Aplikacja TwójPsycholog — wsparcie, które masz zawsze pod ręką

📲 Pobierz aplikację i zadbaj o siebie na własnych zasadach

Dostępne w Google PlayPobierz w App Store

Czy osoba z borderline tęskni? Zrozumienie emocji osób z BPD

Gwałtowne odpychanie partnera, a zaraz potem gorączkowe próby odzyskania go, to częsty wzorzec w BPD. Ta myląca dynamika sprawia, że bliscy zadają sobie pytanie, czy osoba żyjąca z borderline tęskni szczerze.

BorderLine
Spis treści

Nie wiesz, jakiej pomocy potrzebujesz?

Skorzystaj z naszego formularza doboru specjalisty.

Emocjonalność osób z borderline

Aby w pełni zrozumieć, czy osoba żyjąca z borderline tęskni i jak przeżywa to uczucie, trzeba najpierw wejrzeć w wewnętrzny świat tej osoby. Emocjonalność w zaburzeniu z pogranicza (BPD) przypomina wzburzone morze – jest intensywna, zmienna i przytłaczająca, pozbawiona filtra chroniącego przed bólem. Skąd bierze się ta emocjonalna huśtawka?

Jej źródłem są najczęściej predyspozycje genetyczne wzbudzone przez doświadczenia z dzieciństwa, w których brakowało stabilności i bezwarunkowej akceptacji. Traumatyczne przeżycia skutkują rozwojem niezdrowych strategii przetrwania, takich jak postrzeganie świata w czarno-białych barwach. To wszystko buduje głębokie problemy z poczuciem własnej wartości i paniczny lęk przed odrzuceniem, który staje się centralnym punktem ich relacji i definiuje sposób, w jaki odczuwają bliskość i stratę. Doświadczanie silnego stresu w trakcie rozwoju może też aktywować ekspresję genetycznych czynników ryzyka BPD.

Czy osoba żyjąca z borderline tęskni?

Zatem, czy osoba z borderline tęskni? Odpowiedź brzmi: tak i to z siłą, która dla wielu jest trudna do wyobrażenia. Jednak tęsknotę niemal zawsze zabarwia paniczny lęk przed odrzuceniem, który działa jak potężny, zniekształcający filtr. Wyobraźmy sobie, że tęsknota to głębokie pragnienie bliskości i bezpieczeństwa. U osoby z BPD to pragnienie jest o wiele bardziej intensywne. Każdy, nawet najmniejszy sygnał potencjalnego dystansu - spóźniona odpowiedź na wiadomość, inny ton głosu - może uruchomić alarm i aktywować mechanizmy obronne.

Paradoksalnie, ta sama intensywna tęsknota może błyskawicznie przerodzić się w gniew i frustrację. Dlaczego? Ponieważ ból związany z tęsknotą i strachem jest dla osoby z BPD nie do zniesienia - jej struktury mózgowe są silniej aktywowane, a z czasu dorastania nie mogła wynieść zdrowych mechanizmów radzenia sobie. Gniew staje się tarczą przed poczuciem bezradności i przerażenia. Osoba, która jeszcze przed chwilą była postrzegana jako jedyne źródło szczęścia, w momencie zagrożenia zostaje zdezawuowana i postrzegana jako wróg. Jest to próba odzyskania kontroli nad sytuacją – „odepchnę cię, zanim ty zdążysz porzucić mnie”.

Darmowy test na osobowość borderline (EDGE25-Q)

Test osobowości borderline EDGE25-Q to narzędzie przesiewowe pomagające rozpoznać cechy typowe dla osobowości z pogranicza. Składa się z 25 pytań dotyczących emocji, impulsów, tożsamości i relacji. Wynik może być wskazówką do kontaktu ze specjalistą.

Test Image

Cykle rozstań i powrotów w relacjach z osobą z BPD

Związek z osobą z BPD często przypomina emocjonalną kolejkę górską, pełną gwałtownych wzlotów i bolesnych upadków. Polega on na nieustannym balansowaniu między skrajnościami. Partner jest albo idealizowany jako źródło wszelkiego dobra, albo dewaluowany jako przyczyna całego cierpienia. W obawie przed odrzuceniem osoba z borderline może sama inicjować konflikt lub odpychać, by uprzedzić cios i nie czuć się porzuconą. Jednak gdy tylko partner zostanie skutecznie odepchnięty i groźba realnej straty staje się namacalna, wahadło emocji wychyla się w drugą stronę. 

To właśnie w tym momencie odpowiedź na pytanie, czy osoba z borderline tęskni, staje się oczywista. Pojawia się wszechogarniająca tęsknota, która każe walczyć o odzyskanie bliskości za wszelką cenę, co prowadzi do cyklu rozstań i powrotów.

Czy osoba z borderline tęskni? Wnioski, wsparcie i zrozumienie

Osoby z BPD tęsknią, a ich tęsknota jest często przytłaczająca i nierozerwalnie spleciona z lękiem przed porzuceniem. Wspieranie bliskiej osoby z BPD wymaga połączenia empatii z asertywnością. Równie istotne jest jednak dbanie o własne granice, ponieważ wspieranie nie oznacza powinności przekraczania własnych potrzeb:

    •

  • Komunikuj swoje potrzeby jasno i spokojnie. Mów o swoich uczuciach i granicach w sposób asertywny, ale nie oskarżycielski.

    • •

  • Jeśli jest to moment silnych emocji, lepiej odłożyć rozmowę na trudny temat na później, gdy emocje opadną.

    • •

  • Bądź gotów powiedzieć „NIE”. Twoje granice są ważne. Wyrażaj je w sposób logiczny i racjonalny, bez poczucia winy.

Ważne, by nie uzależniać własnego samopoczucia od nastrojów partnera.

Specjaliści pracujący z osobami mierzącymi się z zaburzeniem borderline

Przedstawiamy wyselekcjonowaną grupę doświadczonych psychologów i psychoterapeutów, którzy specjalizują się w pracy z osobami z zaburzeniem osobowości typu borderline i stosują sprawdzone metody terapeutyczne w leczeniu tego zaburzenia.

Aniela Januś

Aniela Januś

Psycholożka, Psychoterapeutka
Anika Skrońska

Anika Skrońska

Psycholożka, Psychoterapeutka w trakcie szkolenia
Monika Wodnicka

Monika Wodnicka

Psychoterapeutka
Beata Irzycka

Beata Irzycka

Psycholożka
Wioleta Moroz

Wioleta Moroz

Psycholożka, Psychoterapeutka
Agnieszka Łach

Agnieszka Łach

Psycholożka, Psychoterapeutka certyfikowana

Nie wiesz, jak wybrać psychologa?

Skorzystaj z naszego Formularza, który zaproponuje Ci specjalistów na miarę Twoich potrzeb i możliwości.

Masz więcej pytań na temat zaburzenia osobowości borderline?

Jeśli masz więcej pytań dotyczących zaburzenia osobowości borderline, nasz specjalistyczny chat jest dostępny dla Ciebie przez całą dobę. Możesz bezpiecznie i całkowicie anonimowo porozmawiać z naszym systemem, który został zaprogramowany przez ekspertów w dziedzinie zdrowia psychicznego, aby udzielać rzetelnych informacji i wsparcia.

