Wstecz

Ataki zlosci po zdenerwowaniu, przymus sprzatania i agresywne mysli - czy to zaburzenie psychiczne?

Treść wrażliwa

Tostowytoster

Mam pytanie: czy to jest jakieś poważne zaburzenie? Mam w życiu tak, że czasem, gdy się mocno zdenerwuję, to mam coś tak jakby atak. Jest to atak nieszkodliwy w żaden sposób. Podczas niego zawsze zabieram się za najbardziej przez mnie nielubiane zajęcia: głównie obowiązki jak sprzątanie, obieranie ziemniaków, itd. Zwykle podczas robienia tego, w moich myślach ciągle przetaczam myśli jak: „jak można być tak cholernie głupim draniem “ (w kontekście osoby, która mnie zdenerwowała) albo sobie wyobrażam, jak niszczę jakieś rzeczy, zwykle poprzez spalenie, wysadzenie, lub zniszczenie własnoręcznie. Zwykle po takim ataku czuję dziwną satysfakcję, niespowodowaną samym wykonaniem czynności. Potem idę komuś pokazać, że to zrobiłem, żeby zostać pochwalnym, żeby w jakiś sposób zastąpić tę dziwną satysfakcję zwyczajną satysfakcją ( nigdy się nie udało). Takie ataki zdarzają się 2-3 razy w roku, i zawsze są poprzedzone zdenerwowaniem, zwykle bo ktoś jest na tyle leniwy, by kazać mi zrobić jego/jej obowiązki, gdy sam już zrobiłem parokrotnie razy więcej niż on, a czasami te zdenerwowanie pojawia się gdy mnie zdenerwuje, za przeproszeniem najmniejsza pie##oła. W sumie to mam jeszcze inną nurtującą mnie sprawę: gdy zdąża mi się przekonać, sam to cenzuruje podczas wymowy. Więc zamiast powiedzieć: kûrwå, mówię: ku'a.( ' oznacza krótką przerwę pomiędzy pierwszą a drugą częścią. I ja tak zawsze mówię, no chyba że celowo klnem, wtedy już nie cenzuruje wymowy.Przepraszam za przekleństwa przed chwilą podane. Nie czuję bym potrzebował pójść do psychologa, nie są to rzeczy poważne ani złe w moim domniemaniu, ale chcę się dowiedzieć, co może to powodować, i czy nie jestem przypadkiem chory psychicznie.

Zdjęcie Bożena Nagórska

Bożena Nagórska

Psycholożka
756 odpowiedzi na forum

Dzień dobry.

Opisane zachowania nie oznaczają choroby psychicznej, lecz są specyficznym mechanizmem radzenia sobie z silną, tłumioną złością i poczuciem niesprawiedliwości. Przekierowanie napięcia na nielubiane obowiązki oraz wyobrażenia o niszczeniu rzeczy służą wyładowaniu trudnych emocji, a potrzeba uzyskania pochwały to próba zrekompensowania sobie braku docenienia ze strony innych. Automatyczna cenzura przekleństw świadczy natomiast o silnej wewnętrznej kontroli i chęci przestrzegania zasad, nawet w chwili dużego wzburzenia. Ponieważ takie sytuacje zdarzają się sporadycznie i nie zagrażają otoczeniu, nie wskazują na poważne zaburzenie, lecz na utrwalony nawyk rozładowywania stresu.

Z pozdrowieniami

Bożena Nagórska

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Zapytaj asystenta AI
Asystent AI - anonimowo, bez logowania
Masz podobny problem? Asystent AI odpowie od razu i podpowie, do jakiego specjalisty się zgłosić.

Zadaj to samo pytanie

Asystent AI nie zastępuje psychologa ani pomocy w nagłych wypadkach.
Zdjęcie Jagoda Jek

Jagoda Jek

Psycholog
590 odpowiedzi na forum

Samo występowanie takich epizodów 2–3 razy w roku nie oznacza automatycznie zaburzenia psychicznego. Z opisu nie da się jednak określić, czym dokładnie są te „ataki”, ani stawiać diagnozy przez internet.

Możliwe, że jest to po prostu charakterystyczny dla Ciebie sposób rozładowywania silnego napięcia. Warto zauważyć, że pojawia się on po zdenerwowaniu, a wyobrażanie sobie niszczenia rzeczy nie oznacza samo w sobie, że chcesz rzeczywiście komuś zrobić krzywdę. Istotne byłoby natomiast, czy kiedykolwiek tracisz nad tym kontrolę albo masz rzeczywistą chęć skrzywdzenia siebie, kogoś lub zniszczenia czegoś.

Jeśli te sytuacje są rzadkie, nie utrudniają Ci funkcjonowania i pozostają pod kontrolą, nie ma powodu od razu zakładać, że jesteś „chory psychicznie”. Możesz natomiast obserwować, co dokładnie dzieje się tuż przed takim epizodem: jakie emocje się pojawiają, co je uruchamia i co dzieje się później.

Co do cenzurowania przekleństw w wymowie – samo takie automatyczne zmienianie słowa również nie jest wystarczające, żeby mówić o zaburzeniu. Jeśli jednak pojawia się u Ciebie więcej podobnych, trudnych do kontrolowania zachowań, natrętnych myśli lub poczucie przymusu wykonywania określonych czynności, wtedy warto omówić to z psychologiem.

~ Jagoda Jek, psycholożka i seksuolożka

Zdjęcie Kamila Grobelna

Kamila Grobelna

Psycholog
44 odpowiedzi na forum

Dzień dobry,

 

To, co Pan opisuje, samo w sobie nie pozwala stwierdzić, że ma Pan zaburzenie psychiczne. Zwłaszcza że takie sytuacje pojawiają się stosunkowo rzadko, są wyraźnie związane ze zdenerwowaniem i nie prowadzą do zachowań zagrażających Panu ani innym.

 

Można natomiast potraktować je jako nietypowy sposób rozładowywania napięcia. Wykonywanie nielubianych czynności, intensywne myśli o osobie, która Pana zdenerwowała, czy wyobrażanie sobie niszczenia rzeczy mogą być sposobem odreagowania złości. Same wyobrażenia o agresji nie oznaczają, że rzeczywiście chce Pan kogoś skrzywdzić.

 

Podobnie z cenzurowaniem przekleństw podczas mówienia – może to być po prostu utrwalony nawyk językowy           lub sposób kontrolowania własnej wypowiedzi. Bez szerszego kontekstu trudno przypisać temu konkretne znaczenie kliniczne.

 

Niepokój powinien wzbudzić przede wszystkim wzrost częstotliwości lub nasilenia tych epizodów, utrata kontroli nad zachowaniem, rzeczywiste zachowania agresywne albo znaczne utrudnienie codziennego funkcjonowania. Jeśli nic takiego nie występuje, nie ma podstaw, by na podstawie samego opisu zakładać, że jest Pan „chory psychicznie”.

 

Jeżeli jednak chce Pan lepiej zrozumieć, skąd bierze się tak silna reakcja złości i dlaczego przybiera właśnie taką formę, rozmowa z psychologiem mogłaby być pomocna – nie dlatego, że z opisem musi być „coś nie tak”, ale po prostu żeby lepiej poznać własne mechanizmy reagowania.

 

Pozdrawiam, psycholog Kamila Grobelna

Zdjęcie Sylwia Skibińska

Sylwia Skibińska

Psycholożka
599 odpowiedzi na forum

Dzień dobry. Na podstawie samego opisu nie można stwierdzić, że ma Pan zaburzenie psychiczne. To, co zwraca uwagę to sposób przeżywania i rozładowywania silnej złości, powracające agresywne wyobrażenia oraz poczucie satysfakcji po takim epizodzie warto potraktować jako sygnał do przyjrzenia się temu bliżej.

Proszę obserwować, co dokładnie uruchamia te reakcje, jakie myśli i odczucia w ciele pojawiają się tuż przed nimi oraz co pomaga Panu odzyskać spokój. Jeśli reakcje zaczną się nasilać, pojawi się obawa o utratę kontroli albo chęć skrzywdzenia siebie lub kogoś, wskazana jest konsultacja ze specjalistą. Sam fakt skorzystania z konsultacji psychologicznej nie oznacza, że jest Pan „chory” może pomóc zrozumieć mechanizm tych reakcji.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska 


NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa

Materiały wspierające

Warto przeczytać

Sprawdź też

Ilustracja: kobieta sprawdza klamkę drzwi, terapeutka pokazuje klepsydrę

OCD - Czym jest zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne?

Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD - Obsessive Compulsive Disorder), nazywane potocznie nerwicą natręctw to zaburzenie psychiczne, które może znacząco wpłynąć na jakość życia. Jeśli Ty\Twój bliski zmaga się z OCD, warto szukać profesjonalnej pomocy.