
- Strona główna
- Forum
- traumy
- Jak poradzić sobie...
Jak poradzić sobie ze śmiercią kolegi?
.
Monika Kujawińska
Dzień dobry,
Śmierć bliskiej osoby jest traumatycznym wydarzeniem, tym bardziej, że była Pani jej świadkiem. W okresie żałoby odczuwa się całą gamę emocji, często pojawia się również poczucie winy, że można było zrobić coś inaczej. Na początku ciężko dopuścić do siebie argumenty innych ludzi, bo to głównie emocje biorą górę. Najlepiej udać się do psychologa lub psychoterapeuty, taki specjalista powinien pomóc Pani poradzić sobie w tak ciężkim dla Pani czasie, wysłuchać i być może opracować strategię postępowania. Ważni są też Pani bliscy, proszę być z nimi w kontakcie, rozmawiać, spotykać się. To bardzo ważne aby w tak trudnym czasie nie być samemu i dbać o siebie.
Pozdrawiam ciepło,
Psycholog Monika Kujawińska
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Anna Martyniuk-Białecka
Witaj . ,
Myślę, że jeśli problem utrzymuje się od jakiegoś czasu warto rozważyć konsultację u psychotraumatologa lub terapeuty EMDR. To rodzaj terapii krótkoterminowej skoncentrowanej na pomocy osobie, która na skutek przeżytych trudnych wydarzeń, traum nie może zostawić za sobą przeszłości. Zadaniem terapii EMDR jest przywrócenie kontroli nad czymś co zostało utracone i rozpoczęło kontrolę nad nami. Sprawdza się również w sytuacji nieprzepracowanej/zablokowanej żałoby. Może spowodować redukcję bólu i cierpienia przedłużającej się żałoby. Jeśli Cię to zainteresowalo/ chcesz poczyctać wiecej o tej metodzie, odsyłam na stronę stowarzyszenia: https://emdr.org.pl/o-emdr/
Pozdrawiam,
psycholog Anna Białecka
Katarzyna Waszak
Dzień dobry!
Doświadczyła Pani traumy. Rozumiem, że to dla Pani bardzo trudne doświadczenie. Często w związku ze śmiercią bliskiej osoby pojawia się poczucie winy, które warto przepracować w procesie psychoterapii z psychoterapeutą. W żałobie nie musi być Pani sama. Można również skorzystać z konsultacji w Fundacji Nagle Sami. https://naglesami.org.pl/pomoc-psychologiczna-zaloba-kryzys/
Pozdrawiam
Katarzyna Waszak

Zobacz podobne
Dzień dobry mam problem z moimi myślami.
Mam teraz 18 lat, a jako mała dziewczynka byłam dotykana w intymne miejsca, przez starego pana. Nie mogę o tym zapomnieć, nie dobrze mi jak o tym pomyślę, mam przez to odrzucenie, jak dotyka mnie chłopak.
Co mam zrobić? Nie chce tego pamiętać
Moja matka jest beznadziejna. Urodzona w latach 60, razem z ojcem zniszczyli mi dzieciństwo i życie. Dwa przemocowe warianty, przez których się leczyłam. Gdy byłam mała, to cały czas słyszałam od ludzi z rodziny i starej, że matka taaaaaak bardzo kocha dzieci. Czułam się dziwnie. Nigdy też nie pozwalała mi odchodzić do dzieci, jak przyszła z wózkiem kuzynka. Jakoś dzieci znielubiłam wtedy, bo denerwowało mnie, jak miałam 8-10lat i widziałam matkę rzucająca się wręcz z Uśmiechem na jakiegoś dzieciaka, tulące je i dbające. Ja miałam siniaki na ramionach i wyzywała mnie od beznadziejnych. Zero rozmów, kary, pas, nigdy mnie nie kochała. Jestem dorosła i jak widzę jej zachowanie do wnuka od siostry, to mdli mnie. Komplementuje dziecko, mówi, że kocha, jest mądre, ładne... A do mnie całe życie i do dziś gada, od maleńkości, że coś ze mną nie tak. Zawsze, że dziecko za chude byłam, złe pośladki, a ogólnie śmiała się, że jestem blondynką i nazywała mnie "żółtkiem". Mam problem na całe życie ze sobą. O co w tym wszystkim chodzi?? Jeszcze od 30 lat słyszę, z kocha dzieci i chciała być przedszkolanka. Tak. Chyba z pasem w obozie.
