Czy wyjazd do Hiszpanii po studiach psychologicznych to dobra decyzja? Lęk o pracę, przyszłość i związek na odległość

Próbuje Pani przewidzieć wiele lat do przodu i znaleźć rozwiązanie, które zagwarantuje zarówno stabilność zawodową, jak i powodzenie relacji. Tymczasem żadna z dostępnych decyzji nie daje takiej pewności. Być może to właśnie trudność w zaakceptowaniu niepewności nasila Pani lęk.

Pomocne może być potraktowanie wyjazdu na praktyki nie jako ostatecznej decyzji o emigracji, ale jako możliwości sprawdzenia, jak wyglądałoby życie i rozwój zawodowy w Hiszpanii. Warto zebrać konkretne informacje o wymaganiach dotyczących wykonywania zawodu psychologa, uznawania kwalifikacji i dostępnych ścieżkach zatrudnienia. Pozwoli to odróżnić rzeczywiste przeszkody od przewidywanych czarnych scenariuszy.

W kwestii związku warto również porozmawiać z partnerem o Państwa oczekiwaniach i planach, pamiętając, że jego przyszłość nie zależy wyłącznie od Pani decyzji.

Nie musi Pani już teraz wiedzieć, gdzie będzie mieszkać i pracować za kilka lat. Może Pani podejmować kolejne kroki, obserwować ich rezultaty i na tej podstawie decydować o dalszym kierunku. Ważne, aby wybór wynikał przede wszystkim z Pani potrzeb i wartości, a nie wyłącznie z lęku przed utratą którejś z możliwości.

Pozdrawiam, Dominika Angowska 

Masz teraz przed sobą kilka ważnych decyzji i nic dziwnego, że pojawia się stres. Kończysz studia, zastanawiasz się nad początkiem kariery, przeprowadzką do innego kraju i przyszłością związku. Łatwo w takiej sytuacji próbować przewidzieć wszystkie możliwe scenariusze i znaleźć rozwiązanie, które da Ci stuprocentową pewność, że wszystko się uda. Niestety, takiej gwarancji nie da się uzyskać. Możesz jednak zmniejszyć niepewność, dzieląc tę decyzję na mniejsze kroki. Aplikacja na praktyki absolwenckie może być dobrym sposobem, żeby sprawdzić, jak wygląda życie i praca w Hiszpanii, bez podejmowania od razu decyzji o przeprowadzce na stałe. Warto potraktować to jako eksperyment i okazję do zdobycia doświadczenia, a nie wybór, który przesądzi o całej Twojej przyszłości. Nie musisz też już teraz wiedzieć, gdzie rozwiniesz karierę najlepiej. Możesz zdobywać kompetencje w Polsce, uczyć się języka i stopniowo sprawdzać możliwości za granicą. Zwróciłabym również uwagę na obawę, że związek może nie przetrwać. To zrozumiałe, że jest dla Ciebie ważny, ale nie musisz rezygnować z własnych planów, żeby zabezpieczyć relację przed każdym możliwym ryzykiem. Warto szczerze porozmawiać z chłopakiem o tym, jak każde z Was wyobraża sobie przyszłość i jakie rozwiązania bierzecie pod uwagę. Nie musisz dziś rozstrzygać, czy zostaniesz w Polsce, czy zamieszkasz w Hiszpanii na stałe. Na początek wystarczy zrobić jeden krok w kierunku życia, które Cię ciekawi, i zobaczyć, jakie możliwości się pojawią.
~ Jagoda Jek, psycholożka

Dzień dobry, czasami myśląc o przyszłości zaczynamy katastrofizować tzn. wymyślać czarne i złe scenariusze, w których nie radzimy sobie. To jeden z błędów w myśleniu, w który wpada nasz mózg automatycznie. Przestajemy wtedy dostrzegać nasze mocne strony i możliwości do poradzenia sobie z przeciwnościami losu.  W rzeczywistości jest tak, że większość czarnych scenariuszy, które podpowiada nam nasz mózg w ogóle się nie wydarza a jeśli się wydarzą radzimy sobie z nimi o wiele lepiej niż zakładaliśmy.  W Pani przypadku warto byłoby zwrócić uwagę na 2 rzeczy. Pierwsza to realistyczne wyzwania, które wiążą się z tą zmianą, one mogą istnieć i warto się nad nimi zastanowić. Druga to katastrofizacje, w które może wpadać Pani umysł i wymyślać czarne scenariusze. To one mogą dokładać Pani stresu. 

