Wstecz

Rozstanie rodziców a 4-letnie dziecko – jak rozmawiać z córką lub synem i czego nie mówić przy dziecku?

Karolina

Rozstaliśmy się z partnerem i mamy wspólnie 4 letnie dziecko o czym mówić a czego nie mówić przy niej i w jaki sposób z nią rozmawiać

Nigdy nie obwiniajcie się nawzajem, nie kłóćcie się przy dziecku ani nie wtajemniczajcie go w szczegóły konfliktu, aby nie wywołać u niego poczucia winy lub lęku. 

Rozmawiajcie spokojnie, odpowiadajcie cierpliwie na pytania o codzienną rutynę i stale podkreślajcie, że rozstanie to decyzja dorosłych, na którą maluch nie miał wpływu.

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Zapytaj asystenta AI
Asystent AI - anonimowo, bez logowania
Masz podobny problem? Asystent AI odpowie od razu i podpowie, do jakiego specjalisty się zgłosić.

Zadaj to samo pytanie

Asystent AI nie zastępuje psychologa ani pomocy w nagłych wypadkach.

Dzień dobry Pani Karolino,

Czteroletnie dziecko nie potrzebuje znać powodów rozstania, ani szczegółów konfliktu między dorosłymi. Potrzebuje natomiast możliwie prostego, zrozumiałego komunikatu o tym, co się zmienia, a co pozostaje niezmienne. Warto zapewniać ją, że oboje rodzice nadal ją kochają, a rozstanie nie jest w żaden sposób jej winą.

Ważne, aby nie angażować dziecka w konflikt między rodzicami, nie obciążać go własnymi emocjami ani nie stawiać w sytuacji konieczności opowiadania się po którejś ze stron.

Zachęcam również do uważności na emocje córki. Smutek, złość, tęsknota czy niepokój mogą być naturalną odpowiedzią na zmianę. Nie trzeba ich od razu łagodzić czy tłumaczyć – czasem najważniejsze jest po prostu być obok i pomóc dziecku je nazwać. Doświadczyć w bezpiecznej obecności rodzica.

Psychoterapia lub konsultacja rodzicielska może być wartościowym wsparciem także dla Pani / Państwa. Pomoże zrozumieć własne emocje związanie z rozstaniem oraz znaleźć sposób na towarzyszenie dziecku w tej zmianie.

Zdjęcie Agnieszka Włoszycka

Agnieszka Włoszycka

Psycholożka
828 odpowiedzi na forum

Dzień dobry,

 

Pani Karolino, przy czterolatce najważniejsze jest, żeby nie poznawała szczegółów konfliktu dorosłych, tylko miała poczucie, że mimo rozstania nadal ma oboje rodziców i jest przez nich kochana. Warto mówić prosto: „Mama i tata nie będą już razem mieszkać, ale oboje bardzo Cię kochamy, to nie jest Twoja wina i nie musisz wybierać między nami”.Przy dziecku lepiej unikać wzajemnych pretensji, oceniania drugiego rodzica, rozmów o zdradach, pieniądzach czy powodach rozstania oraz robienia z córki posłańca. Dobrze też pozwalać jej pytać i wracać do tematu wielokrotnie, dla czterolatka rozstanie jest czymś, co trzeba sobie oswajać krok po kroku a nie zrozumieć podczas jednej rozmowy.

 

Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka

Zdjęcie Maja Zarzycka

Maja Zarzycka

Psycholożka
66 odpowiedzi na forum

Dzień dobry. 
Przy czteroletnim dziecku najważniejsze jest przede wszystkim poczucie bezpieczeństwa i przewidywalność. Rozstanie rodziców jest dla dziecka dużą zmianą, dlatego warto mówić o nim prosto, spokojnie i adekwatnie do jej wieku. Nie trzeba też bać się pytań, na które nie ma się gotowej odpowiedzi. Można powiedzieć: „Nie wiem, ale jak będę wiedzieć, to Ci powiem”. Dla czterolatki ważniejsze od poznania wszystkich szczegółów jest poczucie, że dorośli nadal sprawują opiekę i że świat, mimo zmian, pozostaje bezpieczny. Warto też dać jej przestrzeń na wszystkie emocje. Nie trzeba opowiadać o powodach rozstania, konfliktach między Państwem ani szczegółach dotyczących związku. Dobrze również unikać wzajemnego obwiniania, negatywnych komentarzy o drugim rodzicu czy wypytywania dziecka o to, co robiło u mamy lub taty. Dziecko nie powinno być stawiane w roli posłańca, mediatora ani osoby, która ma wybierać stronę.
Jeśli pojawią się trudności w procesie adaptacji do nowej sytuacji zachęcam do skorzystania z pomocy psychologa dziecięcego, który zajmie się sprawą indywidualnie.
Pozdrawiam serdecznie,
Maja Zarzycka

Zdjęcie Piotr Ziomber

Piotr Ziomber

Psycholog
984 odpowiedzi na forum

Dzień dobry

 

 Rozumiem, ze chodzi o rozmowę z dzieckiem? Po pierwsze nie mówić niczego negatywnego o ojcu, nie mówić nic co by mogło wzbudzić w dziecku głębokie niezrozumienie albo tez jakieś poczucie winy za Wasz rozpad. Dzieci nie rozumieją co się dzieje, dlatego warto rozmawiać z nimi otwarcie, ale na ich poziomie, czyli tak aby słuchali. Dla przykładu: tatuś i mamusia mieszkają osobno, ale oboje cię kochamy i zawsze będziesz dla nas najważniejszy(a). Kiedy dziecko pyta, dlaczego nie mieszkacie razem, to proszę mówić, że czasami ludzie się rozstają, można to przemycić w formie bajeczki, na przykład ze zwierzętami w lesie. Takie pytania będą się pojawiały i nie można ich unikać ani bagatelizować. Dziecko musi mieć zachowane poczucie bezpieczeństwa i stabilizacji ze strony obu rodziców (o ile jest to możliwe). Rozumiem, że ojciec nie ma ograniczony praw rodzicielskich, może i chce kontaktu z dzieckiem.  Proszę poświęcać dziecku dużo uwagi, być przy nim, wspierać aby ten trudny czas przeżyło jak najbezpieczniej. 

NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa
Zdjęcie Sylwia Skibińska

Sylwia Skibińska

Psycholożka
599 odpowiedzi na forum

Dzień dobry Pani Karolino, przede wszystkim warto pamiętać, że czteroletnie dziecko nie rozumie jeszcze rozstania rodziców w taki sposób jak osoba dorosła. Najważniejsze jest zapewnienie mu poczucia bezpieczeństwa, stabilności i miłości obojga rodziców.

Warto wyjaśnić dziecku prostymi słowami, że mama i tata nie będą już razem mieszkać ale nadal oboje bardzo je kochają. Należy podkreślać, że rozstanie nie jest jego winą i nie ma ono obowiązku naprawiania relacji rodziców.

Proszę unikać kłótni przy dziecku, wzajemnego obwiniania się, negatywnych komentarzy o drugim rodzicu oraz angażowania dziecka w sprawy dorosłych. Ważne jest również zachowanie codziennej rutyny i jeśli jest to bezpieczne, regularnego kontaktu z obojgiem rodziców.

Warto pozwolić dziecku wyrażać emocje, nawet jeśli pojawi się złość, smutek czy tęsknota. Nie trzeba od razu ich tłumaczyć ani eliminować. Czasami wystarczy powiedzieć: „Widzę, że jest Ci smutno. Rozumiem, że tęsknisz. Jestem przy Tobie”.

Jeśli zauważy Pani nasilone trudności emocjonalne lub zmiany w zachowaniu dziecka, warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym. Najważniejsze, aby mimo zmian w rodzinie dziecko nadal czuło się kochane i bezpieczne.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska 


Zdjęcie Jagoda Jek

Jagoda Jek

Psycholog
590 odpowiedzi na forum

Czterolatce warto przekazać informację prostym językiem, spokojnie i najlepiej wspólnie z drugim rodzicem, jeśli jest to możliwe. Możecie powiedzieć: „Mama i tata nie będą już razem mieszkać, ale oboje bardzo Cię kochamy i zawsze będziemy Twoimi rodzicami. To nie jest Twoja wina”. Ważne, żeby wyjaśnić jej również konkretnie, co się zmieni, na przykład gdzie będzie mieszkać i kiedy będzie widywać drugiego rodzica. Nie trzeba opowiadać jej o przyczynach rozstania ani szczegółach konfliktów. Unikajcie wzajemnego obwiniania się, krytykowania drugiego rodzica przy dziecku i proszenia córki o przekazywanie wiadomości między Wami. Daj jej przestrzeń na pytania i emocje. Może być smutna, zła, a czasem zachowywać się tak, jakby nic się nie stało. To normalne. Najważniejsze, żeby miała poczucie bezpieczeństwa, wiedziała, że może kochać oboje rodziców i nie musi wybierać żadnej strony.
~ Jagoda Jek, psycholożka

