Psychiatra zasugerował diagnozę ADHD – jak poradzić sobie z lękiem przed diagnozą i powiedzieć o tym w szkole?

Sama sugestia psychiatry dotycząca diagnozy ADHD nie oznacza jeszcze, że na pewno je masz. Diagnoza ma właśnie sprawdzić, czy Twoje trudności rzeczywiście wynikają z ADHD, czy może mają inne źródło. To, że zaczęłaś po tej wizycie analizować swoje zachowania, jest zrozumiałe, ale nie próbuj teraz sama stawiać sobie diagnozy na podstawie tego, co przeczytasz w internecie. Co do szkoły - nie musisz od razu mówić o tym wszystkim nauczycielom. Najpierw możesz dokończyć diagnozę, a potem razem z psychoterapeutką zastanowić się, jakie informacje rzeczywiście warto przekazać i komu. Pamiętaj też, że ADHD nie oznacza po prostu „mam coś nie tak” - może oznaczać określony sposób funkcjonowania i jeśli diagnoza się potwierdzi, przede wszystkim lepsze zrozumienie własnych trudności. A to, że Twoja mama od razu pomyślała o wydłużonym czasie, nie znaczy, że Ty musisz uznawać to za najważniejszą korzyść. ~ Jagoda Jek, psycholożka

Rozumiem, że mogłaś poczuć lęk na sama myśl o diagnozie, nie musi to też oznaczać, że okaże się trafna. Chodzi bardziej o to żeby sprawdzić co może powodować wspomniane trudności na co dzień, żeby wiedzieć jak sobie pomóc . Objawy takie jak impulsywność czy trudności ze skupieniem rzeczywiście mogą występować przy ADHD, natomiast specjalista musi przy tym również uwzględnić dużo innych kwestii takich jak relacje w domu, sytuacja w szkole itd.

Pamiętaj proszę, że diagnoza nie zmienia tego kim jesteś :)

Pozdrawiam Cię serdecznie, Paulina Jałowiec 

Cześć warto przegadać te obawy ze swoją terapeutką. Natomiast nie bój się diagnozy i jej wyniku. To i tak polepszy twój komfort życia. Lepiej wiedzieć i np. wprowadzić psychoedukacje ADHD itd. 

Rozumiem że ciężko jest ci zrozumieć reakcje mamy - ale bardzo możliwe że dla niej to było również zaskoczeniem i chciała dać ci "jakiś pozytyw" i w ten sposób wesprzeć. 

Jasne to twoja decyzja czy chcesz komuś mówić o ADHD. To ty o tym decydujesz. Ale pamiętaj każdy z nas jest różny, inny i to jest piękne.

Wszystkiego dobrego! 

Dzień dobry

 Diagnoza ADHD to nie koniec świata, ale bardzo pomaga w funkcjonowaniu w życiu. Twój mózg przestanie "galopować", a skupienie zyska nowy, nieznany do tej pory wymiar. Diagnoza w żaden sposób nie wpływa na to, że jesteś lepsza lub gorsza. Zawsze będziesz sobą, niezależnie od jednostek jakie ewentualnie zostaną nadane. Na chwilę obecną problem jest w Twoich obawach, kiedy w myślach kłębią się czarne scenariusze. Sama nie musisz informować otoczenia w przyszłości o swojej diagnozie, jeżeli jest to dla Ciebie problemem. A zdiagnozwac i podjąć leczenie naprawdę warto. Powodzenia. 

Dzień dobry,

Moim zdaniem możesz czuć się przytłoczona samą możliwością diagnozy, zwłaszcza że wcześniej nie brałaś pod uwagę ADHD. Diagnoza nie jest etykietą, lecz szansą na lepsze zrozumienie siebie i swoich potrzeb. Nie musisz też od razu decydować, komu w szkole o tym powiedzieć, masz prawo najpierw oswoić się z tą informacją.

Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka

Dzień dobry. Rozumiem, że sama perspektywa diagnozy może budzić lęk. Diagnoza ADHD nie oznacza jednak, że nagle „coś jest z Panią nie tak”. Jeżeli się potwierdzi, może przede wszystkim pomóc lepiej zrozumieć trudności, których już Pani doświadcza i dobrać odpowiednie wsparcie.

Warto dokończyć proces diagnostyczny i omówić swoje obawy również z psychoterapeutką. O ewentualnym informowaniu szkoły i korzystaniu z dostosowań można zdecydować później, kiedy będzie już wiadomo z czym rzeczywiście Pani się mierzy.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska