Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzy w wyniku silnego stresu w pracy-ok 3 lat, mobbingu i upokarzania w pracy można stać się kleptomanem?
Dzień dobry. Czy w wyniku silnego stresu w pracy-ok 3 lat, mobbingu i upokarzania w pracy przez przełożonego, przegranej w sądzie dot. w.w.mobbingu i wielu towarzyszących przy tym schorzeń: cukrzyca, depresja, nadciśnienie, zjd,apatia...leki, bezsenność, można stać się kleptomanem? Przyjemność i adrenaline daje mi ulgę, gdy coś wezmę że sklepu nie płacąc. I w końcu się stalo najgorsze i wstyd. Wcześniej nigdy bym się do tego nie posunął. To było niezgodne z moimi zasadami.
Adonical
2 lata temu
Anna Martyniuk-Białecka
Adonical,
Czytając Twój wpis moją uwagę przykuwa jak jednym tchem, po przecinku wymieniasz tak trudne doświadczenia jak: mobbing, przemoc psychiczna, trudności w dochodzeniu do swoich praw, problemy ze zdrowiem i różnego rodzaju objawy somatyczne. Bardzo jest mi przykro, że to Cię spotkało. Wyobrażam sobie, że przy takiej ilości wymagających doświadczeń, możesz mieć ochotę na odrobinę przyjemności i odczucia adrenaliny oraz, popraw mnie jeśli się mylę, wpływu? Podążając za definicją tego, co jak powiedziałeś możesz mieć, czyli powtarzającej się niemożności powstrzymania się od impulsu kradzieży przedmiotów, które nie są zdobywane dla korzyści osobistych ani finansowych, zastanawiałabym się bardziej jak przepracować z Tobą to, co wydaje się teraz najgorsze i pełne wstydu, jak piszesz do czego wcześniej byś się nie posuną na rzecz odnalezienia rozwiązań w tej sytuacji, skonstruowania wizji przyszłości i życia w większej zgodzie z Twoimi zasadami, gdzie jednocześnie będzie miejsce by przepracować to co trudne ale i miejsce na to co przyjemne i chciane, w sposób nie przysparzający Ci m.in. większych problemów z łamaniem prawa.
Gdybyś jakoś poczuł, że masz ochotę o tym więcej porozmawiać - zapraszam na konsultację.
AMB
2 lata temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Paweł Franczak
Szanowny Panie,
od kleptomanii do mobbingu niby droga daleka, ale może to mieć sens, jeśli małe kradzieże są dla Pana nieświadomym, symbolicznym sposobem na “wyrównanie rachunków” z systemem, niejako w odwecie za przegraną sprawę. Trochę jak dziecko, które napisze palcem brzydkie słowo na zakurzonym aucie taty, bo te je niesprawiedliwie potraktował.
Oczywiście zbliża to Pana w ten sposób do wymiaru sprawiedliwości, ale nie jako ofiarę (był Pan nią w kontekście mobbingu), a jako sprawcę. Takie “równanie rachunków krzywd” to ryzykowne zachowanie, ale zapewne przynosi ulgę, któż nie chciałby poczuć sprawczości i sprawiedliwości, nawet w tak symbolicznej formie. Warto o tym porozmawiać z kimś bliskim lub terapeutą, bo ta metoda wychodzenia z roli ofiary jedynie przysparza Panu potencjalnych kłopotów z prawem.
Wszystkiego dobrego,
Paweł Franczak
2 lata temu
Agnieszka Stetkiewicz-Lewandowicz
Dzień dobry,
jeśli chodzi o Pana pytanie, to trudno określić przyczyny kleptomanii, na pewno Pana doświadczenia mogły się przyczynić do powstania czy ujawnienia tego zaburzenia. Tak jak Pan pisze, te zachowania są niezgodne z Pana zasadami, wywołują poczucie winy, ale właśnie odczuwane wcześniej napięcie, a później satysfakcja są jednymi z objawów kleptomanii. Sugerowałabym kontakt z lekarzem psychiatrą, który zdecyduje o sposobie leczenia. Warto też zaznaczyć, że orzeczenie kleptomanii wprowadza pewną ochronę prawną.
Pozdrawiam
2 lata temu
Zobacz podobne
Jestem po rozwodzie. Były mąż chce to naprawić, tylko ciężko jest mi jemu zaufać.
Witam. Jestem po rozwodzie. Były mąż chce to naprawić, tylko ciężko jest mi jemu zaufać. Przed rozwodem nadużywał alkoholu, po rozwodzie ogarnął się. Zastanawia mnie, dlaczego dopiero po rozwodzie się ogarnął. Chce naprawić, a niekiedy mówi o innej kobiecie, gdzie wcześniej byłam zazdrosna i nie umie sobie z tym poradzić.
Jak zakończyć toksyczny związek z alkoholikiem i zacząć nowy rozdział?
Czy moja miłość do niego się skończyła? Przez 10 lat jestem (po miesiącu zerowego kontaktu z nim od razu będę przygotowana do oficjalnego zerwania i rozstania) w toksycznym związku, ponieważ mój chłopak jest alkoholikiem i nie szanuje kobiet. Nigdy jemu szczerze nie zależało na mnie :( W trakcie przerwy w związku, którą ja zorganizowałam, poczułam ulgę, spokój i radość. To ja zawsze pierwsza do niego pisałam, dzwoniłam czy przychodziłam do niego – na moje szczęście rzadko kiedy mnie zlewał czy zbywał. On pochodzi z patologicznej rodziny, gdzie jego ojciec jest alkoholikiem, a jego matka jakaś dziwna. W przyszłym roku nie wiem, czy dotrwam z nim 11 lat, ponieważ jest mi on już obojętny, olewam go i daję mu odczuć, że też mi nie zależy (a on wtedy powiedział, że on woli, jak ja pierwsza inicjuję kontakt). No i nie mam ochoty spędzać z nim czasu, a on chciał, ale pozbyłam się go pod pretekstem wyjazdu na studia do innego miasta, szkoły i pracy. W głębi duszy coś do niego czuję, bo nie zerwałam z nim natychmiast po tym, jak zaczął ćpać, być agresywny czy w mojej obecności nadużywać alkoholu. Najbardziej obawiam się, że może się obrazić, że urwałam kontakt tak nagle. Co robić? Zbliża się koniec roku, a ja naprawdę chciałabym domknąć ten rozdział do końca i od nowego roku zacząć wszystko od nowa i cieszyć się z tego, że tym razem będę szczęśliwą singielką, a nie taką już zdesperowaną desperatką jak 10 lat temu.
Cześć, nie wiem, jak sobie poradzić z moją sytuacją rodzinną
Cześć, nie wiem, jak sobie poradzić z moją sytuacją rodzinną, mam 22 lata studiuje niedaleko domu, więc jestem na miejscu, ale boję się o mamę i o rodzinę. Tata dużo pije, czasem jest spokojny, ale często jest agresywny po alkoholu. Z mamą praktycznie się nie odzywają, uważa ją za nic niewartą, po alkoholu wyzywa. Staję w jej obronie często i tak powstają kłótnie, gdzie ja też jestem wyzywana. 2 razy ją uderzył i nie czuł się winny tego, powiedział ,,w końcu ją uderzyłem".
Nie wiem, co mam robić, chciałabym pomóc mamie i sobie, ale nie mam jak, nic nie jest w porządku, czasem mam okrutne myśli, że lepiej by było, jakby taty nie było, ale przecież nie mogę tak myśleć o własnym ojcu ...
Nie mam się komu wygadać i tak dusze to w sobie.
Problemy ze snem i zmartwienia z powodu działań męża oraz utratą ukochanych psów
Czy jestem chora? Jestem znerwicowana. Mam problemy ze snem. Boję się, że coś się stanie, jak zasnę. Mąż stwarza zagrożenia, bo co wieczór jest pijany, więc ja chodzę i wszystko sprawdzam, a potem i tak nie mogę zasnąć. Mieszkamy na wsi. Rano mąż wyspany opowiada wszystkim, że ja śpię długo i śmieją się ze mnie. On pijany idzie spać o 20-tej, a ja czasem nie zasnę całą noc i muszę odespać później. I to jest szykana. Oprócz tego obgaduje mnie z miejscowymi babami. Głaskają go, a ze mnie się niby śmieją, tak opowiada mi. Dałabym radę, gdyby nie śmierć moich ukochanych psów...
Czy problem DDA można przepracować jedynie przez psychoterapię?
Jak przepracować problem bycia DDA? Wiek 50+ , nadal opiekuję się ojcem alkoholikiem. Czy tylko i wyłącznie poprzez uczestnictwo w terapii?
Wypalenie zawodowe - przyczyny, objawy i jak sobie z nim radzić?
Czy czujesz się ciągle zmęczony i zniechęcony do pracy? Możliwe, że doświadczasz wypalenia zawodowego – stanu wyczerpania, który dotyka coraz więcej osób. To poważny problem wpływający na zdrowie psychiczne – sprawdź, jak sobie z nim radzić.