Brak wspolzycia w malzenstwie, trauma i lek przed bliskoscia meza - czy szukac pomocy u seksuologa czy psychologa?

Dzień dobry,

Napisała Pani, że jest w terapii, więc zastanawiam się, czy rozmawiała Pani o tym problemie ze swoim terapeutą/terapeutką. Myślę, że zna Pani sytuację bliżej i wskaże Pani odpowiednią formę pomocy..

Zastanawia mnie też to, czy jest Pani jedyną osobą w związku, która tej pomocy poszukuje, czy mąż również uznał wasz problem i to, że potrzebuje pomocy.  W związku z powyższym zaczęłabym od rozmowy z mężem, o tym jak on to widzi i czy chciałby zdecydować się na jakąś pomoc, jeśli tak to na jaką. Jeśli znajduje się w kryzysie psychicznym, warto sięgnąć po pomoc psychologa lub terapeuty. 

Pozdrawiam serdecznie

Joanna Kamniak-Orzechowska, psychoterapeutka psychodynamiczna

Dzień dobry, w opisanej sytuacji nie wybierałabym tylko jednego kierunku, ponieważ prawdopodobnie nakłada się tu kilka rzeczy. Z jednej strony cukrzyca, otyłość i inne choroby mogą wpływać na funkcje seksualne, więc warto, aby Mąż skonsultował się z lekarzem prowadzącym, a w razie potrzeby również z urologiem. Z drugiej strony sam mówi o lęku przed niesprostaniem i trudnych doświadczeniach z dzieciństwa, dlatego pomocna byłaby indywidualna praca z psychologiem lub seksuologiem. Seksuolog może być szczególnie dobrym punktem wyjścia, bo może jednocześnie przyjrzeć się sferze seksualnej i ocenić, czy potrzebna jest konsultacja lekarska lub psychologiczna. Ważne jednak, żeby Mąż sam chciał z tej pomocy skorzystać - nie będzie Pani w stanie „przepracować” jego trudności za niego. I proszę nie brać całej sytuacji na siebie: jego brak ochoty nie jest automatycznie informacją, że przestał Panią postrzegać jako kobietę.
~ Jagoda Jek, psycholożka i seksuolożka

Witam Panią,

Myślę sobie, że po latach bez bliskości może Pani odczuwać nie tylko smutek, ale też zwątpienie we własną atrakcyjność i kobiecość. Warto, abyście wspólnie przyjrzeli się temu, jak rozumiecie bliskość i czego każde z Was potrzebuje, bo intymność to nie tylko współżycie, ale też poczucie bycia ważną i pożądaną osobą.

Wszystkiego dobrego. 

Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka

Dzień dobry. 

Z opisu wyłania się obraz dwojga osób, które niosą ze sobą trudne doświadczenia z dzieciństwa i przez lata wypracowały różne sposoby radzenia sobie z emocjami. Brak bliskości i współżycia przez tak długi czas zwykle nie jest problemem jednej osoby, lecz sygnałem trudności w relacji, którym warto przyjrzeć się wspólnie. Warto docenić, że podjęła p. próbę szczerej rozmowy. Zachęcałabym do dalszego otwartego dialogu o potrzebach, uczuciach i oczekiwaniach, bez wzajemnego obwiniania. Jeśli rozmowy nie przynoszą efektu, pomocna może być terapia par, która pozwala lepiej zrozumieć przyczyny oddalenia i odbudować te  bliskość.

Pozdrawiam :))
Wiktoria, psycholog

Dzień dobry.
 Z tego, co Pani opisuje, nie wygląda to na problem, który można sprowadzić wyłącznie do pytania: „czy Mąż nadal mnie pożąda?”. I to chyba najważniejsza rzecz, od której warto zacząć, ponieważ łatwo w tej sytuacji uruchomić mechanizm obwiniania siebie.

U męża może nakładać się na siebie kilka rzeczy: doświadczenia z dzieciństwa i rozpadu rodziny, lęk przed niesprostaniem oczekiwaniom, napięcie związane z bliskością, a także czynniki zdrowotne. Cukrzyca typu 2, otyłość i inne choroby mogą mieć znaczenie dla funkcjonowania seksualnego, dlatego zdecydowanie warto, żeby mąż porozmawiał z lekarzem prowadzącym. Warto sprawdzić m.in. czy choroby i przyjmowane leki nie wpływają na libido lub sprawność seksualną. Jeżeli natomiast chodzi o część psychologiczną, przy tym, co mąż sam już Pani powiedział, sensownym kierunkiem wydaje się seksuolog. Nie musi Pani wybierać pomiędzy psychologiem a seksuologiem. Seksuologiem może dostać w Polsce lekarz, bądź psycholog, stąd można wybrać osobę która zawodowo łączy obie dziedziny,  jednocześnie będąc psychologiem. 
Pozdrawiam,
Maja Zarzycka 

Dzień dobry

  Z tego co Pani pisze to jesteście na terapii, o ile dobrze zrozumiałem. Problemy i spadek libido męża może być skutkiem stresu oraz chorób, o których Pani wspomina. Tutaj w mojej ocenie potrzeba jest pomoc holistyczna. Należy leczyć ciało i psychikę. Proszę dać mężowi czas i przestrzeń. Możliwe, że zaspokojenie potrzeb materialnych jest dla niego odpowiedzią na Wasze uczucie. Proszę to wnieść także na terapię. 

Dzień dobry. W tej sytuacji warto spojrzeć na problem całościowo. Trudności ze współżyciem mogą mieć zarówno podłoże psychiczne, jak i fizyczne. Cukrzyca, otyłość czy przyjmowane leki mogą wpływać na libido i sprawność seksualną, dlatego mąż powinien zacząć od konsultacji z lekarzem i podstawowej diagnostyki.

Jednocześnie z tego co Pani opisuje, widać u niego sporo niewypowiedzianych emocji i lęku związanego z bliskością. Tutaj pomocna byłaby konsultacja psychologiczna. Seksuolog może być kolejnym krokiem, jeśli trudności będą się utrzymywać. Ważne też, aby nie brała Pani całej odpowiedzialności za rozwiązanie tego problemu na siebie.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska