Jesteśmy z mężem 9 lat razem,mamy 7 letnia córeczkę.4 lata temu wyprowadziliśmy się z dużego miasta w strony rodzinne męża,głównie on nalegał,że chce mieć dom,działkę,uwielbia ogród i prace ziemne…musiałam Zbudować tu swoją przestrzeń zawodową i relacyjną na nowo-udało sie,mam fajną pracę,mamy przyjaciół,wszystko przygotowane do budowy…Ja pracuje na miejscu,mąż nadal wyjeżdża na różne okresy do pracy do tego miasta.Ale ostatnie 4 msc tak nam dało w kość,że podjęliśmy decyzję,że zmienia profil zawodowy,bo tak na odległość nie da się żyć.Bylo dużo ciepła i ulgi w tym,że w końcu będziemy całą rodziną razem. W ciągu tych kilku lat życia razem,rozmawialiśmy,że mąż używał pornografii do rozładowania napięcia,że czasem za dużo,ale to było w czasie kawalerskim.(nie mam problemu z oglądaniem filmów porno i masturbacja męża na wyjazdach,jeśli to się dzieje co jakiś czas-mężczyźni to wzrokowcy,rozumiem to i to,że inaczej funkcjonują biologicznie.Nawet czasem razem coś oglądaliśmy,chcąc zrobić wstęp do naszego seksu.Ale trzy razy przypadkiem,wyświetliła się wiadomość na jego telefonie,a ja akurat patrzyłam (mamy zasadę zaufania,nikt nikomu nie zagląda w telefon,komputer itd),były sytuacje,że pisał z jakimiś kobietami(koleżanka z dawnych czasów,babka sprzedająca bieliznę erotyczną przez internet)..przyznał się wtedy,że szukał atencji,że rozłąki i natłok naszej pracy go przytłoczyły itd.Przepraszal,błagał o wybaczenie i szansę.Dalam ją.Ja leczę się na depresję i adhd,chodzę na terapię i rzeczywiście,seks nie jest tak często ,jak kiedyś ,ale on wielokrotnie mówił z troską,że rozumie,że sam Jest często zmęczony itd.Kiedy mamy zbliżenia,używamy erotycznej bielizny,wibratorów,opowiadamy sobie historie o naszych fantazjach,ale mąż wie,że dla mnie granica fantazji jest nieprzekraczalna i tu też ustaliliśmy,że dla niego też i jemu to odpowiada. Jednak w zeszłym roku przydarzyly Mu się sex kamerki i płacenie za ogladanie(tez odkrylam to przypadkiem).Znowu płacz,prośby o wybaczenie i powolne odbudowywanie mojego zaufania…poszedł też na terapię i na wielu płaszczyznach widziałam zdrowe zmiany(mąż jest DDA)Kilka dni temu bylismy u znajomych,mąż wypił sporo(rzadko kiedy pije w ogóle alkohol,tu problemu nie ma),ale teraz się przydarzyło.Ja nie piłam,wróciliśmy do domu,on zasną pierwszy,gdy ja weszłam Do sypialni,leżał w okularach,więc mu je zdjęłam i zauważyłam nie wygaszony telefon,a tam wiadomości z jakąś kobietą od prywatnej bielizny erotycznej,zdjęcia,jego propozycje,że mogłaby wziąć udział w jego filmie itd.Kolejny raz szukał atencji.kolejny raz mnie oszukał…Wczoraj rozmawialiśmy i przyznał,że jest uzależniony od pornografii,że to nie minęło od czasów kawalerskich,że były tylko krótkie przerwy,że tak rozładowuje każde emocje,że szuka atencji i możliwości popisania i pooglądania zdjęć innych kobiet,szuka na necie,na olx itp,jest to ogólnodostępne…ale najtrudniejsze dla mnie jest,że przyznał,że latem,będąc na wyjeździe zawodowym(mieliśmy już dość wszyscy,ja też miałam dużo pracy,córka tęskniła,zmęczeni i notorycznie niewyspani,bo wracał przez ok.4 msc,na max 1-2 dni na 8-10 dni pracy,do domu).Kupił bilet do miejsca schadzek na sex grupowy,poszedł i uprawiał sex oralny. Świat mi runął.czuję mieszaninę uczuć,z jednej strony wstręt ,żal ,obrzydzenie do niego,czuje się oszukana,bo naprawdę myślałam,że jesteśmy fajną parą,spotkaliśmy się późno i myślałam,że świadomie i dojrzale(bo obydwoje w terapii)budujemy swój świat,a teraz nie wiem,czy ten siwat się właśnie nie skończył.Z drugiej strony znam świat uzależnień (mam siostrę w uzależnieniu,byłam też z partnerem ,który też był w abstynencji) i wiem,że uzależnienie od porno,to ciężka choroba,żal mi mojego męża,ale bardziej naszej córeczki,naszego życia,tego,co tu zbudowaliśmy,tej miłości i tego,że nie wiem,czy da się jeszcze cos z tym zrobić. Czy terapia dla niego?czy dla par?czy separacja?co powiedzieć Córeczce?jest z nami bardzo związana,mąż jest super tatą.czy zrobić coś,czego nigdy nie robiłam i kontrolować mu tel i komputer?ale przecież,gdy nie będzie chciał,nie przestanie,będzie się jedynie lepiej ukrywał…jestem rozbita i tak cholernie zraniona.Co robić?