Jak pomóc mamie z depresją, bezsennością i rakiem, która nie chce pomocy specjalisty?

Dzień dobry,

opisane zachowania mamy, takie jak bezsenność, poszukiwanie w internecie obciążających informacji, poczucie niezrozumienia oraz obwinianie bliskich, są częstą reakcją na ciężką chorobę i zazwyczaj wynikają z nasilonego lęku. Poczucie bezsilności u członków rodziny w takiej sytuacji jest zrozumiałe.

Zasadne jest poszukanie psychoonkologa, który obejmuje wsparciem również rodziny osób chorych. Konsultacja może odbyć się w formie stacjonarnej lub online. Na pierwsze spotkanie może zgłosić się sam członek rodziny, aby uzyskać wskazówki dotyczące komunikacji z mamą i sposobów jej wspierania, a także zadbać o własne samopoczucie.

Bezsenność oraz objawy depresji należy zgłosić lekarzowi prowadzącemu lub psychiatrze, ponieważ podlegają one leczeniu. Jeżeli mama pozostaje pod opieką hospicjum lub poradni medycyny paliatywnej, warto zapytać tam o możliwość konsultacji psychologicznej.

Pozdrawiam,
psycholog Ada

Opisuje Pani kilka rzeczy, które nałożyły się na siebie lub które wyeksponowała choroba mamy. Jest tu temat Waszych relacji rodzinnych, może również braku granic, ponieważ czuje się Pani odpowiedzialna za cos, na co nie ma Pani wpływu a więc na emocja Pani mamy i na to, co zrobi ona ze swoim życiem i z faktem choroby. Opis Pani mamy wskazuje na wieloletnie problemy takie jak depresja, które wymagają profesjonalnej pomocy. To, co może Pani robić to tez konfrontować mamę w sposób życzliwy z tym co robi badź czego nie robi, mówić o tym, co Pani w związku z tym czuje. Zaoferować poszukanie odpowiedniej pomocy. W wielu placówkach leczenia nowotworów istnieje baza psychoonkologów, są grupy wsparcia. Jest to pomoc bezpłatna. Natomiast jeśli mama nie będzie chciała skorzystać, warto poszukać pomocy dla samej siebie.

Przede wszystkim chciałabym zwrócić uwagę na to, że znalazłaś się w bardzo trudnej sytuacji. Patrzysz na cierpienie mamy, widzisz, że jej stan się pogarsza, a jednocześnie masz poczucie bezradności, bo nie jesteś w stanie skłonić jej do przyjęcia pomocy. To może być ogromnie obciążające emocjonalnie. Warto pamiętać, że choroba nowotworowa, przewlekły ból, bezsenność i depresja mogą wzajemnie nasilać swoje objawy. Jej zachowanie może wynikać nie tylko z lęku przed chorobą i przyszłością, ale również z pogarszającego się stanu psychicznego. Nie musisz jednak samodzielnie pełnić roli psychologa, opiekuna i osoby odpowiedzialnej za jej samopoczucie. Spróbowałabym zacząć od rozmowy, w której nie będziesz przekonywać mamy, że powinna myśleć pozytywnie ani przestanieć wyszukiwać informacji, ale pokażesz, że dostrzegasz jej cierpienie. Możesz powiedzieć: „Widzę, jak bardzo jest Ci trudno. Nie chcę Cię pouczać, ale martwię się o Ciebie i chciałabym, żebyśmy poszukali sposobu na zmniejszenie tego cierpienia”. Ważne jest też, aby porozmawiać z lekarzem prowadzącym o bezsenności i pogorszeniu stanu psychicznego mamy. Można poprosić o konsultację psychiatryczną lub psychoonkologiczną, nawet jeśli mama nie chce obecnie rozpoczynać psychoterapii. Wsparcie nie musi oznaczać od razu regularnych spotkań z terapeutą. Możesz również sama skorzystać z pomocy psychologa lub psychoonkologa, żeby nauczyć się radzić sobie z obciążeniem związanym z chorobą bliskiej osoby. I jeszcze jedna ważna rzecz: możesz kochać mamę, wspierać ją i być przy niej, jednocześnie stawiając granice, gdy jej zachowanie zaczyna Cię przytłaczać. Nie jesteś odpowiedzialna za to, żeby ją uratować ani sprawić, by znów potrafiła cieszyć się życiem. Twoja obecność jest ważna, ale Ty również potrzebujesz wsparcia.

~ Jagoda Jek, psycholożka

Najważniejszym krokiem w tej sytuacji jest zapewnienie mamie opieki psychiatrycznej, która pomoże farmakologicznie opanować bezsenność, depresję i lęk, odciążając Waszą relację. Ponieważ nie jesteś w stanie zastąpić jej terapeuty, pomóż jej czuć się wysłuchaną bez wchodzenia w rolę sędziego w jej konfliktach z ojcem, pamiętając jednocześnie o chronieniu własnych granic psychicznych.