Dzień dobry. W rozmowie prosze stawiać na prosty i jasny przekaz, dostosowany do wieku dziecka. Wystarczy powiedzieć ciepło, że mama i tata nie będą już mieszkać w jednym domu, ale oboje bardzo mocno je kochają i zawsze będą jej rodzicami. Kluczowe jest ciągłe zdejmowanie z dziecka jakiegokolwiek ciężaru czy poczucia winy, bo dzieci mają naturalną tendencję do szukania przyczyny trudnych zdarzeń w sobie. Warto powtarzać, że to decyzja dorosłych, a dziecko nie zrobiło niczego złego. Niezwykle ważne jest też danie poczucia stabilności poprzez poukładanie jej codzienności. Proszę wyjaśnić spokojnie, co się zmieni, a co pozostanie takie samo, na przykład że nadal będzie chodzić do tego samego przedszkola i mieć swoje ulubione zabawy. Proszę pamiętać też, by dać dziecku pełną przestrzeń na emocje, pozwalając na smutek czy złość i zapewniając, że jesteście obok, by je przytulić i wysłuchać. Z drugiej strony proszę uważać, by w tych trudnych chwilach nie ranić dziecka niepotrzebnym ciężarem dorosłych. Najlepiej unikać mówienia czegokolwiek złego o drugim rodzicu, ponieważ dziecko ma w sobie część każdego z Was i atak na drugiego rodzica odbiera jako atak na samo siebie. Dziecko nie powinno być też powiernikiem Waszych konfliktów, problemów finansowych czy wzajemnych żali, to sprawy zarezerwowane wyłącznie dla dorosłych. Kiedy wraca od drugiego rodzica, dopytywanie o szczegóły czy robienie z niego „szpiega” tworzy w nim ogromny stres, dlatego lepiej dać mu swobodę i poczucie bezpieczeństwa. Proszę zrezygnować też ze sztucznego uśmiechu i udawania, że wszystko jest w idealnym porządku, gdy wokół czuć napięcie, bo dzieci doskonale wyczuwają fałsz. Dla czteroletniego dziecka najważniejsza jest stała świadomość, że choć zmienia się forma Waszej rodziny i codzienne nawyki, to miłość i obecność obojga rodziców w jej życiu pozostają niepodważalne. Życzę dużo spokoju i pozdrawiam ciepło.

Edyta Tabor

Szanowna Pani Karolino,

zna Pani swoje dziecko najlepiej, proszę dostosować słowa do aktualnego poziomu rozumienia świata.

Dobrze by było:

- spokojna atmosfera i moment, oboje razem, jeśli się da. To pokazuje dziecku zgodność Państwa, 

- prosto i krótko z faktami, w formie ostatecznej, rodzice nie będą razem, gdzie kto będzie mieszkał

- kluczowe: zapewnienie dziecka przez obojga, że kochacie dziecko, ono niczemu nie jest winne

- dziecko jeszcze myśli magicznie, może siebie obwiniać za rozstanie, dlatego powtarzać o miłości i nie jest niczemu winne, 

- opisać, co dla dziecko zostaje bez zmian, oby jak najwięcej i co się zmieni, proszę zadbać o utrzymanie rutyny dnia, dzieci potrzebują jasnych ram funkcjonowania, aby czuły bezpieczeństwo.

- mogą pojawić się emocje, pozwolić na nie, cokolwiek się zadzieje

NIE robić!

- rozmawiać o ojcu przy dziecku, szczególnie źle, dziecko to 50% taty i ono to wie.

- z dziecka posłańca, 

- składać obietnic bez pokrycia

- informować o szczegółach, to nie jest temat dla dziecka


Może pojawić się:

- wybuchy złości

- lęk separacyjny

- moczenie nocne

- problemy ze snem

To przejściowe, proszę obserwować i może zdarzyć się, że dziecko będzie bardziej skłonne rozmawiać z kimś innym niż  z rodzicami. 
 

Proszę zaopiekować się sobą też. Dziecko widząc spokojnych rodziców ma szansę się regulować także.

Wszystkiego dobrego

Karolina Florczyk

NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa

Materiały wspierające

Warto przeczytać

Sprawdź też

Ilustracja: Rodzic z dzieckiem razem puszczają latawiec

Problemy wychowawcze - jak je rozpoznawać i skutecznie rozwiązywać?

Problemy wychowawcze to powszechne wyzwanie dla rodziców. Zrozumienie ich przyczyn i skutecznych metod rozwiązywania jest kluczowe dla rozwoju dziecka. Oto praktyczne wskazówki pomagające radzić sobie z trudnościami wychowawczymi.