Depresja, zaburzenia lękowe i przeciążenie pracą - czy iść po kolejne zwolnienie lekarskie?

Dzień dobry Pani Olu

  Bardzo mi przykro z powodu Pani trudności. Pyta Pani o kolejne zwolnienie lekarskie. Decyzje podejmuje lekarz w czasie konsultacji, ale jeżeli zobaczy Pani stan, to jest wysokie prawdopodobieństwo, ze takowe Pani otrzyma. Proszę szczerze rozmawiać z lekarzem o przyczynach itd. Możliwe, że jest też potrzebna modyfikacja leków jak i rozpoczęcie psychoterapii, co na podstawie Pani historii by pomogło. Wszystkiego dobrego. Piotr Ziomber - psycholog

Pani organizm doszedł do granicy wytrzymałości i potrzebuje czasu na regenerację, a nie dalszego forsowania się. Próba ciągnięcia trudnej pracy i jednoczesnego szukania nowej to rzeczywiście potężny, wyniszczający koszt emocjonalny, dlatego teraz najważniejszy jest bezwzględny odpoczynek i odpuszczenie sobie poczucia winy.

Dzień dobry,

z pani opisu wynika, że przez dłuższy czas funkcjonowała pani w dużym przeciążeniu, próbując jednocześnie radzić sobie z wymagającą pracą i poszukiwaniem nowego zatrudnienia. Zastanawiam się, czy nie pojawia się u pani przekonanie, że mimo pogorszenia samopoczucia powinna pani nadal dawać sobie ze wszystkim radę.

Chciałbym podkreślić, że potrzeba odpoczynku i czasowego ograniczenia obowiązków nie jest oznaką słabości ani porażki. Szczególnie gdy od lat zmaga się Pani z depresją i zaburzeniami lękowymi.

Myślę, że w tej sytuacji zasadne byłoby skontaktowanie się z psychiatrą wcześniej niż podczas zaplanowanej wizyty i omówienie pogorszenia samopoczucia. Lekarz oceni również, czy potrzebne jest przedłużenie zwolnienia lekarskiego.

Proponowałbym też przyjrzeć się temu, skąd bierze się potrzeba brania na siebie tak wielu obowiązków i dlaczego tak trudno pozwolić sobie na odpoczynek, kiedy organizm wyraźnie sygnalizuje przeciążenie.

Nie musi pani teraz rozwiązywać wszystkich problemów zawodowych. Być może na ten moment najważniejsze jest ustabilizowanie samopoczucia, aby późniejsze decyzje podejmować z większym spokojem, a nie w stanie wyczerpania.

Serdecznie pozdrawiam, 

S.Zych 

Rozumiem, że może Pani mieć wątpliwości, czy przedłużenie zwolnienia jest właściwą decyzją, szczególnie jeśli jest Pani przyzwyczajona do brania na siebie wielu obowiązków. Odpoczynek i czas na odzyskanie równowagi psychicznej nie są oznaką słabości. Jeśli obecny stan zdrowia utrudnia Pani wykonywanie obowiązków zawodowych, zasadne jest ponowne zgłoszenie się do lekarza. To on, po ocenie Pani samopoczucia i zdolności do pracy, podejmie decyzję o ewentualnym przedłużeniu zwolnienia.

Ponieważ leczy się Pani z powodu depresji i zaburzeń lękowych, a objawy ostatnio się nasiliły, zachęcam również do wcześniejszego kontaktu z prowadzącym psychiatrą, nie czekając na kolejną planową wizytę.

Pisze Pani „człowiek się przeliczył ze sobą”. Być może warto przyjrzeć się temu, skąd bierze się potrzeba brania na siebie tak wielu obowiązków i jak rozpoznawać moment, w którym zaczynają one przekraczać Pani możliwości. Nie musi Pani teraz rozwiązywać wszystkich problemów zawodowych. 

Pozdrawiam, Dominika Angowska

Trafnie zauważasz, że szukanie nowej pracy przy jednoczesnym tkwieniu w obciążającym miejscu to jak praca na dwa etaty,a Twój umysł i ciało  głośno mówią stop. Przedłużenie zwolnienia lekarskiego to nie wyraz słabości, ale akt odpowiedzialności za swoje zdrowie, dlatego warto być do siebie bardziej troskliwą, odpuścić surową ocenę i dać sobie pełne prawo do tego ratunkowego odpoczynku. Może warto skontaktować się ze swoim psychiatrą szybciej i opowiedzieć o swoich objawach? On również ma prawo wystawić zwolnienie lekarskie. Przeliczenie się z własnymi siłami zdarza się każdemu, zwłaszcza przy depresji i lęku, dlatego teraz jest czas na maksymalną czułość wobec siebie i zatrzymanie nadmiernej eksploatacji organizmu. Leki i wizyty u psychiatry są bardzo ważne, ale zachęcam też do podjęcia psychoterapii, która da bezpieczną przestrzeń do nauki stawiania granic i chronienia siebie przed ponownym wypaleniem.

Pozdrawiam serdecznie,

Aleksandra Ambroży

Nie traktowałabym kolejnego tygodnia zwolnienia jako oznaki, że sobie nie radzisz. Z opisu wynika, że nałożyło się na Ciebie wiele obciążeń i w pewnym momencie zabrakło Ci już zasobów, żeby dalej funkcjonować na dotychczasowych obrotach. Przy depresji i zaburzeniach lękowych warto potraktować takie pogorszenie poważnie, zamiast zmuszać się do pracy za wszelką cenę. Jeśli nadal nie czujesz się na siłach, umów się do lekarza i opowiedz mu szczerze o swoim stanie. Lekarz oceni, czy są podstawy do przedłużenia zwolnienia. Nie musisz czekać na kolejną planową wizytę psychiatryczną, jeśli czujesz wyraźne pogorszenie. Spróbuj też na razie odpuścić intensywne szukanie nowej pracy. Łączenie wymagającej pracy z poszukiwaniem innej rzeczywiście może być ogromnym obciążeniem. Teraz najważniejsze jest odzyskanie sił i ustalenie, co możesz zmienić, żeby nie doprowadzać się ponownie do takiego wyczerpania. Odpoczynek nie jest czymś, na co trzeba sobie zasłużyć.

~ Jagoda Jek, psycholożka