Odpowiedz jako specjalista
WsteczNie mogę znaleźć pracy po studiach z psychologii - lęk, brak odzewu na CV i obawy o pochodzenie
Cześć, piszę tutaj, bo chciałabym uzyskać rady od osób pracujących w branży psychologicznej :)I chyba również zwyczajnego wsparcia. W lipcu obroniłam pracę magisterską z psychologii, lecz nie udało mi się jeszcze znaleźć pracy, co budzi pewne obawy. W trakcie studiów brałam udział w różnych praktykach: w DPS-ie, na oddziale psychiatrii, w przedszkolu oraz w poradni psychologiczno-pedagogicznej. Zrobiłam również w trakcie studiów przygotowanie pedagogiczne, myśląc, że ułatwi mi to znalezienie pracy od razu po studiach. Dodam, że ukończyłam znaną państwową uczelnię w Krakowie. Codziennie wysyłam CV, ale niestety nie ma żadnego odzewu. Obawiam się, że wraz z rozpoczęciem roku szkolnego moje szanse na znalezienie pracy w oświacie maleją. Dodam, że pochodzę z innego kraju i zaczynam się zastanawiać, czy nie jest to przyczyną braku odzewu. Studiowałam po polsku i posługuję się językiem polskim płynnie, więc może te myśli są spowodowane sytuacją polityczną...
Wiktoria Woldan
Dzień dobry 💙!
rozumiem, że ta sytuacja może budzić sporo niepokoju i wątpliwości, szczególnie gdy wkłada się dużo wysiłku w rozwój zawodowy, a efekty nie pojawiają się od razu. Z tego, co Pani pisze, ma Pani już wartościowe doświadczenie zdobyte podczas praktyk oraz przygotowanie pedagogiczne, które są dużym atutem. Warto pamiętać, że brak odpowiedzi na wysyłane CV nie musi oznaczać, że problem leży po Pani stronie. Rynek pracy bywa wymagający, a proces rekrutacji często trwa dłużej, niż byśmy chcieli. Rozumiem też, że w takiej sytuacji łatwo zacząć szukać różnych wyjaśnień i zastanawiać się, czy wpływ mają na to czynniki niezależne od nas. Trzymam kciuki, żeby pojawiła się odpowiednia oferta. Życzę Pani dużo cierpliwości i wiary w swoje kompetencje z opisu wynika, że ma Pani solidne podstawy do rozpoczęcia pracy w zawodzie.
Pozdrawiam serdecznie,
Wiktoria| psycholog
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Zuzanna Rutkowska
Bardzo Cię rozumiem. ❤️ Ja też 3 lata temu byłam dokładnie w takim miejscu.
Ostatecznie pierwszą pracę w zawodzie znalazłam dopiero na drugie półrocze w szkole oddalonej o około 35 minut od Poznania. To nie była moja wymarzona lokalizacja, ale właśnie ten krok otworzył mi drzwi do zawodu. Później, dzięki poleceniu, trafiłam do kolejnej placówki i kolejnej.
Od kwietnia tego roku prowadzę już własną działalność jako psycholożka, ale doskonale pamiętam ten etap niepewności i zastanawiania się, czy ze mną jest coś nie tak.
Dlatego, jeśli mogę coś podpowiedzieć, to spróbuj otworzyć się również na placówki poza miastem oraz na szkoły i poradnie prywatne. Pierwsze doświadczenie często jest najtrudniejsze do zdobycia, a później wiele rzeczy zaczyna się układać.
Nie wiem, z jakiego kraju pochodzisz, ale szczerze wierzę, że jeśli płynnie posługujesz się językiem polskim i masz odpowiednie kwalifikacje, to prędzej czy później znajdzie się miejsce, które doceni Twoje kompetencje. Trzymam za Ciebie mocno kciuki. 🤍
Jagoda Jek
Na tym etapie naprawdę nie wyciągałabym wniosku, że „coś jest z Tobą nie tak”. Jesteś świeżo po studiach, masz doświadczenie z kilku różnych miejsc i przygotowanie pedagogiczne. Brak odzewu na CV jest frustrujący, ale nie oznacza, że jesteś słabą kandydatką.
Nie zakładałabym też od razu, że powodem jest Twoje pochodzenie. Oczywiście dyskryminacja może się zdarzać, ale sam brak odpowiedzi nie pozwala tego stwierdzić. Skoro studiowałaś psychologię po polsku i posługujesz się językiem polskim płynnie, masz już konkretne argumenty na swoją korzyść.
Jeśli zależy Ci na pracy w oświacie, warto próbować również bezpośredniego kontaktu ze szkołami i poradniami, a nie tylko odpowiadać na ogłoszenia. Możesz wysłać krótką wiadomość z CV i zaznaczyć przygotowanie pedagogiczne oraz dotychczasowe praktyki. Czasem stanowiska pojawiają się również tuż przed rozpoczęciem roku szkolnego albo już po jego rozpoczęciu.
Możesz też poprosić kogoś zaufanego o spojrzenie na CV – czasem niewielka zmiana sposobu przedstawienia praktyk i kompetencji robi sporą różnicę.
I przede wszystkim: od obrony minęło naprawdę niewiele czasu. Nie musisz mieć pracy od razu po studiach, żeby dobrze rozpocząć karierę. Masz już podstawy, na których możesz budować doświadczenie. Teraz potrzebujesz przede wszystkim czasu i konsekwencji, a nie wniosku, że sobie nie poradzisz.
~ Jagoda Jek, psycholożka
Martyna Kaleta
Proszę spróbować przez grupy na Facebook - jest tam sporo ogłoszeń i dość szybkie odpowiedzi :)
Są też platformy online, które zatrudniają specjalistów do "obsługi firm", że tak to nazwę. Czyli że platforma wchodzi do firm i oferuje psychoterapeutów i psychologów dla pracowników.
pozdrawiam,
Martyna
Piotr Ziomber
Dzień dobry
Niestety, ale absolwenci psychologii mają bardzo trudne zadanie, gdyż potencjalni pracodawcy patrzą na doświadczenie jak i dodatkowe kwalifikacje, ale nawet to nie daje pewności zatrudnienia. Na początek polecam zdobywać doświadczanie robiąc staże, dodatkowe szkolenia, wolontariaty itd. Najczęściej psychologowie nie zaczynają od wymarzonej pracy, ale biorą każdy wakat. Często to szkoły, ale tutaj trzeba posiadać także przygotowanie psychologiczne. Jeżeli chce Pani zdobyć prace to zalecam osobiste spotkania z CV w ręku. To sprawia, że osoba po drugiej stronie widzi zaangażowanie. I to się sprawdza. Powodzenia.
Bożena Nagórska
Witaj!
Niestety brak natychmiastowego odzewu na rynku pracy tuż po studiach jest częstym i bardzo naturalnym etapem, który zazwyczaj nie ma nic wspólnego z pochodzeniem – zwłaszcza przy świetnym przygotowaniu pedagogicznym, dyplomie renomowanej krakowskiej uczelni i płynnej polszczyźnie. Sierpień i wrzesień to w oświacie czas dynamiki kadrowej, a oferty w szkołach, przedszkolach oraz poradniach pojawiają się ciągle, dlatego warto składać CV także osobiście w placówkach oraz śledzić kuratoryjne banki ofert pracy dla nauczycieli. Nie trać wiary w swoje kompetencje, zadbaj o budowanie sieci kontaktów zawodowych i daj sobie czas, bo przy tak solidnym wachlarzu praktyk znalezienie pierwszej posady jest jedynie kwestią chwili.
Powodzenia!
Bożena Nagórska
Zobacz podobne
Od niedawna podjęłam pracę na umowę próbną. Odkąd chodzę do tej pracy, czuję, że ona mnie wykańcza psychicznie.
Witam. Kilka lat byłam bezrobotna. Opiekowałam się dzieckiem, przez to nie mogłam podjąć żadnej pracy. Od niedawna podjęłam pracę na umowę próbną. Odkąd chodzę do tej pracy, czuję, że ona mnie wykańcza psychicznie. Jestem zdenerwowana, jak mam do niej iść, to dostaje tzw "bomby"czyli jestem niespokojna. Codziennie rano mam to samo. Nie chcę by moje nerwy ani nic odbiły się na rodzinie. Dodam, że sama wychowuje dziecko. Proszę o jakąś podpowiedź czy mogę iść na zwolnienie czy jak sobie z tym poradzić.
Co robić, gdy mąż kucharz zaniedbuje rodzinę z powodu pracy? Przewlekłe uczucie samotności i niezadowolenia w związku
Co mam robić??? Mąż ciągle pracuje, twierdząc, że ludzi nie ma do pracy jest kucharzem razem 20 lat wiecznie praca praca zaniedbuje dom dzieci mnie tylko zawsze rano wspólną kawę praca wieczorami sex spanie i tak w kółko.
Dzieci nie widzą ojca, nie wiedzą co to wakacje, ja ciągle sama. Co mam robić, do męża nic nie dociera, potrafi powiedzieć co ja poradzę nie pasuje, znajdź sobie takiego, z którym będzie Ci lepiej. Jestem zmęczona takim związkiem, czuje się jakby wracał do hotelu, spać, sex, zjeść i pa. Na odległość pisze, ze tęskni, że kocha, pragnie. Z tego wszystkiego nawet sex nie zadawała mnie. Nigdzie nie wychodzimy jedynie z psem wokoło bloku.
Czy jako pełnoletnia uczennica mogę uzyskać darmową diagnozę ADHD i konsultacje psychologiczne?
Mam 18 lat, ale jeszcze uczęszczam do liceum. Idę właśnie do ostatniej klasy. Czy mimo mojej pełnoletności - jako uczennica - mogę skorzystać z darmowych konsultacji? Nie pracuję i nie mam pieniędzy, a nie chcę zobowiązywać do dodatkowych kosztów moich rodziców, oraz po prostu nie mam ochoty się im tłumaczyć z tego, że potrzebuję wrócić terapię. Wolę się gdzieś zapisać jeśli jest taka opcja i po prostu im powiedzieć że już się umówiłam. I moje pytanie tyczy również diagnozy na ADHD. Wiem że w żyjemy w czasach przepełnionych nadmiarem informacji, a na wyciągnięcie ręki mamy dość uzależniający rozpraszacz w formie telefonu. Jednak prośba żebym zapisanła się na diagnozę jest ze strony mojej terapeutki. Mama wyraźnie się nie zgodziła z jej opinią i nawet nie wróciła do tematu. Dlatego jak już mogę sama się umówić to póki nie zaczął się rok szkolny, chciałabym się podjąć diagnozy. Czy jest możliwość żebym nie płaciła tyle? Albo wcale?
Mam poczucie natręctwa, gdzie wszystko musi być perfekcyjne, aż ja poczuję ulgę. Zaburza to moje funkcjonowanie, przyjemności czy redukcję stresu.
Dzień dobry, od dawna mam trudności z czytaniem książek i różnych tekstów. Zajmuje mi to bardzo dużo czasu, a problem polega na natrętnym powtarzaniu w głowie słowa aż do uczucia ulgi i spełnienia, wracanie się do poprzednich zdań z obawy przed ich zapomnieniem czy błędnym odczytaniem. To się dzieje szczególnie na końcu stron, trudniej mi się czyta, wolniej i kilka razy przewracam stronę w tył. Dzieje się to przy książkach, ale i różnych czynnościach, słowach w głowie, które "w głowie" oznaczę sobie jako bardzo ekscytujące, ważne, nie jestem w stanie się zabrać do czynności bez doprowadzenia siebie i otoczenia do perfekcji. Próbowałam wiele rozwiązań, ale nie przynosiły efektów. Przez ten problem, odkładam wiele przyjemności i sposobów na zredukowanie stresu, marnuję bardzo dużo czasu. Nawet dni, które przeznaczę na czytanie czy inne przyjemne czynności, zazwyczaj kończą się na złym samopoczuciu i nie produktywności, a nawet nie udaje mi się wykonać planów. Dochodzi do frustracji, że znajomi mają "więcej" czasu na relaks, a dla mnie przeczytanie książki, niby tak proste, jest męką. Do tego dochodzi szybkie zaspokajanie negatywnych emocji poprzez jedzenie, a późniejsze problemy z wagą i hiperglikemiami reaktywnymi (które są na tle stresowym), do kolejnego stresu, dermatilomanii na całym ciele i okropnego samopoczucia psychicznego i fizycznego... Jeszcze nie znalazłam w Internecie żadnego wyjaśnienia takich objawów, a niestety nie mam możliwości umówienia się do specjalisty. Są chociaż jakieś sposoby, żeby zacząć z pomocą na własną rękę?
Jak zmniejszyć stres przed wystąpieniami publicznymi?
Ostatnio coraz częściej czuję duży stres przed wystąpieniami publicznymi w pracy. Już sama myśl o konieczności prezentowania czegokolwiek przed zespołem lub klientami sprawia, że się denerwuję i to wręcz blokuje moje działania.
Mam wrażenie, że ten stres nie pozwala mi w pełni pokazać moich zawodowych możliwości, co zaczyna wpływać na moje zadowolenie z pracy.
Chciałbym odzyskać pewność siebie w pracy i móc swobodnie przedstawiać swoje pomysły bez obaw o to, jak zostanę odebrany. Będę wdzięczny za każdą poradę.
