📲 Pobierz aplikację i zadbaj o siebie na własnych zasadach
Zrozumienie specyfiki anoreksji i bulimii to pierwszy krok do skutecznej pomocy. Dowiedz się, co je łączy, co dzieli i jak szukać wsparcia.
Oba zaburzenia charakteryzują się:
Nadmierną koncentracją na wadze i kształcie ciała: Osoby cierpiące na anoreksję i bulimię często mają obsesję na punkcie swojej wagi i wyglądu - przede wszystkim mają często zniekształcony obraz ciała.
Lękiem przed przytyciem: Strach przed przyrostem masy ciała jest silnym motywatorem zachowań związanych z zaburzeniami odżywiania.
Niską samooceną: Poczucie własnej wartości jest silnie związane z wagą i wyglądem.
Występowaniem w podobnych grupach wiekowych: Najczęściej rozwijają się w okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości, choć mogą pojawić się w każdym wieku.
Potencjalnymi poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi: Oba zaburzenia mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca, problemów z układem pokarmowym, osteoporozy i innych powikłań, a anoreksja jest najbardziej śmiertelnymi zaburzeniem wśród wszystkich zaburzeń psychicznych.
Cecha | Anoreksja | Bulimia | Konsekwencje zdrowotne |
|---|---|---|---|
Waga ciała | Zwykle niska - niedożywienie, jednak nie jest to regułą - waga może być w normie lub ponad normą | Zwykle prawidłowa - nie jest to regułą | Anoreksja: zahamowanie wzrostu, wyniszczenie organizmu, nadmierne owłosienie, żółta skóra Bulimia: problemy zdrowia jamy ustnej i przełyku, niedożywienie A + B: zaburzenia rytmu serca, osteoporoza, zaburzenia gospodarki elektrolitowej |
Ograniczenia spożycia | Silne i stałe ograniczenie spożycia pokarmów\posiłków\konkretnych produktów | Okresy restrykcji przeplatane nadmiernym spożyciem | Anoreksja i bulimia: niedożywienie, niedobory witamin |
Epizody nadmiernego spożycia | Rzadkie lub brak | Częste, czasem regularne | Zaburzenia trawienia, zaparcia, zaburzenia skoków glukozy i wyrzutu insuliny (bulimia) |
Zachowania kompensacyjne | Aktywność fizyczna, rzadziej środki przeczyszczające | Wymioty, środki przeczyszczające, nadmierne ćwiczenia | Anoreksja: wyczerpanie fizyczne; Bulimia: uszkodzenie przełyku, zniszczenie szkliwa zębów |
Samoświadomość | Często brak wglądu w chorobę, drażliwość i złość przy próbach rozmów o problemie, wrażenie świetnego podejścia do funkcjonowania | Świadomość problemu i niezdrowych zachowań, poczucie winy i wstydu | Anoreksja: opóźnienie leczenia; Bulimia: ukrywanie objawów |
Zaburzenia odżywiania są złożonymi problemami, w których rolę odgrywają czynniki psychologiczne, biologiczne i społeczne.
Zaburzone postrzeganie ciała
Perfekcjonizm
Trudności w regulacji emocji - różne zachowania związane z zaburzeniami związane są z próbami radzenia sobie z emocjami, napięciem, lękiem czy potrzebą kontroli
Niska samoocena: Poczucie własnej wartości uzależnione od wagi i wyglądu.
Związane z lękiem, perfekcjonizmem czy stanami depresyjnymi zaburzenia w neuroprzekaźnictwie serotoniny czy dopaminy. Mogą też pojawić się zaburzenia aktywności niektórych obszarów mózgu odpowiedzialnych za motywację, regulację emocji podobne do tych w zaburzeniu OCD czy uzależnieniach.
Leczenie zaburzeń odżywiania jest kompleksowe i wymaga interdyscyplinarnego podejścia:
Psychoterapia poznawczo-behawioralna (CBT)
Psychoterapia dialektyczno-behawioralna (DBT)
Terapia akceptacji i zaangażowania (ACT)
Psychoterapia systemowa (rodzinna)
Jeśli pojawia się wysoki poziom lęku, depresja, OCD czy symptomy fizyczne - bardzo ważne jest by być objętym opieką psychiatry.
Psychodietetyk opracowuje indywidualny plan żywieniowy, który pomaga powolutku i stopniowo wprowadzać nowe produkty i posiłki do diety. Specjalista towarzyszy w wątpliwościach, niepewności i stresie oraz pomaga budować i normalizować nowe nawyki żywieniowe oraz realistyczny obraz ciała i kultury.
Jeśli zauważasz u siebie lub u kogoś bliskiego objawy anoreksji lub bulimii, takie jak:
Ograniczanie jedzenia, konkretnych produktów czy posiłków,
Epizody objadania się (spożycie dużej ilości jedzenia w krótkim czasie z poczuciem utraty kontroli)
Stosowanie zachowań kompensacyjnych (wymioty, przeczyszczanie, ćwiczenia)
Wahania wagi
Nadmierna koncentracja na wadze i wyglądzie
Niska samoocena związana z wyglądem
Zaburzenia miesiączkowania (brak miesiączki)
Koniecznie skonsultuj się z lekarzem, psychologiem lub lek. psychiatrą.
Poradnie zdrowia psychicznego - NFZ, bezpłatnie
Telefon zaufania dla osób z zaburzeniami odżywiania: 22 889 09 89
Ogólnopolski Telefon Zaufania: 116 123 (całodobowo, bezpłatnie)
Centrum Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży - w każdym większym mieście
Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Zaburzeniami Odżywiania ANAD: www.anad.pl
E-book pokazuje, jak emocje wpływają na jedzenie i jak odzyskać nad nimi kontrolę. Zawiera wskazówki, ćwiczenia i techniki relaksacyjne, które pomagają jeść świadomie, redukować stres i czerpać przyjemność z odżywiania ciała.
Oferujemy wsparcie wyspecjalizowanej kadry terapeutów z wieloletnim doświadczeniem w pracy z zaburzeniami odżywiania, takimi jak anoreksja, bulimia, ortoreksja czy kompulsywne objadanie się. Nasi specjaliści stosują potwierdzone naukowo metody terapeutyczne, dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjentów.
Zrozumienie to pierwszy krok do poprawy. Przeczytaj inne, powiązane, merytoryczne artykuły które przygotowaliśmy dla Was wspólnie z naszymi Specjalistami_tkami.
Najtrudniejsze to zacząć szukać. Gratulujemy! Sprawdź naszego Bloga, a także Forum Psychologiczne! Znajdziesz tam merytoryczne artykuły, odpowiedzi Specjalistów_ek, praktyczne przykłady i wskazówki oraz wiele inspiracji.
Co zrobić, żeby nie myśleć o jedzeniu? Jak chcę postarać się nie jeść, np. słodyczy, to nie umiem, nie ma dnia, bez którego nie zjadłabym czegoś słodkiego. Nie chcę tak. Chcę nie myśleć o słodkościach i pokusach i zająć jakoś głowę czymś innym, ale czym ? Nie umiem przestać myśleć o tym.
Wychodzę z anoreksji. Jestem na etapie szybkiego przybierania na wadze. Coraz częściej pojawiają się silne napady lęku, uczucie wyobcowania, uczucie zagrożenia, coś w stylu"odrealnienia", co powoduje jeszcze większy lęk. Podjęłam decyzję, że faktycznie chcę wyjść z anoreksji, a ta decyzja spowodowała pogorszenie stanu psychicznego. Ciężko chwilami się w tym odnaleźć. Jakby mózg nie współpracował z emocjami, ciałem, które jest coraz cięższe. Ciężej się chodzi, schyla... Dużo sprzeczności. Czy to normalne? Czy decyzją z przybieraniem na wadze była błędną decyzją na ten moment?
Mam problem z odżywianiem, jem mało, a nagle zaczynam jeść dużo, nie pytanie tego kontrolować. Często również zdarza się, że nie odczuwam głodu, a mimo to jem, i to jest silniejsze ode mnie. Jak z tym poradzić sobie?
Dzień dobry, od jakiegoś czasu na własną rękę staram się wyjść z napadów objadania. Były górki i dołki, ale mam wrażenie, że idę w dobrym kierunku. Za 4 dni jadę na wyjazd w góry z tatą (mój pomysł) i od 2 dni już panikuję, bo okrutnie boję się, że przez to, że nie mogę zaplanować sobie jedzenia, ale policzyć jego kcal zjem za mało (co wywoła napad)/zjem za dużo (co też go wywoła, bo mam tendencje do podejścia 'wystko, albo nic')/nie będę miała poczucia kontroli (a to już na 100% skończy się napadem). Chciałam tam sobie gotować, nawet na oko, ale tata powiedział, że to strata czasu i obiady będziemy jeść na mieście (nie jem mięsa, a na mieście zapominają o istnieniu białka robiąc wege jedzenie, więc będę szybko głodna). Co mogę zrobić, żeby ograniczyć możliwość wystąpienia napadu/przytycie oraz co zrobić, żeby nie panikować na samą myśl o braku poczucia kontroli i braku planu, bo aktualnie natrętnie myślę o tym przed snem starając się to wszystko zaplanować (aż nie mogę zasnać), a oprócz tego na samą myśl strasznie szybko bije mi serce, nieświadomie wstrzymuje oddech/biorę je plytkie i trzęsą mi się ręce. Z tatą o tym nie porozmawiam, bo jedyne co to będzie się martwił i ślęczał nade mną odnośnie jedzenia (jem teraz x kcal, bo redukcja - x kcal, i trenuje 5/6 x tygodniowo siłowo) opcjonalnie wyślę mnie do psychologa, a mam z nimi słabe doświadczenia. Mam 21 lat.
Choruję na łagodną postać anoreksji bulimicznej. Jestem na diecie ustalonej przez dietetyka, którą musiałam przerwać z powodu grypy żołądkowej. Jak wrócić powoli do tej diety? Lęk przed jedzeniem nasiliły się. Szykuję jedzenie, nałożę na talerz, a potem część i tak odkładam z powrotem. Nie jestem też w stanie jeść takich porcji, jak wcześniej. Sprawa bardzo świeża. Martwię się też, aby nie włączył się lęk przed brakiem jedzenia, co wieże się z silnym napięciem i chęcią do nadrobienia tego.
Aby wesprzeć osoby zmagające się z zaburzeniami odżywiania, Specjaliści oferują bezpłatną pierwszą konsultację. Wiemy, że rozpoczęcie terapii bywa trudne – zarówno z powodów finansowych, jak i emocjonalnych. Chcemy ułatwić Ci ten pierwszy krok, zapewniając profesjonalne i pełne zrozumienia wsparcie.
Kiedy warto?
Jeśli obsesyjnie myślisz o jedzeniu, kaloriach i wadze.
Kiedy Twoje nawyki żywieniowe znacząco wpływają na codzienne życie i relacje.
Jeśli doświadczasz nagłych zmian wagi lub stosujesz ekstremalne metody jej kontroli.
Gdy postrzegasz swoje ciało w zniekształcony sposób i odczuwasz silny lęk przed przytyciem.
Potrzebujesz bezpłatnej pomocy?
Sprawdź dostępnych specjalistów i umów się na bezpłatną konsultację już dziś. Zrób pierwszy krok w stronę zdrowszej relacji z jedzeniem i sobą.
Zobacz, którzy specjaliści udostępniają bezpłatne konsultacje psychologiczne i łatwo umów pierwszą wizytę.
