Aplikacja TwójPsycholog wsparcie, które masz zawsze pod ręką
pobrań
70 tys.+
App Store
4,8
Google Play
4,6
Oceny na podstawie kilkuset opinii w sklepach
Dostępne w Google PlayPobierz w App Store
Left ArrowWstecz

Dlaczego leczenie CHAD nie przynosi poprawy mimo zmiany leków?

Czemu leczenie CHAD nie przynosi poprawy? Zmieniano mi leki i dalej nic
Paulina Gromelska-Maj

Paulina Gromelska-Maj

To, że leki były już zmieniane kilka razy i nadal nie ma poprawy, nie oznacza jeszcze, że leczenie nie zadziała. W ChAD znaczenie ma m.in. to, w jakiej fazie choroby jest pan teraz. Inaczej leczy się epizod depresyjny, inaczej manię czy objawy mieszane. Warto omówić z psychiatrą nie tylko kolejną zmianę leku, ale też całość dotychczasowego leczenia: jakie leki były stosowane, w jakich dawkach, jak długo i na jakie objawy miały działać. Czasem na skuteczność leczenia wpływają też inne trudności, np. problemy ze snem, nasilony lęk, ADHD, używki czy inne problemy zdrowotne. Jeśli mimo kilku prób nadal nie ma poprawy, dobrze powiedzieć o tym lekarzowi wprost i zapytać, jaki jest dalszy plan leczenia. Nie warto samodzielnie odstawiać ani zmieniać leków.

Pozdrawiam 


Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Zapytaj asystenta AI
Asystent AI - anonimowo, bez logowania
Masz podobny problem? Asystent AI odpowie od razu i podpowie, do jakiego specjalisty się zgłosić.

Zadaj to samo pytanie

Asystent AI nie zastępuje psychologa ani pomocy w nagłych wypadkach.
Kamila Grobelna

Kamila Grobelna

Dzień dobry,

 

To, że kolejne zmiany leków nie przyniosły poprawy, nie musi oznaczać, że leczenie CHAD jest nieskuteczne. W chorobie afektywnej dwubiegunowej odpowiedź na leki jest bardzo indywidualna i czasem potrzeba kilku prób, zanim uda się znaleźć odpowiednie leczenie.

 

Przy braku poprawy psychiatra powinien przede wszystkim sprawdzić m.in. czy rozpoznanie jest właściwe, jaka faza choroby obecnie dominuje, czy dawka i czas stosowania leku są odpowiednie, jakie były reakcje na wcześniejsze leki oraz czy nie występują dodatkowe problemy, np. zaburzenia lękowe, uzależnienia czy problemy ze snem. Czasami znaczenie ma też odpowiednie połączenie leków, a nie tylko kolejna zmiana jednego preparatu. Wytyczne NICE przewidują kolejne strategie leczenia, gdy pierwszy lek okazuje się nieskuteczny.

 

Warto powiedzieć psychiatrze wprost: „Próbowałam już kilku leków i nadal nie widzę poprawy. Co może być powodem i jaki jest plan, jeśli kolejny lek również nie zadziała?” Możesz też poprosić o ponowną ocenę diagnozy i całego dotychczasowego leczenia.

 

I przede wszystkim — brak poprawy po kilku lekach nie oznacza, że nie ma już żadnych możliwości leczenia. W trudniejszych przypadkach istnieją również inne strategie, a psychoterapia może być wartościowym uzupełnieniem farmakoterapii.

 

Pozdrawiam, psycholog Kamila Grobelna

Jagoda Jek

Jagoda Jek

Brak poprawy po kilku zmianach leków nie musi oznaczać, że leczenie CHAD „nie działa” albo że nie ma już możliwości poprawy. Na podstawie samego tego opisu nie da się jednak powiedzieć, dlaczego tak się dzieje – do oceny potrzebne są m.in. informacje o tym, jakie leki i w jakich dawkach były stosowane, jak długo, na jakie objawy działały oraz jaki jest obecnie rodzaj i nasilenie objawów. Wytyczne również przewidują kolejne możliwości modyfikowania leczenia, gdy pierwsze strategie nie przynoszą odpowiedzi. (Nice)

Na kolejnej wizycie warto więc powiedzieć psychiatrze wprost: „Kolejne zmiany leczenia nie przynoszą poprawy i chciałabym zrozumieć, jaki jest plan dalszego postępowania”. Możesz też poprosić o przeanalizowanie dotychczasowego leczenia krok po kroku.

Jeśli masz możliwość, zapisz przed wizytą:

-wszystkie dotychczasowe leki i dawki,

-jak długo je przyjmowałaś,

-co się poprawiło lub pogorszyło,

-jakie objawy są obecnie największym problemem,

-jak wyglądają sen, energia i nastrój.

Nie zmieniaj ani nie odstawiaj leków samodzielnie. Jeśli obecnie masz myśli samobójcze, bardzo silne pobudzenie, brak snu przez kolejne noce albo inne gwałtowne pogorszenie, skontaktuj się pilnie z lekarzem.

~ Jagoda Jek, psycholożka

Sylwia Skibińska

Sylwia Skibińska

Dzień dobry Panie Tomaszu. W przypadku CHAD zdarza się, że dobranie skutecznego leczenia wymaga czasu i kilku modyfikacji. Brak poprawy może wynikać m.in. z niedopasowania leku lub dawki, zbyt krótkiego czasu leczenia ale również z innych współwystępujących trudności. Nie należy samodzielnie odstawiać ani zmieniać leków. Warto ponownie skonsultować się z psychiatrą i dokładnie opisać, jakie objawy nadal się utrzymują oraz jak reagował Pan na poszczególne leki. Oprócz farmakoterapii w CHAD pomocne może być również wsparcie psychologiczne lub psychoterapia.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska 


Joanna Kaminiak-Orzechowska

Joanna Kaminiak-Orzechowska

Dzień dobry,

Czasami leki działają z opóźnieniem, a dopasowanie ich wymaga indywidualnego podejścia.

Ponadto pomocna byłaby również psychoterapia, czy korzysta Pan z takiej formy pomocy? 

Pozdrawiam serdecznie 

Joanna Kaminiak-Orzechowska, psychoterapeutka psychodynamiczna 

Karol Boruch-Gruszecki

Karol Boruch-Gruszecki

Dzień dobry Panie Tomaszu,

 

Leczenie ChAD to najczęściej proces długoterminowy. W zależności od rodzaju leków oraz osoby, farmakoterapia zaczyna działać od 2 do 6 tygodni po jej rozpoczęciu. Także efektywność leków najlepiej weryfikować po upłynięciu dwóch miesięcy. W odróżnieniu od leków na depresję, które poprawiają nastrój, leki dedykowane ChAD nastrój mają stabilizować, podwyższając go w okresach obniżonego nastroju oraz obniżając go w okresach hipomanii i manii. 

 

Leki to jednak tylko część optymalnej terapii ChAD. Można myśleć o nich jako pomoc we wprowadzaniu zdrowszego podejścia i zachowań do życia. W tym procesie pomaga terapia lub konsultacje z psychologiem - rozmowa ze specjalistą pomaga skonkretyzować, które zachowania utrzymują okresy obniżonego nastroju w Pana życiu, oraz które oznaki mogą zwiastować okres podwyższonego nastroju, gdzie trzeba dbać o nie podążanie za impulsami, które potencjalnie mogą wyniszczać Pana życie w przyszłości lub wyczerpywać "energetyczną baterię" do zera. Takie wyczerpanie może skutkować nawrotem okresu obniżonego nastroju, utrzymując w Pana życiu to błędne koło. 

 

Przydatne zachowania uzupełniające farmakoterapię można rozbić na dwie grupy, zależnie od Pana aktualnego stanu:

 

Jeśli Pana nastrój jest obniżony:

> proszę dbać o regularne wychodzenie na zewnątrz, spotkania z ludźmi oraz aktywność fizyczną

> należy skupić się na tym, aby snu nie było zbyt dużo, najlepiej ograniczyć się do 7-9 godzin dziennie

> w tym stanie trzeba podążać za zasadą "działanie najpierw, później nastrój" - tzn. opiekować się sobą i dbać o siebie mimo smutku, przygnębienia lub lęku. Może to wymagać więcej energii i być trudne, ale to bardzo ważne.

 

Jeśli Pana nastrój jest podwyższony:

> nie przerywać farmakoterapii. Zaprzestanie brania leków w takim stanie to najczęstszy problem, który sprawia, że choroba kontynuuje sprawiać problemy w życiu.

> bardzo ważne jest, aby zapewnić sobie wystarczająco dużo snu, nawet jeśli jest trudniej zasnąć - tak jak wcześniej trzeba zadbać 7-9 godzin snu dziennie

> proszę postarać się ograniczać podejmowanie ważnych lub ryzykownych decyzji życiowych (zmiana pracy, partnerki_ra, inwestycje, zakładanie firmy) pomimo tego, że mogą wydawać się w danym momencie dobrą decyzją 

 

Dzięki regularnym przyjmowaniu leków, rozmowie ze specjalistą, uważności i opiekowaniu się sobą z ChAD można bardzo komfortowo żyć. Życzę Panu powodzenia na drodze do osiągnięcia stabilności :)

 

Serdecznie pozdrawiam,

Karol Boruch-Gruszecki

 

Agnieszka Włoszycka

Agnieszka Włoszycka

Dzień dobry Panie Tomaszu,


Brak poprawy mimo zmiany leków nie musi oznaczać, że leczenie CHAD jest nieskuteczne. Czasem potrzebna jest ponowna ocena diagnozy, fazy choroby, dawek i czasu działania leków, a także sprawdzenie, czy nie występują inne trudności współistniejące, które mogą wpływać na samopoczucie.Warto powiedzieć psychiatrze wprost, że dotychczasowe leczenie nie przynosi oczekiwanej poprawy i omówić możliwość konsultacji u specjalisty zajmującego się CHAD. Pomocna może być również psychoterapia jako uzupełnienie farmakoterapii. Nie należy natomiast samodzielnie odstawiać ani zmieniać leków.

 

Z pozdrowieniami,

Agnieszka Włoszycka

Piotr Ziomber

Piotr Ziomber

Dzień dobry

 

 Tak się składa, że od stycznia mama możliwość przyglądania się na oddziale psychiatrycznym pacjentom, również tym, na których leki zwyczajnie nie działają albo działają w sposób niewystarczający. Czasami potrzeba więcej czasu, aby leki były dobrane dobrze i wymaga to kolejnych wizyt pacjenta u lekarza. Najważniejsze jest to, aby o tym informować lekarza, również o skutkach ubocznych, co przyspieszy wdrożenie odpowiedniej farmakoterapii. Inna sprawa, ze leków nie odstawiamy sami, nawet jeżeli poczujemy poprawę lub pogorszenie zdrowia. Niestety, jest to częsty błąd u pacjentów, który może skutkować szybkim nawrotem, gorszym samopoczuciem lub problemami somatycznymi. Dla lekarza ważne są również inne diagnozy jak np. ADHD, autyzm czy depresja. Niczego nie można ukrywac ani pomijać w czasie wizyty. 

Justyna Czerniawska (Karkus)

Justyna Czerniawska (Karkus)

Dzień dobry,

brak poprawy po kilkukrotnych zmianach leków nie jest czymś zaskakującym. Wdrożenie prawidłowego leczenia farmakologicznego wymaga czasu. Być może przepisane leki były stosowane zbyt krótko lub dobrana dawka była za niska - nie osiągnęła jeszcze pełnego działania terapeutycznego. W leczeniu farmakologicznym bardzo ważna jest regularność przyjmowanych leków oraz brak ich mieszania z innymi substancjami (np. z alkoholem). Proszę pamiętać, że w CHAD niezwykle ważne jest dokładne poznanie objawów pacjenta (depresyjnych, manii/hipomanii) co również wymaga czasu, aby wdrożyć prawidłowe leczenie farmakologiczne.
Zachęcam również do skorzystania z pomocy psychoterapeutycznej.

 

Pozdrawiam serdecznie,

Justyna Czerniawska (Karkus) - psycholog, psychoterapeuta CBT

Materiały wspierające

Ebook
Psychologiczny duet o miłości. Pokonaj czterech jeźdźców apokalipsy Twojego związku.
Psychologiczny duet

Psychologiczny duet

Psychologiczny duet o miłości. Pokonaj czterech jeźdźców apokalipsy Twojego związku.

Praktyczny przewodnik, który pomoże Ci lepiej rozumieć to, co dzieje się w Twoim związku!

relacjezwiązki
69 zl
Webinar
All you need is love? O namiętności w związkach
Magdalena Ogieniewska-Małecka

Magdalena Ogieniewska-Małecka

All you need is love? O namiętności w związkach

Webinar „All you need is love?” to spotkanie o namiętności w związkach – jej zmianach, naturalnych etapach i momentach, gdy warto zareagować. Dowiesz się, jak rozpoznawać sygnały kryzysu, kiedy szukać wsparcia i jak pielęgnować bliskość na co dzień.

miłośćnamiętnośćwebinarzwiązki
150 zl
Ebook
Relacje
Instytut Psychoterapii i Rozwoju HiMind

Instytut Psychoterapii i Rozwoju HiMind

Relacje

„Relacje” to krótki poradnik z praktycznymi wskazówkami i technikami, które pomagają lepiej rozumieć siebie i partnera, poprawiać komunikację oraz skuteczniej radzić sobie z codziennymi konfliktami.

komunikacjarelacjećwiczenia
89 zl
Ebook
Workbook dla Par ,,Offline. Czas na nas"
TwójPsycholog

TwójPsycholog

Workbook dla Par ,,Offline. Czas na nas"

OFFLINE. Czas na nas. to workbook dla par od TwójPsycholog — 10 rozdziałów ćwiczeń, które pomagają lepiej się poznać, porozmawiać o wartościach, przyszłości i kryzysach. Bez ekranów. Twarzą w twarz

dla parterapia parworkbook
Darmowy
Ebook
Karty Pracy: Wpłyń na związek w pojedynkę
Magdalena Dąbrowska

Magdalena Dąbrowska

Karty Pracy: Wpłyń na związek w pojedynkę

„Wpłyń na związek w pojedynkę” to karty pracy dla kobiet, które chcą odzyskać spokój i wpływ w relacji. Zawierają ćwiczenia, techniki komunikacji, stawiania granic i pracy z emocjami, pomagające wprowadzać zmianę – nawet bez udziału partnera.

bliskośćrelacjezwiązkizwiązki i relacje
39 zl

Warto przeczytać

komunikacja w zwiazku

Darmowy test na jakość komunikacji w związku

Zobacz podobne

TW: samookaleczanie Czy euforia związana z chorobą dwubiegunową to oznaka zdrowienia?

TW: samookaleczanie

 

Jestem samotnikiem. Przez długi czas posiadałxm myśli depresyjne, okaleczałxm się, planowałxm koniec. Zawsze trudno mi było nawiązać relacje międzyludzkie. Obecnie studiuję i wiele razy nie zdawałxm czegoś, nie miałxm siły, zapominałxm. Byłxm po prostu smutnym człowiekiem. Myślałxm, że nic mnie w życiu nie czeka, bałxm się ludzi. Nienawidzę siebie, swojego wyglądu, nienawidzę wszystkiego związanego ze mną. Biorę leki antydepresyjne oraz stabilizatory nastroju. Czasem potrafiłxm czuć fizyczny ból i ciężar mojego życia. Żyłxm jak za szybą. Ostatnio jednak dopada mnie dziwna euforia. Miałxm takie epizody w życiu, ale trwały krócej i szybko się wypalałxm. Tak naprawdę potem wpadałxm w jeszcze większe dno. Teraz mam więcej siły niż kiedykolwiek, nie mogę spać. Zapisałxm się do szkoły policealnej, kończę studia, składam mnóstwo cv, a także zostałxm kocim wolontariuszem. Na wolontariat jeżdzę w każdy weekend. Ale to za mało. Złożyłxm wniosek do innego schroniska. Jestem bardziej towarzyską osobą, co jest dla mnie nienaturalne. Dodam, że miałxm diagnozę fobii społecznej i podobno autyzm. Nawet zerwanie z partnerem nie wywołało we mnie emocji, chociaż kiedyś w takiej sytuacji nie mogłxm się pozbierać. Mam ochotę planować przyszłość, trochę czuję się zagubionx. To nie jest dla mnie naturalne. Boję się, że ten czas minie i będę musiałx zmierzyć się z tym co narobiłxm. Wszystkie depresyjne myśli uciekły, nie mogę spać. Psychiatra zmniejszyła mi dawkę antydepresantów o połowe. Wstawiła mi diagnozę choroby dwubiegunowej z hipomanią. Stwierdziłxm, że chce odstawixć leki, bo czuję się zdrowo. To trwa już od miesiąca. Chyba mam też przyspieszony puls. Czy to jest oznaka, że wyzdrowiałxm? Nie chcę żeby to mineło, ale się boję dołka. Czuję dezorientacje i chyba dużo spraw zawalam, bo czuję się wolnym duchem. Wydaję więcej pieniędzy niz zazwyczaj, kiedyś było mi wstyd. Zaprzestałxm chodzenia do psychologa, bo już go nie potrzebuje. Nie utożsamiam się z diagnozą, dlatego chcę się zapytać czy tak wygląda zdrowienie? Pani psychiatra powiedziała, że ludzie w moim wieku (25 lat) właśnie powinni być tacy energiczni. To dla mnie nowość. Co można zrobić aby ustrzec się przed nawrotem depresji? Czy powinienxm zmienić lekarza, czy przestać się przejmować i żyć dalej?

Brat choruje na depresję, czuje się jeszcze gorzej po rozpadzie związku, zrezygnował z leków i psychoterapii.
Mój brat ma stwierdzoną depresję. Wzięła się ona stąd, że trochę źle pokierował swoim życiem po zakończeniu szkoły. Gdy nasi przyjaciele budowali zdrowy związek, odkładali na mieszkanie i zaczęli brać życie na poważnie, on wolał się wyszaleć i około 1,5 roku temu zdał sobie sprawę, że czas się ogarnąć. Na Tinderze poznał jedną dziewczynę. Spotkali się z trzy razy i ta relacja nie potoczyła się dalej. Dziewczyna nie chciała dalej tego kontynuować, a on zdążył się mocno zadłużyć. W tym stanie wszedł w nowy związek i po jakimś czasie i on zaczął się rozpadać. Zdaje sobie sprawę dlaczego i teraz, jak się rozpadł, chce to naprawić. Jednakże jego była dziewczyna już podjęła decyzję, że to koniec i nie ma na co liczyć. Przez to jego depresja się pogłębiła i doprowadziła do myśli samobójczych. Chodził na terapię psychologiczną i psychiatryczną. Brał przepisane mu leki. Niestety zrezygnował z terapii i leków, twierdząc, że nic mu to nie pomaga. Twierdzi, że nikt go nie rozumie i dopóki jego była dziewczyna nie wróci to nie będzie dobrze. Rodzice próbują z nim rozmawiać, ale on nie chce przyjąć żadnej pomocy. Żadne argumenty do niego nie przemawiają. Że się martwimy, boimy, że coś sobie zrobi. Moja mama jest po zawale i nawet to, że może dostać drugiego nic nie przekonuje. Zamyka się w sobie i nie reaguje na nic. Ani płaczem, ani proszeniem.
Jak odnaleźć motywację do swoich pasji i odzyskać radość z ich uprawiania?
Jakie praktyczne wskazówki mieliby państwo dla mnie, gdy nie mam motywacji by się zabrać za moje pasje? Nie przynoszą mi już one radości i nie widzę sensu w ich robieniu, a bardzo chciałabym. Czy wystarczy się zmusić do ich robienia, a radość sama się pojawi?
Strach przed oceną społeczną i uczucie pustki - jak sobie radzić jako osoba z autyzmem?
Witam, Mam wielki problem w sytuacjach społecznych, boje się wychodzić do ludzi, a najbardziej bycia ocenianym. Jako autysta mam inne postrzeganie świata więc dla mnie wielką rzeczą może być coś co dla innych jest normalnie. Czasem palne coś głupiego przy grupie znajomych i oni to zauważają i potem tak dziwnie sie na mnie patrzą- wtedy mam ochote wyjść z płaczem. Bardzo często czuje sie „pusty” klikam w telefon/komputer bez większego celu szukając sobie zajęcia, ale na nic nie mam ochoty. Czasem poprostu czuje się smutny bez większego powodu i potem myśle że sie poprostu nad sobą użalam. Jak jestem przez dłuższy czas z ludzmi w jakimś pomieszczeniu to poprostu robi mi sie strasznie źle, smutno i nie dobrze. Nie wiem czy powinienem iść do pedagoga/psychiatry/psychologa
Zaburzenia lękowo-depresyjne - terapia Gestalt czy poznawczo-behawioralna?
Dzień dobry Cierpię na zaburzenie lękowe i depresyjne. Poszukuję pomocy i psychoterapii dla siebie. Mój kolega polecił mi terapeutkę, która bardzo mu pomogła. Terapeutka ta ma bardzo dobre opinie w internecie i jej opis osób z którymi pracuje pasuje do mnie. Jest psychologiem i jest w trakcie szkolenia w nurcie Gestalt. Czy terapia w tym nurcie będzie pomocna w zaburzeniach lękowych i depresyjnych? Słyszałem, że najskuteczniejszą formą pomocy w zaburzeniach tych jest terapia poznawczo-behawioralna, ale myślę, że łatwiej byłoby mi podjąć współpracę z terapeutką, która wzbudza moje zaufanie i która jest polecana przez mojego znajomego, pomimo że w nurcie poznawczo behawioralnym nie pracuje. Z drugiej strony chcę skorzystać z najbardziej skutecznej formy terapii... Co zrobić w takiej sytuacji?
kryzys w związku

Kryzys w związku – jak go przetrwać i odbudować relację?

Twój związek w kryzysie? To naturalny etap, który może wzmocnić relację. Poznaj sprawdzone strategie i porady ekspertów, by skutecznie przez niego przejść i odbudować więź. Czytaj dalej!