Konstancja Gromala-Wielek
Hej, może terapia małżeńska?
Czasem każdy z nas ma gorszy czas i moze co w nim pęknąć. Ważne jest aby zrozumieć to co sie wydarzylo. Porozmawiaj z żoną, może ona ma inny punkt widzenia na tą sytuację.
Masz pytanie, które ciągle chodzi Ci po głowie?
Opisz je psychologowi w aplikacji i otrzymaj odpowiedź w ciągu 24 godzin - bez kamery i umawiania wizyty.
Beradny
Konstancja Gromala-Wielek
Hej, może terapia małżeńska?
Czasem każdy z nas ma gorszy czas i moze co w nim pęknąć. Ważne jest aby zrozumieć to co sie wydarzylo. Porozmawiaj z żoną, może ona ma inny punkt widzenia na tą sytuację.
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Zadaj to samo pytanie
Leszek Zieliński
Jagoda Jek
To, że chcesz ratować małżeństwo i widzisz swój udział w tym, co się wydarzyło, jest ważne, ale nie próbowałabym teraz walczyć o związek „za wszelką cenę”. Żona może potrzebować czasu i przestrzeni, szczególnie jeśli została mocno zraniona podczas tamtej awantury. Samo ćwiczenie czy obietnica zmiany nie wystarczą, ważne będzie pokazanie tej zmiany w codziennym zachowaniu. Najbardziej potrzebujesz teraz nauczyć się rozpoznawać narastające napięcie, mówić o emocjach wcześniej i nie dopuszczać do kolejnego wybuchu. Warto rozpocząć indywidualną terapię i powiedzieć wprost, że masz problem z kumulowaniem emocji i późniejszą utratą kontroli. Możesz też raz spokojnie powiedzieć żonie, że widzisz swoje błędy, pracujesz nad sobą i jesteś gotowy rozmawiać, kiedy ona będzie na to gotowa. Nie naciskaj na nią codziennymi rozmowami ani zapewnieniami. Jeśli kiedyś oboje będziecie chcieli spróbować odbudować relację, wtedy warto rozważyć terapię par. ~ Jagoda Jek, psycholożka
Magdalena Zgraja
Dzień dobry,
żona może być nadal bardzo zraniona po tamtej kłótni. Warto powiedzieć jej wprost, że Pan to rozumie i że nie chce Pan umniejszać temu, co się wydarzyło.
Jeśli chce Pan ratować tę relację, dobrze byłoby też samemu zgłosić się do specjalisty i uporządkować to, co się z Panem dzieje. Nie wszystko da się naprawić samymi deklaracjami.
Jeśli żona będzie gotowa, później można pomyśleć także o konsultacji dla par.
Pozdrawiam
Magdalena Zgraja, psycholog
Agnieszka Włoszycka
Dzień dobry,
Dziękujemy za kontakt z nami. Rozumiem, że bardzo chce Pan ratować rodzinę, zwłaszcza kiedy za tym wszystkim stoją lata wspólnego życia, dzieci i ogromny wysiłek związany z budową domu. Jednocześnie to, że podczas jednej awantury wylał się nagromadzony ból, nie oznacza, że trzeba się teraz całkowicie potępiać ale warto moim zdaniem potraktować to wydarzenie jako sygnał, że zbyt długo zostawał Pan sam ze swoimi emocjami.Na ten moment nie próbowałabym za wszelką cenę przekonywać żony do pozostania. Jeśli jest na to przestrzeń, można powiedzieć jej spokojnie: „Chcę zrozumieć, co się z nami stało i pracować nad sobą, bez naciskania na Ciebie” a potem rzeczywiście zacząć tę pracę, również indywidualnie, nie tylko po to, żeby uratować związek, ale żeby nauczyć się mówić o swoim bólu zanim zamieni się w złość. Co sprawiło, że przez tak długi czas nie pozwalał Pan sobie prosić o pomoc? Czego najbardziej potrzebował Pan wtedy od żony, a nie potrafił Pan o to poprosić? Te moje pytania warto zadać sobie i spróbować odnaleźć odpowiedź.
Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka
NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działaKarolina Puchalska
Dzień dobry, czytając Pana wiadomość, mam poczucie, że jest Panu teraz naprawdę ciężko. To na pewno trudny moment. Jeśli chce Pan jeszcze spróbować zawalczyć o małżeństwo, myślę, że warto rozważyć terapię par i zaproponować ją żonie.
Mam też poczucie, że ogromnie ważny w Pana wpisie jest fragment, w którym pisze Pan, że wstydził się prosić o pomoc i nie mówił o swoich uczuciach. Jeśli nie powiedział Pan tego jeszcze żonie, być może warto spróbować spokojnie jej to przekazać - możliwe, że żona w ogóle nie wie, jak dużą stanowiło lub nadal stanowi to dla Pana trudność. Komunikacja w relacji jest bardzo ważna, ale niestety nie zawsze jest łatwa.
Jednocześnie, proszę też pamiętać, że odbudowanie relacji wymaga gotowości obu stron.
Trzymam za Pana mocno kciuki!
Piotr Ziomber
Dzień dobry
Uświadomienie sobie problemu to podstawa. Proszenie o pomoc to odwaga. Niestety, mężczyźni są wychowywani w kulturze, kiedy mówienie o emocjach jest oznaką słabości a płacz to już prawie dno. W Pana przypadku ratowanie rodziny jak Pan to nazywa jest priorytetem. Z tego co rozumiem, jest stosowana przemoc niewerbalna w postaci milczenia. Domyślam się, że dla Pana jest to ciężkie doświadczenie, które wpływa na dobrostan całej rodziny. Według mnie jedynym wyjściem jest tutaj terapia małżeńska poprzedzona rozmową w atmosferze szacunku, bez agresji i wyrzucania sobie błędów. Wszystko można naprawić i odbudować, ale na to jest potrzebna zgoda dwojga stron. Życzę powodzenia.
Sylwia Skibińska
Dzień dobry. Rozumiem, że bardzo zależy Panu na uratowaniu małżeństwa. Warto jednak pamiętać, że do odbudowania relacji potrzebna jest gotowość obojga. Teraz najważniejsze jest, aby pracował Pan nad sobą, regulacją emocji i sposobem komunikacji, jednocześnie szanując granice i decyzje żony. Pomocna może być indywidualna konsultacja psychologiczna.
Pozdrawiam,
Sylwia Skibińska
Dominika Angowska
Rozumiem, że obecna sytuacja budzi w Panu lęk przed utratą rodziny i silną potrzebę naprawienia relacji.
Zwróciłabym uwagę na Pana przekonanie, że mówienie o trudnościach jest oznaką słabości. Być może przez lata utrudniało ono Panu szukanie wsparcia i komunikowanie własnych potrzeb, zanim napięcie stało się zbyt duże.
Warto jednak pamiętać, że odbudowanie relacji wymaga zaangażowania obojga partnerów. Może Pan wziąć odpowiedzialność za swoje zachowanie, przeprosić za wypowiedziane słowa i pracować nad sposobem radzenia sobie z emocjami, ale nie ma Pan wpływu na to, czy żona zdecyduje się kontynuować związek.
Zachęcam Pana do rozważenia indywidualnej psychoterapii, niezależnie od dalszych decyzji żony. Może ona pomóc lepiej rozumieć własne emocje, komunikować potrzeby i radzić sobie z napięciem bez doprowadzania do jego nagromadzenia.
Wspomniał Pan, że chce ratować rodzinę „za wszelką cenę”. Warto pamiętać, że troska o relację nie powinna oznaczać rezygnacji z siebie ani wywierania presji na partnerkę. Czasami pierwszym krokiem do zmiany jest danie drugiej osobie przestrzeni, przy jednoczesnym podejmowaniu konkretnych działań po swojej stronie. Pozdrawiam.
NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa