Odpowiedz jako specjalista
WsteczKodeks etyczny terapeuty: opinie od znajomych, kontakty w social mediach i ujawnianie informacji
Dzień dobry, mam kilka pytań dotyczących kodeksu etycznego terapeuty (poznawczo - behawioralnego) 1. Czy pisanie opinii od znajomych o terapeucie jest etyczne? 2. A co za tym idzie czy kodeks etyczny zabrania kontaktu w social mediach byłego klienta z terapeutą? 3. Czy powielające się sytuacje "że jestem jedyny" aby, o czymś wiedzieć jest ok? 4. Czy opowiadanie o przeżyciach rodzinie i chorobach niemających w ogóle odniesienia do terapii ze strony terapeuty jest ok? Jeżeli którykolwiek z punktów jest nieetyczny - gdzie mogę to zgłosić? Pozdrawiam.
Anonim
1 rok temu
Aleksandra Działo
Zaczęłabym przede wszystkim od poruszenia tego tematu z terapeutą w ramach kontaktu terapeutycznego. Jeśli to rozwiązanie nie będzie wystarczające, to można zacząć zastanawiać się nad zgłoszeniem sprawy.
Jeśli ma Pan/i skargę na psychoterapeutę, należy najpierw sprawdzić, do jakiego stowarzyszenia należy i tam zgłosić skargę. Jeżeli psychoterapeuta jest również psychologiem, może Pan/i zgłosić skargę do Komisji Etyki Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz do oddziału wojewódzkiego PTP (https://psych.org.pl/oddzialy)
Odpowiadając na poszczególne pytania: jeśli „opinie” są tworzone przez osoby niebędące klientami terapeuty, a mają na celu promocję, może to naruszać zasady opisane w kodeksie. Kodeks etyczny PTTPiB (2020) (https://www.pttpb.pl/aktualnosci/zaktualizowana-wersja-kodeksu-etyki-pttpb-i-standardow-pttpb-25-05-2024-55,10) wskazuje, że terapeuta powinien unikać działań promocyjnych wprowadzających w błąd oraz wykorzystywania nieetycznych form marketingu. Kodeks etyczny nie odnosi się literalnie do każdej formy kontaktu w mediach społecznościowych, ale relacja terapeutyczna – nawet po zakończeniu terapii – podlega ochronie.
Jeśli terapeuta sugeruje klientowi, że tylko on ma dostęp do ważnych informacji, to może być to forma nadużycia relacji terapeutycznej. Terapeuta nie powinien tworzyć atmosfery zależności ani podważać autonomii klienta. Jeśli chodzi o rozmawianie o własnych problemach terapeuty z klientem, to terapeuta może dokonywać samoujawnienia tylko wtedy, gdy służy to celom terapeutycznym. Jeśli terapeuta regularnie opowiada o swoich przeżyciach, które nie są związane z celami terapii, może to świadczyć o niewłaściwym przesunięciu granic.
Podsumowując, jeśli uważasz, że należy zgłosić temat, to warto zainterweniować, a odpowiednie organy dokonają weryfikacji zgłoszenia. Najpierw jednak warto ten temat poruszyć z terapeutą, może rozmowa na ten temat w ramach kontaktu terapeutycznego, pomoże rozwiązać problem?
Pozdrawiam ciepło, AD
1 rok temu
Zobacz podobne
Zwątpienie w terapię psychodynamiczną: jak radzić sobie z emocjami i zrozumieć proces?
Od kilku miesięcy uczestniczę w terapii psychodynamicznej, która ma mi pomóc w radzeniu sobie z emocjami. Jednak zaczynam czuć duże zwątpienie w ten proces, mam wrażenie, że go nie rozumiem. Na każdej wizycie płaczę, często nie wiem dlaczego. Po prostu zaczynają płynąć mi łzy. Przez to po każdym spotkaniu z terapeutką czuję się strasznie zmęczona i jeszcze bardziej zdezorientowana, nie umiem zebrać myśli w trakcie wizyty, a po wizycie zaczynam czuć straszny wstyd i zażenowanie i czuję się ze sobą jeszcze gorzej. Mam poczucie beznadziei, że tych moich reakcji po prostu nie da się zmienić. Zaczynam myśleć, że to strata pieniędzy i czasu mojej i psychoterapeutki.
Co powinnam w tej sytuacji zrobić?
Czy można uzyskać bezpłatne wsparcie psychologiczne po śmierci męża?
Chciałabym zapytać czy można mieć kontakt psychologiczny bezpłatny poprzez pisanie czy tylko za opłatą śmierć męża żałoba
Niewidzialna praca w prowadzeniu gabinetu psychoterapeutycznego: Ile czasu zajmuje poza sesjami?
Pytanie do osób z prywatnej praktyki: Wieczorem, po pracy, w domu - dalej myślicie o gabinecie? Notatki do dokończenia, faktury do wystawienia, pacjent do oddzwonienia. Pytam bo zaczyna mnie ciekawić ile "niewidzialnej pracy" jest w prowadzeniu gabinetu. Wizyta to 45 minut z pacjentem, ale ile godzin "wokół" tej wizyty?
Od czerwca do końca sierpnia byłam w szpitalu na zamkniętym oddziale psychiatrycznym.
Witam, od czerwca do końca sierpnia byłam w szpitalu na zamkniętym oddziale psychiatrycznym. (Zaburzenia lękowe, zaburzenia osobowości, epizod depresji ciężkiej). Znowu zaczyna być źle, jeśli psych. znowu skieruje mnie na szpital a nie będę chciała tam iść, czy może mnie skierować jakoś 'przymusowo'?
Czy przy zaburzeniach osobowości i depresji wystarczy farmakoterapia bez psychoterapii?
Czy w przypadku zaburzeń osobowości i depresji mogę poprzestać na samej farmakoterapii i nie korzystać z psychoterapii? Wiem, że powszechnie mówi się, że podstawą w tym wypadku jest psychoterapia, ale ja podejmowałam wiele prób i zupełnie ona nie działałą, a wręcz na długo pogorszyła mój stan (nie na kilka spotkań, tylko na lata, niestety). Odkąd z niej zrezygnowałam, czuję się paradoksalnie lepiej , a leki bardzo pomagają. Pomaga mi także rozwiązywanie własnych problemów życiowych korzystając z własnej intuicji, racjonalnego myślenia, doświadczeń. Może to dziwne, ale działało to skuteczniej niż dotychczasowe terapie.
