Wstecz

Mam 22 lata, czuję wypalenie i stagnację zawodową po rezygnacji z pracy za granicą - jak odzyskać motywację?

Tobiasz

Witam! Jestem 22 latkiem i już czuję się zawiedziony dorosłością, a przy tym wypalony zawodowo. Jakie podjąć kroki, żeby odzyskać motywację do szukania pracy i rozwoju, jak wyjść z dołka? By rozjaśnić problem, moja pierwsza praca była za granicą. Zrezygnowałem z niej po ok. 3 tygodniach ze względu na zły stan psychiczny. Czułem się po pracy samotny, odizolowany, nie miałem na nic ochoty, mimo że sama praca nie była zła. Wręcz chwalono mnie, warunki były świetne (1 zmiana), nie byłem fizycznie zmęczony. Myślę, że dałem sobie zbyt mało czasu na adaptację i stchórzyłem, wracając do domu rodzinnego. Mam też prawdopodobnie OCD i przez to niektóre drobne problemy wyolbrzymiam, nakręcam się przez własne myśli. Po powrocie do Polski, bez efektu przez rok szukam pracy w moim małym miasteczku rodzinnym. Jeśli już trafi się oferta i dostanę odpowiedź, zwykle jest to praca z gorszymi warunkami albo pracujące soboty, 3 zmiany... doszło do tego, że rezygnuję ze spotkań rekrutacyjnych, bo nie mam ochoty nawet spróbować w nowej branży albo widzę lokalne ogłoszenie i mam je gdzieś, chyba że spodobają mi się godziny pracy. I zwykle na te oferty, które lekko mi się spodobają, nie dostaję odpowiedzi. Przez to tkwię w stagnacji i ciągle żałuję, że porzuciłem tę pierwszą pracę, a rodzina wiecznie musi mnie utrzymywać. Nie wiem co robić, tymczasem mój brat ma łatwą pracę w dużym mieście i trochę mu zazdroszczę. Trzyma mnie w dobrym humorze już tylko pasja, czyli pisanie książek i treningi, ale z tego nie będzie oszczędności.
Zdjęcie Bożena Nagórska

Bożena Nagórska

Psycholożka
756 odpowiedzi na forum

Dzień dobry.

Obecna blokada wynika z tego, że ocenia Pan siebie przez pryzmat jednej nieudanej próby. A może zamiast szukać pracy marzeń, zacząć od jakiegokolwiek małego kroku na miejscu lub rozważyć stopniową przeprowadzkę do większego miasta, gdzie szanse na rozwój są po prostu większe. Pana pasja do pisania i sportu pokazuje, że ma Pan w sobie dyscyplinę, którą warto teraz wykorzystać do zadbania o swój dobrostan i powolnego odbudowywania sprawczości.

Z pozdrowieniami

Bożena Nagórska

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Zapytaj asystenta AI
Asystent AI - anonimowo, bez logowania
Masz podobny problem? Asystent AI odpowie od razu i podpowie, do jakiego specjalisty się zgłosić.

Zadaj to samo pytanie

Asystent AI nie zastępuje psychologa ani pomocy w nagłych wypadkach.
Zdjęcie Agnieszka Włoszycka

Agnieszka Włoszycka

Psycholożka
828 odpowiedzi na forum

Dzień dobry p.Tobiaszu, 

 

Sądzę, że to, że pierwsza praca za granicą okazała się dla Pana zbyt trudnym doświadczeniem, nie musi oznaczać porażki ani tego, że nie nadaje się Pan do dorosłego życia. Trzy tygodnie to rzeczywiście krótki czas na adaptację, ale jednocześnie Pana samopoczucie było ważnym sygnałem.Widzę tutaj pewne błędne koło: im dłużej nie ma pracy, tym trudniej się zmobilizować, a im bardziej pojawia się możliwość pracy, tym silniejszy jest lęk i potrzeba wycofania się. Warto zacząć od małych kroków np. potraktować rozmowę rekrutacyjną jako możliwość zebrania doświadczenia, a nie zobowiązanie do przyjęcia pracy. Jeśli podejrzewa Pan u siebie OCD i zauważa, że myśli nasilają lęk oraz wpływają na decyzje, warto skonsultować to z psychologiem lub psychiatrą. Dobrze dobrana pomoc może ułatwić przerwanie tego mechanizmu.Proszę nie traktować swoich pasji jako czegoś „bez wartości”. Pisanie i treningi są również częścią Pana życia i zasobem, na którym można się oprzeć.

Warto zapytać siebie: jaki najmniejszy krok w kierunku pracy jestem gotów zrobić w tym tygodniu? oraz czego konkretnie najbardziej obawiam się, kiedy pojawia się oferta, która wymaga ode mnie zmiany?

 

Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka

Zdjęcie Jagoda Jek

Jagoda Jek

Psycholog
590 odpowiedzi na forum

Nie nazwałabym tego od razu wypaleniem zawodowym. Przy jednej pracy trwającej około trzech tygodni trudno mówić o klasycznym wypaleniu, ale zdecydowanie opisujesz kryzys związany z wejściem w dorosłość, pracą i poczuciem utknięcia.

Warto też uważać na myśl „stchórzyłem”. Wyjazd za granicę, samotność i pogorszenie samopoczucia mogły być dla Ciebie realnie trudne. Być może rzeczywiście potrzebowałbyś więcej czasu na adaptację, ale nie da się dziś wiedzieć, czy pozostanie tam rzeczywiście byłoby lepszą decyzją.

Mam wrażenie, że obecnie problemem jest również błędne koło: im dłużej szukasz pracy bez efektu, tym większe zniechęcenie → im większe zniechęcenie, tym trudniej wysłać CV czy pójść na rozmowę → mniej prób oznacza mniej możliwości → rośnie poczucie stagnacji.

Dlatego nie czekałabym, aż wróci motywacja. Ustaliłabym bardzo konkretny, niewielki cel, np. kilka aplikacji tygodniowo i chodzenie na rozmowy nawet wtedy, gdy oferta nie wydaje się idealna. Rozmowa rekrutacyjna nie jest zobowiązaniem do przyjęcia pracy – jest również sposobem sprawdzenia, czy dana oferta rzeczywiście Ci odpowiada.

Jednocześnie nie rezygnuj z pisania i treningów tylko dlatego, że nie przynoszą pieniędzy. To właśnie one obecnie dają Ci poczucie zainteresowania i sprawczości.

Jeżeli podejrzewasz u siebie OCD i zauważasz, że natrętne myśli powodują nakręcanie się, unikanie i podejmowanie decyzji pod wpływem lęku, warto skonsultować to z psychologiem. Dobrze byłoby nie zakładać samemu diagnozy, tylko sprawdzić, co rzeczywiście się dzieje.

I spróbuj nie porównywać swojej sytuacji z bratem. Jego praca nie jest miarą Twojego powodzenia. Masz 22 lata – naprawdę nie jesteś „spóźniony” z dorosłym życiem.

~ Jagoda Jek, psycholożka

Zdjęcie Marta Górecka

Marta Górecka

Psycholożka
66 odpowiedzi na forum
Dzień dobry, z tego co Pan pisze dobrze  Pan wykonywał swoją pracę zagranicą bo otrzymywał Pan pochwały. To bardzo ważna dla Pana informacja, że jest Pan skuteczny i dobrze Pan wykonuje swoją pracę. To, że Pan z niej zrezygnował to widocznie w tamtym okresie to była jedyna, dobra decyzja dla Pana bo Pan ją podjął, nie ma co tego już roztrząsać bo to przeszłość. Warto potraktować to jako dobre doświadczenie z którego wyniósł Pan istotną informację dla siebie, że jest Pan efektywny. W mniejszym mieście na pewno jest trudniej znaleźć pracę, ale jest możliwe, warto zadaniowo podejść do szukania pracy, codziennie robić coś w tym kierunku. Warto też się uzbroić w cierpliwość i zaakceptować to, że będzie Pan się stresować nową pracą to bardzo ludzkie bo się dopiero człowiek adaptuje do nowego środowiska, czas zazwyczaj pomaga nabrać większego dystansu i obniżyć stres. Może Pan pomyśleć też o pracy zdalnej albo pracy w innym mieście lub dodatkowym szkoleniu, np. dofinansowanym z urzędu pracy w połączeniu ze stażem. Bardzo dobrze, że ma Pan hobby, w gorszych momentach warto robić to co Panu sprawia przyjemność. Łączę pozdrowienia i życzę znalezienia satysfakcjonujęcej dla Pana pracy.
Zdjęcie Sylwia Skibińska

Sylwia Skibińska

Psycholożka
599 odpowiedzi na forum

Dzień dobry Panie Tobiaszu. Nie nazwałabym rezygnacji z pracy „stchórzeniem”  skoro Pana stan psychiczny wyraźnie się pogorszył, miał Pan prawo zareagować. Obecnie problemem wydaje się błędne koło: obawy i nadmierne analizowanie prowadzą do unikania rozmów rekrutacyjnych, a brak pracy zwiększa frustrację i obniża motywację. Warto zacząć od małych kroków i nie odrzucać ofert jeszcze przed rozmową. Jeśli podejrzewa Pan u siebie OCD, zachęcam również do konsultacji z psychologiem lub psychiatrą, samodzielne stawianie diagnozy może dodatkowo nasilać niepokój.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska 


NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa

Materiały wspierające

Warto przeczytać

Sprawdź też

Ilustracja: przepracowany mężczyzna przy biurku zasypanym stertami dokumentów, z telefonem i kubkiem „World's best boss”

Wypalenie zawodowe - przyczyny, objawy i jak sobie z nim radzić?

Czy czujesz się ciągle zmęczony i zniechęcony do pracy? Możliwe, że doświadczasz wypalenia zawodowego – stanu wyczerpania, który dotyka coraz więcej osób. To poważny problem wpływający na zdrowie psychiczne – sprawdź, jak sobie z nim radzić.