Odpowiedz jako specjalista
WsteczBrak odczuwania przyjemnosci podczas seksu i masturbacji - czy to problem fizyczny czy psychiczny?
Witam, mam 19 lat i ostatnio miałam z partnerem swój pierwszy raz. Przed tym dotykałam się wielokrotnie i nawet używałam zabawek erotycznych ale nigdy nie odczuwałam żadnej przyjemności fizycznej. Zawsze byłam do tego neutralna jeśli chodzi o odczuwanie przyjemności. Nie jestem w stanie dokładnie tego wyjaśnić, ale wygląda to zazwyczaj w ten sposób że przez długi czas mogę się stymulować bez odczuwania żadnej przyjemności a później jestem przeciążona odczuciem przerastającej mnie "przyjemności". Jednak nie wiem dokładnie czy jest to przyjemność. Ale po prostu po dłuższym czasie pojawia się "overstimulation". Z partnerem miałam swój pierwszy raz i też nie odczuwałam przyjemności ani żadnego fizycznego bólu. Tak jakby to ci miałoby sprawiać przyjemność kobiecie to u mnie tego nie ma. Dużo rzeczy wypróbowaliśmy. Seks waginalny, oralny, a nawet analny. Żaden z tych trzech nie sprawił mi ani bólu ani żadnej przyjemności. Również próbowaliśmy różnych prędkości, siły, technik, pozycji i również zabawek erotycznych. Nie wiem czy z moim organizmem jest coś nie tak, nie wiem czy to moje unerwienie czy może leży przy tym coś psychicznego. Tylko, że nie pamiętam, aby przydarzyło mi się coś takiego żeby odbiło mi się to na psychice. Nie wiem co może być tym spowodowane ale chciałabym lepiej zagłębić się w to.
Anonimowy
Maja Zarzycka
Dzień dobry,
rozumiem, że może się Pani stresować obecnym stanem. Pierwszy raz rzadko jest doświadczeniem takim, jak kreują to media - często po nim może pojawić się poczucie, że "nie było to takie jakie powinno być". Jeśli jest to dla Pani problem i zastanawia się Pani czy wszystko jest okej, zachęcałabym do wizyty u seksuologa lub ginekologa. Jeśli natomiast zastanawia się Pani czy "z Panią coś jest nie tak" to zachęcałabym do dania sobie czasu i skupieniu się na bliskościowej stronie zbliżenia z partnerem i zorientowaniu się na satysfakcji wynikającej ze wspólnej aktywności. Problemy w odczuwaniu przyjemności nie muszą wynikać z traum z przeszłości. Czasem są wynikiem dużego stresu przy pierwszych zbliżeniach, uczenia się swojego ciała, lęku przed ciążą lub obecnego poczucia komfortu w relacji. Polecam również różnego rodzaju materiały edukacyjne, które mogą Pani zagłębić się w to, co się z Panią dzieje lub wizytę u psychoseksuologa, który pomoże Pani zrozumieć obecną sytuację.
Pozdrawiam,
Maja Zarzycka
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Konstancja Gromala-Wielek
Hej, przyczyn takiego stanu moze byc wielie. Właśnie po unerwienie, psychikę, a nawet problemy z miednicą. Warto pójść do specjalistów i zbadać temat. Nie zawsze musi sie cos wydarzyć przed żeby nie odczuwać nic przy stosunkach.
Piotr Ziomber
Dzień dobry
Trudno jest napisać jednoznacznie co może być powodem braku odczuwanej satysfakcji. Czasami są to ukryte traumy, czasami może to być nieuświadomiona próba bycia perfekcyjnym i skupianiu się na potrzebach partnera zbyt intensywnie, co przesuwa uwagę i poczucie bezpieczeństwa a skupianie się na realizacji technicznych aspektów zbliżenia. Możesz być także aseksualna. Najlepszym wyjściem byłaby wizyta u seksuologa i szczera rozmowa o tym co napisałaś. Przyczyn może być o wiele więcej, a specjalista z pewnością pomoże je odkryć i wdroży odpowiednie leczenie.