W terapii poznawczo behawioralnej uczymy się jak wyłapywać błędy w myśleniu i zastępować je bardziej realistycznym myśleniem.

Pozdrawiam

Julia Stępień

Dzień dobry,

z pani opisu wynika, że z jednej strony bardzo chciałaby pani spróbować życia w Hiszpanii, a z drugiej obawia się, że taka decyzja może utrudnić rozwój zawodowy. Zastanawiam się, czy nie próbuje pani już teraz przewidzieć wszystkich możliwych trudności i uzyskać pewności, że dokonany wybór okaże się właściwy.

Być może nie musi pani podejmować decyzji o przeprowadzce na stałe, ale potraktować wyjazd na praktyki jako okazję do sprawdzenia, jak rzeczywiście wyglądałoby tam pani życie.

Proponowałbym oddzielić obawy od konkretnych przeszkód, które można zweryfikować, np. możliwości zatrudnienia, wymogi wykonywania zawodu psychologa czy koszty utrzymania. Warto też porozmawiać z partnerem o tym, jak oboje wyobrażacie sobie przyszłość.

Zastanawiam się również, czy większy lęk budzi w pani perspektywa niepowodzenia za granicą, czy żal, że nie spróbowała pani czegoś, na czym naprawdę jej zależy.

Nie musi pani mieć dzisiaj gotowego planu na całe życie zawodowe. Czasami rozsądniej jest podjąć mniejszą, odwracalną decyzję, która pozwoli zdobyć doświadczenie potrzebne do podjęcia kolejnej.

Serdecznie pozdrawiam, 

S.Zych

Dzień dobry

  Jako młoda osoba masz szerokie możliwości. Warto wybadać hiszpański rynek, dowiedzieć się jak wygląda nostryfikacja dyplomu itd. podobnie jak wygląda formalnie ścieżka psychologa w tamtym kraju. Plus jest taki, że pewnie miałabyś tam polskojęzycznych pacjentów.  Oczywiście warto na to spojrzeć szerzej, czyli jakie są koszty utrzymania, ile wynosi wynajem gabinetu, jakie warunki musi spełnić cudzoziemiec. Skoro czujesz się tam dobrze, to masz wielkie szanse aby swoje marzenie zrealizować. Erasmus to nie praca na własnej działalności i walka samemu z biurokracją jak i poszukiwaniem pacjentów. Warto się zorientować co do tego przed podjeciem decyzji. 

Dzień dobry, 

W Twojej wypowiedzi widać sporo napięcia i lęku dotyczącego przyszłości, co jest zupełnie zrozumiałe w sytuacji kończenia studiów, wchodzenia w nowy etap i ważnych decyzji. Obawy dotyczące rozwoju zawodowego, znalezienia praktyk i pracy, utrzymania się czy tego, jak dalej potoczy się związek są naturalne. Jednocześnie większość z tych scenariuszy dotyczy rzeczy, które jeszcze się nie wydarzyły i których na ten moment nie da się rozstrzygnąć. 

Początek kariery zawodowej faktycznie może być trudniejszy niż w Polsce np. ze względu na język, mniejszą sieć kontaktów czy formalności związane z uznaniem kwalifikacji. Nie oznacza to jednak, że taka droga jest niemożliwa. Praktyki Erasmus + mogą być dobrym sposobem na sprawdzenie, jak czujesz się w Hiszpanii już nie jako studentka na wymianie, ale osoba próbująca funkcjonować tam zawodowo. Osobiście znam osoby, które wyjechały do Portugalii i znalazły tam dobre dla siebie miejsca na praktyki, a później zostały w tym kraju i próbują swoich sił dalej, dążąc do spełnienia formalności wymaganych do uznania ich polskiego dyplomu. Z pewnością warto dokładnie sprawdzić procedurę i wymagania procesu, dzięki którym mogłabyś wykonywać tam zawód psychologa. Być może pierwsza praca nie będzie już tą w zawodzie, ale warto pamiętać, że jest to ścieżka i cały czas można poszukiwać i sprawdzać kolejne możliwości.

