegają na dojrzałości emocjonalnej po obu stronach. Emocje i uczucia w relacjach się zmieniają. Czasem przestajemy kogoś potrzebować, a czasem potrzebujemy bardziej.
Pozdrawiam ciepło,Ida Bednarek Certyfikowana Psychoterapeutka, Psycholożka, Diagnostka
Jagoda Jek
To, że boisz się powiedzieć przyjacielowi o swoich uczuciach, jest całkowicie zrozumiałe – szczególnie jeśli bardzo zależy Ci na tej relacji i obawiasz się, że coś się między Wami zmieni.
Nie musisz od razu składać wielkiego wyznania. Możesz najpierw zastanowić się, czego właściwie chciałabyś od tej relacji i czy widzisz z jego strony sygnały, że może postrzegać Cię podobnie. Jeśli zdecydujesz się powiedzieć, możesz zrobić to spokojnie i bez stawiania go pod presją, np. zaznaczając, że zależy Ci na Waszej przyjaźni i nie oczekujesz natychmiastowej odpowiedzi.
Warto też pamiętać, że powiedzenie o uczuciach nie oznacza automatycznie końca przyjaźni. Może być chwilowo niezręcznie, szczególnie jeśli on nie odwzajemnia Twoich uczuć, ale szczera rozmowa daje Wam możliwość ustalenia, co dalej.
Jeśli natomiast na ten moment sam lęk przed konsekwencjami jest bardzo silny, możesz dać sobie trochę czasu i obserwować, jak rozwijają się Twoje uczucia. Nie musisz podejmować decyzji pod wpływem emocji.
~ Jagoda Jek, psycholożka i seksuolożka
Sylwia Skibińska
Dzień dobry. To, że boi się Pani utraty tej relacji jest zrozumiałe. Nie musi Pani od razu mówić o zakochaniu. Warto najpierw przyjrzeć się temu, czego Pani oczekuje od tej relacji i czy widzi Pani z jego strony sygnały podobnego zainteresowania. Jeśli zdecyduje się Pani powiedzieć o swoich uczuciach, najlepiej zrobić to spokojnie, bez wywierania presji i z gotowością na różną odpowiedź.
Pozdrawiam,
Sylwia Skibińska
Zobacz podobne
Zmiana preferencji mojego byłego po zakończeniu związku - czy powinno mnie to martwić?
dzień dobry, nurtuje mnie fakt, że mój były był ze mną po x czasu w związku: ja jestem dziewczyną która sie prawie nie maluje, jest blond i nie za bardzo obdarzona z przodu, nie mam również tatuaży czy dużej ilości kolczyków, chwile utrzymywałam z nim kontakt i okazało sie że po zerwaniu zaczął obserwować i oglądać na mediach dziewczyny całkowicie przeciwnie do mnie, czarno włose, wytatuowane, z kreskami i białymi podkładami, były również z pełnymi piersiami. Z ciekawości zapytałam go jak w tak krótkim czasie zmieniły mu sie preferencje w tak krótkim czasie, skoro te kobiety to kompletne przeciwieństwo osoby z jaką był. Stwierdził że to nic takiego i mam sie nie interesować. nie wiem czy jeszcze w trakcie związku interesowały go inne i trzymał mnie z powodu uczuć a za moimi plecami oglądał co innego, czy dopiero po zerwaniu mu sie przestawiło nwm czy z powodu żeby sie żadna ze mną nie kojarzyła czy bo serio mu sie odmieniło.
Lękowy styl przywiązania - czy go mam? Spowodował zerwanie związku.
Wydaje mi się, że mam lękowy styl przywiązania, odczuwam bardzo dużą zazdrość i dyskomfort kiedy mojej dziewczyny nie ma obok i mam wielką potrzebę kontrolowania jej, przez co ze mną zerwała. Gdy byłem młodszy moja mama bardzo różnie reagowała na negatywne wiadomości ze szkoły, czasem mówiła, że nic się nie dzieje, a czasem potrafiła na mnie krzyczeć, doprowadzało to do sytuacji, w których przyprowadzałem ze sobą do domu znajomych i wtedy mówiłem jej, że np. dostałem złą ocenę, bo wiedziałem, że wtedy nie będzie krzyczeć. Była też bardzo kontrolująca, dopóki nie skończyłem 18 roku życia zawsze musiałem jej pisać kiedy wychodzę, z kim i gdzie kiedy wrócę, a jeśli na spotkaniach zmieniliśmy miejsce, w którym byliśmy, musiałem ją o tym informować. W czasie tych spotkań też średnio co 2h pisała do mnie czy wszystko dobrze. Teraz zauważyłem, że zachowuje się bardzo podobnie w stosunku do mojej byłej już partnerki. Chciałbym wiedzieć jak sobie z tym poradzić, jak wytłumaczyć to mojej byłej dziewczynie, że nie robię tego specjalnie.
Silna blokada w rozmowie z ludźmi - stres, overthinking i lęk przed odezwaniem się do osoby, którą chcę poznać
Mam problem, który bardzo utrudnia mi poznawanie ludzi. Paradoks polega na tym, że im bardziej chcę kogoś poznać, tym mniej jestem w stanie się do tej osoby odezwać. Nie wynika to z braku chęci – wręcz przeciwnie. Bardzo tego chcę, ale czuję, jakbym była całkowicie zablokowana. Kiedy pojawia się okazja do rozmowy, zaczynam wszystko analizować. Zastanawiam się, co powiedzieć, jak zostanę odebrana i czy nie zrobię z siebie pośmiewiska. Im dłużej o tym myślę, tym bardziej narasta we mnie napięcie, aż w końcu nie mówię nic. Na przykład, jeśli osoba, którą chciałabym poznać, rozmawia z kimś, z kim przed chwilą sama rozmawiałam, mogłabym naturalnie dołączyć do rozmowy. Mimo że jest ku temu okazja, nie potrafię. Czuję tak silne zahamowanie, że nie jestem w stanie się odezwać ani normalnie wysłowić. Zamiast działać, stoję z boku i tylko obserwuję.To jest dla mnie bardzo frustrujące, bo moje zachowanie zupełnie nie odzwierciedla tego, czego naprawdę chcę. Nie unikam ludzi dlatego, że mnie nie interesują. Unikam ich dlatego, że czuję, jakby coś we mnie całkowicie blokowało możliwość zrobienia pierwszego kroku.
Problem z brakiem intymności w związku - jak radzić sobie z odmową partnerki?
Problem ze stosunkiem moja partnerka ciagle ma jakąś wymówkę a to zmęczona a to nie może a to brak ochoty a ja czuję że bardzo seks mi pomaga wiem że wtedy jestem w bliskiej relacji ja potrzebuję uczuć drugiej osoby żeby mi je okazywała oraz mówiła
Nie wiem, jak poradzić sobie z rozstaniem
Nie wiem, jak poradzić sobie z rozstaniem. W naszym związku było naprawdę dobrze – było dużo szacunku i miłości, ale pojawił się problem, który, jak się wydawało, dostrzegałam tylko ja... alkohol. Codziennie pił kilka piw, co mi się nie podobało, więc często o to się kłóciliśmy. On twierdził, że to ja mam problem, że przesadzam, i że wszyscy mężczyźni piją po pracy, aby się zrelaksować. Bywały jednak dni, gdy wracał bardzo pijany. I właśnie po jednym z takich dni wybuchła awantura. Powiedział, że nie może już znieść mojej obsesji na punkcie alkoholu, a następnego dnia rano spakował się i wyszedł. Od tamtej pory nie mamy ze sobą kontaktu. Czuję się zagubiona i nie wiem, co robić. Nie potrafię się pozbierać, a myśli o nim i o naszym wspólnym życiu ciągle mnie prześladują. Tęsknię za nim, za tym, co mieliśmy. Zastanawiam się, co mogę zrobić, aby wrócił... i czy w ogóle warto o to walczyć?
