Aplikacja TwójPsycholog — wsparcie, które masz zawsze pod ręką

📲 Pobierz aplikację i zadbaj o siebie na własnych zasadach

Dostępne w Google PlayPobierz w App Store

Nerwica wegetatywna: zrozum sygnały wysyłane przez Twoje ciało

Nerwica wegetatywna, określana również jako zaburzenie somatoformiczne autonomiczne, to stan, w którym doświadczasz fizycznych dolegliwości, mimo że badania nie wskazują na fizyczne przyczyny objawów. To znak, że Twój układ nerwowy reaguje na stres.

ADHD Hero

Czym jest nerwica wegetatywna?

Nerwica wegetatywna, znana też jako zaburzenie pod postacią somatyczną, to zaburzenie psychosomatyczne, w którym objawy psychiczne manifestują się poprzez dolegliwości fizyczne. Choć symptomy mogą przypominać poważne schorzenia, ich podłoże jest natury psychicznej. Osoby doświadczające nerwicy wegetatywnej często odczuwają lęk i niepokój, co prowadzi do zaburzeń w funkcjonowaniu różnych układów organizmu. Układ wegetatywny, odpowiadający za pracę narządów wewnętrznych, wymyka się spod kontroli, a jego reakcje na bodźce emocjonalne stają się źródłem realnych dolegliwości fizycznych, które znacząco wpływają na codzienne funkcjonowanie i samopoczucie.

​Jakie sygnały wysyła organizm?

Objawy nerwicy wegetatywnej są różnorodne i mogą dotyczyć wielu układów w ciele, często naśladując symptomy innych schorzeń, co utrudnia postawienie diagnozy. Wśród najczęstszych dolegliwości znajdują się te ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak kołatanie serca, ucisk w klatce piersiowej czy zawroty głowy. Równie często pojawiają się problemy z układem pokarmowym, w tym bóle brzucha, nudności, biegunki lub zaparcia. Pacjenci skarżą się także na:

  • duszności, 

  • uczucie kulki w gardle, 

  • drżenie kończyn,

  • nadmierne pocenie lub napady zimna,

  • problemy ze snem. 

Te fizyczne sygnały są bezpośrednim odzwierciedleniem wewnętrznego napięcia i stresu.

Objawy nerwicy wegetatywnej w sferze psychicznej

Poza dolegliwościami fizycznymi nerwica wegetatywna źródło ma w sferze psychicznej. Osoby dotknięte tym zaburzeniem często doświadczają uporczywego lęku o własne zdrowie, niepokoju pojawiającego się bez wyraźnej przyczyny, a nawet ataków paniki. 

Charakterystyczna jest także nadmierna drażliwość, wahania nastroju oraz ogólne poczucie zmęczenia i wyczerpania. Te objawy psychiczne i fizyczne wzajemnie się napędzają, tworząc błędne koło, które może utrudniać codzienne funkcjonowanie i pogarszać jakość życia, dlatego ważne jest całościowe podejście do problemu.

Darmowy test „Czy to moment na terapię?” to narzędzie stworzone z myślą o Twoim samopoczuciu. Składa się z 18 pytań i pomaga łagodnie przyjrzeć się sobie. Wynik może być impulsem do rozmowy z psychologiem, psychoterapeutą i zadbania o siebie.

Test Image

​Co wpływa na rozwój nerwicy wegetatywnej?

Przyczyny rozwoju nerwicy wegetatywnej są złożone i obejmują wzajemne oddziaływanie czynników genetycznych, środowiskowych oraz psychologicznych. Badania sugerują istnienie pewnych predyspozycji genetycznych, które mogą zwiększać podatność na rozwój zaburzeń lękowych i depresyjnych, często współwystępujących z nerwicą wegetatywną. 

Jednak to czynniki środowiskowe i doświadczenia życiowe odgrywają istotną rolę w aktywowaniu tych skłonności. Zrozumienie tych mechanizmów pozwala na szersze spojrzenie na problem i poszukiwanie bardziej zindywidualizowanych form pomocy, które uwzględniają unikalną sytuację każdej osoby.

