📲 Pobierz aplikację i zadbaj o siebie na własnych zasadach

Molestowanie to forma przemocy naruszająca godność, prywatność i poczucie bezpieczeństwa osoby krzywdzonej. Obejmuje szeroki zakres niepożądanych zachowań, od werbalnych po fizyczne, mających na celu zastraszenie, upokorzenie lub zdominowanie drugiej osoby. Występuje w różnych kontekstach - w pracy, szkole, na ulicy czy w internecie. Kluczowe aspekty definicji molestowania to naruszenie godności i prywatności ofiary, tworzenie wrogiej atmosfery, subiektywna ocena ofiary co do nieakceptowalności zachowania, systematyczność i celowość działań (w kontekście prawnym), oraz możliwość niezamierzonego charakteru, przy czym brak świadomości sprawcy nie zwalnia go z odpowiedzialności.
Molestowanie definiuje się jako zachowanie naruszające godność osobistą i prywatność jednostki, tworzące atmosferę zastraszenia, wrogości lub poniżenia. Obejmuje szeroki wachlarz działań - od subtelnych gestów po jawne akty agresji.
Molestowanie seksualne może więc przyjmować różne formy: fizyczną, werbalną i pozawerbalną.
Nie można pominąć tzw. catcalling, czyli wulgarnych zaczepek czy komentarzy o charakterze seksualnym, najczęściej kierowanych przez mężczyzn do kobiet w przestrzeni publicznej.
Molestowanie może przybierać różne formy, każda równie szkodliwa i nieakceptowalna. Molestowanie można rozpoznać po tym, że wywołuje poczucie niepewności, zawstydzenia lub strachu, a zachowanie sprawcy jest niechciane i powtarza się mimo braku zgody. Jest narzucające się, ponieważ sprawca ignoruje odmowy lub sygnały sprzeciwu. Może przybierać różne formy, obejmując słowa, gesty, spojrzenia, dotyk lub propozycje o charakterze seksualnym. Może występować w różnych środowiskach, takich jak miejsce pracy, szkoła, związek, internet czy przestrzeń publiczna.
Molestowanie, niezależnie od formy, może mieć głębokie i długotrwałe skutki psychologiczne dla ofiar. Osoby doświadczające molestowania często cierpią na obniżone poczucie własnej wartości, lęk, depresję oraz zaburzenia snu. W wielu przypadkach rozwija się również zespół stresu pourazowego (PTSD), który może znacząco wpłynąć na codzienne funkcjonowanie i relacje międzyludzkie.
Skutki molestowania mogą również przejawiać się w sferze zawodowej i społecznej. Osoby, które doświadczyły\doświadczają molestowania często zgłaszają trudności w koncentracji, spadek wydajności w pracy lub nauce, a także wycofują się z kontaktów towarzyskich. W skrajnych przypadkach może to prowadzić do izolacji społecznej, utraty pracy lub przerwania edukacji. Ważne jest, aby osoby dotknięte molestowaniem otrzymały odpowiednie wsparcie psychologiczne\psychiatryczne, które pomoże im przepracować traumatyczne doświadczenia i odbudować poczucie bezpieczeństwa, komfortu i kontroli.
Pójście do specjalisty w przypadku doświadczenia molestowania przynosi korzyści takie jak:
Lepsze radzenie sobie z traumą. Psycholog może pomóc w przepracowaniu trudnych emocji i doświadczeń związanych z molestowaniem;
Odbudowa poczucia własnej wartości. Terapia pozwala odzyskać wiarę w siebie i poczucie kontroli nad własnym życiem;
Poprawa relacji z innymi. Specjalista może pomóc w odbudowaniu zaufania do ludzi i nauczyć budowania zdrowych relacji.
Zmniejszenie poczucia winy, lęku i wstydu oraz uporanie się z traumą i jej skutkami. Specjalista może pomóc w zrozumieniu praw ofiary i ewentualnym podjęciu kroków prawnych.

Przedstawiamy wyselekcjonowaną grupę doświadczonych psychologów i psychoterapeutów, którzy specjalizują się w pracy z osobami po doświadczeniach molestowania i stosują sprawdzone metody terapeutyczne w niesieniu pomocy.
Zebraliśmy odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące molestowania, które pomogą lepiej zrozumieć specyfikę tego problemu oraz możliwości uzyskania profesjonalnej pomocy. Odpowiedzi opracowaliśmy z doświadczonym specjalistą.