Karolina Puchalska
Hej, przede wszystkim chciałabym Cię trochę uspokoić. Masz 19 lat i właściwie dopiero zaczynasz poznawać swoją seksualność. Reakcje seksualne mogą bardzo różnić się między ludźmi, a pierwsze doświadczenia nie muszą wiązać się z intensywną przyjemnością czy orgazmem. Czasami potrzeba np. czasu, poczucia bezpieczeństwa lub zrozumienia, co tak naprawdę lubisz.
Czytając taką wstępną wiadomość, nie chciałabym wyciągać wniosków na temat tego, z czego wynikają Twoje odczucia i czy w ogóle mamy do czynienia z jakimś konkretnym problemem. Jeśli Cię to niepokoi i chcesz poczuć się spokojniej, być może dobrą drogą byłaby wizyta u seksuologa lub po prostu na początek ginekologa, z którym będziesz mogła porozmawiać o swoich obawach.
Bardzo ważne jest to, żebyś nie nakładała na siebie presji w kontekście seksu. Pozwól sobie na naukę i poznawanie siebie. :)
Trzymam za Ciebie kciuki!
Zobacz podobne
Jestem dorosłym mężczyzną, lubię udawać ciążę. Co o tym myśli Specjalista_ka?
Jestem dorosłym mężczyzną, od kilku lat interesuję się udawaniem ciąży, byłem z tym już u kilku psychologów, powiedzieli mi, że to zupełnie normalne to, co robię i że nie mam się czym przejmować, a chciałbym poznać państwa opinie na ten temat.
Lęk przed intymnością, zarówno emocjonalna jak i fizyczną
Mam spory problem z lękiem przed intymnością i czuję, że to naprawdę odbija się na moich relacjach. Kiedy zaczynam czuć, że ktoś chce się do mnie zbliżyć – emocjonalnie czy fizycznie – pojawia się we mnie ogromny niepokój i automatyczna chęć wycofania się. To strasznie frustrujące, bo chciałabym mieć głębsze, bardziej autentyczne relacje, ale ten lęk wydaje się nie do pokonania.
Czy psychoterapeuta może zgłosić na policję moją dawną relację seksualną ze starszym mężczyzną?
Gdy byłam małoletnia(później wieku zgody na współżycie)weszłam w relacje seksualną z dużo starczym mężczyzną, nie radzę sobie z tym, mimo że to przeszłość. Czy psychoterapeuta może zgłosić takie rzeczy na policję, mimo że nie mam z tą osobą kontaktu?
Trudności w relacji z mężem - w komunikacji, w jego podejściu, w seksie.
Dzień dobry, mój mąż ma problemy z erekcją, na początku mówił, że to przejściowe, teraz mówi, że martwi się chorą mamą i nie może się skupić. Udało mi się namówić go na wizytę u seksuologa, był już na 4 spotkaniach, ale nic się nie zmienia, natomiast on uważa, że wygadał się specjaliście i to wystarczy. Dodam, że przeważnie to ja inicjuje zbliżenie, mąż często mówi, że nie ma ochoty lub jest zmęczony. Nie mamy dzieci, mieszkamy razem, ten problem ciągnie się już z dwa lata,podczas gdy znamy się 4.Chciałabym mieć dziecko, ale nie widzę go w roli ojca. Mam wrażenie, że to ja noszę spodnie w związku i mąż oczekuje, że będę mu współczuć z powodu choroby jego mamy, która stała się wymówką na wszystko. Nie mogę z nim szczerze porozmawiać, bo na wszystko mi przytakuje i nic z tym nie robi, dopiero kiedy robię mu awantury i zaczynam płakać bierze się w garść.
Czy aseksualność to normalny wariant rozwoju psychoseksualnego?
Czy aseksualność to prawidłowy wariant rozwojowy?