​Rola czynników środowiskowych

Czynniki środowiskowe mają znaczący wpływ na zdrowie psychiczne i mogą przyczyniać się do rozwoju nerwicy wegetatywnej. Długotrwały stres związany z pracą, relacjami międzyludzkimi czy sytuacją finansową jest jednym z głównych czynników ryzyka. Trudne doświadczenia życiowe, takie jak utrata bliskiej osoby czy przeżyta trauma, również mogą stać się bezpośrednim bodźcem do rozwoju zaburzenia. Co ciekawe, badania wskazują, że otoczenie, w jakim żyjemy, ma znaczenie - dostęp do terenów zielonych może obniżać ryzyko interwencji kryzysowej z powodu zaburzeń psychicznych, co pokazuje, jak ważna jest dbałość o przyjazną przestrzeń życiową.

​Jak radzić sobie z nerwicą wegetatywną?

Celem leczenia nerwicy wegetatywnej jest poprawa objawów i zdolności do funkcjonowania w codziennym życiu. Kluczowe jest podejście skoncentrowane na łagodzeniu dolegliwości i poprawie ogólnej jakości życia, a nie wyłącznie na zarządzaniu symptomami. Leczenie często opiera się na psychoterapii, która pomaga zrozumieć źródła lęku i nauczyć się strategii radzenia sobie ze stresem. W niektórych przypadkach wsparciem może być również farmakoterapia, jednak jej stosowanie zawsze powinno być konsultowane ze specjalistą i dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta.

​Znaczenie psychoterapii i zmiany stylu życia

Psychoterapia, zwłaszcza w nurcie poznawczo-behawioralnym, jest uznawana za skuteczną metodę leczenia zaburzeń somatoformicznych. Pomaga ona zidentyfikować i zmienić wzorce myślenia, które przyczyniają się do nasilania objawów. Terapia pozwala pacjentom lepiej zrozumieć związek między emocjami a reakcjami ciała, co jest pierwszym krokiem do odzyskania kontroli. Pomocna jest też terapia ACT, która uczy akceptacji niepewności i zmian, co pozwala "odetchnąć" organizmowi.

Ważnym elementem wspierającym proces leczenia jest również modyfikacja stylu życia, w tym wprowadzenie regularnej aktywności fizycznej, dbałość o higienę snu oraz stosowanie technik relaksacyjnych, takich jak medytacja czy joga, które pomagają zredukować poziom stresu i napięcia w organizmie.

Poradnik dla osób zaczynających lub wracających do sportów zimowych po urazie. Zawiera wskazówki dotyczące motywacji, planowania nauki i radzenia sobie z lękiem. Łączy wiedzę psychologiczną z pasją autorki do gór i snowboardu.

Test Image

Ten e-book pomoże Ci zrozumieć lęk, jego źródła i mechanizmy. Napisany prostym językiem, z nutą humoru i empatii, oferuje wiedzę i wsparcie, gdy lęk przejmuje kontrolę i podsuwa najczarniejsze scenariusze.

Test Image

Praktyczny przewodnik powstał z myślą o każdym, kto zmaga się z trudnościami psychicznymi i nie wie, gdzie szukać wsparcia. Bez względu na to, czy doświadczasz lęku, depresji, wypalenia czy po prostu potrzebujesz z kimś porozmawiać – zasługujesz na pomoc.

Test Image

„Tryb samolotowy” to interaktywny e-book o oswajaniu lęku przed lataniem. Zawiera psychoedukację, ćwiczenia oddechowe, ekspozycje w wyobraźni, checklisty i pliki audio do lotu. Pomaga odzyskać spokój, poczucie wpływu i wrócić do podróży bez paniki.

Test Image

E-book to zbiór 10 terapeutycznych opowieści dla dorosłych, pełnych metafor i czułości. Historie pomagają odkrywać marzenia, przebaczenie i wolność, dając spokój, nadzieję i odwagę. Idealne dla tych, którzy chcą usłyszeć swoje serce.

Test Image

Specjaliści pracujący z osobami zmagającymi się z nerwicą

Przedstawiamy starannie dobraną grupę wykwalifikowanych psychologów i psychoterapeutów, którzy specjalizują się w pomocy pacjentom z zaburzeniami nerwicowymi i wykorzystują potwierdzone naukowo techniki terapeutyczne w leczeniu tego schorzenia.

Masz więcej pytań na temat zaburzeń nerwicowych?

Jeśli masz dodatkowe pytania dotyczące nerwicy, nasz specjalistyczny chat jest dostępny dla Ciebie przez całą dobę. Możesz bezpiecznie i całkowicie anonimowo porozmawiać z naszym systemem, który został opracowany przez ekspertów w dziedzinie psychiatrii, aby dostarczać rzetelnych informacji i wsparcia.

Warto przeczytać

Najtrudniejsze to zacząć szukać. Gratulujemy! Sprawdź naszego Bloga, a także Forum Psychologiczne! Znajdziesz tam merytoryczne artykuły, odpowiedzi Specjalistów_ek, praktyczne przykłady i wskazówki oraz wiele inspiracji.

Jak radzić sobie z OCD: Wyzwania leczenia SSRI i psychoterapii
Dzień dobry, od około 2 tygodni przyjmuję leki z grupy SSRI na OCD, choruję na nie od wielu lat ale dopiero przez ostatnie około 2 lata przyjęło największe nasilenie. Uczęszczam też na psychoterapię. Problem jest taki, że nie wierzę w to, że mogę całkowicie wyzdrowieć. Po tym jak zaczęłam przyjmować leki czuję mniejsze napięcie i przede wszystkim zmniejszyła się u mnie psychosomatyka, ale nadal nie jest tak jak powinno być. Zdarzają się sytuacje gdy nadal bardzo paraliżuje mnie lęk, wszyscy oczekują, że teraz przez to, że biorę leki to będę żyć normalnie. Tylko co dla nich znaczy normalnie? Chodzę do szkoły, wychodzę czasami z rodziną w weekend. Nie spotykam się ze znajomymi, bo czuję się dla nich ciężarem. Obecnie mam przerwę świąteczną i wpadłam w jakiś dołek, jak chodzę do szkoły to czuję się średnio ale w domu jak widać też, z dnia na dzień coraz bardziej smutna. Rodzina ciągle mówi, że nie działa psychoterapia, na którą chodzę jakieś 2 razy w miesiącu, ciągłe komentarze, że nie ma niby poprawy mnie dobijają i wtedy przez 2 tygodnie tam nie chodzę. Miałam kiedyś terapię z inną osobą, tam chodziłam co tydzień ale kompletnie mi to nie pomogło, a potem wręcz szkodziło, ale mam wrażenie, że moim rodzicom bardziej się podobała ta poprzednia terapia, bo cytuję: "Mówiła im o czym rozmawiamy i były efekty" , lecz ten efekt trwał może dwa tygodnie. Obecnie efekty są lepsze dla mnie przede wszystkim mentalnie, przykro mi gdy rodzina jest tak niewierząca w efekty obecnej psychoterapii, bo idzie ona wolniej. Nikt nie pamięta jak chociażby na początku zeszłego roku bałam się wręcz wyjść z łóżka a teraz robię prawie wszystko, czego ode mnie wymagają ludzie wokół. Obawiam się tego, że leki całkowicie nie zadziałają, mam wrażenie, że czasami okłamuję sama siebie i terapeutę jak jest dobrze. Zawsze jak idę na sesję to faktycznie jest w miarę w porządku, lecz dosłownie dzień po zawsze coś się dzieje, nie wiem nawet jak to działa, że tak się dzieje... Bardzo chcę już żyć bez lęku w irracjonalnych sytuacjach, sam schemat myślenia przy OCD aż tak mi nie przeszkadza, wcześniej miałam sporo jego elementów ale nie odczuwałam lęku i żyło mi się doskonale. Nie wiem już co robić, nie chcę trafić do szpitala, ale pewnie tak będzie jak leki nie będą działać jeszcze lepiej, bardzo się boję dłużej nie żyć według tego "normalnego życia", którego wymagają ode mnie inni, bo pewnie sami mnie tam zamkną na żądanie...
4-letnia córka doświadcza stresu w przedszkolu i objawów somatycznych - czy zrobić przerwę?
Dzień dobry. Córka ma 4 lata i 2 miesiące. Jest bardzo pogodna, wesoła, samodzielna i bardzo lubi zabawy z dziećmi na placu zabaw czy z kuzynostwem. Zabiega wręcz o nie - sama podchodzi, wita się i proponuje zabawę. Generalnie rozwój przebiega w naszej i nie tylko ocenie prawidłowo. Dziecko zżyte z rodzicami, jeszcze z nami śpi, ale nie ma też problemów jak ma na 2h zostać z babcią czy iść gdzieś bez jednego z rodziców. Postanowiliśmy od września posłać ją do przedszkola. Mieliśmy przygodę z jedną placówką, gdzie po 3 dniach zrezygnowaliśmy (z uwagi na nieodpowiednią grupę oraz same informacje od córki, że chce gdzieś indziej). Przepisaliśmy do innego przedszkola gdzie pierwsza reakcja córki była pozytywna. Sumarycznie przechodziła już tam 21 dni bo w międzyczasie miała tydzień choroby. Pierwsze 2 tygodnie nie było raczej problemów, rano raz chętniej raz mniej chętnie ale szła do przedszkola z pozytywnym nastawieniem. Wszystko zmieniło się w zeszły piątek, kiedy została nieco dłużej już na leżakowanie. Mocno wtedy się zestresowała, zwymiotowała, płacz itd. Od tego momentu wróciliśmy do odbierania ją zaraz po obiedzie (jak wcześniej - łącznie ok 4, 4,5h) do dziś włącznie córka już mniej chętnie chciała iść do przedszkola, ale co najtrudniejsze jej reakcją zawsze był silny stres - wymioty, a raczej takie jakby zbieranie się na wymioty i bule brzucha. No i daje znać, że nie za bardzo chce chodzić chociaż nie ma histerii, jest raczej płacz delikatny i duży smutek i ten wyczuwalny stres i napięcie. Córka również kategorycznie nie chce rozmawiać o tym stresie, smutku. Zatyka nam buzie rękami albo sama mówi, że kiedyś porozmawiamy. Po przedszkolu przez jakiś czas było dobrze - bawiła się w przedszkole, wspominała i była podekscytowana tym co było i co będzie następnego dnia. Niestety ostatnie 2, 3 dni zmiana i już nawet tego nie było. Panie wychowawczynie dawały feedback że było coraz lepiej, że się uspokajała, nieco się jeszcze w grupie wstydziła no i na śniadaniu ciężko z jedzeniem. Najgorsze, że pojawiały się też te objawy somatyczne chociaż no bez płaczu i wymiotowania pokarmem ale jednak. W moim odczuciu to jednak nie było tam dobrze skoro te objawy w przedszkolu były. Zrobiliśmy w piątek córce jeden dzień przerwy, aby mogła się zregenerować psychicznie, zmniejszyć napięcie. Weekend był świetny, wesoły i daliśmy jej dużo poczucia bezpieczeństwa. Wczoraj w niedzielę po obiedzie poruszyliśmy temat przedszkola, że będzie chodzić teraz na krótko, obierzemy ją przed obiadkiem nawet, że tam na nią czekają i tęsknią. Leżakowania nie będzie itd... Córka od razu zareagowała emocjonalnie stresem i płaczem. Udało się od niej uzyskać informację że nie lubi przedszkola, nie lubi pań i dzieci. Generalnie bardzo na nie i to w dzień przed jakimkolwiek pójściem tam... Zdajemy sobie sprawę, że może to taki drugi etap adaptacji, ale to jednak już trochę trwa, a nie ma nic lepiej, a jest gorzej... Po wczorajszej sytuacji podjęliśmy decyzję, że robimy kilkumiesięczną przerwę i spróbujemy na wiosnę - być może w innej placówce. Córka będzie miała wtedy ok 4 lat i 10 m-cy. Przez ten czas postaramy się wprowadzić kilka zmian przygotowujących do tego, m.in. uczęszczanie na jakieś zajęcia grupowe, częstsze zostawianie z babcią bez rodziców, więcej zasad samodzielności w domu itd itd. Nie ukrywam, że bijemy się z myślami czy podjęliśmy słuszną decyzję - czy córka za te pół roku będzie bardziej gotowa na przedszkole? Czy nie będzie gorzej... Dużo czytaliśmy i uwierzyliśmy, że to, że tak się zachowuje to nie jest wymuszanie niepójścia do przedszkola bo nie lubi tylko faktycznie jakiś lęk, reakcja obronna organizmu z którą ona nie do końca jeszcze potrafi sobie poradzić... Prosimy zatem o poradę. Dziękuję.