W Twojej wiadomości wybrzmiewa też to, że przeprowadzka nie wydaje się być pomysłem wyłącznie "dla chłopaka". Dobrze się czułaś w tym kraju, lubisz go i język. Rozumiem to, jako decyzję o sprawdzeniu życia, którego jesteś ciekawa. 

Może na tym etapie nie trzeba jeszcze odpowiadać sobie na pytanie, "czy przeprowadzam się do Hiszpanii na stałe?". Najbliższy rok po studiach możesz potraktować jako eksperyment: spróbować znaleźć praktyki, dowiedzieć się więcej o realnych możliwościach pracy, uczyć się języka i sprawdzić, jak życie tam wygląda poza Erasmusem. Wtedy dalsze decyzje będą mogły być podejmowane na podstawie doświadczenia, a nie tylko przewidywań. 

Podobnie jest ze związkiem - nie da się dzisiaj przewidzieć, czy relacja przetrwa. Możecie jednak z partnerem rozmawiać o tym, jak wyobrażacie sobie najbliższe lata, gdzie chcielibyście mieszkać, na jakie kompromisy jesteście gotowi. To daje znacznie więcej informacji. 

Na koniec - nawet jeśli nie wszystko pójdzie zgodnie z planem czy zawodowo czy w relacji, nie musi to wcale oznaczać, że decyzja o przeprowadzce była błędna. Już samo doświadczenie próbowania i dążenia za tym, czego na ten moment chcesz, to coś, co już na zawsze z Tobą zostanie. 

Twój polski dyplom magistra musi przejść proces homologacji przez hiszpańskie Ministerstwo Edukacji.

Związek na odległość przetrwa, jeśli oboje macie wspólny cel i jasny plan, kiedy ta odległość się skończy.

W Hiszpanii mieszka ogromna liczba Polaków. Wielu z nich szuka psychologa mówiącego w ich ojczystym języku. Pracując online (nawet na polski rynek), możesz mieszkać w Hiszpanii, zarabiać i jednocześnie uczyć się języka oraz czekać na formalności.

Dzień dobry Pani Kasiu, obawy przed przyszłością i zmianami są naturalne, szczególnie na etapie kończenia studiów i podejmowania ważnych decyzji życiowych. Warto jednak pamiętać, że lęk często koncentruje nas na tym, co może się nie udać, zamiast na dostępnych możliwościach. Proszę potraktować praktyki zagraniczne jako szansę na zdobycie doświadczenia i sprawdzenie swoich możliwości, a nie ostateczną decyzję o przeprowadzce. Zachęcam również do rozmowy z partnerem o wspólnych planach i oczekiwaniach. Nie musi Pani znać dziś wszystkich odpowiedzi. Najważniejsze, aby podejmować decyzje zgodne ze swoimi potrzebami, a nie wyłącznie pod wpływem obaw.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska 

To zrozumiałe, że obawiasz się o przyszłość zawodową i związek, ale nie musisz dziś podejmować decyzji na całe życie. Możesz potraktować wyjazd na praktyki jako eksperyment i okazję do sprawdzenia, jak czujesz się w Hiszpanii na co dzień, nie tylko podczas Erasmusa. Zwróć uwagę, że piszesz, iż chcesz wyjechać przede wszystkim dla siebie: to ważny trop. Warto dać mu przestrzeń, niezależnie od tego, jak potoczy się Wasza relacja. Nie musisz wybierać między rozwojem zawodowym a własnymi pragnieniami już teraz. Spróbuj zamiast szukać gwarancji sukcesu, zastanowić się, jaki mały krok możesz zrobić, by przybliżyć się do życia, którego chcesz. Niepewność nie musi oznaczać, że podejmujesz złą decyzję.

Pozdrawiam!

Urszula Małek