Boję się randek z chłopakiem, gdy ogląda się za innymi – lęk, zazdrość i robienie sobie krzywdy w relacji

Dzień dobry, rozumiem, że ten strach, który Pani odczuwa jest przytłaczający i psuje myśl o randce, która jeszcze sie nie wydarzyła. Z Pani wypowiedzi da sie wyczytać również, ze bardzo zależy Pani na związku z tym chłopakiem, tym bardziej, że dokonuje Pani tak wielu starań aby nie oglądał się za innymi. Tak sobie myślę, ze zarówno strach jak i inne emocje powodowane są zarówno przez nasze myśli jak i interpretacje różnych sytuacji. Często jednak te myśli i interpretacje wprowadzają nas w błąd i generują niepotrzebny stres. Co Pani myśli o sobie? Co takiego Pani lubi i docenia w sobie i w swoim wyglądzie co przyciągnęło do Pani tego chłopaka i spowodowało, ze to właśnie z Panią jest w związku, a nie z tymi innymi dziewczynami? Co świadczy o tym, ze zależy mu na związku właśnie z Panią, że to Panią wybrał spośród tych wszystkich innych? Czy poza zerkaniem na inne kobiety, wydarzyło sie w waszym związku cokolwiek co mogłoby potwierdzać, ze jego intencje względem Pani nie są szczere? Co takiego musiałoby się zadziać w waszym związku aby zwiększyć zaufanie do niego i jego intencji? Co jest mi potrzebne aby ufać mu, ze jest ze mną szczery? Co takiego musiałoby sie wydarzyć aby poczuła sie Pani pewniejsza siebie? Czy zabiegi na ciało, twarz, ogólna ciągła poprawa wyglądu faktycznie wpływają, ze ta pewność siebie wzrasta? Czy zmiana myślenia na swój temat i na temat swojej wartości byłaby tu pomocna? Pozdrawiam serdecznie, Sandra Sztajerwald-Reglinska 

Bardzo niepokojące jest dla mnie to, że sytuacja w relacji doprowadza Cię do takiego cierpienia, że zaczynasz robić sobie krzywdę i próbujesz zmieniać swoje ciało, żeby zapobiec zachowaniu partnera. Chcę mocno podkreślić: nie musisz mieć cudownego ciała ani twarzy, żeby zasługiwać na szacunek, poczucie bezpieczeństwa i zaangażowanie. To, że partner ogląda się za innymi, nie jest dowodem na to, że jesteś niewystarczająca. Nie masz też możliwości kontrolowania jego zachowania poprzez wygląd, jedzenie czy ciągłe staranie się o bycie atrakcyjniejszą. Rozumiem, że przed dzisiejszą randką możesz odczuwać lęk, bo wielokrotnie doświadczyłaś podobnej sytuacji. Warto jednak zadać sobie pytanie, czy w tej relacji możesz czuć się swobodnie i bezpiecznie, czy też coraz częściej jesteś w stanie napięcia i oczekiwania na kolejne zranienie. Nie musisz dziś udowadniać, że jesteś wystarczająco atrakcyjna ani zmuszać się do wyjścia, jeśli czujesz, że nie jesteś na to gotowa. Szczególnie ważne jest jednak to, że wspominasz o ponownym robieniu sobie krzywdy. To wymaga potraktowania poważnie, niezależnie od tego, co wydarzy się na randce. Zachęcam Cię do kontaktu z psychologiem lub psychiatrą i powiedzenia wprost o samouszkodzeniach. Jeśli czujesz, że możesz zrobić sobie krzywdę, nie zostawaj z tym sama, skontaktuj się z bliską osobą, a w bezpośrednim zagrożeniu zadzwoń pod 112. Czy obecnie robisz sobie krzywdę lub masz myśli, że chciałabyś to zrobić?

~ Jagoda Jek, psycholożka

Dzień dobry, 

Czytając Pani wiadomość miałam poczucie, że towarzyszą Pani dwa lęki: jeden o relację a drugi o siebie - czy jestem wystarczająca? 

Lęk bywa zalewającym uczuciem, a wtedy może być trudno zobaczyć siebie i drugą osobę realnie, to co ważne, czy to co możliwe, co wybieram. Kiedy się na siebie nakłada kilka spraw, pełnych lęku, może się wydawać, że to wszystko jest za trudne, przytłaczające wręcz. 

Myślę, że to ważne, że rozmawiacie ze sobą - każde Pani nazwanie i wytłumaczenie chłopakowi jak się Pani czuje, może być dla niego szansą na zrozumienie Pani, ale też zdecydowanie czy zmienia swoje zachowanie, czy nie. A jeśli nie...to wtedy pojawia się ważne pytanie dla Pani - czy ja dalej chcę być z chłopakiem, którego zachowanie mnie przestrasza, rani. 

Myślę, że też bardzo ważne by było przyjrzenie się (w terapii?) sobie i swojemu lękowi, poczuciu bycia niewystarczającą. To ważne by mogła Pani zrozumieć skąd on się bierze, co go wzmacnia a co zmniejsza, co Pani może zrobić dla siebie by sięgnąć po wsparcie w lęku, czy być może nawet jak się stać wsparciem i oparciem dla siebie samej. Robienie sobie krzywdy, zmiana ciała, nie jest tym co Pani pomoże. Proszę o tym pamiętać.

Każdy z nas ma różne dobre i trudne strony. To normalne i naturalne. W relacji, w której nawzajem znamy i rozumiemy nasze trudy i jesteśmy na siebie nawzajem uważni, to bycie wystarczającym jest wystarczające, dobre i bezpieczne.

Proszę o siebie dbać. 

Pozdrawiam serdecznie, 

Michaela Dłużniewska-Kurowska