Wstecz

Brak przyjaciol i trudnosci w budowaniu bliskich relacji - jak sobie z tym poradzic?

Anonim

Dzień dobry. Mam 19 lat i mówiąc w prost nie radzę sobie z moim brakiem przyjaciół. Odkąd pamiętam byłam wszędzie odrzucana, ludzie mnie obgadywali albo prosto w twarz wyśmiewali bez większego powodu, jak już udało mi się z kimś zaprzyjaźnić albo nie trwało to zbyt długo albo po czasie dowiadywałam się, że ta osoba mnie tak naprawdę nie lubi i mówi innym osobom wszystko co ja jej mówiłam w tajemnicy. Jak już poszłam do szkoły średniej niby udało mi się z kimś zakolegować, jednak nie były to i w dalszym ciągu nie są jakieś głębsze znajomości, widzimy się w szkole, czasami popiszemy i to w sumie tyle, zero spotkań po szkole ani mówienia o swoich problemach. Jakiś czas temu poznałem chłopaka i nakręciłam się, że będzie z tego coś więcej, bo nigdy nie byłam w poważnym związku, a on naprawdę bardzo dobrze mnie traktował, po czasie okazało się, że nie o to mu chodziło i niedawno dowiedziałam się, że znalazł sobie dziewczynę. Kontaktu i relacji z rodziną też nie mam za dobrych przez co czuję się jakbym została ze wszystkim sama, nie mam aktualnie możliwości pójścia do psychologa. Bardzo boli mnie to, że nie umiem z jakiegoś powodu z nikim stworzyć bliższej relacji, nie wiem już co mam robić żeby przyciągać do siebie ludzi a nie ich odpychać, wiele razy próbowałam się zmieniać za równo pod względem wyglądu jak i charakteru i dalej nic.
Zdjęcie Jagoda Jek

Jagoda Jek

Psycholog
590 odpowiedzi na forum

Nie zaczynałabym od pytania, co jest z Tobą nie tak albo co powinnaś w sobie zmienić, żeby ludzie Cię polubili. Po tylu doświadczeniach odrzucenia łatwo zacząć zakładać, że problem musi tkwić w Tobie, ale sam opis nie daje podstaw do takiego wniosku. Bliskie relacje zwykle budują się stopniowo i wymagają czasu, powtarzalnego kontaktu oraz wzajemnej inicjatywy. Skoro Twoje znajomości kończą się na kontakcie w szkole, warto spróbować zrobić kolejny krok i sama zaproponować komuś wspólne wyjście czy regularny kontakt, zamiast czekać, aż druga osoba zrobi to pierwsza. Jednocześnie nie każda relacja będzie bliska i nie każda osoba będzie do Ciebie pasować. Szczególnie ważne jest też to, żeby nie zmieniać na siłę swojego wyglądu czy charakteru tylko po to, by zasłużyć na czyjąś sympatię. Być może bardziej potrzebujesz teraz nauczyć się budować relacje i rozpoznawać osoby, z którymi jest na to przestrzeń, niż kolejny raz zmieniać siebie. ~ Jagoda Jek, psycholożka

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Zapytaj asystenta AI
Asystent AI - anonimowo, bez logowania
Masz podobny problem? Asystent AI odpowie od razu i podpowie, do jakiego specjalisty się zgłosić.

Zadaj to samo pytanie

Asystent AI nie zastępuje psychologa ani pomocy w nagłych wypadkach.

Dzień dobry,

Przykro mi, że jesteś samotna i próbowałaś dostosować swój wygląd czy charakter, aby ktoś Cię polubił, ważne żebyś odnalazła kogoś kto zaakceptuje Ciebie taką jaką jesteś na prawdę. 

Jeśli w Twojej grupie rówieśniczej w szkole/pracy/na studiach nie ma szans na stworzenie relacji, może warto  poszukać jej w innych społecznościach.

Najłatwiej nawiązać jest relacje z osobami, które dzielą wspólne pasje. 

Zastanów się czy jest coś co lubisz robić lub czego zawsze chciałaś spróbować i znajdź grupę w Twojej okolicy, która się tym zajmuje. 

Ponadto jeśli masz kontakt z osobami, z którymi relacje nie potoczyły się po Twojej myśli, może warto z nimi porozmawiać i zapytać co poszło nie tak. Będzie to dla Ciebie wskazówka na przyszłość.

Powodzenia!

Pozdrawiam serdecznie 

Joanna Kaminiak-Orzechowska, psychoterapeutka psychodynamiczna 

Zdjęcie Agnieszka Włoszycka

Agnieszka Włoszycka

Psycholożka
828 odpowiedzi na forum

Witam,

 

Jest mi bardzo przykro, że przez tak długi czas doświadczałaś odrzucenia, wyśmiewania i zawodu ze strony osób, którym próbowałaś zaufać. Kiedy ktoś wielokrotnie zostaje zraniony właśnie wtedy, gdy próbuje się zbliżyć do drugiego człowieka, łatwo zaczyna myśleć: „to ze mną jest coś nie tak” i coraz bardziej pilnować siebie a wtedy budowanie bliskości może stawać się jeszcze trudniejsze.Chciałabym jednak, żebyś nie próbowała kolejny raz zmieniać siebie tj. wyglądu, charakteru czy sposobu bycia tylko po to, żeby ktoś Cię wybrał. Może ważniejsze będzie stopniowe uczenie się, przy kim możesz być sobą i po czym poznajesz, że druga osoba rzeczywiście zasługuje na Twoje zaufanie. Masz dopiero 19 lat, brak bliskiej przyjaźni teraz nie oznacza, że tak będzie wyglądało całe Twoje życie. Może warto też zadać sobie pytanie: czy naprawdę odpycham ludzi, czy raczej przez wcześniejsze doświadczenia bardzo boję się, że kolejna osoba mnie zrani? To dla zastanowienia się dla Ciebie. 

 

Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka

Zdjęcie Łukasz Chroboczek

Łukasz Chroboczek

Psycholog
1 odpowiedź na forum

Dzień dobry. To, co Pani opisuje, brzmi po prostu bardzo samotnie. Kiedy przez dłuższy czas kolejne relacje kończą się odrzuceniem albo rozczarowaniem, łatwo zacząć szukać winy w sobie i zastanawiać się, co trzeba w sobie zmienić.

Nie wiem, dlaczego akurat Pani relacje do tej pory układały się w taki sposób i nie chciałbym tego zgadywać. Zwróciłbym jednak uwagę na to, że pisze Pani o wielu próbach zmieniania swojego wyglądu i charakteru. Być może warto na chwilę odłożyć pytanie: „co mam w sobie poprawić, żeby ludzie mnie polubili?”.

Bardziej przyjrzałbym się temu, jak Pani czuje się w relacjach, czego Pani w nich potrzebuje, komu Pani ufa i co dzieje się, kiedy zaczyna Pani na kimś bardziej zależeć.

To, że do tej pory było trudno, nie musi oznaczać, że z Panią jest coś nie tak albo że nie potrafi Pani tworzyć bliskich relacji.

Jeśli teraz nie ma możliwości skorzystania z psychologa, proszę też pamiętać, że są miejsca, w których można uzyskać bezpłatne wsparcie

Zdjęcie Konstancja Gromala-Wielek

Konstancja Gromala-Wielek

Psycholog
223 odpowiedzi na forum

To, co przeżywasz, to ogromny, w pełni zrozumiały ból i masz pełne prawo czuć się wycieńczona oraz samotna. Przemoc rówieśnicza, obgadywanie i zdrada zaufania, których doświadczyłaś w przeszłości, prawdopodobnie uwarunkowały Twój układ nerwowy na stałe poczucie zagrożenia, co paradoksalnie utrudnia teraz budowanie naturalnych, luźnych więzi. Skoro nie masz funduszy na prywatnego terapeutę, możesz skorzystać z bezpłatnego, anonimowego Telefonu Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 116 111 (czynnego całą dobę, oferującego też czat) lub poszukać wsparcia psychologa w Twojej szkole bądź w najbliższej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej.

NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa
Zdjęcie Piotr Ziomber

Piotr Ziomber

Psycholog
984 odpowiedzi na forum

Dzień dobry

 

 Przykro mi, że doświadczasz takiego stanu, ale pamiętaj o ważnej sprawie. Nie musisz zmieniać się pod innych, masz prawo pozostać sobą.  Twój stan wynika z tego, ze wiele lat z jakiś powodów byłaś odpychana i teraz widzisz winę w sobie. Zostały też przekroczone granice, kiedy Twoje tajemnice zostały wypowiedziane innym. Nie szukaj odpowiedzi jak przyciągać i poznawać ludzi, ale raczej gdzie możesz poznać takich, jakich szukasz? To mogą być różne miejsca jak jakiś kurs, wolontariat albo grupa związana z konkretnym hobby. Wybieraj to, co jest zgodne z Twoimi zainteresowaniami. A kiedy kogoś poznasz, to nie osaczaj tej osoby przekazywaniem jej swoich głębokich sekretów. Daj sobie czas i obserwuj, nie bądź nachalna. Ale zawsze tez zostaw uchylone drzwi (furtkę) na ewentualne rozczarowanie. Nie inwestuj od razu całej energii w tę osobę. Obserwuj jak ktoś traktuje Ciebie i Twoje granice. jeżeli ta osoba plotkuje o innych to może znaczyć że w stosunku do Ciebie zrobi tak samo. Domyślam się, że jest Ci ciężko, ale są ludzie wokoło, którym warto zaufać, ale daj sobie czas. Powodzenia.

To, co Pani opisuje, brzmi jak bardzo bolesne doświadczenie samotności i kolejnych rozczarowań w relacjach. Zwłaszcza kiedy podejmuje Pani próby zbliżenia się do ludzi, a mimo to relacje nie stają się tak bliskie, jak Pani potrzebuje.

Warto pamiętać, że relację zawsze tworzą co najmniej dwie osoby, dlatego nie wszystko, co się w niej wydarza, zależy od Pani. Jednocześnie, jeśli podobne doświadczenia powtarzają się w kolejnych relacjach, warto z ciekawością przyglądać się temu, co dzieje się między Panią a drugą osobą, kiedy pojawia się możliwość większej bliskości. Nie po to, żeby szukać w sobie winy czy kolejnej rzeczy, którą trzeba zmienić, ale żeby lepiej rozumieć siebie i swoje relacje.

Bliskość potrzebuje wzajemności, zaufania, zainteresowania i czasu. Nie z każdą osobą uda się ją zbudować  i może być to szczególnie bolesne, kiedy bardzo jej potrzebujemy.

Ważne jest też poznawanie siebie i budowanie dobrej relacji ze sobą , rozumienie swoich potrzeb, wartości, tego, co jest dla Pani ważne i co daje Pani poczucie sensu. Pomaga to zobaczyć, że relacje z innymi, choć bardzo ważne, nie są całym naszym życiem. Są też własne zainteresowania, plany, przyjemności, cele i inne rzeczy, które mają dla nas znaczenie.

Wtedy w relacjach może pojawić się więcej miejsca również na własny wybór. Nie tylko: „czy ktoś mnie polubi i wybierze?”, ale też: „czy ja chcę być blisko z tą osobą? Czy dobrze mi w tej relacji? Czy jest w niej miejsce na moje potrzeby i wartości?”

Potrzeba bliskości jest naturalna i ważna. Ale równie ważne jest poczucie, że w relacji Pani także ma prawo wybierać, z kim chce być blisko i z kim chce tę bliskość budować.

Zdjęcie Mikołaj Czajka

Mikołaj Czajka

Psycholog
20 odpowiedzi na forum

Dzień dobry,
to, co Pani opisuje, brzmi bardzo samotnie i boleśnie. Wielokrotne wyśmiewanie, zdradzanie zaufania i odrzucenie mogą sprawić, że człowiek zaczyna szukać winy wyłącznie w sobie i próbuje się zmieniać „żeby wreszcie ktoś został”.

Z takiego wpisu nie da się ocenić, dlaczego relacje się nie pogłębiają, ale nie wynika z niego, że to Pani „odpycha ludzi”. Warto zacząć od małych, bezpiecznych kontaktów i obserwować, kto odpowiada na Pani zaangażowanie z szacunkiem, zamiast próbować dopasować się do każdego.

Skoro nie ma Pani teraz możliwości prywatnej konsultacji, proszę sprawdzić pomoc dostępną bezpłatnie w Centrum Zdrowia Psychicznego, poradni dla osób dorosłych lub przez uczelnię/szkołę, jeśli jest Pani uczennicą albo studentką.

Mikołaj Czajka, psycholog

Zdjęcie Łucja Szopa

Łucja Szopa

Psycholożka
4 odpowiedzi na forum

Dzień dobry,

to bardzo odważnie, że szuka Pani pomocy. Opisuje Pani bardzo trudne doświadczenia: odrzucenie, złamane zaufanie, rozczarowanie w relacji z chłopakiem i brak oparcia w rodzinie. Samotność w tym wieku, zwłaszcza po tylu zranieniach, naprawdę boli i nie jest oznaką słabości. To zrozumiała reakcja na to, co Panią spotkało.

 

Chciałabym zwrócić uwagę na kilka rzeczy.

