Czy to uzaleznienie emocjonalne od partnera? Lek przed byciem niepotrzebna w zwiazku

Dzień dobry

 Ciąg myśli typu „On poradzi sobie beze mnie” → „nie jestem mu potrzebna” → „nie jestem ważna” → „może ja kocham bardziej” → „jestem uzależniona” są nieadekwatne do sytuacji. Pojawił się w Tobie lęk przed wyjściem z pewnego schematu, w którym jesteś od kilku miesięcy. Nie ma w tym nic złego, ale nie pozwól sobie na to, aby takie myśli zagościły na dłużej. Dlaczego uważasz że nie jesteś mu potrzebna? Przyjrzyj się temu co myślisz i jak to odczuwasz. To są ważne sygnały. Przy okazji porozmawiaj z nim o tym. Może niech się odniesie do tego. Powiedz mu co czujesz i sama się przekonasz, że to tylko Twoje myśli, które nie zawsze muszą być prawdziwe. 

Dzień dobry,

Dziękujemy za kontakt z nami.Myślę, że warto rozdzielić „jest mi potrzebny” od „jestem od niego zależna”. To, że chłopak potrafi funkcjonować sam, nie oznacza, że jest Pani dla niego mniej ważna. Ludzie różnią się potrzebą bliskości i sposobem przeżywania rozłąki.Zwraca jednak uwagę, że jego obecność stała się centrum Pani życia i że trudno być samej. Warto stopniowo budować również własną przestrzeń tj. relacje, zainteresowania, plany i czas tylko dla siebie. Nie po to, żeby mniej kochać partnera, ale żeby związek był częścią Pani życia, a nie całym życiem.

Można dziś np.potraktować tę noc u taty jako mały krok w stronę odzyskiwania własnej samodzielności.

Z pozdrowieniami,

Agnieszka Włoszycka

Dzień dobry, 
słyszę, że niepokoi Panią sytuacja głebokiej zależności od obecności partnera.  Warto zastanowić się, co dokładnie pojawia się w Pani emocjach, kiedy partnera nie ma obok - czy jest to przede wszystkim lęk, poczucie pustki, samotność, obawa przed odrzuceniem czy przekonanie, że bez niego nie jest Pani w stanie dobrze funkcjonować. To ważne, ponieważ sama potrzeba bliskości z partnerem nie jest czymś niepokojącym. Trudność zaczyna się wtedy, gdy jego obecność staje się warunkiem Pani spokoju, poczucia bezpieczeństwa czy własnej wartości. 
Pozdrawiam,
Maja Zarzycka

Dzień dobry.

Lęk przed byciem „niepotrzebną” często wynika z pomylenia samodzielności partnera z brakiem miłości — jego zaradność nie oznacza, że Pani nie potrzebuje, lecz że wybiera Panią do życia z dojrzałej chęci, a nie z przymusu. Zamiast widzieć w tym swoją słabość, proszę potraktować tę rozłąkę jako pierwszy bezpieczny krok do budowania własnej niezależności, w której partner staje się ważnym, ale nie jedynym punktem odniesienia. Zdrowa relacja opiera się na dwóch osobnych, pełnych światach, które świadomie decydują się istnieć obok siebie, a nie na wzajemnym uzależnieniu.

Z pozdrowieniami

Bożena Nagórska

dzien dobry, 

Mam poczucie, że ta jedna noc osobno uruchomiła w tobie coś znacznie większego niż zwykłą tęsknotę. Jakby tak po prostu nagle pojawiło się bardzo bolesne pytanie: „czy jestem dla niego tak samo ważna, jak on jest dla mnie?”. To musi być trudne uczucie, gdy ktoś jest dla nas tak ważny, a jednocześnie pojawia się myśl: „a co, jeśli beze mnie też wszystko będzie u niego w porządku?”. Chciałabym jednak zwrócić uwagę, że fakt, iż Twój partner potrafi funkcjonować samodzielnie, nie oznacza, że jesteś dla niego mniej ważna. Miłość nie mierzy się stopniem zależności od drugiej osoby. Mam też poczucie, że bardzo tęsknisz za tym, by być dla samej siebie równie ważna, jak on jest dla Ciebie. I właśnie temu uczuciu warto przyjrzeć się z największą czułością.

pozdrawiam Cie!

psycholog Wiktoria

Sama rozłąka na jedną noc nie mówi nic o tym, komu bardziej zależy. Może natomiast uruchamiać w Tobie dużo większy lęk: „co jeśli ja potrzebuję go bardziej, niż on potrzebuje mnie?”. I chyba właśnie ten lęk jest tutaj najtrudniejszy.

