Konstancja Gromala-Wielek
Hej, niestety nie odpowiadam za innych terapeutów i psychologów.
Moze masz jakiś schemat dobierania koleżanek? Warto sie temu przyjrzeć czy nie zachodzi jakis nieświadomy wybór osób i dlatego to tak sie kończy:)
Anonimowo
Konstancja Gromala-Wielek
Hej, niestety nie odpowiadam za innych terapeutów i psychologów.
Moze masz jakiś schemat dobierania koleżanek? Warto sie temu przyjrzeć czy nie zachodzi jakis nieświadomy wybór osób i dlatego to tak sie kończy:)
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Zadaj to samo pytanie
Klaudia Sęk
Cześć, napisałaś o powtarzających się sytuacjach, w których poznawane przez Ciebie koleżanki po jakimś czasie przestają się odzywać lub odpowiadać na wiadomości. Mam poczucie, że oprócz samotności jest w tym też dużo poczucia bycia niedostrzeganą i niedocenianą, że starasz się budować relacje, masz poczucie, że masz dużo do zaoferowania drugiej osobie, a mimo tego kolejny raz zostajesz sama. Wyobrażam sobie, że po kilku latach takich doświadczeń możesz być już tym zmęczona i czuć bezradność, szczególnie że sama nie znajdujesz odpowiedzi na pytanie, dlaczego tak się dzieje.
Wspominasz też o swoich doświadczeniach z terapeutami, którzy pytali Cię o to, dlaczego nie masz nikogo. Domyślam się, że takie pytania mogły dodatkowo wzmacniać poczucie niezrozumienia, bo właśnie odpowiedzi na to pytanie sama od dawna szukasz. Czytam, że bardzo potrzebujesz nie tylko obecności drugiej osoby, ale też poczucia, że ktoś naprawdę Cię dostrzega, docenia i próbuje zrozumieć to, czego doświadczasz.
Kiedy podobne sytuacje powtarzają się przez długi czas, możemy zacząć zastanawiać się, czy jest z nami coś nie tak albo czy jesteśmy skazani na taki scenariusz. To, że kolejne znajomości się kończyły, nie oznacza jednak, że jesteś skazana na samotność. Relacje tworzą dwie osoby i na ich przebieg wpływa wiele rzeczy; potrzeby, oczekiwania, wcześniejsze doświadczenia czy sposób budowania bliskości. Czasem dopiero przyjrzenie się kilku konkretnym relacjom pozwala zauważyć, czy rzeczywiście pojawia się w nich jakiś wspólny element.
Napisałaś też o obawie, że w przyszłości, szczególnie w sytuacji kryzysowej, możesz zostać bez nikogo, na kogo będziesz mogła liczyć. Myślę, że warto potraktować ten lęk poważnie i poszukać osoby, z którą będziesz mogła przyjrzeć się zarówno temu, co dzieje się w Twoich relacjach, jak i temu poczuciu bycia niedostrzeganą i niezrozumianą. Jeśli zdecydujesz się ponownie na kontakt z psychologiem lub terapeutą, możesz wprost powiedzieć o tym, jak odbierałaś wcześniejsze pytania i czego potrzebowałabyś w takim kontakcie. Zachęcam Cię do przemyślenia tej kwestii.
Joanna Kaminiak-Orzechowska
Dzień dobry,
Brak przyjaciół i znajomych to bardzo poważny problem, przykro mi że tego doświadczasz.
Ciężko mi ocenić co w tych relacjach nie zagrało, jeśli nie znam konkretnych sytuacji, dlatego dobrym rozwiązaniem wydaje się rozmowa z osobami, które przestały się z Tobą spotykać.
Jeśli widzisz szansę, żeby zapytać chociaż jedną z nich dlaczego Wasza relacja się zakończyła, to może dać Ci wskazówki na przyszłość.
Pozdrawiam serdecznie
Joanna Kaminiak-Orzechowska, psychoterapeutka psychodynamiczna
Agnieszka Włoszycka
Dzień dobry,
Dziękujemy za wiadomość. Rozumiem, jak bardzo może boleć powtarzające się doświadczenie: wkładasz wysiłek w poznawanie ludzi, a mimo to kolejne relacje urywają się bez wyjaśnienia. Po kilku latach takich sytuacji łatwo zacząć myśleć, że problem leży w nas albo że jesteśmy „skazani” na samotność. Nie sądzę jednak, żeby warto było szukać odpowiedzi w „pechu” czy przeznaczeniu, bardziej pomocne może być przyjrzenie się temu, co dzieje się w konkretnych relacjach, zanim dochodzi do ich zerwania.Może warto wybrać 2–3 znajomości, które zakończyły się podobnie, i krok po kroku przeanalizować: co działo się między Wami tuż przed wycofaniem drugiej osoby? Jakie były wtedy potrzeby, oczekiwania i reakcje? po to żeby znaleźć element, na który masz wpływ. Przede wszystkim to, że dziś nie ma Pani bliskiej koleżanki, nie oznacza, że tak będzie już zawsze....choć rozumiem, że i takie myśli mogą się pojawiać.
Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka
Piotr Ziomber
Dzień dobry
Każdy człowiek jest inny i każdy z nas ma inny system patrzenia na innych. Jedni próbują się dopasowywać za wszelką cenę aby pozyskiwać znajomych i ludzi, którzy będą chcieli z nimi wejść w jakieś relacje, inni wręcz przeciwnie. Moja rada to bycie sobą i zmiana priorytetów w doborze znajomych. Wokoło jest wiele osób którzy pewnie chcieli by Panią poznać, więc może warto dać im szansę? terapeuta zadaje pytanie, na które Pani nie zna odpowiedzi, ale to Pani jest ekspertem od siebie. Napisała Pani o swojej "wspaniałej osobowości". Czy osoby, na których Pani zależy, zdają sobie sprawę, że ona taka jest? Czy w relacjach z innymi nie dokonuje Pani wielkiej analizy? Pisze Pani także o braku doceniania ze strony innych. Może warto przewartościować priorytety i skupiać się na tym co Was łączy (o czym tez Pani wspomina). Moja rada jest taka, aby podjeść do lustra, spojrzeć na siebie i zobaczyć w sobie coś nowego oraz zastanowić się nad własnymi przemyśleniami, podać je analizie. W tej całej opowieści pojawia się tez rodzaj leku przed samotnością. Pewnie za tym stoją także inne elementy, których Pani nie jest świadoma. Życzę, aby wszystko się udało.
NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działaSylwia Skibińska
Dzień dobry. Rozumiem, że powtarzające się odrzucenie może budzić poczucie bezsilności i lęk przed samotnością. Nie oznacza to jednak, że ciąży nad Panią „pech”. Warto przyjrzeć się temu, jak rozpoczynają się i kończą te znajomości oraz czy pojawia się w nich jakiś powtarzalny schemat. To może dać więcej odpowiedzi niż szukanie winy w sobie.
Pozdrawiam,
Sylwia Skibińska
Katarzyna Andrzejewska
Rozumiem, że jest Pani tym już bardzo zmęczona. Wielokrotne doświadczanie ghostingu i kończenie się znajomości w podobny sposób może być naprawdę bolesne i frustrujące, szczególnie kiedy bardzo zależy Pani na zbudowaniu bliskiej relacji.
Jednocześnie nie zakładałabym, że jest to kwestia „pecha” czy że los skazuje Panią na samotność. Skoro podobny schemat powtarza się od kilku lat, warto spokojnie przyjrzeć się temu, jak te znajomości przebiegają -nie po to, żeby szukać winy w Pani, ale żeby sprawdzić, czy pojawia się w nich jakiś powtarzający się element.
Pomocne może być przeanalizowanie kilku ostatnich relacji: jak się zaczynały, jak rozwijał się kontakt, kiedy następowało wycofanie drugiej osoby, co działo się w tym okresie i jak Pani reagowała. Taką analizę można zrobić również podczas terapii. Jest ona znacznie bardziej konkretna niż samo pytanie, dlaczego nie ma Pani przyjaciół.
Warto też pamiętać, że ghosting mówi przede wszystkim o sposobie, w jaki druga osoba zakończyła kontakt. Nie jest miarą Pani wartości ani dowodem, że jest Pani mniej interesująca czy mniej godna przyjaźni niż osoby, które mają większe grono znajomych.
Rozumiem również Pani obawę dotyczącą sytuacji kryzysowych. Dlatego oprócz szukania jednej bardzo bliskiej przyjaźni warto stopniowo budować szerszą sieć ludzi, nawet jeśli początkowo będą to mniej bliskie znajomości. To również może dawać poczucie większego bezpieczeństwa i przynależności.
Jeśli będzie Pani miała możliwość konsultacji psychologicznej lub terapii, zachęcałabym do potraktowania tych relacji jako materiału do pracy: można przeanalizować kilka konkretnych sytuacji i sprawdzić, co pomaga, a co utrudnia rozwijanie znajomości. To daje znacznie większą szansę na znalezienie odpowiedzi niż próba znalezienia jednej przyczyny całej sytuacji.
Jagoda Jek
Rozumiem, że po kilku latach powtarzających się doświadczeń możesz mieć już dość słyszenia „próbuj dalej”, bo z Twojej perspektywy właśnie to robisz i nic się nie zmienia. Jednocześnie uważałabym na przekonanie, że „los Cię izoluje” albo że wisi nad Tobą jakiś pech. To daje pozorne wyjaśnienie, ale odbiera możliwość sprawdzenia, co konkretnie dzieje się w relacjach. Skoro ten sam schemat powtarza się z różnymi osobami, warto razem z terapeutą dokładnie przeanalizować kilka ostatnich znajomości: jak się zaczynały, kiedy kontakt słabł, co wtedy robiłaś i czego oczekiwałaś od drugiej osoby. Nie po to, żeby znaleźć „winę po Twojej stronie”, tylko żeby zobaczyć powtarzający się mechanizm, którego sama możesz nie zauważać. I nie porównuj swojej wartości z tym, że osoby toksyczne mają znajomych. Liczba relacji nie jest miarą tego, czy ktoś jest dobrym człowiekiem. Ważniejsze będzie zbudowanie choćby jednej bezpiecznej, wzajemnej relacji niż udowodnienie sobie, że potrafisz mieć dużo znajomych.
~ Jagoda Jek, psycholożka
NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa
Samotność to zjawisko dotykające coraz więcej osób we współczesnym świecie. Choć wszyscy czasem jej doświadczamy, długotrwałe poczucie osamotnienia może prowadzić do poważnych konsekwencji dla naszego zdrowia psychicznego i fizycznego.