Odpowiedz jako specjalista
WsteczJak odstawić dutilox w trakcie leczenia lęku i depresji?
Dzień Dobry. Od kilku miesięcy leczę się u psychiatry. Leczenie jest związane z tym, iż od długiego czasu, kilku lat odczuwam duży lęk przed ludzmi, życiem ( ciągłe muślenie co będzie, gdy np. utracę prace ), nie widzę sensu mojego sensu życia. Przy tym odczuwam silne bóle np. głowy. Nie jestem w stanie prawidłowo funkcjonować, proste zajęcia są dla mnie trudne do wykoniania. Lekarz przepisał mi lek dutilox, dawka 60 mg. Po około 4 tygodniach organizm się powoli przyzwyczaił do leku. Niestety w okresie upału bardzo się źle czuję. Zmniejszylam dawkę leku ale znowu żle się czuję psychicznie, znowu stan powrócił. Prosze o informację, czy mogę odstawić całkowicie lek?
Małgorzata Klimowska
Proszę jak najszybciej zgłosić się do swojego lekarza, nawet jeśli termin wizyty kontrolnej jest juz zaplanowany. Proszę zadzwonić do rejestracji i powiedzieć jak wygląda sytuacja. Tego typu leki mogą nasilać potliwość i zaburzać termoregulację, przez co upały stają się trudne do zniesienia. Możliwe, że własnie dlatego poczuła się Pani teraz trochę gorzej. Ale proszę nie podejmować decyzji o zmienia dawki na własną rękę. Duloksetyna bardzo silnie wpływa na układ nerwowy. Nagłe odstawienie leku lub nieprawidłowe zmniejszanie dawki może wywołać gwałtowne reakcje organizmu.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Natalia Nieć
W takiej sytuacji najlepiej jak najszybciej skonsultować się z lekarzem psychiatrą. Każda zmiana dawkowania powinna odbywać się pod opieką specjalisty. Warto również pamiętać, że upały mogą wpływać na pogorszenie samopoczucia oraz nasilać niektóre skutki uboczne leczenia.
Piotr Ziomber
Dzień dobry
Nigdy nie odstawiamy leków zlecanych przez psychiatrę na własną rękę, ale robimy to pod pełną kontrola, gdyż nagłe odstawienie lub zmiana dawek może być dla pacjenta ciężkim przeżyciem. Każdy pacjent inaczej reaguje na dany lek. Mogą wystąpić niepożądane objawy fizyczne jak i psychiczne. Proszę iść do lekarza i prosić o pilna konsultację, może uda się porozmawiać telefonicznie? Nie wolno lekceważyć tego, co Pani napisała. W razie pogorszenia proszę udać się na SOR lub wezwać pogotowie ratunkowe.
Sylwia Skibińska
Dzień dobry,
Nie należy samodzielnie odstawiać ani zmieniać dawkowania leku bez konsultacji z lekarzem prowadzącym. Skoro po zmniejszeniu dawki ponownie nasiliły się objawy, warto jak najszybciej skontaktować się z psychiatrą i omówić zarówno pogorszenie samopoczucia, jak i złe samopoczucie w czasie upałów. Być może konieczna będzie modyfikacja leczenia lub zmiana leku.
Pozdrawiam,
Sylwia Skibińska
Agnieszka Włoszycka
Dzień dobry,
Czytając Pani wiadomość, widzę, jak bardzo jest Pani zmęczona tą sytuacją. Z jednej strony lek przyniósł poprawę, z drugiej pojawiły się trudności związane z upałami, a po zmniejszeniu dawki wrócił lęk. To zrozumiałe, że czuje się Pani zagubiona.Nie odstawiałbym leku samodzielnie. To, że po zmniejszeniu dawki objawy powróciły, jest ważną informacją dla lekarza i warto jak najszybciej się z nim skontaktować aby wspólnie poszukać najlepszego rozwiązania: czasem jest to zmiana dawki, a czasem samego leku.Chciałabym zapytać: czy pogorszenie samopoczucia pojawia się wyłącznie podczas upałów, czy zauważa je Pani również w chłodniejsze dni? Sądzę, że to może być cenna wskazówka dla lekarza prowadzącego.
Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
zachęcam do konsultacji z lekarzam psychiatrą. Z reguły samodzielne odstawianie leków nie jest dobrym rozwiązaniem.
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Czerniawska - psycholog, psychoterapeuta CBT
Joanna Michałek
Dzień dobry,
najlepiej skontaktować się z lekarzem, zwłaszcza teraz w tych upałach, które są trudne dla naszego organizmu!
Nie wiem czy jesteś w terapii, ale dobrze by było zaopiekować te lęki nie tylko lekami.
Powodzenia!
Zobacz podobne
Jak wspierać 7-latka z lekką niepełnosprawnością intelektualną i autyzmem atypowym? Problemy z lękami i edukacją
Witam mam pytanie syn ma 7 lat w PPP na teście wychodzi niepełnosprawność intelektualna w stopniu lekkim ma autyzm atypowy dużo echolalii stresują go nowe miejsca na teście trzymałam go na kolanach ciągle się przytulał sama zestresowałam się badaniem w przedszkolu Panie wychowawczyni i Pani wspomagająca mówią żeby go nie odraczać radzi sobie dobrze ma problem z zapamiętaniem liter i cyfr odwzorowuje je dobrze i po linii też pisze mówi dużo komunikuje się dobrze boję się o niego i jego edukację wiem że dziecko się jeszcze rozwija ma terapię SI i pedagogiczną jest raczej samotnikiem zaczynam mieć lęki
Witam mam 15 lat, od dwóch dni mam uczucie płytkiego oddychania, a gdy prawie zasypiam to "spadam".
Witam mam 15 lat, od dwóch dni mam uczucie płytkiego oddychania, a gdy prawie zasypiam to "spadam".
Jakie są skuteczne metody leczenia nerwicy i radzenia sobie z lękiem społecznym?
Jakie są najlepsze sposoby leczenia nerwicy?
Męczę się od dziecka od czasu kiedy mnie wyśmiewano, teraz gdy jestem dorosła, nerwica nabrała na sile i nawet gdy nic się nie dzieje, a jestem wśród ludzi, robi mi się słabo w miejscach publicznych lub gdy zbyt dużo ludzi zwróci na mnie uwagę.
Boję się pójść na siłownię, mimo że lubię sport.
Dodatkowo, gdy widzę, że ktoś się mną interesuje, ja jestem pewna, że to fałszywe i tak naprawdę ta osoba chce mi zaszkodzić. Jest to wykańczające... Daje sprzeczne sygnały, unikam i ta osoba rezygnuje. Jedynie z tą osobą przez komunikatory się nie boję rozmawiać, bo wtedy na mnie nie patrzy tylko wtedy już te osoby nie są zainteresowane
Zmagam się z zaburzeniami odżywiania, toksycznym związkiem, wahaniami nastroju i stresem - boję się jednak, że przed psychologiem się nie otworzę.
Cześć, chciałabym zaznaczyć na początku, że nigdy nie byłam ze swoimi problemami u specjalisty, ponieważ nie umiem rozmawiać o swoich problemach i boję się, że gdy do niego pójdę to nie powiem o tym wszystkim, co dziś tu napiszę.
Posiadam ich sporo. Przede wszystkim stres i nadmierne myślenie. Nie umiem nie myśleć o stresujących mnie sytuacjach, przez co jest to dla mnie bardzo męczące i wyczerpujące. Od najmłodszych lat zmagam się również z zaburzeniami odżywiania, które bardzo utrudniają mi funkcjonowanie, a także normalne postrzeganie swojego ciała. Pomimo komplementów, w mojej głowie ciągle siedzą głupie myśli na temat mojego wyglądu oraz wracają do mnie wspomnienia z dzieciństwa, które są okropne. Posiadam również ogromne wahania nastroju, mogę być szczęśliwa, a za chwilę kompletnie stracić humor. Nie mam także ochoty na żadne czułości. Chłopak również jest dla mnie swego rodzaju przytłoczeniem, choć chciałabym, żeby tak nie było. Zabranianie wyjść, a bardziej szantażowanie „zerwaniem”, psucie każdego wyjazdu, ponieważ odbywa się bez niego, chorobliwa zazdrość czy ogromne wybuchy gniewu w trakcie kłótni to tylko pare rzeczy, które dzieją się w związku. Przez wszystkie kłótnie pojawiły się również u mnie bardzo złe myśli, mianowicie, że życie tak naprawdę jest bez sensu, czym ja sobie na nie zasłużyłam, co ja takiego zrobiłam źle, że życie mnie tak karze i że lepiej gdyby na nim mnie wcale nie było, bo po co się męczyć. Zaczęłam jeszcze bardziej izolować się również od bliskich, najchętniej po powrocie do domu siedziałabym w pokoju sama ze sobą. Czy ktoś ma jakiekolwiek rady na takie zachowania u mnie, bo nie powiem wszystko to na raz jest okropnie męczące..
Witam, ostatnio mam zaburzenia w formie nocnych wybudzeń z lękiem.
Witam, ostatnio mam zaburzenia w formie nocnych wybudzeń z lękiem. Czuję, że mogę zaraz zwariować, a jestem w ciąży. I tego się boję. Co można brać przed snem, żeby dobrze się wyspać bez budzenia się?
Toksyczny związek – jak go rozpoznać i zakończyć?
Czy zastanawiasz się, czy Twój związek jest zdrowy? Nie każda trudność jest toksyczna, ale jeśli czujesz lęk, winę, wątpisz w siebie, boisz się mówić, co myślisz – warto się zatrzymać. Tutaj dowiesz się, jak rozpoznać toksyczny związek i jak go zakończyć.