Myśli rezygnacyjne minęły, ale boję się pomocy w szkole i czuję winę wobec wychowawczyni

To, że po okresie myśli rezygnacyjnych i samouszkodzeń czujesz się teraz dobrze, jest ważne, ale nie traktowałabym tego jako sprawdzianu, czy „dasz radę sama”. Szczególnie że umawiasz już psychiatrę i masz psycholog - warto im dokładnie powiedzieć zarówno o tym gorszym okresie, jak i o tym, jak szybko zmieniło się Twoje samopoczucie. Nie czekałabym też na to, aż wychowawczyni czy psycholog szkolny sami zauważą, że coś jest nie tak. Możesz oczywiście korzystać z ich wsparcia wtedy, kiedy go potrzebujesz, ale nie musisz najpierw udowadniać sobie, że będzie bardzo źle. To, że śmiejesz się z klasą i dobrze funkcjonujesz, nie unieważnia tego, co działo się wcześniej. I jeśli wrócą myśli o zrobieniu sobie krzywdy albo o tym, że nie chcesz żyć, powiedz o tym od razu dorosłemu, któremu ufasz, swojej psycholog lub psychiatrze, a przy bezpośrednim zagrożeniu szukaj pilnej pomocy.
~ Jagoda Jek, psycholożka

Dzień dobry,

uważam, że to szalenie ważne, że poszukała Pani pomocy i jest Pani pod opieką specjalistów od zdrowia psychicznego. Nie zawsze radzenie sobie samemu jest najlepszą opcją albo w ogóle możliwą opcją. Oprócz korzystania z dostępnych Pani usług psychologicznych czy psychiatrycznych zachęcam również do szukania wsparcia społecznego wśród równieśników - to nieoceniony zasób przy zmaganiu się z trudnościami.

Z pozdrowieniami

Magdalena Konopińska, psycholog

Jeśli jesteś pod opieką psycholog to dlaczego z nią o tym nie porozmawiasz? Czy również masz związane z tym jakieś obawy? Jeśli tak to moze warto zastanowić sie nad zmianą specjalisty. 

Pamiętaj osoby w szkole takie jak psycholog i wychowczyni to osoby które są po to aby ci pomagać a nie oceniać.

Warto przeanalizować z kimś skąd soe biorą te myśli, nawet jesli nagl  po tygodniu jest super. Jesteś w 1 klasie i na taki stan rzeczy moze mieć wpły  dużo czynników. Nawet hormony ale tez nie przepracowane lęki itd. Jaki mas czas spędzania przed ekranem? Czasem jesli jest on duży to tez przyczynia sie do gorszego funkcjonowania.

Pozdrawiam:)

Dobry wieczór,

Agato, bardzo się cieszę, że ostatnie dni przynoszą Ci więcej radości, swobody i poczucia przynależności do klasy. Po tak trudnym czasie masz prawo cieszyć się tym, co teraz dobre, bez poczucia winy. Rozumiem też, że chciałabyś sprawdzić, czy poradzisz sobie sama i czy ktoś zauważy, kiedy będzie Ci trudniej. Chciałabym jednak, żebyś nie musiała udowadniać swojej siły poprzez rezygnację z pomocy. Skoro jesteś pod opieką psychologa i masz umówioną wizytę u psychiatry, warto podzielić się z nimi również tym, co dzieje się teraz i wspólnie zadbać o swoje bezpieczeństwo, proszę o tym pamiętać. Wszystkiego dobrego.

Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka

Dzień dobry

 Ten "eksperyment" ma służyć ....? Chcesz sobie coś udowodnić, prawda? Nowa szkoła to nowe miejsce, ludzie i jedna wielka niewiadoma i naturalne jest, że pojawia się obawa. Ty sobie radzisz z tym chyba dobrze. Sprawdzasz psychologa i pedagoga szkolnego? Nie wiem jak duża jest Twoja szkoła, ale istnieje duże prawdopodobieństwo że nieprawidłowo zinterpretujesz ich działanie. Skoro nie zauważą niczego niepokojącego, to raczej nie będą próbowali dopytywać, tylko na ile to jest zgodne  z Twoimi oczekiwaniami i przekonaniami? Zwyczajnie jeżeli poczujesz się gorzej to idź i poproś o rozmowę. Nie ma w tym nic złego. 

Dzień dobry Pani Agato. Korzystanie ze wsparcia nie odbiera samodzielności. Proszę powiedzieć swojej psycholog o tym „eksperymencie” i nie czekać na pogorszenie, żeby poprosić o pomoc. Dobrze, że ma Pani również umówioną wizytę u psychiatry.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska