Mobbing w wojsku, przewlekly stres i utrata motywacji - co dalej z zyciem i zdrowiem psychicznym?

Nie skupiałabym się teraz na tym, jak odzyskać dawną determinację, tylko na tym, co ją przez te lata zabierało. Przy długotrwałym stresie człowiek może z czasem zacząć funkcjonować bardziej „na przetrwanie” niż z energią i zaangażowaniem, które miał wcześniej. U Ciebie pojawiło się już kilka sygnałów, że sytuacja mocno odbiła się na psychice: utrata zainteresowań, apatia, zmęczenie, wycofanie, rozdrażnienie i większa nieufność. Warto skonsultować się z psychologiem lub psychiatrą, najlepiej z kimś, kto zna temat przewlekłego stresu zawodowego i pracy w służbach. Dobrze byłoby też przyjrzeć się alkoholowi, papierosom i kofeinie mogą być sposobem radzenia sobie z napięciem, ale jednocześnie je podtrzymywać. I nie stawiałabym sobie teraz za cel powrotu do osoby, którą byłeś kilka lat temu. Najpierw warto ustalić, w jakim jesteś dziś stanie i czego potrzebujesz, żeby stopniowo odzyskać energię, zainteresowania i poczucie wpływu na własne życie.
~ Jagoda Jek, psycholożka

Dzień dobry, sytuacja o której Pan pisze jest trudna i to naturalne, że czuje Pan frustrację i niesprawiedliwość. Za mało mam informacji o Panu, żeby jednoznacznie się wypowiedzieć, ale myślę, że powinien Pan odpowiedzieć sobie na pytanie: czy praca w której jestem zaspokaja moje potrzeby (może sobie Pan na kartce wypisać + i -).  Kolejne pytanie: Co mogę zrobić żeby zmienić moją obecną sytuację i poczuć się lepiej? Czy zmiana pracy mogłaby być dla mnie dobrym rozwiązaniem? Na pewno powinien Pan podjąć konkretne kroki w kierunku zmiany bo niepokojące jest to, że reguluje Pan emocje używkami, świadczy to o dużym stresie. Warto skonsultować się z lekarzem rodzinnym i opowiedzieć mu o swoich dolegliwościach, może zleci dodatkowe badania. Równolegle warto, umówić się na konsultację do psychologa, żeby mógł Pan opowiedzieć o swojej sytuacji i i uzyskać wsparcie. Sytuacja jest trudna, ale to, że szuka Pan pomocy przybliża Pana do celu tylko najpierw musi Pan go zdefiniować (pytania powyżej). Pozdrawiam serdecznie, Marta Górecka

Rozumiem, masz prawo czuć sie bezsilny, podejrzliwy i zmęczony tym co sie wydarzyło. Ale warto pomyśleć że nie wszędzie są tacy ludzie i że masz ogromną wartość oraz doświadczenie a są osoby dla których mozesz być inspiracją. 

Moze warto porozmawiać ze specjalistą i przegadać trudne momenty z wojska? 

Dzień dobry,

Dziękujemy za wiadomość. Myślę, że nie musi Pan odzyskiwać dawnego siebie, żeby znów poczuć sens i satysfakcję z życia. Ma Pan prawo opłakać cel, na który poświęcił Pan tyle lat, i jednocześnie szukać nowego kierunku. Warto dać sobie przestrzeń na przepracowanie tych doświadczeń ze specjalistą, bez presji, że musi Pan szybko wrócić do dawnej formy, proszę mieć to na uwadze. 

Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka

Dzień dobry. Wygląda to na konsekwencje długotrwałego przeciążenia stresem. Kiedy przez lata funkcjonujemy w poczuciu zagrożenia, niesprawiedliwości i ciągłej konieczności obrony, organizm w pewnym momencie może zacząć reagować wyczerpaniem, apatią i utratą motywacji. To nie świadczy o braku ambicji czy słabości.

Przy utracie zainteresowań, wycofaniu, przewlekłym zmęczeniu i pogorszeniu funkcjonowania warto skonsultować się z psychologiem, a także psychiatrą, aby ocenić Pana obecny stan. Teraz celem nie powinno być zmuszanie się do odzyskania dawnego „błysku”, tylko stopniowe odzyskanie równowagi i poczucia wpływu na własne życie.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska 

Dzień dobry,

To, co Pan opisuje, mogło być bardzo obciążające psychicznie, zwłaszcza jeśli przez długi czas doświadczał pan poczucia niesprawiedliwości, braku wsparcia i utraty wpływu na własną sytuację. W takich okolicznościach naturalne są frustracja, złość, poczucie bezsilności czy rozczarowanie. Jeżeli te doświadczenia nadal wpływają na Pana samopoczucie, relacje lub codzienne funkcjonowanie, warto rozważyć kontakt z psychologiem lub psychoterapeutą. Przepracowanie tych przeżyć może pomóc odzyskać poczucie sprawczości i skupić się na tym, na co ma Pan realny wpływ obecnie.

Pozdrawiam :)
Wiktoria, psycholog

Dzień dobry

 Pana stan może doprowadzić do zaburzeń depresyjnych, lękowych czy nawet do traumy. Warto, a nawet trzeba tutaj działać, gdyż chodzi o Pana dobrostan jak i ogólnie przyjętą sprawiedliwość. To co Pan pisze, jest niepokojące, patrząc na samo funkcjonowanie. Jeżeli ma Pan myśli rezygnacyjne to proszę skontaktować się z SOR-em. Dla funkcjonariuszy służb mundurowych oraz ich rodzin wskazywany jest również dedykowany numer 800 70 2430.

Pyta Pan co dalej? Zalecam umówienie konsultacji psychiatrycznej. Farmakoterapia powinna przynieść ulgę. Proszę także zachować powtarzalność czynności o ile to jest możliwe w rytmie dobowym. Spróbować ograniczyć palenie nikotyny jak i ograniczyć picie kawy, ewentualnie zastępować bezkofeinową. Jeżeli myśli Pan w przyszłości o jakiś środkach prawnych to należy utworzyć chronologiczną dokumentację, zapytać czy świadkowie w razie czego będą gotowi zeznawać oraz  gromadzić kopie dokumentów. Jednak do oficjalnej skargi należy na początku skonsultować się z prawnikiem. Pana aktualny stan wskazuje na wyczerpanie psychiczne. Prosze także pomyśleć o terapii.