Wstecz

Porownywanie sie na studiach i zaleznosc od chlopaka - dlaczego nie umiem cieszyc sie swoim zyciem?

Wika

Zaczęłam doperio studia zaoczne jestem po pierwszym dniu, przez to że się porównuje z innymi czuje się gorsza i czuję że każdy jest jakoś lepszy bo np gdzieś grali czy coś bardziej trenowali Ale największy problem w mojej głowie się zaczął jak pojawiła się myśl że fajniej byłoby chodzić na ten sam kierunek z chłopakiem. Mimo że i tak jestem w grupie z koleżanką która znałam już wcześniej a ona też jakoś łatwiej łapie relacje to ja się poczułam gorzej że po prostu tak nie potrafię. I wracając do tematu chłopaka mimo że i tak będziemy dojeżdżać do tego samego miasta tyle że czasami w inne weekendy, jakoś ta myśl że moglibyśmy razem studiować jest bezpieczna i miła bo jest przewidywalna i jest on. A to by się wiązało z moją rezygnacja z mojego kierunku. Wiem że myśli to nic złego ale czemu dalej czasem jakby nie umiem mieć/cieszyć się moim życiem bez niego.
Zdjęcie Piotr Ziomber

Piotr Ziomber

Psycholog
984 odpowiedzi na forum

Dzień dobry

 

 Warto by było nadać problemom priorytety i rozważyć, co jest na górze. Dlaczego? Wtedy okazuje się, że niektóre tracą "na wartości". Porównywanie swoich osiągnięć do innych nie jest dobrym pomysłem. Inni grali trenowali, a ja nie. Piszesz, że poczułaś się gorzej, bo tak nie potrafisz. Ale to wynika z doświadczenia czy z przypuszczenia? Odnośnie relacji to jest tak, że jedni są bardziej kontaktowi a inni mniej. Ale to nie znaczy, że ktoś jest z tego powodu gorszy. Piszesz też o przewidywalności i tutaj właśnie należy się pochylić nad tym, co czujesz. Zatrzymaj się proszę i popatrz na to z innej perspektywy. W głowie pojawiają się myśli o zmianie kierunku, który studiuje chłopak i rezygnacja z kierunku który sama wybrałaś. Naprawdę uważasz, ze to dobra decyzja? Chłopak jest w Twojej przestrzeni, ale czasami jest też dobrze pobyć bez siebie i tęsknić. Napisałaś, że czasem nie potrafisz się cieszyć życiem bez niego. Rozumiem, że jesteście w związku i czyżbyś miała leki separacyjne? Rozważ proszę, konsultację z psychologiem. Pozdrawiam. 

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Zapytaj asystenta AI
Asystent AI - anonimowo, bez logowania
Masz podobny problem? Asystent AI odpowie od razu i podpowie, do jakiego specjalisty się zgłosić.

Zadaj to samo pytanie

Asystent AI nie zastępuje psychologa ani pomocy w nagłych wypadkach.
Zdjęcie Julia Bąkowska

Julia Bąkowska

Psycholożka
1 odpowiedź na forum

Jesteś po pierwszym dniu, więc to naprawdę bardzo mało czasu, żeby ocenić, czy odnajdziesz się na tych studiach, w grupie i w ogóle w nowej sytuacji. Na początku łatwo patrzeć na innych i mieć wrażenie, że wszyscy są bardziej doświadczeni, pewniejsi siebie albo szybciej nawiązują relacje. Widzisz jednak głównie to, co pokazują na zewnątrz. Niekoniecznie to, jak sami się czują. 

 

Myśl o studiowaniu razem z chłopakiem może być taka przyjemna właśnie dlatego, że oznacza coś znajomego i przewidywalnego w sytuacji, która na razie jest dla Ciebie zupełnie nowa. To nie musi oznaczać, że nie potrafisz cieszyć się życiem bez niego. Być może po prostu w momencie niepewności naturalnie ciągnie Cię do tego, przy czym czujesz się bezpieczniej. 

 

Dałabym sobie trochę czasu na sprawdzenie, co się wydarzy, kiedy uczelnia, ludzie i dojazdy przestaną być nowe.

 

I może warto zadać sobie jedno pytanie: gdyby chłopaka nie było w tej historii, czy nadal chciałabyś zrezygnować z tego kierunku? Odpowiedź może sporo Ci powiedzieć. 

 

Trzymam kciuki, żebyś dała sobie szansę sprawdzić, jak będzie, zanim podejmiesz decyzję o rezygnacji! 

Julia

Zdjęcie Agnieszka Włoszycka

Agnieszka Włoszycka

Psycholożka
828 odpowiedzi na forum

Witam Wiko,

 

Dziękujemy za wiadomość. Sądzę, że to, co opisujesz, brzmi trochę tak, jakby pierwszy dzień studiów uruchomił w Tobie jednocześnie porównywanie się, lęk przed byciem „gorszą” i potrzebę posiadania obok kogoś, kto daje Ci poczucie bezpieczeństwa. Wtedy myśl „gdyby on studiował ze mną, byłoby łatwiej” może być bardzo kusząca,  niekoniecznie dlatego, że naprawdę chcesz zmienić kierunek, ale dlatego, że z nim nowe i niepewne miejsce wydaje się mniej straszne. Moim zdaniem nie warto rezygnować z własnej drogi tylko po to, żeby zmniejszyć ten lęk. Być może warto zadać sobie pytanie: „Czego potrzebuję od niego, żeby czuć się bezpiecznie i czego mogę powoli nauczyć się dawać sobie sama?” Pierwszy dzień studiów naprawdę nie jest miarą tego, jak łatwo będziesz nawiązywać relacje. Daj sobie szansę poznać to miejsce, zanim zdecydujesz, czy jest dla Ciebie. Wszystkiego dobrego!

 

Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka

Zdjęcie Jagoda Jek

Jagoda Jek

Psycholog
590 odpowiedzi na forum

Po pierwszym dniu na nowych studiach bardzo łatwo wejść w porównywanie się z innymi, zwłaszcza gdy jeszcze nie znasz ludzi i nie wiesz, jak będzie wyglądało Twoje życie w tej grupie. Myśl, że fajniej byłoby studiować razem z chłopakiem, sama w sobie nie jest problemem. Daje Ci poczucie bezpieczeństwa, przewidywalności i tego, że nie musisz wszystkiego budować od zera. Warto jednak uważać, żeby potrzeba tego bezpieczeństwa nie zaczęła decydować za Ciebie o ważnych sprawach, takich jak rezygnacja z własnego kierunku. Daj sobie czas na zbudowanie własnego życia na studiach, nawet jeśli na początku jest trudniej niż chłopakowi czy koleżance nawiązywać relacje. Możesz go mieć blisko i jednocześnie mieć coś, co jest tylko Twoje. Samodzielność w związku nie oznacza mniejszej miłości, tylko własną przestrzeń, w której też możesz czuć się dobrze. ~ Jagoda Jek, psycholożka i seksuolożka

 

Zdjęcie Konstancja Gromala-Wielek

Konstancja Gromala-Wielek

Psycholog
223 odpowiedzi na forum

To, co przeżywasz po pierwszym dniu studiów, jest bardzo częstym, naturalnym mechanizmem obronnym psychiki w obliczu nowości i lęku adaptacyjnego. Pierwszy dzień na uczelni, zwłaszcza zaocznej, przynosi ogromne przebodźcowanie, poczucie zagubienia oraz natłok nowych twarzy, co automatycznie uruchamia w głowie surowego wewnętrznego krytyka i skłonność do porównywania się z innymi.

Kiedy rzeczywistość wymaga od Ciebie wyjścia ze strefy komfortu i radzenia sobie samej (szczególnie gdy widzisz, że koleżanka radzi sobie z tym łatwiej), Twój umysł automatycznie podsuwa Ci fantazję o ucieczce pod skrzydła chłopaka, aby przynieść Ci natychmiastową ulgę w stresie.

Myśl o rezygnacji ze studiów to tylko impuls lękowy, a nie racjonalny plan na przyszłość. Kiedy ta myśl się pojawia, nazwij ją.

Budowanie satysfakcji z własnego życia bez partnera to proces. Fakt, że podjęłaś studia zaoczne na wybranym przez siebie kierunku, to Twój ogromny sukces i autonomiczna decyzja. Zamiast rezygnować, potraktuj ten kierunek jako swoją własną, niezależną przestrzeń, w której inwestujesz wyłącznie w siebie.

NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa
Zdjęcie Centrum Seksualności Kobiet

Centrum Seksualności Kobiet

17 odpowiedzi na forum

Dzień dobry, rozpoczęcie studiów to moment wyjścia ze strefy komfortu, w którym nasz mózg automatycznie zaczyna skanować otoczenie w poszukiwaniu zagrożeń i oceniać naszą pozycję w nowej grupie.

Poczucie, że jesteś „gorsza”, oraz porównywanie się do koleżanki, która z łatwością nawiązuje kontakty, to efekt tego mechanizmu. Zamiast widzieć różnorodność charakterów, Twój zestresowany umysł interpretuje cudzą ekstrawersję jako dowód na Twój brak kompetencji. Każdy z nas ma inną pojemność na nowe bodźce społeczne. To, że Ty potrzebujesz więcej czasu na oswojenie się z nowymi ludźmi, nie jest wadą - jest po prostu Twoim indywidualnym tempem adaptacji.

Ważnym elementem Twojej opowieści jest myśl o zmianie kierunku, by być z chłopakiem. Bardzo często surowo oceniamy takie myśli jako „brak niezależności” czy „nieumiejętność posiadania własnego życia”, co tylko potęguje poczucie winy. Tymczasem z perspektywy teorii więzi Twój chłopak pełni dla Ciebie funkcję bezpiecznej bazy. Kiedy świat zewnętrzny staje się przytłaczający, chaotyczny i pełen oceny (jak na nowym kierunku), to zupełnie normalne, że Twój system emocjonalny chce uciec tam, gdzie jest przewidywalnie, spokojnie i gdzie czujesz się w pełni akceptowana.

Ta fantazja nie świadczy o tym, że nie potrafisz cieszyć się swoim życiem. Ona jest po prostu sygnałem z Twojego ciała, który mówi: „Jestem teraz bardzo przebodźcowana i przestraszona, potrzebuję ukojenia”. Myśl o wspólnym studiowaniu działa na Ciebie jak emocjonalny plaster. Nie musisz rezygnować ze swoich planów ani karać się za to, że szukasz bezpieczeństwa w relacji. Możesz potraktować ten pierwszy zjazd jako trudny test przetrwania, do którego miałaś prawo podejść z dużym stresem.

Jeśli ta sytuacja będzie się utrzymywać, warto zastanowić się nad wsparciem specjalistki lub specjalisty (nawet jednorazowym).

 

Wika Balcerzak, Centrum Seksualności Kobiet

Zdjęcie Łucja Szopa

Łucja Szopa

Psycholożka
4 odpowiedzi na forum

Dzień dobry,

na początek chcę zaznaczyć, że to z Pani strony bardzo dojrzałe i odważne, że szuka Pani pomocy w kryzysie. Pierwszy dzień na studiach to duża zmiana i zrozumiałe, że wywołuje dużo emocji, także tych nieprzyjemnych.

 

Na początku studiów wszyscy pokazują swoje „wizytówki": gdzie grali, co trenowali, co już umieją. Porównuje Pani swoje wnętrze, ze wszystkimi wątpliwościami, z cudzą wersją na pokaz. Większość osób w tej grupie też czuje się niepewnie, tylko nie mówi tego głośno. To, że ktoś szybciej nawiązuje kontakty, nie czyni go lepszym, a Pani gorszą. Ludzie mają po prostu różne tempo oswajania się z nowym miejscem. Dla osób, które częściej doświadczały odrzucenia, ten pierwszy etap bywa trudniejszy i wymaga więcej czasu. 

 

Myśl o studiowaniu z chłopakiem to nic złego. Pokazuje potrzebę bezpieczeństwa i przewidywalności, a w nowej, stresującej sytuacji naturalnie szukamy tego, co znane. Warto jednak odróżnić dwie rzeczy: tęsknotę za poczuciem bezpieczeństwa i decyzję o rezygnacji ze swojego kierunku. Pierwsza jest zrozumiała, druga jest duża i trudna do cofnięcia, więc nie powinna zapadać na fali stresu po pierwszym dniu.

 

Może Pani więc podjąć następujące działania:

1. Odłożyć decyzję. Może Pani sobie powiedzieć: „wrócę do tego po kilku tygodniach zajęć albo po pierwszej sesji." Pierwsze dni często wyglądają gorzej, niż okaże się rzeczywistość :)

2. Zadać sobie pytanie kontrolne: „Czy wybrałabym ten kierunek, gdyby chłopaka nie było w moim życiu?" Jeśli odpowiedź brzmi „tak", to ten kierunek może jest Pani, a lęk dotyczy głównie nowości. Jeśli „nie", warto spokojnie przyjrzeć się, dlaczego go Pani wybrała.

3. Małe kroki w grupie. Jedna krótka rozmowa dziennie, na przykład pytanie o notatki, wspólna kawa po zajęciach albo dołączenie do koleżanki, gdy rozmawia z kimś nowym. Nie trzeba się z nikim od razu zaprzyjaźniać. Znajomości na zaocznych studiach budują się wolniej, bo spotkania są rzadsze, więc cierpliwość jest tu zasobem.

 

Bliska relacja może być wspaniałym wsparciem, ale kiedy staje się jedynym źródłem poczucia bezpieczeństwa i radości, każda zmiana, rozstanie czy dystans wywołuje silny lęk. Dobrze jest stopniowo budować też własne filary: swoje zainteresowania, rutyny, znajomych, rzeczy, które sprawiają Pani przyjemność niezależnie od niego. Relacja jest wtedy dodatkiem do życia, a nie jego fundamentem. To nie jest coś, co trzeba „naprawić" od razu, ale można nad tym pracować, najlepiej z kimś, kto pomoże zrozumieć, skąd ta potrzeba się bierze. :)

 

Pozdrawiam serdecznie,

Łucja Szopa

Zdjęcie Sylwia Skibińska

Sylwia Skibińska

Psycholożka
593 odpowiedzi na forum

Dzień dobry Pani Wiktorio, początek studiów to czas wielu zmian, dlatego naturalne jest, że pojawia się niepewność i porównywanie z innymi. Być może obecność chłopaka daje Pani poczucie bezpieczeństwa, którego brakuje w nowych sytuacjach. Warto stopniowo budować własną niezależność, nawiązywać relacje i odkrywać, co sprawia Pani radość poza związkiem. Proszę dać sobie czas na odnalezienie się w nowym środowisku.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska 

To zrozumiałe, że w takiej sytuacji pojawia się potrzeba bliskości z kimś, przy kim czuje się Pani bezpiecznie.

Myśl o studiowaniu razem z chłopakiem może być nie tyle wyrazem rzeczywistej chęci zmiany kierunku, ile próbą zmniejszenia lęku związanego z nową sytuacją. To ważne rozróżnienie.

Warto również przyjrzeć się temu, dlaczego tak trudno Pani czuć się dobrze w sytuacjach, w których nie ma obok partnera, oraz skąd bierze się przekonanie, że inni radzą sobie lepiej.

Zachęcałabym, aby nie podejmowała Pani decyzji o zmianie studiów pod wpływem obecnego napięcia. Proszę dać sobie czas na oswojenie nowego środowiska i stopniowe budowanie własnych doświadczeń oraz relacji.

Być może ważnym obszarem do pracy będzie rozwijanie poczucia bezpieczeństwa i własnej wartości, które nie zależą wyłącznie od obecności partnera czy porównywania się z innymi.

Pozdrawiam,D. Angowska

NowośćTylko w aplikacji mobilnejTwoja sytuacja jest trochę inna?Opisz swoją sytuację na czacie w aplikacji TwójPsycholog, a specjalista odpowie do 24 godzin. Bez kamery i bez terminu, pakiety od 49 zł.Sprawdź, jak to działa

Materiały wspierające

Warto przeczytać

Sprawdź też

Ilustracja: kobieta odstawia ciężki plecak z kamieniami na ławkę, terapeuta kiwa głową

Współuzależnienie - objawy, przyczyny i jak sobie z nim radzić

Współuzależnienie to poważny problem wpływający na zdrowie psychiczne, fizyczne i relacje międzyludzkie wielu Polaków. Jeśli podejrzewasz ten problem u siebie lub bliskich, warto poszukać profesjonalnej pomocy. Sprawdź, co musisz wiedzieć.