To, że Twój chłopak potrafi zostać sam, iść do pracy i normalnie funkcjonować, nie oznacza, że jesteś dla niego tylko dodatkiem. W zdrowej relacji można bardzo kochać drugą osobę, a jednocześnie mieć własne życie, obowiązki i poczucie, że poradzę sobie także wtedy, gdy partnera chwilowo obok mnie nie ma.

Jednocześnie warto przyjrzeć się temu, co sama zauważyłaś: że on stał się centrum Twojego życia. Nie chodzi o to, żebyś przestała go potrzebować czy kochać. Dobrze byłoby jednak, żeby obok związku było też miejsce na Ciebie – Twoje zainteresowania, relacje, plany, odpoczynek i poczucie własnej wartości.

Ta noc może być małym ćwiczeniem. Nie sprawdzaj, czy on tęskni bardziej lub mniej, nie analizuj każdej wiadomości. Spróbuj zauważyć swoje emocje: „Tęsknię. Jest mi trudno. Boję się, że nie jestem potrzebna. Ale mogę przeżyć ten wieczór i noc sama”. To, że pojawia się lęk, nie oznacza, że musisz za nim podążać.

I nie musisz dążyć do tego, żeby chłopak stał się dla Ciebie tylko „miłym dodatkiem”. Można bardzo potrzebować bliskości i jednocześnie potrafić funkcjonować samodzielnie. Właśnie znalezienie tej równowagi może być dla Ciebie ważniejsze niż porównywanie, kto potrzebuje kogo bardziej.

Jeśli poczucie, że bez niego nie potrafisz funkcjonować, pojawia się częściej, warto omówić to z psychologiem – można nad tym spokojnie pracować.

~ Jagoda Jek, psycholożka i seksuolożka

Dzień dobry,

To, co Pani opisuje, nie musi oznaczać, że z Panią jest coś „nie tak” ani że jest Pani uzależniona od partnera.                 W bliskiej relacji naturalne jest, że jego obecność daje Pani poczucie bezpieczeństwa, a rozłąka może uruchamiać lęk.

Warto jednak zwrócić uwagę na zdanie, że partner jest „centrum Pani życia”, podczas gdy chciałaby Pani, żeby był jego ważną częścią, ale nie całym światem. To może być dobry kierunek do pracy – nie chodzi o to, żeby przestał być Pani potrzebny, ale żeby obok związku miała Pani również własne życie, relacje, zainteresowania i poczucie sprawczości.

To, że partner potrafi dobrze funkcjonować podczas Pani nieobecności, nie oznacza, że Pani jest dla niego mniej ważna. Bycie potrzebnym nie jest tym samym co bycie kochanym. Zdrowa relacja może opierać się na bliskości i jednocześnie pozostawiać przestrzeń na samodzielność obojga.

Dzisiejsza noc może być więc okazją, żeby sprawdzić, jak Pani sobie poradzi bez partnera, zamiast traktować ją jako dowód na to, że jest Pani dla niego „tylko dodatkiem”. Jeśli takie lęki często się pojawiają i trudno Pani funkcjonować bez partnera, warto przyjrzeć się temu bliżej z psychologiem lub psychoterapeutą.

Pozdrawiam, psycholog Kamila Grobelna

Dzień dobry. Wskazuje to na silne emocjonalne oparcie się na partnerze i lęk przed byciem bez niego. Warto stopniowo budować własną przestrzeń, spędzać czas osobno, wracać do swoich zainteresowań i relacji oraz obserwować emocje, które wtedy się pojawiają. Bliskość w związku nie musi oznaczać, że druga osoba staje się centrum naszego życia. Sam fakt, że Pani zauważa ten schemat, jest dobrym punktem wyjścia do pracy nad nim.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska