Wstecz

Czy to uzaleznienie emocjonalne od partnera? Otwarty zwiazek, zazdrosc, samotnosc i zaleznosc od jego obecnosci

Gb

Jestem w związku od około 6 lat. Mieszkamy razem, a partner jest też moim szefem. Nasz związek jest otwarty. Od ponad roku spotyka się z inną kobietą, z którą podróżuje, jeździ na festiwale, spędza weekendy i robi spontaniczne rzeczy. Ze mną od około dwóch lat praktycznie przestał inicjować takie wspólne przygody. Mam poczucie, że ze mną dzieli głównie codzienność i obowiązki, a ekscytujące życie z innymi. Trigerują mnie jego wyjazdy. TrKiedy jest w domu, najbardziej chcę spędzać czas właśnie z nim. Kiedy wyjeżdża lub spotyka się z innymi, bardzo to przeżywam. Mój nastrój zależy od tego, gdzie jest, z kim i kiedy wróci. Czasem imprezuję, żeby nie czuć smutku, ale później jest mi jeszcze gorzej. Kocham go, bo potrafi być czuły, bliski i wspierający, ale jednocześnie czuję się coraz bardziej samotna i nieszczęśliwa. Boję się odejść, a jednocześnie nie umiem już tak żyć. Czy to, co opisuję, może oznaczać uzależnienie emocjonalne od partnera? Jak się z tego wyrwać, odzyskać siebie i przestać uzależniać swoje samopoczucie od jego obecności i wyborów?
Zdjęcie Maja Zarzycka

Maja Zarzycka

Psycholożka
66 odpowiedzi na forum

Dzień dobry,
z Pani opisu wynika, że znajduje się Pani w relacji, która z jednej strony daje Pani bliskość i poczucie bezpieczeństwa, a z drugiej wiąże się z dużym cierpieniem emocjonalnym, samotnością i poczuciem bycia odsuniętą na dalszy plan. Odczucia jakie Pani opisuje mogą być związane z uzależnieniem emocjonalnym od partnera.  W tak zawiłej sytuacji może być trudno poradzić sobie samemu, zachęcam do rozważenia psychoterapii, która mogłaby pomóc Pani odbudować swój dobrostan.

Pozdrawiam,
Maja Zarzycka

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Zapytaj asystenta AI
Asystent AI - anonimowo, bez logowania
Masz podobny problem? Asystent AI odpowie od razu i podpowie, do jakiego specjalisty się zgłosić.

Zadaj to samo pytanie

Asystent AI nie zastępuje psychologa ani pomocy w nagłych wypadkach.

Dzień dobry,

z tego opisu dużo widać: miłość do partnera, tęsknotę za tym, co było kiedyś, i coraz większe zmęczenie tym, co jest teraz.

„Uzależnienie emocjonalne” nie jest formalną diagnozą, ale opisuje coś, co naprawdę się zdarza: nasze samopoczucie zaczyna zależeć niemal wyłącznie od obecności, dostępności i wyborów drugiej osoby. Pisze Pani, że Pani nastrój zależy od tego, gdzie partner jest, z kim i kiedy wróci. To bardzo ważny sygnał. Nie chciałabym jednak od razu nazywać tego problemem „w Pani”. To, co Pani przeżywa, jest też zrozumiałą reakcją na konkretną sytuację. Związek otwarty działa dobrze wtedy, gdy obie strony czują się w nim bezpiecznie i ważnie. U Pani wygląda to tak, że z inną osobą partner dzieli przygody, spontaniczność i ekscytację, a z Panią głównie codzienność. Do tego dochodzi zależność zawodowa, bo partner jest też Pani szefem. To sprawia, że trudno złapać dystans i poczuć, że ma się wybór.

Kiedy tak bardzo żyjemy rytmem drugiej osoby, często znaczy to, że trochę zgubiłyśmy kontakt ze sobą. Imprezowanie, żeby nie czuć smutku, przynosi chwilową ulgę, ale nie daje tego, czego naprawdę Pani potrzebuje. Dlatego potem bywa jeszcze gorzej.

Dobra wiadomość jest taka, że ten kontakt ze sobą da się odbudować, krok po kroku. Nie trzeba od razu decydować, czy zostać, czy odejść. Najpierw warto zatrzymać się i zapytać: czego ja potrzebuję? Co jest dla mnie ważne? Jak chcę żyć?

Czasem wystarczy kilka spotkań z psychologiem, żeby uporządkować emocje, lepiej zrozumieć, co dzieje się w relacji, i znaleźć pierwsze, małe kroki w stronę siebie. Może to być dobry początek i powrót do siebie, a decyzje przyjdą wtedy, kiedy będzie Pani na nie gotowa.

Dzień dobry, 

silna zależność samopoczucia od obecności partnera może wskazywać na trudności w obszarze przywiązania i regulacji emocji, ale nie wystarcza do stwierdzenia uzależnienia emocjonalnego. Warto też zauważyć, że Pani cierpienie może wynikać z rzeczywistego braku bliskości i wspólnych doświadczeń, a nie wyłącznie z nadmiernej zazdrości. Otwarty związek nie oznacza konieczności godzenia się na relację, w której Pani potrzeby pozostają niezaspokojone. Pomocne będzie określenie własnych granic i szczera rozmowa o oczekiwaniach wobec związku. Istotne jest również to, że partner jest Pani przełożonym, co może dodatkowo utrudniać podejmowanie niezależnych decyzji. Psychoterapia indywidualna może pomóc Pani odzyskać poczucie sprawczości i rozpoznać, jakiej relacji rzeczywiście Pani potrzebuje. 

Serdecznie pozdrawiam, 

Grzegorz Leśniowski-Parfianowicz

Dzień dobry,

Życie w otwartym związku jest dużym wyzwaniem i nie każdy jest na to gotowy. Nie wiem, na ile taki wybór był przez Państwa dobrze omówiony i na ile to była wspólna decyzja a na ile bardziej partnera - skoro to on ma drugą partnerkę a zarazem też jest Pani szefem. W każdym razie, taka sytuacja może uruchamiać w Pani te wszystkie emocje i to jest dość zrozumiałe. Pytanie, czy komunikuje to Pani partnerowi i rozmawiacie o tym, i Pani potrzebach i wizjach związku. Na pewno ważne jest by to komunikować i przedyskutować formułę tej relacji. Jeśli zaś jest tak, że partner nie chce się liczyć z Pani zdaniem i potrzebami to warto się zastanowić nad sensem kontynuowania związku. Tak, jest to prawdopodobne że Pani jest emocjonalnie uzależniona. Pani postawa wobec relacji może mieć związek z doświadczeniami z przeszłych relacji oraz relacji z rodzicami, i w związku z tym ze stylem przywiązania jaki Pani ma. Najlepiej by było popracować nad tym na psychoterapii, terapeuta może Pani pomóc przepracować te schematy i znaleźć te rzeczy w życiu, które są dla Pani ważne i karmiące, aby móc nie skupiać się tylko na relacji i być bardziej sobą. Pomocna może być też medytacja, np mindfulness - to może pomóc Pani nabrać dystansu do tej sytuacji. 

Pozdrawiam,

Justyna Wojciechowska

Dzień dobry! Czytając Twój wpis, można poczuć, jak dużo jest w Tobie tęsknoty, smutku i niepewności. To musi być trudne, kiedy osoba, z którą dzielisz codzienność, jest jednocześnie kimś, za kim tak bardzo tęsknisz i z kim chciałabyś spędzać więcej czasu.

Warto pamiętać, że związek otwarty, tak jak każda inna relacja, wymaga rozmowy, wzajemnych uzgodnień i dbania o potrzeby obu osób. Otwartość nie oznacza, że uczucia jednej ze stron przestają mieć znaczenie. Ważne jest, żebyście oboje mieli przestrzeń do mówienia o tym, co jest dla Was komfortowe, a co sprawia trudność.

Nie musisz od razu wiedzieć, czy to, czego doświadczasz, jest uzależnieniem emocjonalnym. Warto dać sobie czas na zrozumienie własnych emocji i potrzeb. Małymi krokami możesz też zacząć odbudowywać przestrzeń w swoim życiu, która będzie tylko Twoja – relacje z bliskimi, zainteresowania i przyjemności niezależne od partnera.

Chciałabym, żebyś pamiętała, że Twoja potrzeba bliskości, uwagi i poczucia bycia ważną jest zupełnie naturalna. Nie musisz się jej wstydzić ani z nią walczyć. ❤️

NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa

Materiały wspierające

Warto przeczytać

Sprawdź też

Ilustracja: kobieta odstawia ciężki plecak z kamieniami na ławkę, terapeuta kiwa głową

Współuzależnienie - objawy, przyczyny i jak sobie z nim radzić

Współuzależnienie to poważny problem wpływający na zdrowie psychiczne, fizyczne i relacje międzyludzkie wielu Polaków. Jeśli podejrzewasz ten problem u siebie lub bliskich, warto poszukać profesjonalnej pomocy. Sprawdź, co musisz wiedzieć.