Warto przeczytać

Najtrudniejsze to zacząć szukać. Gratulujemy! Sprawdź naszego Bloga, a także Forum Psychologiczne! Znajdziesz tam merytoryczne artykuły, odpowiedzi Specjalistów_ek, praktyczne przykłady i wskazówki oraz wiele inspiracji.

borderline
Zaburzenie osobowości z pogranicza - jak rozpoznać i leczyć borderline?
Katarzyna Tutko
Strzałka w prawo
osobowosc borderline
Zrozumieć osobowość borderline - czym jest zaburzenie osobowości z pogranicza?
Alicja Zbrońska
Strzałka w prawo
Osobowość - main
Spektrum osobowości – od stylu do zaburzenia
Anna Cyklińska
Strzałka w prawo
Zachowania blokujące
Gotowość do podjęcia terapii i zachowania przeszkadzające u pacjenta
Anna Cyklińska
Strzałka w prawo
Emocje
Czy emocje można regulować?
Anna Cyklińska
Strzałka w prawo
Borderline i spektrum autyzmu - już jestem wykończona rollercoasterem emocji i zachowań.
Mam 17 lat. Niedawno dostałam diagnozę spektrum autyzmu I nieprawidłowej osobowości chwiejnej emocjonalnie borderline. Ciągle borykam się z trudnościami na jakie niestety trafiam. Moje funkcjonowanie jest na tyle ciężkie, że muszę zażywać się lekami i ciągle zwiększać dawkę. Mam teraz taki epizod, że leżę w łóżku i myślę tylko i wyłącznie o przykrych rzeczach, odcinam się od bliskich, znowu po mojej euforii jest gwałtowny dołek (temu diagnoza nieprawidłowej osobowości chwiejnej emocjonalnie). Nie wiem już co robić. Mija już 2 lata od tego "rollercoastera" I różnymi ciężkimi wyzwaniami. Co prawda diagnoza wyjaśniła mi bardzo wszelkie moje zachowania, obyczaje, emocje jednak zastanawiam się tylko jak mogę mając te diagnozy sobie radzić? Mimo chodzenia obecnie regularnie na terapię, nie brakuje mi momentów krzyku, agresji, płaczu, izolacji a najgorsze, krzywdy bliskich i samej siebie.
Moja córka jest Borderline. Nie wiem, jak pomóc jej i zarazem sobie.
Moja córka jest Borderline. Nie wiem, jak pomóc jej i zarazem sobie. To ponad moje siły.
TW. Próba samobójcza, nie mam już siły, trudności finansowe, związkowe. Za mną mnóstwo terapii.
Dzień dobry, nie wiem ile mam miejsca, spróbuję się streszczać. Mam 25 lat, studiuję zaocznie 2. rok psychologii. Za mną 6 nieudanych terapii psychodynamicznych i terapia schematów, która zmieniła moje życie. Ale miała trwać rok, a w połowie nie było mnie dłużej stać. Mam borderline, ADHD i podejrzenie spektrum, ale diagnostka stwierdziła, że na końcu może powiedzieć, że nie wie (różnicowanie z traumą) więc przerwałem. Praca to dla mnie koszmar, bo źle rozumiem instrukcje a jak się czegoś trzeba domyślić to źle się domyślam. Jak potrzebuję o coś zapytać to słyszę "jak możesz tego nie wiedzieć" więc przestałem pytać, popełniam masę błędów, mimo że robię sobie w telefonie notatki. W rezultacie boję się ludzi (na co dzień też), nienawidzę siebie i zwalniam. Dwa lata zmagałem się finansowo, doszło do tego, że dorabiałem na prostytucji. To było łatwiejsze niż 8h np. w fast foodzie, w trybie walcz uciekaj. Zakochałem się w kliencie. Wydawało się, że jest wzajemność, mówił różne rzeczy, w tym, że chciałby tam zaparkować na stałe. Pochwalił moją inteligencję, co jest dla mnie ważne. Niesamowicie się rozumiemy, mamy podobne charaktery, jesteśmy też dobrani w łóżku. Miał wybrać i wybrał - żonę. Nie widzę już sensu w życiu. Nie chcę być już sam. Myślałem, że wymarzona praca terapeuty schematów wypełni mi pustkę, ale nie zapowiada się. Nie potrafię pojąć, że spotkałem kogoś idealnie dobranego i ta osoba mnie nie chce. Nienawidzę spotykanych na ulicach par. Nawet nie wiedzą, że mają supermoc. Moje życie nie ma żadnego sensu. Lubię dowiadywać się nowych rzeczy, ale co z tego, na nikogo to nie wpływa. Nikt mi nie towarzyszy. Nie robi żadnej różnicy, że codziennie wstaję z łóżka. Teraz szukam pracy po przeprowadzce i telefon milczy. Zrobiłem bardzo dobre CV, a potem jeszcze rozmowa nie do przejścia - utrzymuj kontakt wzrokowy, nawiąż small talk, spraw wrażenie sympatycznego, zadawaj pytania. Czuję, że nie ma dla mnie miejsca na tym świecie, od zawsze. Miałem próbę w grudniu, ale niestety przeżyłem. Nie wiem po co. Pierwszy raz próbowałem się zabić w 6. klasie podstawówki, potem w gimnazjum. Nikt tego nie widział, zawsze planuję tak, by nikt mi nie przeszkodził i sam muszę siebie przekonać, że to moje jedyne życie i póki żyję coś może się zmienić. Nie wierzę, że uda mi się uzbierać na terapię i wyzdrowieć. Nie wierzę już w miłość. Czuję się tak potwornie sam. Zostawiłem większość przyjaciół we Wrocławiu, łatwo było ich poznać przez studia, a w Łodzi mam zaoczne i jest trudniej. Cieszę się, że nie mam przerwy w studiach, ale tryb podoba mi się mniej - nie da się żyć studiami. To jedyna dziedzina w życiu jaka mi wychodzi. Nie wiem jakie mam pytanie, i tak na dniach się zabiję wreszcie, bo nie mogę znieść tej samotności i pustki.
Witam, podejrzewam u siebie zaburzenie osobowości typu borderline.
Witam, podejrzewam u siebie zaburzenie osobowości typu borderline. Jestem dwudziestoletnią kobietą. Chodziłam do wielu psychologów, z czego tylko jeden skierował mnie do psychiatry. Było to bardzo nieprzyjemne doświadczenie; Pani Doktor była wyjątkowo niemiła, jakby przyjmowała pacjentów za karę. Powiedziałam jej, że zostałam do niej skierowana z podejrzeniem depresji i stanów lękowych. Zadała parę pytań, stwierdziła, że wszystko jest w porządku, i nie rozumie, po co do niej przyszłam. Po dalszej rozmowie stwierdziła, że mogę mieć (nie wiem, czy poprawnie to nazwę) nieprawidłowo rozwijającą się osobowość? Przepisała hydroksyzynę i kazała wrócić w okresie jesienno-zimowym, jeżeli nastąpiłoby pogorszenie nastroju (oczywiście już do niej nie wróciłam), a na koniec zaleciła podjęcie się terapii długoterminowej. Przekazałam wszystkie te informacje mojej Pani psycholog, która stwierdziła, że mam zaburzenie osobowości- osobowość zależną (znowu, nie wiem, czy jest to poprawne nazewnictwo). Całe to zajście miało miejsce mniej więcej rok temu. Moja Pani psycholog zrezygnowała ze współpracy ze mną (oczywiście po konsultacji. Nie zostawiła mnie z dnia na dzień bez słowa), ponieważ, w moim rozumieniu, nic więcej nie była w stanie dla mnie zrobić, i powinnam przejść na terapię długoterminową (wspomniała również o terapii „gesztalt?" ) tak, jak zalecił psychiatra. Dalej nie zdecydowałam się na terapię, bo prawdę mówiąc, przeraża mnie to. Szczegółowe omawianie mojego dzieciństwa z obcą osobą wydaje się wyjątkowo trudne, i nie wiem, czy jestem na coś takiego gotowa. Cały czas mam to z tyłu głowy, ale takie czynniki jak lęk przed terapią i kwestie finansowe utrudniają mi podjęcie decyzji. Odkąd stwierdzono mi, że mam (jakieś tam) zaburzenie osobowości, zaczęłam się w to zagłębiać i w pewien sposób uświadamiać sobie na własną rękę, jak mogą wyglądać niektóre moje mechanizmy i czym mogą być spowodowane. Wiele czytałam o osobowości „zależnej”, jak i o wielu innych zaburzeniach osobowości, i bardzo mnie zmartwił fakt, że wszystkie objawy, jakie towarzyszą osobie z zaburzeniem osobowości typu borderline, są moją codziennością. Stąd moje pytanie, czy jest to możliwe, że zarówno psycholog, jak i psychiatra przeoczyli jakieś znaki, które mogłyby wskazywać na borderline? Czy może pomylili diagnozę? Czy jest to możliwe, że to wszystko wykształtowało się u mnie w przeciągu tego roku, w którym nie chodzę na żadną terapię/do psychologa? Od 15 roku życia chodzę na wizyty. Pierwszy raz zabrała mnie mama, ze względu na samookaleczenie. Kontynuowałam to po czasie, mimo że z początku nie byłam zadowolona. Od lat zmagam się z pewnego rodzaju „pustką”, niestabilnymi emocjami i zaburzonym obrazem samej siebie. Są momenty, w których myślę o śmierci i o tym, jaka to musi być ulga, a parę chwil później potrafię skakać i tańczyć z radości. Moje związki są bardzo niestabilne, zwłaszcza moje uczucia w stosunku do moich partnerów. Albo idealizuje partnera, albo go wręcz nienawidzę. Tyczy się to również praktycznie każdej osoby w moim życiu. Nie wiem, co mam robić. Od lat szukam odpowiedzi na to, co może być ze mną nie tak. Nikt dotychczas nie był w stanie mi pomóc, i nie wiem czy kiedykolwiek uzyskam taką pomoc. Powoli tracę nadzieje. Co mam robić?

Bezpłatne konsultacje dla osób z zaburzeniem osobowości borderline

Wychodząc naprzeciw potrzebom osób zmagających się z zaburzeniem osobowości borderline, specjaliści oferują darmowe konsultacje. Rozumiemy, że kwestie finansowe mogą stanowić istotną barierę w podjęciu decyzji o rozpoczęciu terapii, dlatego chcemy ułatwić ten pierwszy, często najtrudniejszy krok. Obawy przed pierwszym spotkaniem są naturalne, to w końcu nowa sytuacja lub nowy Specjalista. Jednak warto!

Kiedy warto?

    1

  1. Gdy zauważasz u siebie lub bliskiej osoby intensywne wahania nastroju i trudności w kontrolowaniu emocji.

    2. 2

  2. Kiedy Twoje relacje z bliskimi są burzliwe i niestabilne, a Ty czujesz, że nie potrafisz tego zmienić.

    3. 3

  3. Jeśli doświadczasz silnego lęku przed porzuceniem i podejmujesz niezdrowe dla Ciebie działania, by temu zapobiec.

    4. 4

  4. Gdy masz trudności z określeniem własnej tożsamości i często zmieniasz swoje cele życiowe.

Potrzebujesz bezpłatnej pomocy?

Sprawdź dostępnych specjalistów i umów się na bezpłatną pierwszą konsultację już dziś – zrób ten ważny krok w kierunku lepszego zdrowia.

Dowiedz się więcej

Zrozumienie to pierwszy krok do poprawy. Przeczytaj inne, powiązane, merytoryczne artykuły które przygotowaliśmy dla Was wspólnie z naszymi Specjalistami_tkami.

Fazy borderline - zrozumienie zaburzenia osobowości

Życie z borderline jest cyklem, w którym spokojniejsze okresy przeplatają się z momentami bardzo dużych trudności. Te wahania można opisać jako konkretne fazy borderline, takie jak idealizacja, dewaluacja czy kryzys emocjonalny.

Czytaj więcej

Atak borderline – objawy, przyczyny i terapia

Dla osoby z zewnątrz przyczyna ataku borderline często wydaje się nieadekwatna do reakcji. Jednak dla osoby z tym zaburzeniem takie zdarzenie bywa zapalnikiem dla lawiny lęku, braku poczucia bezpieczeństwa, smutku i poczucia pustki.

Czytaj więcej

Borderline - objawy. Jak je rozpoznać?

Choć osobowość borderline często kojarzy się z wybuchami złości, prawdziwe objawy borderline są znacznie bardziej złożone. Dopiero zrozumienie ich wszystkich pozwala właściwie rozpoznać problem

Czytaj więcej

Borderline – leczenie. Kompleksowy przewodnik

Podstawą skutecznego leczenia borderline jest nie tyle wyciszenie emocji, ile nauka ich rozumienia i regulowania. Specjalistyczna psychoterapia, często wspierana farmakologią, daje narzędzia, by przerwać cykl niestabilnych relacji i impulsywnych zachowań.

Czytaj więcej

Jak zachowuje się osoba z borderline? Przewodnik

Zaburzenie osobowości borderline (BPD) to zaburzenie psychiczne, którego podstawą jest głęboka niestabilność emocji, relacji interpersonalnych oraz obrazu samego siebie. Zrozumienie tych mechanizmów to podstawa, by móc właściwie wspierać i budować relacje.

Czytaj więcej

Czy borderline jest dziedziczne?

W poszukiwaniu przyczyn borderline często przyglądamy się historii rodziny, próbując zrozumieć, jak duży wpływ na nasze życie mają geny, a jak duży środowisko i osobiste doświadczenia.

Czytaj więcej

Borderline – przyczyny, objawy i metody leczenia

Osobowość borderline to złożone zaburzenie psychiczne, które może znacząco wpływać na życie osoby dotkniętej tym schorzeniem oraz jej bliskich. W tym artykule przyjrzymy się bliżej przyczynom, objawom i metodom leczenia tego zaburzenia.

Czytaj więcej

Darmowy test na osobowość borderline (EDGE25-Q)

Test osobowości borderline EDGE25-Q to narzędzie przesiewowe pomagające rozpoznać cechy typowe dla osobowości z pogranicza. Składa się z 25 pytań dotyczących emocji, impulsów, tożsamości i relacji. Wynik może być wskazówką do kontaktu ze specjalistą.

Czytaj więcej

Zaburzenia osobowości - objawy, diagnoza i metody wsparcia

Zaburzenia osobowości mogą znacząco wpłynąć na codzienne życie. Objawiają się trudnościami w relacjach i nieadekwatnymi reakcjami. Rozpoznanie problemu i profesjonalna pomoc są kluczowe dla poprawy jakości życia osób zmagających się z tymi zaburzeniami.

Czytaj więcej

Darmowy test na lęk przed odrzuceniem

Test lęku przed odrzuceniem to narzędzie samooceny, które pomaga wstępnie określić, jak silnie ten lęk wpływa na relacje. Zawiera 20 stwierdzeń na podstawie DSM-5, ICD-10 i teorii przywiązania. Wypełnienie zajmuje 5–8 minut.

Czytaj więcej

Zaburzenia emocjonalne - przyczyny, objawy i metody leczenia

Zaburzenia emocjonalne to poważne problemy psychiczne wpływające na jakość życia. Kluczowe jest zrozumienie ich przyczyn, objawów i metod leczenia, aby skutecznie wspierać osoby, które się z nimi zmagają. Sprawdź, jak sobie z nimi radzić!

Czytaj więcej

Bibliografia

Źródła:

Powyższe informacje nie zastępują kontaktu ze specjalistą

Zobacz, którzy specjaliści udostępniają bezpłatne konsultacje psychologiczne i łatwo umów pierwszą wizytę.