Kryzys w malzenstwie po klotniach i wybuchu emocji - jak naprawic relacje z zona i poradzic sobie z emocjami?

Dostrzegam w tym, że zacząłeś zauważać swój udział w problemie i realnie coś z tym robisz, bardzo ważny pierwszy krok. Same przeprosiny czy większe zaangażowanie w dom jednak mogą nie wystarczyć, jeśli wcześniej przez lata narastało w Was dużo żalu. Nie próbowałbym też sam sobie przypisywać „toksyczności”, choroby afektywnej dwubiegunowej czy borderline - takich rzeczy nie da się stwierdzić na podstawie jednej awantury, a diagnozę stawia specjalista. W Twojej sytuacji warto przede wszystkim rozpocząć indywidualną terapię, żeby nauczyć się rozpoznawać narastające napięcie, regulować emocje i inaczej reagować w konflikcie. Jeśli żona będzie na to gotowa, kolejnym krokiem może być terapia par. Jednocześnie daj jej przestrzeń - nie próbuj przekonywać jej codziennie, że się zmieniłeś. Najlepszym dowodem będzie to, jak będziesz funkcjonował przez kolejne tygodnie i miesiące, również wtedy, gdy pojawi się frustracja. ~ Jagoda Jek, psycholożka

Dzień dobry,

Kryzysy w związku są naturalną jego częścią, mimo tego, że przysparzają wiele trudności, mogą być bardzo rozwojowe dla pary.

Myślę, że bardzo ważne jest to, żeby powiedział Pan żonie to co tutaj napisał i to jak się czuje, to znaczy, że nie miał Pan na myśli słów, których użył, ale że czuł Pan napięcie między Wami od dłuższego czasu i opisał z czego to wynikało.

Jeśli poszerzy Pan rozumienie żony i będzie kontynuował swoje zaangażowanie w rodzinę, to może przynieść oczekiwany rezultat. Jest to proces, dlatego należy być cierpliwym.

Ponadto jeśli uzna Pan, że odczucia żony nie zmieniły się i nadal myśli o rozstaniu, może zaproponować Pan jej wspólną pracę nad związkiem na terapii par.

Pozdrawiam serdecznie

Joanna Kaminiak-Orzechowska, psychoterapeutka psychodynamiczna

Dzień dobry

  Po pierwsze musi być postawiona diagnoza, która wskaże prawidłową jednostkę chorobową, a lekarz być może zdroży leki, które pozwolą zapanować nad tymi emocjami. Tutaj należy jednak pamiętać, że leki to za mało i trzeba także pomyśleć o psychoterapii. terapia dla par jak najbardziej, jednak dodatkowo zalecam terapię własną. Najważniejsze, że ma Pan motywację do zmiany. Powodzenia. 

Hej, a może terapia par albo własna? 

Jeśli są chęci, to da się wszystko.

Przedyskutujcie, jakie macie zasoby i czy realnie się da to zrobić.

Każdy czasem popełnia błędy, a jesteśmy tylko ludźmi.

Dzień dobry,

opisuje Pan sytuację, która zawiera w sobie kilka ważnych komponentów: miłość, relację, rodzinę i emocje. Wszystkie te obszary w jakiś sposób się ze sobą łączą, a Pan dostrzega i opisuje wiele ich aspektów.

Pisze Pan, że podczas kłótni „nie wytrzymał”. Myślę jednak, że to „nie wytrzymanie” może być raczej objawem tego, że przez długi czas musiał Pan bardzo wiele „wytrzymywać”. Być może właśnie dlatego warto spojrzeć na tę sytuację również jako na ważny krok — WYRAZIŁ PAN SWOJE EMOCJE. I to jest w porządku.

Oczywiście ten wybuch mógł zranić innych członków rodziny, ponieważ był nagromadzeniem wielu emocji i rzeczy, które wcześniej nie znalazły ujścia. Ale to również się zdarza. Nie zawsze potrafimy na bieżąco mówić o tym, co czujemy, czego potrzebujemy i co nas rani. Czasami emocje kumulują się przez długi czas, aż w końcu znajdują ujście w sposób, którego sami nie planowaliśmy.

Czytając Pana wiadomość, przez większość czasu miałem poczucie, że być może potrzebuje Pan teraz przede wszystkim zaopiekowania, troski, zrozumienia, bezwarunkowej akceptacji, a przede wszystkim — wysłuchania.

Być może warto tę potrzebę wnieść również do rozmowy z partnerką. Powiedzieć jej o tym, co Pan czuje i czego Pan obecnie potrzebuje. Opisuje Pan tę sytuację w taki sposób, że mam wrażenie, iż jest ona dla Pana naprawdę ważna i że bardzo Pan przez nią cierpi.

Proszę zastanowić się, jakiej pomocy właściwie Pan teraz potrzebuje i czego oczekuje od siebie, partnerki oraz całej tej sytuacji.

Warto też pamiętać, że jest to jedna z wielu sytuacji, które spotykają nas w życiu. Dziś może wydawać się bardzo trudna i przytłaczająca, ale z dużym prawdopodobieństwem z czasem zacznie się porządkować, a emocje związane z nią osłabną. To, co dzieje się teraz, nie będzie trwało wiecznie.

Witam,

Dziękujemy za kontakt z nami. Uważam, że dostrzeżenie własnego udziału w kryzysie jest ważnym krokiem, ale odbudowa zaufania wymaga czasu i konsekwencji. Nie może Pan cofnąć tamtych słów, ale może Pan pokazać swoim zachowaniem, że potrafi inaczej reagować na trudne emocje. Warto też pamiętać, że żona ma prawo potrzebować czasu i sama zdecydować, czy chce odbudowywać tę relację- to moja perspektywa. 

Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka

Dzień dobry. To, że dostrzega Pan swoje zachowania i bierze za nie odpowiedzialność jest ważnym początkiem. Proszę jednak nie diagnozować się na podstawie określeń pojawiających się podczas konfliktów. Chorobę afektywną dwubiegunową czy zaburzenie osobowości może rozpoznać specjalista po odpowiedniej diagnostyce.

W tej sytuacji warto rozpocząć własną terapię i pracować nad regulacją emocji, komunikacją oraz zachowaniem w konflikcie. Odbudowa relacji wymaga czasu i zaangażowania obojga, dlatego teraz ważniejsze od przekonywania żony będą konsekwentne zmiany w Pana zachowaniu.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska