Wstecz

Jak poradzić sobie ze stratą rodziców i odbudować kontakt z przyjaciółmi bez pieniędzy na terapię?

Treść wrażliwa

Pawełkowa

W wieku 17-nastu lat straciłam rodziców. Czuję ogromny ból z tego powodu do takiego stopnia ,że urwałam z przyjaciółmi kontakt aby się do tego nie przyznać. Mam obecnie 19-naście lat i czuję się z tym źle ,ponieważ oni próbują naprawić kontakt a ja ich zlewam ,lecz nadal nie potrafię im o tym powiedzieć. Podjąć się jakiejś terapii nie umiem ,ponieważ prywatnie nie mam pieniędzy a na NFZ nie mogę nic znaleść. Próbowałam znaleść i szukałam po różnych źródłach ,lecz jedynie co znazlam to formy pomocy internetowo np przez FaceTime gdzie nie umiem się odnaleźć.

Możesz skorzystać z bezpłatnej, stacjonarnej pomocy psychologicznej oraz psychoterapeutycznej w ramach NFZ i miejskich programów wsparcia bez potrzeby posiadania skierowania.

Skoro przyjaciele próbują odnowić relację, oznacza to, że im na Tobie zależy, nawet jeśli nie znają powodu Twojego wycofania. Nie musisz od razu opowiadać im całej historii ani wchodzić w trudne szczegóły, jeśli nie czujesz się na siłach.

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Zapytaj asystenta AI
Asystent AI - anonimowo, bez logowania
Masz podobny problem? Asystent AI odpowie od razu i podpowie, do jakiego specjalisty się zgłosić.

Zadaj to samo pytanie

Asystent AI nie zastępuje psychologa ani pomocy w nagłych wypadkach.

Dzień dobry,

Utrata obojga rodziców w wieku 17 lat to bardzo trudne doświadczenie. Można sobie wyobrazić, jak wiele bólu i tęsknoty może się z tym wiązać. Wycofanie się z kontaktów z przyjaciółmi mogło być sposobem na poradzenie sobie z tym, co się wydarzyło, i uniknięcie rozmów, które były zbyt trudne.

Rozumiem, że teraz, kiedy przyjaciele próbują odbudować kontakt, pojawia się dodatkowa trudność związana z tym, jak opowiedzieć im o swojej stracie. Nie trzeba jednak od razu wszystkiego wyjaśniać ani szukać idealnych słów.

Zachęcam do rozpoczęcia terapii. Warto znaleźć przestrzeń, w której będzie można bez pośpiechu zająć się tym doświadczeniem i stopniowo oswajać to, co nadal jest bardzo bolesne. 

Dzień dobry, 

utrata obojga rodziców w tak młodym wieku jest doświadczeniem, z którym bardzo trudno mierzyć się bez wsparcia. Wycofanie się z kontaktów mogło być dla Pani sposobem radzenia sobie z bólem i unikaniem rozmów, na które nie była Pani gotowa. Nie musi Pani opowiadać przyjaciołom o wszystkim od razu. Być może pierwszym krokiem byłoby powiedzenie jednej zaufanej osobie, że przeżyła Pani coś bardzo trudnego i potrzebuje czasu, aby o tym porozmawiać. Jeśli chodzi o pomoc psychologiczną, warto skontaktować się z najbliższym Centrum Zdrowia Psychicznego, gdzie osoby dorosłe mogą uzyskać wsparcie w ramach NFZ, bez skierowania. Nie musi Pani pozostawać sama z tym doświadczeniem ani zmuszać się do rozmowy, zanim poczuje się na nią gotowa. 

Serdecznie pozdrawiam, 

Grzegorz Leśniowski-Parfianowicz

NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa

Materiały wspierające

Warto przeczytać

Sprawdź też

Ilustracja: rodzeństwo wspólnie puszcza lampion w nocne niebo

Śmierć bliskiej osoby – jak sobie z nią poradzić?

Śmierć bliskiej osoby to jedno z najtrudniejszych przeżyć. Żałoba jest naturalną reakcją psychiczną, która pomaga zaakceptować stratę. Każdy przeżywa ją inaczej, a powrót do równowagi wymaga czasu i wsparcia.