Dziękuję, że podzieliłaś się tą historią. Masz absolutne prawo czuć się oszukana i zła na powielane przez lata uproszczenia. Mit mówiący, że „seksu nie trzeba się uczyć, bo to naturalne”, jest jednym z najbardziej szkodliwych przekonań. Często wynika on z dobrych intencji - specjaliści chcą w ten sposób zdjąć z ludzi presję i lęk przed „złym wykonaniem”. Niestety, w praktyce przynosi to odwrotny skutek: sprawia, że osoby z mniejszym doświadczeniem czują się wadliwe, gdy zderzają się z rzeczywistością, w której nic nie układa się „samo”.
Prawda jest taka, że dobry, satysfakcjonujący seks to kompetencja, którą nabywamy. To nauka komunikacji, poznawania mapy własnego ciała, oswajania dotyku i rozumienia reakcji układu nerwowego. Instynktowny jest popęd, ale cała reszta - budowanie intymności i technika - wymaga czasu i praktyki.
W sytuacji, którą opisujesz, Twoim głównym celem było „pozbycie się problemu” i redukcja wstydu, który narastał przez lata. W takim stanie Twój układ nerwowy był najpewniej w trybie przetrwania i silnego stresu. Ból przy próbie penetracji był prawdopodobnie fizjologiczną reakcją Twojego ciała na brak poczucia bezpieczeństwa. Mięśnie dna miednicy mogą mimowolnie się zaciskać, gdy nie czujemy się w pełni zrelaksowane, odpowiednio podniecone i gdy głowa jest zajęta „zadaniowym” podejściem do sytuacji. Twoje ciało po prostu próbowało Cię chronić.
Pytasz, czy partner mógł zorientować się, że jesteś dziewicą - nie. Mógł wyczuć napięcie Twojego ciała, opór mięśni i ból, ale to może się przytrafić nawet gdy ma się bardzo duże doświadczenie w seksie. Kiedy powiedziałaś mu, że masz doświadczenie, prawdopodobnie to przyjął. Jego rozczarowanie brakiem penetracji świadczy jedynie o jego własnym, schematycznym podejściu do seksu, a nie o Twojej wartości. Twoja definicja jest tutaj najważniejsza - masz absolutną rację, uznając seks oralny za prawdziwy seks. Seks to znacznie więcej niż tylko penetracja, a samo „dziewictwo” to konstrukt społeczny, który generuje mnóstwo niepotrzebnego cierpienia.
To, że przez pięć lat nie miałaś kolejnych doświadczeń, jest całkowicie zrozumiałe po tak stresującym przeżyciu. Nie jesteś jednak „zepsuta” ani spóźniona. Jesteś na początku drogi, którą teraz możesz przejść na własnych zasadach.