Stosowałem przemoc emocjonalną, finansową i seksualną wobec żony - jak zrozumieć swoje wybuchy i uratować relacje z rodziną?

Dzień dobry, odpowiadając krótko i szybko - pomocny mógłby być Trening Zastępowania Agresji, są to zajęcia grupowe, warsztatowe z elementami psychoedukacji, ukierunkowane na radzenie sobie ze złością i emocjami oraz kontrolą impulsów. Bardzo przydatne dla osób impulsywnych, pobudliwych czy wybuchowych, mających trudności w utrzymaniu ciepłych, stabilnych relacji. Może Pan poszukać takich zajęć w najbliższej okolicy lub podjąć psychoterapię skoncentrowaną na ww problemach. Powodzenia. 

Dzień dobry,

Panie Michale, dostrzegam, że zaczyna Pan konfrontować się z tym, jak Pana zachowanie wpływało na żonę i syna, i że naprawdę chciałby Pan coś zmienić. Sama świadomość błędów jest ważnym początkiem, ale odbudowa relacji wymaga przede wszystkim trwałej zmiany zachowania i uszanowania granic bliskich, nawet jeśli oznacza to ich oddalenie. Sądzę, że warto kontynuować pracę z psychologiem, szczególnie nad wybuchami złości, poczuciem odrzucenia i potrzebą kontroli. Proszę też pamiętać, że nie musi Pan od razu naprawić wszystkiego. Co najczęściej dzieje się tuż przed wybuchem? I jak mógłby Pan zareagować w takiej chwili inaczej, aby nie ranić bliskich?

Warto sobie na te pytania odpowiedzieć. 

Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka

Pierwszym krokiem nie będzie teraz odzyskanie żony i syna, tylko zatrzymanie zachowań, które ich raniły i nauczenie się reagowania inaczej. To, że widzisz swoje zachowania i chcesz je zmienić, jest ważne, ale samo żałowanie nie naprawi skutków przemocy. Szczególnie ważna jest praca nad wybuchami złości. Kiedy czujesz, że zaczynasz się „odpalać”, przerwij rozmowę i odejdź, zanim sytuacja eskaluje. Warto powiedzieć o tych wybuchach psychologowi wprost i pracować nad ich konkretnymi wyzwalaczami, regulacją emocji i odpowiedzialnością za własne zachowanie. „Jakbym nie był sobą” może opisywać silne pobudzenie, ale nie odbiera Ci odpowiedzialności za to, co robisz. Równie ważne będzie uszanowanie dystansu żony i syna. Nie próbuj teraz odzyskać ich bliskości poprzez częsty kontakt, tłumaczenie się czy przekonywanie, że się zmieniłeś. Zmiana będzie widoczna dopiero w czasie i przede wszystkim w Twoim zachowaniu. Dobrze byłoby też poszukać specjalisty pracującego z osobami stosującymi przemoc, nie tylko ogólnej terapii. ~ Jagoda Jek, psycholożka

Dzień dobry

 Czy był Pan u specjalisty, aby porozmawiać o tych wybuchach? One są czymś spowodowane, coś za tym stoi zawsze. Regulowanie własnych emocji jest bardzo ważne, ale często pacjenci mają "krótki lont" jak to określają. Co za tym stoi? Mogą być nieprzepracowane emocje z przeszłości, mogą być lęki które uaktywniają się w formie ataków lub zaburzenia osobowości. Skoro zdecydował się Pan o tym napisać, to znak, że szuka Pan pomocy i to pierwszy krok, aby odzyskać samoświadomość w życiu. Warto udać się do specjalisty i o tym porozmawiać, gdyż należy znaleźć przyczynę tego zachowania. A to często nie jest oczywiste. Warto także pomyśleć o terapii rodzin. Wyznał Pan coś bardzo ważnego, pisząc o swoim sercu. Jest Pan wrażliwym człowiekiem i proszę dać sobie szansę na to, aby jednak coś zmienić i naprawić. Wszystkiego dobrego Panie Michale. 

Dzień dobry Panie Michale.

To, że widzi Pan swoje zachowania i bierze za nie odpowiedzialność jest ważnym początkiem ale sama świadomość nie wystarczy. Skoro pojawiały się różne formy przemocy oraz nadal zdarzają się wybuchy, warto kontynuować regularną pracę ze specjalistą, szczególnie nad rozpoznawaniem „zapalników”, regulacją złości i zatrzymywaniem reakcji zanim przerodzą się w krzywdzące zachowanie.

Warto też uszanować potrzebę dystansu żony i syna. Odbudowywanie relacji, jeśli będzie możliwe, wymaga przede wszystkim czasu, poczucia bezpieczeństwa i trwałej zmiany widocznej w zachowaniu, a nie przekonywania ich do powrotu. Proszę potraktować wyprowadzkę również jako przestrzeń do pracy nad sobą niezależnie od tego, jak potoczy się małżeństwo.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska