Silny lęk przed zdradą i porównywanie się do innych kobiet w związku – jak sobie z tym radzić?

Dzień dobry, lęk przed zdradą jest bardzo nasilony i wpływa na codzienne funkcjonowanie. Ciągłe sprawdzanie partnera może chwilowo uspokajać ale w dłuższej perspektywie nasila niepokój. Warto zastanowić się, skąd bierze się tak silny lęk przed odrzuceniem i porównywanie się z innymi kobietami. Zachęcam do stopniowego ograniczania sprawdzania oraz pracy nad poczuciem własnej wartości. Pomocna może być psychoterapia, szczególnie w nurcie poznawczo-behawioralnym, która pozwoli lepiej zrozumieć i zmienić te mechanizmy.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska 

Wygląda na to, że ten lęk bardzo mocno wpływa na Twoje codzienne życie. Ciągłe sprawdzanie, porównywanie się z innymi kobietami i analizowanie zachowania partnera mogą przynosić chwilową ulgę, ale na dłuższą metę tylko wzmacniają niepokój i potrzebę kolejnych kontroli. Warto zacząć od stopniowego ograniczania tych zachowań, np. kiedy pojawia się chęć sprawdzenia, czy partner polubił zdjęcie innej kobiety, spróbuj odłożyć telefon i dać sobie kilkanaście minut na uspokojenie emocji. Nie musisz od razu przestać odczuwać zazdrości, żeby nauczyć się inaczej na nią reagować. Pamiętaj też, że to, że partner zauważy atrakcyjną osobę, nie oznacza automatycznie, że chce z nią być albo że jesteś dla niego mniej ważna. Ponieważ opisujesz płacz, duszność i poczucie, że już sobie nie radzisz, zachęcam Cię do konsultacji z psychologiem. Warto przyjrzeć się temu, skąd bierze się tak silny lęk przed odrzuceniem i jak budować poczucie własnej wartości niezależnie od tego, jak wyglądają inne kobiety. Nie musisz radzić sobie z tym sama.
~ Jagoda Jek, psycholożka

Brak tchu i płacz z wycieńczenia pokazuje, że Pani organizm jest w ciągłym stanie alarmu. Takie zachowanie wynika z ogromnego lęku przed odrzuceniem i braku poczucia bezpieczeństwa. Umysł traktuje każdą inną kobietę (nawet własne siostry) jako śmiertelne zagrożenie dla relacji. Sprawdzanie mediów społecznościowych czy kontrolowanie wzroku partnera to próby odzyskania kontroli nad tym lękiem, ale dają ulgę tylko na chwilę, a potem lęk wraca i zmusza Panią do kolejnych godzin poszukiwań.

Chciałabym podzielić się kilkoma technikami, które mogą pomóc przerwać to błędne koło.

Po pierwsze, kiedy poczuje Pani chęć na sprawdzenia jego telefonu lub social mediów, niech Pani powie sobie: Zrobię to, ale za 10 minut. W tym czasie proszę zająć się czymś innym. Często po 10 minutach największa fala emocji opada. 

Po drugie, kiedy widzi Pani ładną dziewczynę i pojawia się myśl w stylu: Ona jest ładniejsza, on na pewno mnie zostawi, Pani ciało reaguje tak, jakby to już się stało (brak tchu). Proszę spróbować oddzielić myśli od rzeczywistości. Spojrzenie na kogoś na ulicy to może być po prostu automatyczny odruch ludzkiego oka, który trwa ułamek sekundy i nie oznacza, że partner przestał Panią kochać lub uważa Panią za gorszą. Można powtarzać sobie w myślach: "To tylko mój lęk, to nie jest fakt. Jestem bezpieczna”.

Pani problem może mieć głębokie podłoże (powiązane z niską samooceną, lękowym stylem przywiązania lub wcześniejszymi doświadczeniami zranienia), dlatego warto byłoby sięgnąć po pomoc psychoterapeuty. 