Nic z tego nie oznacza, że coś jest z Panią „nie tak". Opisuje Pani, że osoby, którym się Pani zwierzała, zdradzały Pani sekrety, a rówieśnicy wyśmiewali Panią „bez większego powodu". To mówi bardzo wiele o ich zachowaniu, a znacznie mniej o Pani wartości! Wielokrotne doświadczenie odrzucenia może jednak sprawić, że zaczynamy oczekiwać go z góry, jesteśmy bardziej czujni i ostrożni, albo przeciwnie, zbyt szybko się angażujemy, bo bardzo tęsknimy za bliskością. To zrozumiałe mechanizmy obronne i można nad nimi pracować.

 

Zmienianie siebie, żeby kogoś przyciągnąć, rzadko działa, a jeśli działa, to tylko na krótką metę. Skoro wygląd i charakter zmieniała Pani już wielokrotnie bez efektu, być może problemem nie jest to, jaka Pani jest, tylko to, że próbuje Pani być kimś, kogo ludzie chcą widzieć? :) Trwałe relacje budują się na autentyczności, na tym, kim Pani naprawdę jest.

 

Co do budowania bliskości, mam kilka rad:

1. Małe kroki zamiast głębokich zwierzeń. Zaufanie rośnie stopniowo. Warto najpierw dzielić się rzeczami mało wrażliwymi i obserwować, jak druga osoba z nimi postępuje, zanim powierzy się jej coś ważnego. Po tym, co Panią spotkało, to zupełnie zdrowa ostrożność. :)

2. Wspólne zajęcia. Koła zainteresowań, wolontariat, kursy, grupy hobbystyczne. Relacje łatwiej budować wokół wspólnej aktywności niż „na siłę" w rozmowie. Zwykle potrzeba wielu spotkań, żeby ktoś stał się bliską osobą. Może warto sprawdzić lokalne wydarzenia, grupy na FB itd.?

3. Inicjowanie kontaktu z osobami ze szkoły. Jedna drobna propozycja (kawa po lekcjach, wspólna nauka) może zmienić „znajomych ze szkoły" w coś więcej. 

4. Dbanie o siebie. Regularny sen, ruch, rzeczy, które sprawiają Pani przyjemność. To pomaga też w trudnych emocjach!

 

Rozstanie z chłopakiem też zasługuje na uwagę. To, że się Pani „nakręciła", nie jest błędem, tylko naturalną reakcją na kogoś, kto dobrze Panią traktował. Ma Pani prawo być rozczarowana i smutna. Pozwolenie sobie na żałobę po tej relacji jest ważne. W każdym wieku to boli, po każdej relacji romantycznej, ma prawo boleć, ale warto szukać sposobów na radzenie sobie z tym bólem.

 

Chcę też powiedzieć wprost: to, że czuje się Pani sama ze wszystkim, jest ważnym sygnałem, żeby szukać wsparcia. Nie musi Pani sobie radzić ze wszystkim w pojedynkę, nawet jeśli nie ma Pani teraz możliwości brania udziału w regularnych, pełnopłatnych konsultacjach u psychologa. Obecnie biorę udział w kampanii Sygnał, w ramach której może Pani skorzystać z bezpłatnej, 50-minutowej konsultacji. Taka rozmowa to przestrzeń, w której można spokojnie przyjrzeć się Pani doświadczeniom, zrozumieć, co się powtarza w relacjach, i wspólnie zaplanować kolejne kroki. Bardzo zachęcam, żeby z tej możliwości skorzystać. :)

 

Jeśli w trudniejszych chwilach pojawią się myśli o tym, że nie warto żyć albo o skrzywdzeniu siebie, proszę nie zostawać z tym samej. Można zadzwonić na 800 70 2222 (Centrum Wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie psychicznym).

 

Trzymam za Panią kciuki!

Łucja Szopa

Pani osobowość jeszcze się kształtuje. Z tego co pani mówi, to nie miała pani jasnych wzorców relacyjnych w domu i jest pani pogubiona widząc reakcje rówieśników i otoczenia. To zupełnie normalne, że jeśli z domu nie wynieśliśmy pewnej pewności społecznej , to nam bardzo trudno. W zależności od miasta może pani korzystać z różnych form wsparcia czy to telefonu zaufania, który jest darmowy, czy też zorientować się czy w pani mieście nie działa jakaś fundacja świadcząca bezpłatne sesje. Jest też możliwość terapii na NFZ lub prywatnie. Dla tak młodych osób często jest taniej. Czasami uczelnie mają programy wsparcia, wiem, że np UW taki ma. Myślę, że warto zacząć od telefonu zaufania i stopniowo zapewnić sobie systematyczne cotygodniowe wsparcie.

NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa
Zdjęcie Katarzyna Andrzejewska

Katarzyna Andrzejewska

Psycholog
10 odpowiedzi na forum

Dzień dobry. To, co opisujesz, musi być bardzo przykre i wyczerpujące. Wielokrotne doświadczenia odrzucenia mogą sprawić, że człowiek zaczyna zastanawiać się, czy problem nie tkwi w nim. Z tego, co piszesz, nie wynika jednak, że „jest z Tobą coś nie tak”.

Chciałabym jednak zatrzymać się przy zdaniu, że chcesz „przyciągać do siebie ludzi, a nie ich odpychać”. Bliskie relacje nie są czymś, co zdobywa się poprzez znalezienie odpowiedniego wyglądu czy odpowiedniej wersji siebie. Nie musisz stawać się kimś innym, żeby zasługiwać na przyjaźń czy miłość.

Jednocześnie skoro podobny schemat powtarza się od wielu lat, warto potraktować to jako coś, czemu można się przyjrzeć - bez obwiniania siebie. Czasami wcześniejsze doświadczenia odrzucenia powodują, że zaczynamy bardzo uważnie obserwować reakcje innych, obawiać się kolejnego odrzucenia, wycofywać się albo przeciwnie - bardzo mocno zabiegać o relację. Takie zachowania mogą później wpływać na to, jak relacje się rozwijają. To jednak nie jest diagnoza Twojej sytuacji, tylko jedna z możliwości.

Możesz spróbować obserwować:

co robisz, kiedy zaczynasz kogoś lubić i zależy Ci na tej osobie,

czy łatwo inicjujesz kontakt i proponujesz spotkanie,

co robisz, kiedy ktoś nie odpowiada lub odmawia,

czy ze strachu przed odrzuceniem nie wycofujesz sie zbyt szybko,

czy relacje są przez Ciebie rozwijane stopniowo, czy pojawia się duża potrzeba szybkiego zbliżenia.

Warto też pamiętać, że bliskość zazwyczaj buduje się stopniowo. To, że obecne znajomości ograniczają się do szkoły i pisania, nie oznacza, że nie mogą stać się bliższe. Można zacząć od bardzo małego kroku, np. zaproponować jednej osobie wspólne wyjście po zajęciach. Potem obserwować, czy druga osoba również zaczyna inicjować kontakt. Nie każda znajomość przerodzi się w przyjaźń i nie będzie to automatycznie oznaczało, że zrobiłaś coś źle.

Jeśli obecnie nie możesz skorzystać z psychologa, można zacząć od pracy własnej nad tym, jak funkcjonujesz w relacjach i jakie przekonania na swój temat pojawiły się w wyniku wcześniejszych doświadczeń. Warto też poszukać bezpłatnych form wsparcia dostępnych dla młodych dorosłych. Są takie opcje.

I jeszcze jedna ważna rzecz: fakt, że do tej pory nie udało się stworzyć bliskiej przyjaźni czy związku, nie jest dowodem, że nie potrafisz być blisko z ludźmi ani że tak będzie już zawsze. 

Pomocne będzie stopniowe uczenie się budowania relacji, rozpoznawania ludzi, którzy rzeczywiście odwzajemniają zainteresowanie, oraz stawiania granic tym, którzy Pani nie szanują. To zupełnie inna droga niż ciągłe zastanawianie się, co powinnaś w sobie naprawić.

Zdjęcie Sylwia Skibińska

Sylwia Skibińska

Psycholożka
599 odpowiedzi na forum

Dzień dobry. Po wielu doświadczeniach odrzucenia łatwo zacząć szukać przyczyny wyłącznie w sobie. Nie oznacza to jednak, że musi się Pani zmieniać, żeby zasługiwać na relacje. Warto przyjrzeć się temu, jak Pani nawiązuje znajomości, komu Pani ufa i jakie osoby Pani wybiera. Jeśli obecnie psycholog nie jest dostępny, warto sprawdzić możliwość bezpłatnego wsparcia psychologicznego.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska 

NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa

Materiały wspierające

Warto przeczytać

Sprawdź też

Ilustracja: Para jedzie razem na rowerze tandemie

Kryzys w związku – jak go przetrwać i odbudować relację?

Twój związek w kryzysie? To naturalny etap, który może wzmocnić relację. Poznaj sprawdzone strategie i porady ekspertów, by skutecznie przez niego przejść i odbudować więź. Czytaj dalej!