Wstecz

Kryzys w małżeństwie po kłótni: jak poradzić sobie z poczuciem winy, milczeniem żony i uratować rodzinę?

Wyczerpany

Potrzebuję pomocy. Ciężko prosić o pomoc, ale już nie mam siły, i psychicznie i fizycznie. Chodzi o kryzys z moją żoną. Często kłóciliśmy się, ale miesiąc temu doszło do takiej awantury, że powiedziałem za dużo (zwyzywałem ją i ruszyłem to co najbardziej ją bolało co mi mówiła) i powiedziałem za dużo, czego żałuję. Boli mnie to tak, że ciężko nie myśleć o tym. Wszystko nabierało na emocjach, budowa domu (zakodowałem sobie, że za wszelką cenę chcę spełnić jej marzenia o domu). Rano wstawałem na 8 do pracy i do 17. Przychodziłem do domu, obiad i na budowę do 22-23, tak 6 dni w tygodniu. Ona była sama z 3 dzieci. Też miała obowiązki, a ja zacząłem się czuć samotny dosłownie sam. Nikogo nie prosiłem o pomoc, bo inni też mają obowiązki i swoje życie. I tak się oddaliśmy. Ona miała pretensje do mnie, ja do niej. Chciałem tylko jej szczęścia by miała swoje to co się jej marzyło. Po tej kłótni od 1.5 miesiąca się nie odzywa a jak się odezwie to jak do wroga tak zimno. Przeprosiłem ją za swoje zachowania i to co powiedziałem. A ona odpowiedziała mi, że ma już dość tego wszystkiego i chce się rozejść. Że nie chce ze mną być i że to koniec. Ciągle mówi, że karma wraca. Nie usprawiedliwiam się ani nie chcę, by ktoś mnie usprawiedliwiał. Kocham ją i nie wyobrażam sobie życia bez żony. Boli to milczenie lub zimne słowa typu narcyz, masz 2 biegunowość lub borderline. Od 3 tygodni pracuję nad sobą ćwicząc swoje nastroje. A mam różnie, zależy od dnia. Wszystko siedzi w głowie. Do tego ciągle myślę o niej i jak ratować związek rodzinę. Mamy 3 dzieci (4, 9, 14 lat). Nie chcę tego tracić przez kryzys. Dla mnie rodzina jest święta. Proszę o pomoc, bo już wysiadam. Wszyscy mówią, że facet ma być twardy i brać się w garść. Ale jak się zebrać jak łzy płyną z bezsilności. Wiem doskonale, że zrypałem wszystko. Ale każdy upada, ale czy ma siłę wstać. Ja chcę i nie chcę się podać.

Zdjęcie Piotr Ziomber

Piotr Ziomber

Psycholog
984 odpowiedzi na forum

Dzień dobry

 

 Często jest tak, że mamy jakiś cel (u Pana budowa domu), a kiedy go osiągamy to nagle dopada nas wielki smutek. Realizował Pan wspólne cele, zapominając przy tym o własnych potrzebach. Czasami jest tak, że realizujemy się w czymś i widzimy tylko cel a nie to, co jest wokoło nas. Po pierwsze chciał Pan dobrze. W końcu dom jest dla całej rodziny, to miejsce, które ma być oazą bezpieczeństwa. Był Pan i reszta, czyli żona i dzieci. Tutaj musimy też zatrzymać się nad tym, że mężczyźni inaczej widzą pojęcie rodziny niż kobiety w szerszej perspektywie i nie ma w tym niczego złego. Ma Pan wgląd w przeszłość i w to, co było źle. Zaczęliście się oddalać od siebie ale domyślam się, że wtedy brakowało rozmów na temat porozumienia. Co powinni Państwo zrobić? Usiać przy stole wieczorem i porozmawiać szczerze, ale tak od serca, bez obwiniania siebie. Może jakaś wspólna kolacja przy świecach i rozmowa, w której każda strona przedstawi swoje ukrywane żale.  W emocjach człowiek robi różne rzeczy, jakich potem żałuje. Pracuje Pan nad sobą i to jest super. Jednak warto by było skonsultować się ze specjalistą, porozmawiać o tym, a w Państwa przypadku najlepsza by była terapia dla par. Proszę przypomnieć sobie, jak słuchaliście siebie na początku związku, a jak to wygląda teraz. Kim dla siebie jesteście? Jestem przekonany, że wszystko co najlepsze przed Wami, ale praca musi być podjęta z każdej strony. Wszystkiego dobrego. 

 

 

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Zapytaj asystenta AI
Asystent AI - anonimowo, bez logowania
Masz podobny problem? Asystent AI odpowie od razu i podpowie, do jakiego specjalisty się zgłosić.

Zadaj to samo pytanie

Asystent AI nie zastępuje psychologa ani pomocy w nagłych wypadkach.
Zdjęcie Karolina Maciejewicz

Karolina Maciejewicz

Psycholożka
60 odpowiedzi na forum

To, że płaczesz i nie masz już siły, nie oznacza słabości. Brzmisz jak ktoś skrajnie przeciążony, kto przez długi czas próbował wszystko udźwignąć sam. Możesz jednocześnie wziąć odpowiedzialność za swoje słowa, żałować ich i cierpieć z powodu tego, co dzieje się teraz. Nie musisz dodatkowo się za to karać.

 

Na ten moment nie próbuj za wszelką cenę ratować całego małżeństwa. Najpierw zadbaj o siebie i odzyskaj trochę stabilności. I naprawdę nie musisz przechodzić przez to sam, a rozmowa z psychologiem lub psychoterapeutą może Ci pomóc poukładać emocje i podjąć kolejne kroki.

Zdjęcie Agnieszka Włoszycka

Agnieszka Włoszycka

Psycholożka
828 odpowiedzi na forum

Witam,

 

Rozumiem, jak bardzo może boleć sytuacja, w której z jednej strony jest miłość i ogromna potrzeba uratowania rodziny, a z drugiej świadomość, że podczas jednej z awantur przekroczyło się granicę i zraniło osobę, na której najbardziej nam zależy. Płacz i bezsilność nie oznaczają, że jest Pan słaby oznaczają po prostu, że ta sytuacja jest dla Pana naprawdę ważna. Jednocześnie odbudowanie relacji nie może opierać się wyłącznie na kolejnych przeprosinach i przekonywaniu żony, żeby została. Potrzebna jest spokojna, konsekwentna praca nad tym, co doprowadziło do wybuchów, niezależnie od tego, jaką decyzję podejmie żona. Na teraz proponowałabym nie próbować codziennie „ratować małżeństwa”, skoro żona jasno mówi o potrzebie rozstania. Można natomiast zacząć ratować siebie i sposób, w jaki funkcjonuje Pan w relacji, najlepiej z pomocą psychoterapeuty. Warto też zastanowić się: co działo się w Panu na długo przed tamtą awanturą? Czego nie potrafił Pan wtedy powiedzieć, zanim złość wybuchła? To moje pytania do refleksji dla Pana.

 

Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka

 

Zdjęcie Jagoda Jek

Jagoda Jek

Psycholog
590 odpowiedzi na forum

To, że popełniłeś błąd i bardzo go żałujesz, nie oznacza, że masz już przekreśloną możliwość zmiany. Jednocześnie nie próbowałabym teraz za wszelką cenę przekonywać żony do pozostania, bo skoro mówi, że chce się rozstać, potrzebuje mieć przestrzeń na własną decyzję. Skup się na tym, na co masz wpływ, czyli na swoim zachowaniu. Przy wybuchach złości i trudności z regulowaniem emocji warto rozpocząć indywidualną terapię i pracować nie tylko nad kontrolowaniem wybuchu, ale też nad tym, co dzieje się wcześniej i dlaczego tak długo kumulujesz napięcie. Nie próbuj też diagnozować się na podstawie tego, co mówi żona. Zmiana nie będzie polegała na tym, że obiecasz, że już nigdy nie wybuchniesz, tylko że przez kolejne miesiące będziesz konsekwentnie reagował inaczej. Możesz przeprosić, wziąć odpowiedzialność i dać jej przestrzeń, a jednocześnie zadbać o siebie i dzieci. I nie musisz być „twardy”. Płacz, bezsilność czy żal nie są oznaką słabości. Jeżeli przez „już wysiadam” masz na myśli myśli o zrobieniu sobie krzywdy, nie zostawaj z tym sam i skorzystaj z pilnej pomocy.
~ Jagoda Jek, psycholożka

Zdjęcie Sylwia Skibińska

Sylwia Skibińska

Psycholożka
593 odpowiedzi na forum

Dzień dobry. Z Pana opisu widać ogromne przeciążenie i bezsilność. To, że płacze Pan i potrzebuje pomocy, nie świadczy o słabości. Jednocześnie nie da się samemu uratować związku, jeśli druga osoba zdecydowała o rozstaniu. Warto teraz skupić się na sobie, regulacji emocji i odbudowaniu sił. Zachęcam do indywidualnej konsultacji z psychologiem. Jeśli żona będzie gotowa, w dalszej kolejności można rozważyć wspólną konsultację.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska 

NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa

Materiały wspierające

Warto przeczytać

Sprawdź też

Ilustracja: Para jedzie razem na rowerze tandemie

Kryzys w związku – jak go przetrwać i odbudować relację?

Twój związek w kryzysie? To naturalny etap, który może wzmocnić relację. Poznaj sprawdzone strategie i porady ekspertów, by skutecznie przez niego przejść i odbudować więź. Czytaj dalej!