Najczęstsze formy molestowania obejmują mobbing w miejscu pracy, napastowanie seksualne, mowę nienawiści oraz stalking:
Mobbing to systematyczne i długotrwałe nękanie pracownika, prowadzące do obniżenia jego poczucia własnej wartości i izolacji społecznej.
Napastowanie seksualne obejmuje niechciane zachowania o charakterze seksualnym, naruszające godność, nietykalność cielesną oraz granice osoby ich doświadczającej.
Mowa nienawiści to forma komunikacji promująca nienawiść wobec określonych grup społecznych.
Stalking polega na uporczywym nękaniu, śledzeniu lub innym niepożądanym kontakcie z ofiarą.
Cyfrowe, czyli wysyłanie wiadomości o treści seksualnej, nagabywanie w sieci, grożenie ujawnieniem intymnych materiałów.
Każda z tych form może mieć poważne konsekwencje psychologiczne oraz powinna mieć konsekwencje prawne dla sprawcy.
Ochrona przed molestowaniem wymaga świadomości, determinacji i znajomości swoich praw. Kluczowe są rozpoznanie pierwszych sygnałów molestowania i natychmiastowa reakcja. Ważne jest jasne komunikowanie swoich granic i stanowcza ich obrona w przypadku niepożądanych zachowań.
Skuteczna obrona opiera się na dokumentowaniu incydentów, szukaniu wsparcia u zaufanych osób i w specjalistycznych organizacjach, poznaniu swoich praw oraz zgłoszeniu sprawy odpowiednim organom.
Pamiętaj, że to nie osoba, która doświadcza molestowania, jest winna zaistniałej sytuacji, a odpowiedzialność zawsze leży po stronie sprawcy.
W Polsce istnieje sieć specjalistycznych ośrodków wsparcia, które oferują kompleksową pomoc dla ofiar molestowania. Obejmuje ona bezpłatne schronienie, wsparcie psychologiczne, pomoc prawną, wsparcie socjalne, terapię oraz pomoc medyczną.
Doświadczenie molestowania, niezależnie od jego formy, może być niezwykle traumatyczne. W przypadku mobbingu w miejscu pracy, pierwszym krokiem powinno być zgłoszenie sprawy do pracodawcy, który ma obowiązek przeciwdziałać takim zachowaniom. Jeśli to nie przyniesie rezultatu, warto zwrócić się do Państwowej Inspekcji Pracy lub sądu pracy. Osoby doświadczające mobbingu mogą również skorzystać z całodobowej infolinii wsparcia psychologicznego pod numerem 800 70 2222.
Osoby dotknięte przemocą seksualną mogą zadzwonić pod numer 22 828 11 12 (Telefon Zaufania dla Ofiar i Sprawców Przemocy Seksualnej). W przypadku stalkingu można skorzystać z całodobowej Linii Pomocy Pokrzywdzonym pod numerem +48 222 309 900, gdzie dyżurują zarówno prawnicy, jak i psychologowie.
Ofiary mowy nienawiści i innych form przemocy mogą liczyć na wsparcie ogólnopolskich infolinii, takich jak Kryzysowy Telefon Zaufania (116 123) czynny całodobowo, czy Ogólnopolski Telefon dla Ofiar Przemocy w Rodzinie "Niebieska Linia" (800 120 002). Specjalistyczne Ośrodki Wsparcia oraz Ośrodki Interwencji Kryzysowej oferują bezpłatną pomoc prawną, psychologiczną i socjalną. Warto pamiętać, że nikt nie musi radzić sobie z molestowaniem samodzielnie - istnieje rozbudowana sieć wsparcia, a profesjonaliści są gotowi pomóc w przezwyciężeniu trudnej sytuacji i dochodzeniu swoich praw.
Prawo polskie oferuje szereg narzędzi ochrony przed molestowaniem. Kodeks karny penalizuje różne formy molestowania, w tym stalking, naruszenie nietykalności cielesnej czy groźby karalne. Kodeks pracy zobowiązuje pracodawców do przeciwdziałania dyskryminacji i molestowaniu, w tym molestowaniu seksualnemu.
Istnieje możliwość uzyskania nakazu opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania przez sprawcę przemocy oraz zakazu zbliżania się do ofiary. W przypadku cybermolestowania prawo umożliwia żądanie usunięcia treści naruszających prywatność. Warto pamiętać o gromadzeniu dowodów, takich jak zapisy rozmów, wiadomości czy zeznania świadków. Skorzystanie z pomocy prawnej może znacznie ułatwić nawigację przez skomplikowane procedury i zwiększyć szanse na skuteczną ochronę przed molestowaniem.
Ofiary molestowania nie zgłaszają tego procederu z różnych powodów. Często boją się zemsty ze strony sprawcy, wstydzą się i obwiniają za to, co się wydarzyło. Wiele osób nie wierzy, że zgłoszenie przyniesie jakąkolwiek zmianę, obawiając się, że nikt im nie uwierzy lub że spotka je stygmatyzacja.
Jeśli sprawca jest osobą bliską, jak partner czy członek rodziny, ofiary mogą czuć się związane emocjonalnie i boją się konsekwencji zgłoszenia. Dodatkowo, molestowanie seksualne wzmacnia trudności emocjonalne. Może pojawić się lęk, depresja czy poczucie bezsilności. To sprawia, że osoby, które doświadczyły molestowania, czują się przytłoczone i niezdolne do podjęcia działania.
Wreszcie, niektóre osoby nie zdają sobie sprawy, że zostały molestowane, albo nie wiedzą, gdzie szukać pomocy.

Zrozumienie to pierwszy krok do poprawy. Przeczytaj inne, powiązane, merytoryczne artykuły które przygotowaliśmy dla Was wspólnie z naszymi Specjalistami_tkami.
Najtrudniejsze to zacząć szukać. Gratulujemy! Sprawdź naszego Bloga, a także Forum Psychologiczne! Znajdziesz tam merytoryczne artykuły, odpowiedzi Specjalistów_ek, praktyczne przykłady i wskazówki oraz wiele inspiracji.





Jestem bardzo wrażliwa, naiwna, łatwo mnie wykorzystać, ale też trzeba wiedzieć jak. Bardzo dużo osób w tym moi najbliżsi, skrzywdzili mnie (szantaż emocjonalny,..., czy molestowanie (przez konkretną osobę)). To wszystko głównie działo się podczas pandemii. Pogorszyły mi się oceny, samopoczucie i ogl z takiej energicznej, optymistycznej, kreatywnej dziewczyny zmieniło się na takie pudełko bez dna. Nie wiem, jak inaczej to określić - bardzo często mylę rzeczywistość ze snem/moimi myślami/fikcyjnym światem, mam wrażenie często, że to, co się w danej chwili dzieje to nie jest prawdziwe, albo że czas inaczej płynie (zbyt wolno jak wejdę w taki jakiś stan, a kiedy z niego wyjdę, to mam wrażenie, że za szybko). Nieustanne poczucie pustki, nic dosłownie nic nie czuję. Często mam wrażenie, jakbym się zaczynała dusić (mam problem z oddychaniem czy przełykaniem, z niewiadomego powodu), albo jakby mnie coś przygniotło (czuję się strasznie ciężka), praktycznie cały czas mam wrażenie jakbym była na jakiś prochach (kręci mi się w głowie, jestem zmęczona nie zależnie jak długo lub krótko śpię, mdłości, bóle głowy, wszystko potrafi mi wirować przed oczami albo się po prostu rusza (odsuwa/przysuwa, zmniejsza/zwiększa)). Boli mnie bardzo często brzuch (ciśnie). Około 3 lata temu znienawidziłam siebie - wygląd, charakter, no wszystko. Cały czas zazdrościłam moim rówieśnikom dosłownie wszystkiego. Znienawidziłam się na tyle, że przyśniło mi się, jak umieram w bardzo bolesny i dość długi sposób (jakbym czuła, że właśnie na to jedynie zasługuje) i od tamtego czasu zasłaniam się (nie świadomie/automatycznie) lepszą wersją siebie, która nie istnieje i nie zaistnieje (mam całkowicie inny charakter, budowę ciała, głos, WSZYSTKO). Często też wyobrażam sobie śmierć, albo cierpienie moich bliskich (tak jakbym im tego życzyła, a ja często nie robię tego świadomie, po prostu myśli same mi się nasuwają) lub swoją. Nie potrafię się skupić i mam problemy z pamięcią (wszystko pamiętam jak przez mgłę), nie potrafię powiedzieć, co robiłam wczoraj, nawet godzinę temu (muszę się intensywnie zastanowić/skupić, żeby sobie przypomnieć, albo