Bezpłatne konsultacje dla osób z zaburzeniami nerwicowymi

Wychodząc naprzeciw potrzebom pacjentów zmagających się z zaburzeniami nerwicowymi, specjaliści oferują darmowe konsultacje. Rozumiemy, że aspekty finansowe mogą stanowić znaczącą przeszkodę w podjęciu decyzji o rozpoczęciu leczenia, dlatego chcemy ułatwić ten pierwszy, często najbardziej wymagający krok. Niepokój przed pierwszym spotkaniem jest zrozumiały, to przecież nowa sytuacja lub nowy Terapeuta. Jednak warto!

Kiedy warto?

    1
  1. Gdy obserwujesz u siebie lub bliskiej osoby przewlekły lęk i trudności w opanowaniu objawów stresowych.

  2. 2
  3. Kiedy Twoje codzienne funkcjonowanie jest ograniczone przez objawy fizyczne bez przyczyn organicznych.

  4. 3
  5. Jeśli doświadczasz silnego niepokoju i podejmujesz zachowania unikowe, które pogłębiają Twoje problemy.

  6. 4
  7. Gdy masz kłopoty z koncentracją i podejmowaniem decyzji w życiu zawodowym lub prywatnym.

  8. 5
  9. Jeśli odczuwasz objawy cielesne, ale lekarze i badania nie wskazują na żadne przyczyny.

Potrzebujesz bezpłatnej pomocy?

Sprawdź dostępnych specjalistów i umów się na bezpłatną pierwszą konsultację już dziś – zrób ten istotny krok w kierunku poprawy zdrowia psychicznego.

Dowiedz się więcej

Zrozumienie to pierwszy krok do poprawy. Przeczytaj inne, powiązane, merytoryczne artykuły które przygotowaliśmy dla Was wspólnie z naszymi Specjalistami_tkami.

Nerwica lękowa – na czym polega i jak poradzić sobie z tym zaburzeniem?

Uczucie ciągłego napięcia potrafi odebrać radość z życia. Wszechobecny niepokój, często bez wyraźnej przyczyny, to sedno zaburzenia znanego jako nerwica lękowa.

Czytaj więcej

Leki na zaburzenia lękowe – czy farmakoterapia to dobre rozwiązanie?

Życie w ciągłym napięciu i lęku bywa niezwykle wyczerpujące. Farmakoterapia często stanowi fundament, na którym można odbudować poczucie bezpieczeństwa, a skuteczne leki na zaburzenia lękowe przywracają chemiczną równowagę w mózgu.

Czytaj więcej

Nerwica – objawy, których nie można zignorować

Ciało i umysł są ze sobą nierozerwalnie połączone, dlatego stan psychiczny często odbija się na zdrowiu fizycznym. Niekiedy sygnały, które wysyła organizm, bywają mylące.. Aby móc odzyskać spokój, warto wiedzieć, jakie są objawy nerwicy.

Czytaj więcej

Nerwica natręctw (OCD). Co warto wiedzieć o zaburzeniu obsesyjno-kompulsywnym?

Nerwica natręctw to zaburzenie, które znacząco wpływa na codzienne życie. Charakteryzuje się występowaniem natrętnych myśli i przymusowych czynności. Zrozumienie mechanizmów OCD jest kluczem do skutecznego wsparcia i leczenia. Zapraszamy do lektury.

Czytaj więcej

Zespół lęku uogólnionego: gdy martwienie się odbiera radość z życia

Zamartwianie się jest naturalną częścią ludzkiego doświadczenia, ale co się dzieje, gdy staje się ono wszechobecnym, trudnym do opanowania stanem, który wypełnia każdy dzień? Właśnie wtedy możemy mówić o zespole lęku uogólnionego (GAD).

Czytaj więcej

Zaburzenia depresyjno-lękowe: gdy lęk i smutek tworzą jeden splot

Depresja i lęk splatają się w tak ciasny węzeł, że trudno jest oddzielić jedno od drugiego, a ich wspólna siła zaczyna przytłaczać i utrudniać codzienne funkcjonowanie. Właśnie wtedy mówimy o zaburzeniach depresyjno-lękowych.

Czytaj więcej

Stany lękowe: objawy, którymi warto się zaopiekować

Objawy stanów lękowych to nie tylko uczucie niepokoju. To złożone doświadczenie, które manifestuje się na wielu płaszczyznach - w naszym ciele, myślach i emocjach. Zrozumienie tych sygnałów jest pierwszym krokiem do poszukiwania pomocy.

Czytaj więcej

Nerwica – przyczyny, objawy i metody leczenia

Nerwica stanowi powszechne zaburzenie psychiczne, które potrafi znacznie zakłócić normalny rytm życia. Dowiedz się czym jest, jakie są objawy, jak można ją leczyć i wspierać siebie!

Czytaj więcej

Zaburzenia lękowe - przyczyny, objawy i skuteczne wsparcie

Zaburzenia lękowe, potocznie zwane nerwicą, to powszechny problem zdrowia psychicznego wpływający na jakość życia. Omawiamy objawy, przyczyny i metody leczenia. Sprawdź, jak rozpoznać sygnały ostrzegawcze i znaleźć profesjonalną pomoc.

Czytaj więcej

Darmowy test na bezsenność (Ateńska skala bezsenności)

Ateńska Skala Bezsenności (AIS) to narzędzie służące do oceny jakości snu i ewentualnych problemów z bezsennością. Składa się z 8 pytań dotyczących trudności ze snem w ciągu ostatnich 7 dni, a odpowiedzi udzielane są na skali od 0 do 3 punktów.

Czytaj więcej

GAD – co to jest? Objawy, przyczyny, metody leczenia

GAD charakteryzuje się nadmiernym, trudnym do kontrolowania niepokojem. Zaburzenie dotyka miliony ludzi na całym świecie, znacząco wpływając na codzienne funkcjonowanie. Właściwa diagnoza i terapia pozwalają skutecznie kontrolować objawy GAD.

Czytaj więcej

Darmowy test objawów ataku paniki

Kwestionariusz służy do samooceny objawów ataku paniki z ostatnich 30 dni. Zawiera 15 pytań o m.in. nagły lęk, duszność, uderzenia gorąca. To narzędzie przesiewowe – wynik nie zastępuje diagnozy, ale może pomóc w decyzji o konsultacji ze specjalistą.

Czytaj więcej

Fobia - rodzaje, objawy, jak sobie z nią radzić?

Czy zmagasz się z nieadekwatną, nadmierną obawą, która utrudnia Ci codzienność? Czy dotyczy ona przedmiotu lub sytuacji? Może to być fobia swoista. Istnieją jednak skuteczne metody jej leczenia. Poznaj rodzaje fobii, objawy i sposoby radzenia sobie.

Czytaj więcej

Darmowy test na fobię społeczną (Skala lęku społecznego Leibowitza)

Test LSAS to narzędzie służące do oceny lęku społecznego oraz unikania sytuacji społecznych. Składa się z 24 pytań dotyczących scenariuszy społecznych. Każde pytanie podzielone jest na dwa aspekty: nasilenia strachu lub lęku oraz unikania sytuacji.

Czytaj więcej

Bibliografia

Źródła:

  • Abu El-Shaer, A. R., Harbi, A., & Al-Harazneh, R. W. (2025). The Role of Environmental and Socioeconomic Factors in Mental Health Well-being: Insight from Jordan. Interdisciplinary Studies in Society, Law, and Politics, 4(2), 170-177.

  • Gudžiūnaitė, V., Palubinskienė, J., & Tiepelytė, I. (2022). Somatoform autonomic dysfunction: challenges and solutions. Lithuanian University of Health Sciences, Medical Academy, Faculty of Medicine.

  • Kendler, K. S., Aggen, S. H., & Neale, C. M. (2013). Evidence for multiple genetic factors underlying DSM-IV criteria for major depression. JAMA Psychiatry, 70(6), 599-607.

  • Rief, W., & Barsky, A. J. (2015). Somatoform Disorders and Medically Unexplained Symptoms. Psychiatric Clinics of North America, 38(3), 513-530.

  • DSM-5. (2013). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition. American Psychiatric Association.

Powyższe informacje nie zastępują kontaktu ze specjalistą

Zobacz, którzy specjaliści udostępniają bezpłatne konsultacje psychologiczne i łatwo umów pierwszą wizytę.