Dzień dobry. Z tego, co Pani pisze, w tle działa pewne błędne koło. Pojawia się myśl w rodzaju „spojrzał na inną, więc ona mu się spodoba, a mnie zostawi”, potem fala lęku, a potem sprawdzanie: media społecznościowe, polubienia, obserwowani, porównywanie się. Sprawdzanie na krótko daje ulgę, ale lęk wraca, bo umysł uczy się, że bez sprawdzenia nie jest bezpiecznie. W efekcie potrzeba sprawdzania rośnie, a sytuacja przeglądania staje się coraz bardziej wyczerpująca. Podobnie działa wracanie myślami do wczorajszej sytuacji, bo wydaje się, że gdy pomyśli się wystarczająco długo, znajdzie się pewność, a pewności w relacjach nie da się w ten sposób zdobyć. Jedną z technik, które pomagają, jest stopniowe odkładanie sprawdzania. Gdy zauważy Pani przymus sięgnięcia po telefon, proszę nazwać to, co się dzieje (np. „to jest lęk, który chce, żebym sprawdziła”), a następnie odłożyć sprawdzanie o kilka minut, na początek np. dziesięć i w tym czasie zrobić coś innego. Zwykle napięcie samo opada, gdy go nie „karmimy”. Z czasem odkładanie można wydłużać, a z jednego sprawdzania zrezygnować całkiem, najpierw w tych sytuacjach, które są dla Pani najłatwiejsze. Ulga nie przyjdzie od razu, na początku lęk może wzrosnąć, ale właśnie dzięki temu uczy się Pani, że lęk mija bez sprawdzania. Drugą pomocną rzeczą jest traktowanie myśli „on wybierze inną” jak hipotezy, a nie faktu i zapytanie siebie, co o sytuacji mówią realne dowody z waszego związku, a co jest jedynie przewidywaniem. Warto też, gdy jest spokojniej, a nie w środku emocji, powiedzieć partnerowi o swoim lęku, np.: „czasem bardzo się boję, że przestanę być dla ciebie ważna i to mnie przytłacza”. Nie chodzi o to, żeby prosić go o ciągłe uspokajanie, bo to też bywa błędnym kołem, ale o wspólne zrozumienie, co się z Panią dzieje. Dodatkowo ponieważ Pani się boi, że go Pani rani, proszę pamiętać, że szczere mówienie o swoich uczuciach zwykle zbliża, a nie rani. Skoro tak bardzo to Pani utrudnia życie, najlepiej będzie zgłosić się do psychologa lub psychoterapeuty, najlepiej pracującego w nurcie poznawczo-behawioralnym. Takie trudności zwykle dobrze poddają się terapii, a wspólna praca nad ograniczaniem sprawdzania i nad przekonaniami o sobie daje trwałą ulgę. Życzę powodzenia i dużo spokoju.

Edyta Tabor

Witam,

Moim zdaniem to pewnie bardzo wyczerpujące, kiedy nawet drobna sytuacja uruchamia tak silny lęk, że pojawia się płacz, brak tchu i wielogodzinne analizowanie. Wygląda na to, że nie chodzi wyłącznie o zachowanie partnera, ale również o ogromny strach przed porównaniem, odrzuceniem i utratą kogoś ważnego. Sprawdzanie i porównywanie może dawać chwilowe poczucie kontroli, ale na dłuższą metę często jeszcze bardziej napędza lęk. Nie musisz radzić sobie z tym sama, psychoterapia może pomóc zrozumieć źródło tych obaw i stopniowo odzyskać spokój, bez ciągłego kontrolowania partnera, warto o tym pomyśleć. Proszę pisać tutaj też w razie potrzeby. 

Z pozdrowieniami, 

Agnieszka Włoszycka

Dzień dobry,

z pani opisu wynika, że doświadcza pani bardzo silnego lęku przed odrzuceniem i zdradą, który prowadzi do ciągłego kontrolowania zachowania partnera i porównywania się z innymi kobietami.

Zastanawiam się, czy nie działa tutaj pewien mechanizm: pojawia się obawa, że partner zainteresował się kimś innym, następnie zaczyna pani sprawdzać jego aktywność, szukać dowodów i analizować sytuację. Być może na chwilę przynosi to ulgę, ale później pojawiają się kolejne wątpliwości i potrzeba sprawdzania powraca.

Paradoksalnie próby uzyskania pewności, że partner nigdy pani nie zrani, mogą jeszcze bardziej nasilać lęk.

Proponowałbym zacząć od stopniowego ograniczania sprawdzania mediów społecznościowych i analizowania zachowań partnera. Kiedy pojawi się niepokojąca myśl, proszę spróbować zauważyć ją bez natychmiastowego poszukiwania potwierdzenia.

Ważne byłoby również przyjrzenie się temu, dlaczego zainteresowanie partnera inną kobietą automatycznie zaczyna pani łączyć z własną wartością.

Ponieważ opisuje pani bardzo silne napięcie, płacz i trudności z opanowaniem tych reakcji, pomocna byłaby psychoterapia poznawczo-behawioralna, podczas której można dokładniej popracować nad lękiem przed odrzuceniem, samooceną i zachowaniami podtrzymującymi niepokój.

Serdecznie pozdrawiam, 

S.Zych