Wstecz

Maz uzalezniony od pornografii i zdradzil mnie - czy ratowac malzenstwo, isc na terapie czy rozwazyc separacje?

P.p

Jesteśmy z mężem 9 lat razem,mamy 7 letnia córeczkę.4 lata temu wyprowadziliśmy się z dużego miasta w strony rodzinne męża,głównie on nalegał,że chce mieć dom,działkę,uwielbia ogród i prace ziemne…musiałam Zbudować tu swoją przestrzeń zawodową i relacyjną na nowo-udało sie,mam fajną pracę,mamy przyjaciół,wszystko przygotowane do budowy…Ja pracuje na miejscu,mąż nadal wyjeżdża na różne okresy do pracy do tego miasta.Ale ostatnie 4 msc tak nam dało w kość,że podjęliśmy decyzję,że zmienia profil zawodowy,bo tak na odległość nie da się żyć.Bylo dużo ciepła i ulgi w tym,że w końcu będziemy całą rodziną razem. W ciągu tych kilku lat życia razem,rozmawialiśmy,że mąż używał pornografii do rozładowania napięcia,że czasem za dużo,ale to było w czasie kawalerskim.(nie mam problemu z oglądaniem filmów porno i masturbacja męża na wyjazdach,jeśli to się dzieje co jakiś czas-mężczyźni to wzrokowcy,rozumiem to i to,że inaczej funkcjonują biologicznie.Nawet czasem razem coś oglądaliśmy,chcąc zrobić wstęp do naszego seksu.Ale trzy razy przypadkiem,wyświetliła się wiadomość na jego telefonie,a ja akurat patrzyłam (mamy zasadę zaufania,nikt nikomu nie zagląda w telefon,komputer itd),były sytuacje,że pisał z jakimiś kobietami(koleżanka z dawnych czasów,babka sprzedająca bieliznę erotyczną przez internet)..przyznał się wtedy,że szukał atencji,że rozłąki i natłok naszej pracy go przytłoczyły itd.Przepraszal,błagał o wybaczenie i szansę.Dalam ją.Ja leczę się na depresję i adhd,chodzę na terapię i rzeczywiście,seks nie jest tak często ,jak kiedyś ,ale on wielokrotnie mówił z troską,że rozumie,że sam Jest często zmęczony itd.Kiedy mamy zbliżenia,używamy erotycznej bielizny,wibratorów,opowiadamy sobie historie o naszych fantazjach,ale mąż wie,że dla mnie granica fantazji jest nieprzekraczalna i tu też ustaliliśmy,że dla niego też i jemu to odpowiada. Jednak w zeszłym roku przydarzyly Mu się sex kamerki i płacenie za ogladanie(tez odkrylam to przypadkiem).Znowu płacz,prośby o wybaczenie i powolne odbudowywanie mojego zaufania…poszedł też na terapię i na wielu płaszczyznach widziałam zdrowe zmiany(mąż jest DDA)Kilka dni temu bylismy u znajomych,mąż wypił sporo(rzadko kiedy pije w ogóle alkohol,tu problemu nie ma),ale teraz się przydarzyło.Ja nie piłam,wróciliśmy do domu,on zasną pierwszy,gdy ja weszłam Do sypialni,leżał w okularach,więc mu je zdjęłam i zauważyłam nie wygaszony telefon,a tam wiadomości z jakąś kobietą od prywatnej bielizny erotycznej,zdjęcia,jego propozycje,że mogłaby wziąć udział w jego filmie itd.Kolejny raz szukał atencji.kolejny raz mnie oszukał…Wczoraj rozmawialiśmy i przyznał,że jest uzależniony od pornografii,że to nie minęło od czasów kawalerskich,że były tylko krótkie przerwy,że tak rozładowuje każde emocje,że szuka atencji i możliwości popisania i pooglądania zdjęć innych kobiet,szuka na necie,na olx itp,jest to ogólnodostępne…ale najtrudniejsze dla mnie jest,że przyznał,że latem,będąc na wyjeździe zawodowym(mieliśmy już dość wszyscy,ja też miałam dużo pracy,córka tęskniła,zmęczeni i notorycznie niewyspani,bo wracał przez ok.4 msc,na max 1-2 dni na 8-10 dni pracy,do domu).Kupił bilet do miejsca schadzek na sex grupowy,poszedł i uprawiał sex oralny. Świat mi runął.czuję mieszaninę uczuć,z jednej strony wstręt ,żal ,obrzydzenie do niego,czuje się oszukana,bo naprawdę myślałam,że jesteśmy fajną parą,spotkaliśmy się późno i myślałam,że świadomie i dojrzale(bo obydwoje w terapii)budujemy swój świat,a teraz nie wiem,czy ten siwat się właśnie nie skończył.Z drugiej strony znam świat uzależnień (mam siostrę w uzależnieniu,byłam też z partnerem ,który też był w abstynencji) i wiem,że uzależnienie od porno,to ciężka choroba,żal mi mojego męża,ale bardziej naszej córeczki,naszego życia,tego,co tu zbudowaliśmy,tej miłości i tego,że nie wiem,czy da się jeszcze cos z tym zrobić. Czy terapia dla niego?czy dla par?czy separacja?co powiedzieć Córeczce?jest z nami bardzo związana,mąż jest super tatą.czy zrobić coś,czego nigdy nie robiłam i kontrolować mu tel i komputer?ale przecież,gdy nie będzie chciał,nie przestanie,będzie się jedynie lepiej ukrywał…jestem rozbita i tak cholernie zraniona.Co robić?
Zdjęcie Karolina Gozdek

Karolina Gozdek

Psycholog
6 odpowiedzi na forum

Dzień dobry. Bardzo mi przykro, widać, że mierzy się Pani obecnie z niezwykle trudną sytuacją. W tym momencie kluczowe jest, abyście wspólnie podjęli decyzję dotyczącą dalszych kroków. Warto rozważyć konsultację z terapeutą par, który pomoże Wam ukierunkować dalszą pracę nad relacją, a także podpowie, jak najlepiej przeprowadzić rozmowę na ten temat z córką.

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Zapytaj asystenta AI
Asystent AI - anonimowo, bez logowania
Masz podobny problem? Asystent AI odpowie od razu i podpowie, do jakiego specjalisty się zgłosić.

Zadaj to samo pytanie

Asystent AI nie zastępuje psychologa ani pomocy w nagłych wypadkach.
Zdjęcie Konstancja Gromala-Wielek

Konstancja Gromala-Wielek

Psycholog
223 odpowiedzi na forum

Zwykła terapia DDA nie wystarczy, jeśli mąż nie pracuje bezpośrednio nad nałogiem seksualnym.

Jakikolwiek nałóg to wypadkowa czegoś. Tz. wierzchołek góry lodowej. 

Wszystko zależy na co ty masz siłę, jakie to ty masz zasoby psychiczne aby coś z tym zrobić.

Terapia par w momencie czynnego uzależnienia i świeżej zdrady często nie działa, bo nałogowiec manipuluje lub ukrywa prawdę, a osoba zdradzona jest w ostrej traumie. Na terapię par przychodzi czas dopiero wtedy, gdy mąż podejmie realne leczenie i utrzyma abstynencję. Znasz mechanizmy uzależnień z rodziny, więc wiesz, jak łatwo wejść w rolę ratownika. Twoim zadaniem nie jest leczenie męża, lecz ochrona własnych granic.

Dzień dobry, 

z Pani opisu wyłania się obraz relacji, w którą włożyła Pani wiele zaangażowania, zaufania i wspólnej pracy, dlatego odkrycie kolejnych zatajeń, a szczególnie kontaktu seksualnego poza małżeństwem, może być głęboko raniącym doświadczeniem. To zrozumiałe, że pojawiają się teraz sprzeczne uczucia i trudno Pani zdecydować, co dalej. Nie musi Pani podejmować decyzji o przyszłości małżeństwa w momencie tak silnego wzburzenia. Warto jednak oddzielić trudności męża związane z kontrolowaniem zachowań seksualnych od jego odpowiedzialności za przekroczenie ustalonych między Państwem granic. Samo przyznanie się do uzależnienia nie przesądza jeszcze o rozpoznaniu, dlatego wskazana byłaby konsultacja ze specjalistą zajmującym się problematycznymi zachowaniami seksualnymi. Terapia par może być pomocna, jeśli oboje będą Państwo gotowi do szczerej rozmowy i pracy nad relacją, ale nie zastąpi indywidualnej odpowiedzialności męża za własne postępowanie. Kontrolowanie telefonu prawdopodobnie nie odbuduje poczucia bezpieczeństwa, jeśli zabraknie rzeczywistej zmiany i przejrzystości z jego strony. Córki nie należy obciążać szczegółami dotyczącymi życia intymnego rodziców; najważniejsze, by miała zapewnione poczucie bezpieczeństwa i wiedziała, że nie odpowiada za trudności dorosłych. Zachęcałbym Panią do omówienia tej sytuacji także z własnym terapeutą, aby mogła Pani spokojniej rozpoznać swoje potrzeby, granice i możliwości, bez presji podejmowania natychmiastowych decyzji. 

Serdecznie pozdrawiam, 

Grzegorz Leśniowski-Parfianowicz

Dzień dobry, na wstępie proszę przyjąć ode mnie słowa współczucia, rozumiem i wiem że jest Pani teraz bardzo ciężko... Nie da się odpowiedzieć w 1 wiadomości na tak złożony temat. Osobiście uważam że przede wszystkim proszę zadbać o siebie... terapia, farmakoterapia, o ile lekarz zaleci i wsparcie (rodzina, przyjaciele). Jeśli Pani mąż będzie wyrażał chęć również jest wskazana indywidualna terapia, a terapia par to inna totalnie sprawa... związek jest traktowany jako oddzielny byt. Zachęcam do sięgnięcia po pomoc i wsparcie. Pozdrawiam AMK

NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa

Materiały wspierające

Warto przeczytać

Sprawdź też

Ilustracja: kobieta odstawia ciężki plecak z kamieniami na ławkę, terapeuta kiwa głową

Współuzależnienie - objawy, przyczyny i jak sobie z nim radzić

Współuzależnienie to poważny problem wpływający na zdrowie psychiczne, fizyczne i relacje międzyludzkie wielu Polaków. Jeśli podejrzewasz ten problem u siebie lub bliskich, warto poszukać profesjonalnej pomocy. Sprawdź, co musisz wiedzieć.