Corka 21 lat pali marihuane i grzyby, ma stany depresyjne, euforie i objawy psychozy - gdzie szukac pomocy?

Dzień dobry, przy takim opisie nie zaczynałabym od samej psychoterapii. Połączenie używania marihuany i prawdopodobnie innych substancji, okresów bardzo dużej euforii i depresji, zachowania przypominającego psychozę oraz wielodniowego braku snu wymaga pilnej oceny psychiatrycznej. Nie da się z wpisu stwierdzić, czy objawy są związane z substancjami, czy mają inne podłoże, dlatego potrzebna jest diagnoza. Może Pani poszukać najbliższego Centrum Zdrowia Psychicznego - dla dorosłych pomoc jest dostępna bez skierowania. Jeżeli córka jest obecnie w stanie psychozy, nie śpi od wielu dni, jest bardzo pobudzona, zagraża sobie lub innym albo nie jest w stanie zadbać o swoje bezpieczeństwo, proszę nie czekać na zgodę na terapię, tylko dzwonić pod 112/999 albo jechać do izby przyjęć szpitala psychiatrycznego. Jako mama może Pani przede wszystkim spokojnie mówić jej, że nie chce Pani jej oceniać ani kontrolować, tylko martwi się o jej bezpieczeństwo. Proszę też nie próbować samodzielnie „wyciągać” jej z tego stanu ani prowadzić rozmów o substancjach wtedy, gdy jest pod ich wpływem lub w silnym pobudzeniu.
~ Jagoda Jek, psycholożka

Dzień dobry, w sytuacji o jakiej Pani pisze, zaproponowałabym w pierwszej kolejności pomoc dla Pani, bo to jest najbardziej możliwe do zrealizowania na ten moment. Specjalista w dziedzinie uzależnień pomoże  Pani zrozumieć tą sytuacje i pokieruje co można ewentualnie zrobić a gdzie kończą się Pani możliwości z uwagi już na wiek dziecka. Jednak w takich sytuacjach wsparcie dla rodziców jest również kluczowe aby rodzic nie szkodził próbując pomagać. Funkcjonowanie córki odsłania już dość problematyczny obraz jej zdrowia i to jest fakt. Jednak tutaj potrzebna na pewno dla Pani jest dłuższa chwila na konsultacje niż odp na forum. Pozdrawiam 

Pani Elżbieto, rozumiem Pani niepokój, bo z Pani opisu rzeczywiście wynika, że sytuacja wymaga już większej uwagi. Szczególnie martwiące są te duże zmiany w funkcjonowaniu córki, raz bardzo dużo śpi, innym razem prawie wcale, do tego dochodzą wahania nastroju i używanie różnych substancji. Nie zakładałabym od razu, że konieczny jest ośrodek, ale zdecydowanie nie ograniczałabym się tylko do psychoterapii. Na początek dobrze byłoby, żeby córkę zobaczył psychiatra i ocenił, z czego mogą wynikać te stany i czy potrzebne jest leczenie. W samej rozmowie z córką warto unikać nacisku i etykietowania. Jeśli córka nie chce pomocy, nie oznacza to natomiast, że Pani nic nie może zrobić. Sama może Pani skonsultować sytuację ze specjalistą i omówić, jak z nią rozmawiać, jak reagować i gdzie stawiać granice. Natomiast jeśli zdarza się, że córka przez kilka dni praktycznie nie śpi, traci kontakt z rzeczywistością, jest bardzo pobudzona, zachowuje się ryzykownie albo pojawiają się myśli samobójcze, wtedy nie czekałabym na zwykłą wizytę, tylko szukała pilnej pomocy psychiatrycznej.

Najważniejsze jest teraz nie to, żeby od razu znaleźć idealne rozwiązanie, ale żeby nie zostawać z tym samemu i jak najszybciej włączyć profesjonalną ocenę sytuacji.

Pozdrawiam serdecznie,

Paulina Jałowiec

Dzień dobry Pani Elu, myślę, że w pierwszej kolejności powinna Pani umówić się na spotkanie z teraputą od uzależnień i opowiedzieć mu o córce. Jest to osoba, która ma doświadczenie z osobami w podobnej sytuacji i na pewno zaproponuje Pani różne sposoby, które pomogą zmotywować córkę do leczenia, a przede wszystkim do spotkania się z nim. Warto się też zastanowić nad tym czy córce będzie łatwiej rozmawiać z kobietą czy mężczyzną i takiego terapeuty poszukać. Pewnie to nie będzie łatwy i szybki proces, ale możliwy do zrealizowania. Wszystkiego dobrego, Marta Górecka

Witam Pani Elżbieto, 

Sądzę, że najtrudniejsze może być dla Pani poczucie bezradności, gdy widzi Pani, że córka coraz bardziej cierpi, a jednocześnie odmawia pomocy. Nie musi Pani czekać, aż sama będzie gotowa, może Pani sama szukać wsparcia dla siebie i konsultować z psychiatrą, jak bezpiecznie postępować. Przy tak dużych wahaniach nastroju, możliwej psychozie i braku snu ważna jest pilna ocena psychiatryczna, a w razie utraty kontaktu z rzeczywistością lub zagrożenia bezpieczeństwa, pomoc w trybie nagłym.

Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka

Dzień dobry,
słyszę, że martwi się Pani o stan córki. Zaprzeczenie problemowi i potrzebie pomocy jest częstym mechanizmem występującym przy uzależnieniach. Zdecydowanie w tej sytuacji warto zgłosić się do terapeuty uzależnień, który jest wyspecjalizowany w tym obszarze. Sytuacja w której córka nie chce pomocy może być dla matki bardzo trudna, w związku z czym polecałabym udać się do takiego specjalisty nawet indywidualnie, aby zrozumieć rolę bliskich osoby uzależnionej. Jeśli ma Pani taką możliwość polecam zgłoszenie się do stowarzyszeń/instytucji działających na rzecz osób uzależnionych (np. MONAR), zwykle takie miejsca oferują kompleksową opiekę osobom uzależnionym jak i ich bliskim.
Pozdrawiam,
Maja Zarzycka 

Dzień dobry Pani Elżbieto. Opisywane objawy są niepokojące, szczególnie okresy braku snu, znaczne wahania nastroju, możliwe objawy psychotyczne oraz używanie substancji psychoaktywnych. W tej sytuacji sama psychoterapia może być niewystarczająca. Córka powinna zostać możliwie szybko oceniona przez psychiatrę.

Jeżeli pojawi się silne pobudzenie, utrata kontaktu z rzeczywistością, zachowania zagrażające jej lub innym albo przez dłuższy czas nie będzie spała, proszę nie czekać na planową wizytę, tylko zgłosić się po pilną pomoc psychiatryczną lub zadzwonić pod 112.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska 

Dzień dobry, :)

Opisane przez Panią objawy, duże wahania nastroju, okresy euforii, bezsenność, bardzo długie spanie oraz zachowania przypominające psychozę to wymagają konsultacji psychiatrycznej w możliwie krótkim czasie. Substancje psychoaktywne mogą nasilać lub wywoływać takie objawy, jesli córka odmawia pomocy, warto spokojnie rozmawiać z nią bez oceniania i zachęcać do wizyty u specjalisty. Gdyby pojawiło się zagrożenie dla jej życia, zdrowia lub utrata kontaktu z rzeczywistością, należy niezwłocznie skontaktować się z pogotowiem albo zgłosić do szpitala psychiatrycznego.

Pozdrawiam
Wiktoria, psycholog

Dzień dobry,
Rozumiem Pani trudną sytuację życiową, w której w gre wchodzi inna osoba pełnoletnia, co znacznie ogranicza możliwości interwencji. Zachęcam do kontaktu z placówką zajmującą się przeciwdziałaniem uzależnieniom, która po bliższym zaznajomieniu się sprawą będzie mogła Pani odpowiednio podpowiedzieć następne kroki. Informacje o takich ośrodkach znajdzie Pani na stronie KCPU: https://kcpu.gov.pl/mapa/ .

Z pozdrowieniami,
Adam Bułacz

Jak najbardziej ośrodek, tam będzie mieć zapewnione wszytsko. Odwyk, grupa wsparcia, terapeuci. Nie ma ma co czekać. Prosze porozmawiać z córką bo warto jej uświadomić ze to co robi jest dla niej skrajnie niebezpieczne.

Dzień dobry

 W uzależnieniu dobre chęci do zmiany nie wystarczają, ale jest potrzeba zmiany w  osobie uzależnionej i ona jest początkiem tej drogi ku "wolności". Długotrwałe i częste spożywanie środków odurzających powoduje właśnie takie stany jak Pani opisała. Co teraz? Terapia na oddziale uzależnień dla córki i terapia dla osób współuzależnionych dla Pani. To niezwykle istotne. Wspomina Pani tez o grzybach. Mam nadzieję, że nie spożywa muchomora sromotnikowego, gdyż widzę w sieci że coraz więcej ludzi go reklamuje jako remedium na wiele dolegliwości. Tak czy inaczej córa powinna być także przebadana przez psychiatrę, który stwierdzi uzależnienie i skieruje na oddział. jeżeli stan się pogorszy, proszę dzwonić na 112 i nie mieć oporów. Zachowania córki mogą być coraz częstsze oraz zachowania niepożądane mogą się pogłębiać. Tutaj należy działać. Wszystkiego dobrego Pani Elu. 

Dzień dobry.

Rozumiem, że jako mama może się Pani czuć bardzo bezradna i przerażona tym, co dzieje się z córką. Z opisu wynika, że sytuacja rzeczywiście wymaga pilnej konsultacji specjalistycznej. Szczególnie niepokojące są okresy wielodniowego braku snu, możliwe przyjmowanie różnych substancji oraz zachowania przypominające objawy psychotyczne.

W pierwszej kolejności warto skonsultować córkę z lekarzem psychiatrą. Sama psychoterapia może być istotnym elementem pomocy ale na tym etapie kluczowa jest również ocena psychiatryczna.

Jeśli córka nie chce skorzystać z pomocy, Pani również może zgłosić się na konsultację. Psychoterapeuta lub psychiatra może pomóc Pani zastanowić się, jak rozmawiać z córką, jak reagować w trudnych sytuacjach i jak stawiać granice. Nie musi Pani zostawać z tym sama.

Jeśli córka przestaje spać przez kilka dni, traci kontakt z rzeczywistością, jest bardzo pobudzona lub istnieje ryzyko, że zrobi sobie albo komuś krzywdę, warto szukać pomocy w trybie pilnym — w izbie przyjęć szpitala psychiatrycznego lub, w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia, dzwoniąc pod 112.

Trzymam mocno kciuki i pozdrawiam.

Dagmara Kubik