wszystko poukładać ). Nie lubię, jak ktoś zadaję mi dużo pytań, bo nie umiem się wysłowić/opisać, albo określić, o czym myślę. Gadam do siebie często (bardziej do głosu w swojej głowie, albo ludzi, których obok mnie nie ma, ale istnieją i nie mówię jedynie o wymyślaniu scenariuszy). Często mam wrażenie, że jestem obserwowana, nie czuję się bezpiecznie, codziennie mam takie mini ataki paniki - duszności, przyśpieszone tętno, potliwość, wspomniane wcześniej mdłości i zawroty głowy, drżenie (nie widać tego, ale ja czuję, jak się trzęsę w środku, czasem tak bardzo, że ciężko mi coś utrzymać w rękach), nie czuję się zrozumiana i mam wrażenie, że wszyscy są negatywnie do mnie nastawieni. W grudniu zaczęłam się se!f h@rmow@ć, przestałam, jak mama zobaczyła i minęły prawie dwa miesiące. Znalazłam parę godzin temu ostrze od temperówki, którym sobie robiłam krzywdę i nagle nabrałam giga ochoty znowu to zrobić, poddałam się pokusie i zrobiłam sobie trzy kreski, poczułam dziwną satysfakcję (nie jestem masochistką, bo nie przepadam za uczuciem bólu). Ja od zawsze tłumie w sobie emocję - złość, smutek, itd. ale zawsze trzymałam to w sobie, jak przestałam czuć cokolwiek to zaczęłam być bardziej obojętna, ale jednak bywały sytuację wywołujące u mnie stres, niepokój, itd. i choć nie okazywałam tego, albo nie czułam jakoś specjalnie, to jednak czułam, że to we mnie siedzi (czułam ciężar przygniatający mnie psychicznie). Nie płacze, często czuję, że potrzebuję, ale nie potrafię, jak mi się chcę płakać to albo zbiera mi się Jedynie do powieki, albo zaczynam się śmiać. Jakiś czas temu powróciły moje tiki nerwowe z czasów przedszkolnych/klas 1-3, albo po prostu jakieś moje takie dziwne zachowania (np. muszę przejść obok konkretnej strony słupa, albo muszę stać w odpowiedniej odległości czy z odpowiedniej strony kogoś, bo inaczej robię się nerwowa i czuję się zagrożona). Jestem wrażliwa na hałas (nie lubię, jak ktoś bardzo głośno mówi, bo mnie zaczynają boleć uszy i robi mi się słabo). Nie wiem, co jeszcze dopisać, to są takie najważniejsze rzeczy. Przepraszam za tak długi opis, nie chciałam opuścić czegoś ważnego.
Molestowanie w dzieciństwie przez ojca. Od paru lat przypomina mi się pewna scena w głowie, która mnie bardzo męczy. Mam wspomnienie, że pewnej nocy jak mój ojciec się pokłócił z matką i wyszedł z domu. Był pijany. Często pił i po tym zachowywał się agresywnie. Zapomniał kluczy. więc mu otworzyłam. Nie pamiętam ile miałam lat, ale z tego co pamiętam byłam dość mała. Na pewno powyżej 7 lat, w przedziale jakoś do 11. Mój ojciec położył się ze mną do łóżka i nie jestem pewna, ale wydaje mi się, że czułam jego wzwód. Nie wiem czy to pamiętał, bo był pijany, ale czułam się bardzo niekomfortowo. Był do mnie przytulony, a ja do tej pory pamiętam uczucie gorąca i poraliżu. Nie pamiętam czy wydarzyło się coś jeszcze. Pytam o to, bo w dorosłym życiu doświadczam bardzo dużych problemów z seksualnością, zbliżeniem, boję się tego i zastanawiam się czy to mogło mieć jakiś wpływ. Przeraża mnie to, czy też sobie tego nie zmyśliłam, nie dopowiedziałam. Dodam, że mój ojciec był bardzo przemocowym ojcem, ale miał też dobre rodzicielskie momenty. Obecnie mam z nim dobry kontakt. Nie wiem gdzie zapytać, bo ogarnia mnie wstyd, ale też bardzo próbuje sobie przypomnieć, czy coś się stało.
Mam lekko ponad 20 lat. Nigdy nie byłam w żadnym, nawet dziecięcym czy nastoletnim związku. Nie ma osób ani cech u innych, które uważałabym za atrakcyjne. Nie wiem nawet, co właściwie to pojęcie oznacza. Nigdy nie podejmowałam żadnej aktywności seksualnej i nie wiem czy w ogóle kiedykolwiek bym chciała. Moje podejście jest zapewne wynikiem molestowania w dzieciństwie oraz dużym przywiązywaniem wagi do możliwych konsekwencji, jakie niesie ze sobą współżycie (przede wszystkim chodzi mi o to, żeby podjąć świadomą decyzję o przyjściu na świat ewentualnego potomstwa oraz odpowiednio przygotować się do bycia rodzicem - zarówno fizycznie jak i emocjonalnie. Żadne zabezpieczenie nie daje 100% pewności, więc podejmowanie stosunków seksualnych bez gotowości na pojawienie się "wpadki" jest dla mnie zwyczajnie nieodpowiedzialne). Gdy tylko pomyślę, że miałabym kiedykolwiek pójść z kimś do łóżka, czuję obrzydzenie i myślę, jaki jest to żenujący i nieakceptowalny dla mnie poziom bliskości. Czy może to świadczyć o aseksualności, nieodkrytej demiseksualności czy jest to jednak w dużej mierze warunkowane moją, jeszcze, niecałkowicie przepracowaną traumą związaną z molestowaniem i poczuciem bycia niechcianym i gorszym dzieckiem?
Mam dwóch starszych braci. Jak miałam 10 lat, to kilka lat starszy brat zaczął mnie obmacywać. Gdy zaczynałam wygrywać w jakiejś grze, nie chciałam zejść z roweru, bawiłam się na huśtawce za długo pod blokiem itp, to obmacywał mnie i wtedy uciekałam. Łapał za piersi albo tyłek, rzadziej z przodu. Oczywiście skargi przez wiele lat do rodziców nie przyniosły rezultatu i po latach też mi nie wierzą. Brata nienawidzę jak psa. Mam 45 lat i rodzina zrujnowała mi życie. Jestem po terapii itd, ale chciałabym zrozumieć dlaczego to robił... W mojej ocenie jest agresywny i to typowy narcyz. Nie jest złym ojcem i człowiekiem do innych tylko do mnie. Chociaż dla byłych partnerek nie okazywał szacunku...

Wychodząc naprzeciw potrzebom osób zmagających się z doświadczeniem molestowania, specjaliści oferują darmowe konsultacje. Rozumiemy, że kwestie finansowe mogą stanowić istotną barierę w podjęciu decyzji o rozpoczęciu terapii, dlatego chcemy ułatwić ten pierwszy, często najtrudniejszy krok. Pierwsze spotkanie ze specjalistą może budzić niepokój, dyskomfort czy lęk - to naturalna reakcja na nową sytuację lub nowego specjalistę. Jeśli będzie to dla Ciebie komfortowe\bezpieczniejsze - umów się na wizytę online.
Kiedy warto?
Gdy doświadczyłeś/aś jakiejkolwiek formy molestowania i czujesz, że potrzebujesz wsparcia;
Kiedy odczuwasz lęk, depresję lub masz trudności w codziennym funkcjonowaniu po doświadczeniu molestowania;
Jeśli masz problemy w relacjach interpersonalnych lub intymnych, które mogą być związane z przeszłymi doświadczeniami molestowania;
Gdy potrzebujesz pomocy w zrozumieniu swoich praw i możliwości działania w sytuacji molestowania.
Potrzebujesz bezpłatnej pomocy?
Sprawdź dostępnych specjalistów i umów się na bezpłatną pierwszą konsultację już dziś! Nie trzeba radzić sobie samemu.
"International Child Sexual Exploitation database" - Interpol https://www.interpol.int/en/Crimes/Crimes-against-children/International-Child-Sexual-Exploitation-database
"Identifying and understanding child sexual offending behaviour and attitudes among Australian men" - UNSW Sydney https://www.humanrights.unsw.edu.au/news/worlds-largest-child-sexual-abuse-perpetration-prevalence-study-recommends-significant-investment-early-intervention-measures
"International Survivors' Survey Results" - Canadian Centre for Child Protection https://protectchildren.ca/en/resources-research/survivors-survey-results/
"Journal of Child Sexual Abuse" - Taylor & Francis Online https://www.tandfonline.com/journals/wcsa20
Pomocne publikacje:
Ciało pamięta. Psychofizjologia traumy i terapia osób po urazie psychicznym. Rothschild Babette
Molestowane. Historie bezbronnych. Matusiak-Rześniowiecka i Anna Borowska Katarzyna
Molestowanie moralne. Marie France Hirigoyen
Molestowanie seksualne w środowisku pracy. Joanna Gałka
Zobacz, którzy specjaliści udostępniają bezpłatne konsultacje psychologiczne i łatwo umów pierwszą wizytę.
