Czy warto wchodzić w relację z starszym mężczyzną z dzieckiem, jeśli nie akceptuję jego przeszłości?

To naprawdę może być trudne, kiedy z jednej strony pojawia się ktoś ważny i bliski, a z drugiej coś w tej relacji budzi opór, którego nie da się po prostu „wyłączyć”. Myślę, że mimo wszystko, nie musi Pani już teraz wiedzieć, czy powinna w tę relację wejść. Można jednocześnie bardzo kogoś lubić, a nawet być zakochanym i mieć poczucie, że pewne elementy jego życia są dla nas trudne do przyjęcia. To nie jest sprzeczność. Być może na ten moment najuczciwsze wobec siebie będzie po prostu dać sobie trochę czasu i nie zmuszać się ani do tej relacji, ani do definitywnego odejścia? Poczucie zagubienia w tak skomplikowanej sytuacji jest niestety częścią życia. Jeśli czuje Pani, że trudno to wszystko samodzielnie poukładać, spokojna rozmowa z kimś z zewnątrz może pomóc lepiej doświadczyć, czego Pani naprawdę chce. Trzymam kciuki i pozdrawiam bardzo serdecznie!

Pani Aleksandro,

Rozumiem Pani dylemat. To trudne kiedy zaczynamy relacje z osobą, która ma już ważne osoby w swoim życiu.

Na Pani miejscu zadałabym sobie następujące pytania:

- czy możliwe jest szczęście w związku, w którym nie akceptuję przeszłości partnera?

- czy biorę pod uwagę, że z czasem ta akceptacja przyjdzie? Np. "Zaakceptuję, że partner spędzi weekend z dzieckiem, a nie ze mną (albo z moim dzieckiem - jeżeli mielibyście potomstwo)."

Warto również zgłębić powody, dla których kontakt z dzieckiem jest tak rzadki. W kontekście budowania i utrzymywania relacji, to może być instotna informacja.
 

Pozdrawiam

Katarzyna Brożyna

Psycholog

Pani Olu,

zrozumienie i zaakceptowanie czyjejś historii wymaga czasu, zwłaszcza gdy to Pani pierwsza relacja i dotychczas nie spotkała Pani nikogo tak bliskiego. Istotne jest przyjrzenie się temu, czy lęk przed przeszłością partnera wynika z realnego wpływu jego dziecka i byłej partnerki na Wasze życie, czy z Pani własnych obaw o bezpieczeństwo emocjonalne. Skoro codzienne spotkania w pracy utrudniają rozstanie, warto ustalić jasne granice emocjonalne i dać sobie przestrzeń na podjęcie spokojnej, niezależnej decyzji bez presji powrotów.

Powodzenia

Bożena Nagórska

Dzień dobry

 Tutaj nie ma uniwersalnej odpowiedzi, co jest dobre a co jest najlepsze. Wiele zależy od tego, jak Pani sobie  z tym poradzi., od prawdziwych intencji mężczyzny. Kiedy brak jest akceptacji przeszłości partnera, wtedy jest wejście z ogromnym obciążeniem emocjonalnym, które z czasem może nabrać dodatkowego balastu. Kolejna kwestia to wiek, a raczej różnica i dziecko, które zawsze będzie kimś na pierwszym miejscu. Proszę pamiętać, że dziecko będzie dojrzewało, coraz więcej rozumiało i nie wiadomo, czy w przyszłości zaakceptuje Panią jako partnerkę ojca. Brak akceptacji jego przeszłości (zazdrość wsteczna) może okazać się mocno obciążająca w dalszej perspektywie. Oskarżanie mężczyzny o błędy z przeszłości  może być niestety mocno obciążające dla Waszych relacji. Czy jest pani gotowa na akceptację przeszłości i dziecka tu i teraz? Warto udać się do psychologa i spróbować to przepracować. Obie strony mają prawo do tego, aby czuć się w tej relacji bezpiecznie i mieć zachowany komfort. 

Dzień dobry,

z Pani opisu wynika, że relacja, w której się Pani znalazła, jest dla Pani z jednej strony bardzo ważna i wyjątkowa, z drugiej natomiast pojawiają się w niej kwestie, które budzą negatywne uczucia i których Pani nie akceptuje.

Ze względu na stopień skomplikowania takiej sytuacji, nie ma jednej właściwej odpowiedzi na pytanie, co należy zrobić - zwykle rozwiązanie wynika z indywidualnych decyzji każdej osoby. Warto dać sobie przestrzeń na spokojne przyjrzenie się swoim emocjom i potrzebom. Pomocna może okazać się konsultacja psychologiczna lub psychoterapeutyczna, która stworzy bezpieczną przestrzeń do uporządkowania myśli, emocji oraz przyjrzenia się możliwym rozwiązaniom.  Może to pomóc Pani podjąć decyzję, która będzie najbardziej spójna z Panią.
Pozdrawiam serdecznie,
Maja Zarzycka

Nie ma jednej odpowiedzi, czy „warto” wchodzić w tę relację. Bardziej zastanowiłabym się, czy Ty jesteś w stanie zaakceptować, że dziecko i była partnerka będą już częścią jego życia. Tego nie da się całkowicie oddzielić od związku, nawet jeśli on dziś widuje dziecko tylko raz w miesiącu. Nie musisz też uważać jego przeszłości za coś złego – po prostu może być dla Ciebie trudna do zaakceptowania. Ważne, żeby nie wchodzić w relację z nadzieją, że z czasem ten fakt przestanie istnieć albo że on zmieni swoją sytuację. Skoro kilka razy próbowałaś odejść, a potem wracaliście do siebie, chyba warto zamiast kolejnego „kończymy albo nie” spokojnie odpowiedzieć sobie: czy ja naprawdę chcę być z tym konkretnym człowiekiem, razem z jego historią i dzieckiem? Jeśli odpowiedź brzmi „nie”, to samo uczucie może nie wystarczyć.

~ Jagoda Jek, psycholożka

Dzień dobry Pani Aleksandro. Sama różnica wieku nie musi być przeszkodą. Warto jednak pamiętać, że dziecko jest stałą częścią życia tego mężczyzny i jego obecność może wpływać na Państwa wspólną przyszłość, niezależnie od obecnej częstotliwości kontaktów. Jeśli trudno Pani zaakceptować jego przeszłość i rolę ojca, warto zastanowić się, czy jest Pani gotowa na taką relację. Decyzji nie trzeba podejmować pod presją uczuć, ważne są również Pani potrzeby, wartości i granice.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska