Dzień dobry. Z tego, co opisujesz, powrót na terapię może być bardzo dobrym pomysłem, ale nie dlatego, że to Ty jesteś odpowiedzialna za sytuację albo że zrobiłaś coś, co wymaga „naprawienia”. Raczej dlatego, że znalazłaś się w bardzo obciążającej sytuacji i potrzebujesz miejsca, w którym możesz o tym bezpiecznie mówić.
Szczególnie trudne jest to, że kiedy próbujesz już zamknąć temat i funkcjonować normalnie, mama nadal wraca do niego poprzez komentarze dotyczące Twojego ubioru czy doszukiwanie się podtekstów w tym, co mówisz. To może powodować ciągłe napięcie i poczucie, że cokolwiek zrobisz, zostanie zinterpretowane przeciwko Tobie.
Ważne jest też, żebyś nie brała na siebie odpowiedzialności za to, że inni Ci nie uwierzyli. Jeżeli miałaś dowód i zgłosiłaś sytuację, a rodzina zareagowała obwinianiem Ciebie, to mogło być bardzo raniące. To, że później przeprosiłaś i postanowiłaś nie prowadzić kolejnych konfliktów, nie oznacza, że musisz teraz akceptować wszystkie komentarze mamy.
Na Twoim miejscu poszłabym ponownie na indywidualną terapię i już na pierwszym spotkaniu powiedziała dokładnie to, co napisałaś tutaj: że sytuacja formalnie została „wyjaśniona”, ale w domu nadal jesteś konfrontowana z aluzjami i że zaczyna Cię to psychicznie wyczerpywać.
Terapia nie musi być kolejną próbą „naprawienia rodziny”. Może być po prostu przestrzenią do pracy nad tym, jak stawiać granice, jak reagować na komentarze mamy, jak poradzić sobie z poczuciem winy i jak odzyskać poczucie bezpieczeństwa we własnym domu.
Możesz też przygotować sobie jedno krótkie zdanie na sytuacje, kiedy mama komentuje Twój ubiór albo doszukuje się podtekstów, np.:
„Nie chcę, żeby mój ubiór ani moje wypowiedzi były interpretowane w taki sposób. Ten temat jest dla mnie bardzo obciążający i nie chcę do niego wracać.”
Nie musisz jej przekonywać ani wdawać się w dyskusję. Granica nie wymaga zgody drugiej osoby.
I zdecydowanie nie traktowałabym powrotu na terapię jako porażki. Czasami po zakończeniu terapii okazuje się, że pojawiły się nowe okoliczności albo że potrzebujemy wrócić do pewnych tematów z innej perspektywy. Po tym, czego doświadczyłaś, masz pełne prawo potrzebować wsparcia.